πλανήτης ελληνικής κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ

To rootkit είναι λογισμικό (ή συνδυασμός λογισμικών) που έχει σχεδιαστεί ώστε να παίρνει τον έλεγχο ηλεκτρονικών υπολογιστών. Έχει τη δυνατότητα να κρύβεται βαθιά στο σύστημα, ούτως ώστε να αποφεύγει τους μηχανισμούς ασφάλειας των λειτουργικών συστημάτων. Η ονομασία του είναι σύνθετη και προκύπτει από το «root» (δηλαδή του διαχειριστή) και το «kit» («εργαλειοθήκη» λογισμικού).

Πρακτικά, είναι δύσκολο να εγκατασταθεί ένα rootkit έτσι απλά, καθώς απαιτείται διαχειριστική πρόσβαση, και ο συνήθης τρόπος είναι η εγκατάστασή τους με φυσική πρόσβαση στον υπολογιστή του θύματος. Ίσως να μη συγκαταλέγονται στα εξόχως επικίνδυνα συστατικά από μόνα τους, ωστόσο η απαλλαγή από αυτά κρίνεται επιτακτική.Περισσότερα για τα rootkits Τα rootkits μπορούν να κρύβονται συνεχώς από τα εργαλεία του συστήματος, κάτι που οδηγεί στην αδυναμία πλήρους επιδιόρθωσής του, φτάνοντας μέχρι την ολική απώλεια ελέγχου από τον φυσικό κάτοχο μα και την υποκλοπή πληροφοριών (αριθμοί πιστωτικών καρτών, κωδικοί πρόσβασης κ.ά)

Σε γενικές γραμμές, θα πρέπει να έχετε υπόψη πως η αντιμετώπισή τους έχει να κάνει τόσο με την ενημέρωση του συστήματός σας όσο και με τη «γενιά» του κάθε rootkit. Θα βρείτε διαθέσιμα διάφορα εργαλεία, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο από διαχειριστές συστημάτων όσο και από απλούς χρήστες. Το καλό είναι πως υπάρχουν αξιόπιστες μέθοδοι αποκάλυψης τους, αλλιώς σήμερα δε θα μπορούσε να σταθεί server ή να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε συναλλαγή.Πληροφορία Τα 32bit συστήματα είναι πολύ πιο ευάλωτα σε κάθε γενιά rootkit, συγκριτικά με τα 64bit.

Μια από τις συνηθισμένες μεθόδους ελέγχου για rootkits (και όχι μόνο), είναι η χρήση ενός εναλλακτικού, αξιόπιστου μέσου αποθήκευσης. Εδώ έχετε το ίδιο λειτουργικό σύστημα σε έναν εξωτερικό δίσκο -παράλληλα με το βασικό σας μηχάνημα- από τον οποίο εκκινείτε. Έτσι, το λογισμικό ελέγχου θα «τσιμπήσει» εύκολα το rootkit από τον άλλο δίσκο, επειδή ένα ανενεργό rootkit δεν είναι καμουφλαρισμένο ή κρυφό.

Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούν αυτά τα ειδικευμένα εργαλεία είναι είναι η συμπεριφορική, η βασισμένη στην υπογραφή, η βασισμένη στις διαφορές μα και τα memory dumps (μια πιο εξειδικευμένη μέθοδος με μεταποθήκευση εικονικής μνήμης σε ένα υπάρχον λειτουργικό σύστημα).

Έφτασε λοιπόν η ώρα να μιλήσουμε για ένα από τα πιο αξιόπιστα εργαλεία εύρεσης των rootkits στο σύστημά μας, το Tiger.

Τι είναι το Tiger

Αν και υπάρχουν αρκετά και αξιόλογα λογισμικά ασφαλείας και εντοπισμού εισβολής ξενιστών, ελάχιστα ειδικεύονται στην (host-side) πλήρη ανίχνευσή τους.

Αυτό το κάνει το Tiger, ένα Ελεύθερου Κώδικα λογισμικό (GPL), διαθέσιμο για Linux και BSD συστήματα. Πρόκειται για ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για ελέγχους ασφαλείας όσο και ως σύστημα ανίχνευσης εισβολών όπως τα rootkits. Έχει τη δυνατότητα να συνεργαστεί με οποιοδήποτε υπάρχον λογισμικό ασφαλείας, ενώ χρησιμοποιείται επαγγελματικά αλλά και από απλούς χρήστες που επιθυμούν προληπτικούς ελέγχους.

Η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 1994, από την ομάδα CIS Network του Πανεπιστημίου του Τέξας. Έκτοτε συνεχίζεται αργά αλλά σταθερά, όπως σχεδόν κάθε εργαλείο του είδους, ενώ από τον κώδικά του έχουν ξεπηδήσει κάποια forks.

Στην ουσία πρόκειται για ένα σύστημα εντοπισμού μα όχι και εξάλειψης των απειλών, το οποίο σκανάρει ολόκληρο το σύστημά σας, παρουσιάζοντας στο τέλος μια λεπτομερή και σαφέστατη αναφορά για όλα τα προβλήματα ασφαλείας που τυχόν βρέθηκαν. Φυσικά, υποδεικνύει τα σημεία όπου υπάρχουν rootkits, αν συμβαίνει πράγματι κάτι τέτοιο. Δε μένει σε επιφανειακούς ελέγχους, όπως τα διάφορα antivirus, μα αντίθετα, προχωράει σε βάθος και εξετάζει κάθε αρχείο και φάκελο, φανερό ή μη, σε οποιαδήποτε γωνιά του συστήματός σας.

Διενεργεί μια σειρά ελέγχων, όπως (ενδεικτικά) για γνωστά αρχεία και καταλόγους rootkit μα και για rootkit strings, ελέγχους σε δικτυακά ports και διεπαφές, στο σύστημα εκκίνησης, σε λογαριασμούς χρηστών, σε αρχεία ρυθμίσεων αλλά και στο ίδιο το σύστημα αρχείων. Επίσης, μπορεί να κάνει ειδικούς ελέγχους για trojan, malware, backdoors, sniffer log files και άλλους ύποπτους καταλόγους και αρχεία, μα και σύγκριση των SHA-1 hashes των εκτελέσιμων του συστήματος. Επιπλέον, διενεργεί ανίχνευση για προεπιλεγμένα αρχεία που χρησιμοποιούν rootkits, για λάθη σε δικαιώματα αρχείων εφαρμογών και γενικά η λίστα των δυνατοτήτων του είναι τεράστια.

Συνοπτικά, οι βασικότεροι έλεγχοι γίνονται για αρχεια κωδικών (passwords) και ρυθμίσεων σύνδεσης, αρχεια ρυθμίσεων bash, αρχεία ρυθμίσεων FTP και SSH, αρχείων b.aaa0bcron που εκκινούν με το σύστημα, rhost και netrc αρχεία καθώς και μια σειρά διεργασιών του συστήματός σας, περιλαμβανομένων και άλλων αρχείων.

Εγκατάσταση του Tiger

Η πιο πρόσφατη σταθερή έκδοση του Tiger είναι η 3.2.3. Το λογισμικό διατίθεται από τους προγραμματιστές του μόνο ως πηγαίος κώδικας, εντούτοις αρκετές διανομές παρέχουν έτοιμα binaries.

Debian/Ubuntu και παράγωγα

Υπάρχει το ανάλογο πακέτο στα αποθετήρια των διανομών και μάλιστα στην τελευταία έκδοση. Εναλλακτικά, μπορείτε να το εγκαταστήσετε με την εντολή

sudo apt-get install tiger

Arch Linux και παράγωγα

Εδώ θα το βρείτε στο AUR. Χρησιμοποιήστε κάποιον helper ή -προτιμότερο- τις παρακάτω εντολές:

sudo pacman -S git base-devel
git clone https://aur.archlinux.org/tiger.git
cd tiger
makepkg -csri
Fedora/openSUSE

Στις παραπάνω και σε αρκετές ακόμα rpm-based διανομές μπορεί να εγκατασταθεί με χρήση του alien από το deb πακέτο ή αλλιώς με τον παρακάτω τρόπο που ισχύει για οποιαδήποτε διανομή:

git clone https://git.savannah.nongnu.org/git/tiger.git
cd tiger/
sudo ./install.sh

Έλεγχος για rootkits

Μετά την εγκατάστασή του, μπορείτε να το τρέξετε από το τερματικό σας ως διαχειριστές, δίνοντας την εντολή

sudo tiger

Εναλλακτικά, με τις εντολές

sudo -s
tiger

ή

su -
tiger

Αμέσως θα αρχίσει τον έλεγχο, οπότε θα πρέπει να περιμένετε να τελειώσει. Μόλις ολοκληρώσει, θα σας ενημερώσει πως δημιούργησε ένα αρχείο με τα αποτελέσματα στον φάκελο /var/log, το οποίο και θα πρέπει να ανοίξετε ως διαχειριστές:

su -
cd /var/log/tiger

Στην αναφορά αυτή θα δείτε κάμποσα «warnings» που συνήθως είναι αποδεκτά ή μπορεί να έχουν να κάνουν με επί μέρους στοιχεία ορισμένων εφαρμογών και του γραφικού περιβάλλοντος. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για απλές προειδοποιήσεις. Όσον αφορά τα rootkits, αν υπάρχουν, θα δείτε ακριβώς πού βρίσκονται.

Αν δείτε πως υπάρχει και κάποιο «alert» και δε γνωρίζετε τι είναι, κάντε μια αναζήτηση για να βεβαιωθείτε πως δεν είναι κάτι που μπορεί να οφείλεται σε κάποια μη επικίνδυνη διεργασία του συστήματός σας. Για παράδειγμα, κάτι τέτοια είναι και τα εξής:

–ALERT– [perm023a] /bin/su is setuid to `root’.
–ALERT– [perm023a] /usr/bin/passwd is setuid to `root’.
–ALERT– [perm024a] /usr/bin/wall is setgid to `tty’.

Συνοπτικά, τα κατηγοριοποιεί βάσει των ελέγχων που κάνει σε αρχεια κωδικών (passwords) και ρυθμίσεων σύνδεσης, αρχεια ρυθμίσεων bash, αρχεία ρυθμίσεων FTP και SSH, αρχεία cron που εκκινούν με το σύστημα, rhost και netrc αρχεία καθώς και μια σειρά διεργασιών του συστήματός σας, περιλαμβανομένων και άλλων αρχείων.

Στην περίπτωση που εντοπιστεί κάποιο rootkit, δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιος τρόπος πλήρους διαγραφής και εξάλειψης του, οπότε θα πρέπει να πάρετε ένα backup με τα απαραίτητα για εσάς αρχεία και να προχωρήσετε σε επανεγκατάσταση της διανομής σας.

Τα θετικά:

  • Απλό και γρήγορο εργαλείο
  • Δεν «παγώνει» το σύστημα κατά τη διαδικασία του ελέγχου

Τα αρνητικά:

  • Ενδέχεται να καταναλώσει λίγο περισσότερη μνήμη RAM ορισμένες φορές
  • Ίσως μπερδέψει με τα «warnings» και τα «alerts», κάτι που μπορεί να πελαγώσει ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα.

Η ιστοσελίδα του Tiger

Πηγή άρθρου: https://osarena.net/

GUADEC 2019, Thessaloniki

Σε προηγούμενο άρθρο είδαμε την εφαρμογή που φτιάχτηκε αποκλειστικά για το συνέδριο GUADEC. Εκεί μπορείτε να δείτε πρόγραμμα του συνεδρίου με το πάτημα ενός κουμπιού.

Μεταβαίνοντας από τον υπολογιστή σας στην διεύθυνση https://schedule.guadec.org θα δείτε όλο το πρόγραμμα του συνεδρίου, τις παράλληλες εκδηλώσεις και τα BoF που θα γίνουν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.

GUADEC Schedule

Σημειώστε λοιπόν ποιες ομιλίες θέλετε να παρακολουθήσετε για να βρίσκεστε στις αίθουσες. Σύντομα θα ανακοινωθούν και τα κανάλια παρακολούθησης στο Youtube.

Μην ξεχνάτε εάν θέλετε να συμμετάσχετε σε κάποιο BoF να γραφτείτε στο wiki (η να στείλετε ένα μνμ ότι θέλετε να σας προσθέσουμε).

Το Debian ως σχέδιο εργασίας άρχισε στις 16 Αυγούστου του 1993 από τον Ίαν Μέρντοκ, φοιτητή τότε του πανεπιστημίου Purdue, όταν έγραψε το Μανιφέστο Debian το οποίο καλούσε για τη δημιουργία μιας διανομής linux η οποία θα αναπτύσσονταν με τρόπο ανοιχτό στο πνεύμα του GNU/Linux.  Ο Μέρντοκ διάλεξε το όνομα συνδυάζοντας το όνομα της τότε φιλενάδας του Ντέμπρα (Debra) με το δικό του (Ian).  Το Debian ξεκίνησε σαν μια μικρή ομάδα ανάπτυξης ελεύθερου/ανοιχτού λογισμικού και σιγά-σιγά μεγάλωσε σε μια τεράστια κοινότητα χρηστών και developer. Πάνω στο Debian είναι βασισμένες δημοφιλής διανομές όπως το Ubuntu,  και  το Linux Mint και σχεδόν 130 άλλες διανομές linux .

Το 1996 ο Bruce Perens αντικατάστησε τον Ιan Murdock σαν επικεφαλής του εγχειρήματος. Τον ίδιο χρόνο ο developer Ean Schuessler πρότεινε την δημιουργία ενός κοινωνικού συμβολαίου ανάμεσα στο εγχείρημα και τους χρήστες του. Ο Perens βασιζόμενος σε ιδέες από ταχυδρομικές λίστες και συζητήσεις συνέταξε το Debian Social Contract και Debian Free Software Guidelines, ορίζοντας θεμελιώδες υποσχέσεις σχετικά με την ανάπτυξή του Debian

Το Debian είναι ένας εξ ολοκλήρου εθελοντικός οργανισμός αφιερωμένος στην ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού και στην προώθηση των ιδεωδών της κοινότητας του Ελεύθερου Λογισμικού.  Οι Developers του Debian εμπλέκονται σε διάφορες δραστηριότητες, μεταξύ άλλων την διαχείριση των Web και FTP δικτυακών τόπων, γραφικό σχεδιασμό, νομική ανάλυση των αδειών λογισμικού, γράψιμο τεκμηρίωσης, και, φυσικά, την συντήρηση των πακέτων του λογισμικού.

Για την προώθηση της φιλοσοφίας μας και την προσέλκυση προγραμματιστών που πιστεύουν στις αρχές που το Debian αντιπροσωπεύει, το Σχέδιο Debian έχει δημοσιεύσει έναν αριθμό κειμένων που σκιαγραφούν τις αξίες μας και χρησιμεύουν σαν οδηγοί του τι σημαίνει να είναι κάποιος προγραμματιστής του Debian:

  • Το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Debian είναι μια διακήρυξη των δεσμεύσεων του Debian προς την κοινότητα του Ελεύθερου Λογισμικού. Οποιοσδήποτε συμφωνεί στην τήρηση του Κοινωνικού Συμβολαίου μπορεί να γίνει ένας συντηρητής. Οποιοσδήποτε συντηρητής μπορεί να εισάγει καινούριο λογισμικό στο Debian — με την προϋπόθεση ότι το λογισμικό αυτό πληροί τα κριτήρια του να είναι ελεύθερο, και ότι το πακέτο ακολουθεί τα ποιοτικά πρότυπά μας.
  • Οι Οδηγίες του Debian για το Ελεύθερο Λογισμικό είναι μια ξεκάθαρη και περιεκτική διατύπωση των κριτηρίων του Debian για το ελεύθερο λογισμικό. Το DFSG είναι ένα κείμενο με μεγάλη επιρροή στο Κίνημα του Ελεύθερου Λογισμικού,και ήταν η βάση για τον Ορισμό του Ανοιχτού Κώδικα.
  • Το Εγχειρίδιο Πολιτικής του Debian είναι ένας εκτενής προσδιορισμός των ποιοτικών προτύπων του Debian Project.

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Την εξαγορά του λεγόμενου θησαυροφυλάκιο της Xapo ανακοίνωσε η Coinbase, των υπηρεσιών φύλαξης και ασφάλισης μεγάλων αποθεματικών κυρίως σε Bitcoin που διατηρούσε μέχρι σήμερα η εταιρεία Xapo καθώς και του Bitcoin wallet που είχε δημιουργήσει. Όπως αναφέρει η Xapo στο official blog η απόφαση αυτή ήρθε λόγο του μεγάλου πλέον κόστους διαφύλαξης αυτών των αποθεματικών καθώς και της απόφασης της εταιρείας να επικεντρωθεί στην δημιουργία λύσεων για εμπορικές συναλλαγές και πληρωμές με Bitcoin.

Today, we are announcing the sale of our Institutional Custody Business to Coinbase. For Xapo, this transaction means a greater focus on our Consumer Business and a big step towards our mission to build a safe and global way to use money.

Σε σχετικό άρθρο της η fortune δίνει την πληροφορία ότι η συμφωνία εξαγοράς έκλεισε στα 55 εκατομμύρια δολάρια με την Coinbase μετά την ολοκλήρωση της να διαχειρίζεται πλέον πάνω από 514,000 Bitcoins αξίας που ξεπερνά τα 3.5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η συμφωνία περιλαμβάνει και το περίφημο vault της Xapo στην Ελβετία που είναι και ο κύριος χώρος ασφάλισης των ψηφιακών νομισμάτων των πελατών της.

The post H Coinbase εξαγοράζει το Bitcoin θησαυροφυλάκιο της Xapo appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Δεν είναι λίγα τα μουσεία, τα πανεπιστήμια και οι πολιτιστικοί οργανισμοί που τα τελευταία χρόνια επιλέγουν να ψηφιοποιούν μεγάλα κομμάτια πολύτιμων συλλογών τους, ή και ολόκληρες συλλογές, προκειμένου να τις κάνουν διαθέσιμες στο ευρύτερο κοινό και να μεταδώσουν τη γνώση σε όλο τον κόσμο.

Τώρα ήρθε η σειρά του International Music Score Library Project να κάνει το ίδιο και μάλιστα να πάει την όλη ιδέα ένα βήμα παρακάτω, στο κομμάτι της κλασικής μουσικής.

Από το 2006, το IMSLP έχει συγκεντρώσει στη συλλογή κλασικής μουσικής του πάνω από 140.000 έργα και 56.000 ηχογραφήσεις από 17,650 συνθέτες -συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων κλασικών όπως οι Ludwig Van Beethoven, Johann Sebastian Bach και Wolfgang Amadeus Mozart και πολλών άλλων- και 523 ερμηνευτές.

Πηγή άρθρου: https://www.openbook.gr/

Το ιδανικό καπιταλιστικό προϊόν θα αντλούσε την αξία του από την αδιάκοπη απλήρωτη εργασία ολόκληρου το ανθρωπίνου γένους. Εμείς, θα ήμασταν περιττοί· αυτό, θα ήταν απαραίτητο. Θα ενσωμάτωνε όλη την ανθρώπινη δραστηριότητα σε ένα ενιαίο πεδίο, προσβάσιμο μόνο μέσω επιπρόσθετων εταιρικών προϊόντων, στα οποία θα συγχωνεύονταν η καταναγκαστική εργασία και η αγορά. Και όλα αυτά μάλιστα θα μπορούσε να τα επιτύχει κάτω από τη σημαία της αυτονομίας και της αποκέντρωσης, ίσως ακόμη και της «άμεσης δημοκρατίας».

Σίγουρα, όταν εφευρεθεί ένα τέτοιο προϊόν, μερικοί καλοπροαίρετοι αντι-καπιταλιστές θα διακηρύσσουν ότι η βασιλεία των ουρανών είναι κοντά – αρκεί μόνο να αφαιρεθεί ο καπιταλισμός από την εξίσωση. Ο ύμνος των λωτοφάγων.

Δεν θα ήταν η πρώτη φορά που οι αντιφρονούντες θα έβρισκαν την ουτοπία στις υποδομές της άρχουσας τάξης. Θυμηθείτε τον ενθουσιασμό του Karl Marx και της Ayn Rand για τους σιδηροδρόμους! Εμείς, αντίθετα, πιστεύουμε ότι η τεχνολογία που παράγεται από τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό τείνει να ενσωματώνει και να επιβάλει τη λογική του. Αν θέλουμε να ξεφύγουμε από αυτό, δεν πρέπει ποτέ να θεωρούμε τα εργαλεία της ως δεδομένα. Όταν χρησιμοποιούμε εργαλεία, μας χρησιμοποιούν κι αυτά.

Στη συνέχεια κάνουμε μια προσπάθειά να εντοπίσουμε την ιδεολογία που ενσωματώνεται στην ψηφιακή τεχνολογία και να σχηματοποιήσουμε κάποιες υποθέσεις σχετικά με το πώς μπορούμε να την προσεγγίσουμε.

Το δίκτυ(ο) σφίγγει

Στην εποχή μας, η κυριαρχία δεν επιβάλλεται απλά από εντολές που εκδίδονται από κυβερνώντες προς κυβερνώμενους, αλλά από αλγόριθμους που παράγουν συστηματικά και συνεχώς επανακαθορίζουν τις διαφορές ισχύος. Ο αλγόριθμος είναι ο βασικός μηχανισμός που διαιωνίζει τις σημερινές ιεραρχίες· καθορίζει εκ των προτέρων τις δυνατότητες, προσφέροντας παράλληλα μια ψευδαίσθηση ελευθερίας ως επιλογή. Το ψηφιακό μειώνει τις άπειρες δυνατότητες της ζωής σε ένα πλέγμα αλληλοσυνδεόμενων αλγορίθμων – στις επιλογές μεταξύ του μηδέν και του ένα. Ο κόσμος υποβαθμίζεται σε αναπαράσταση και η αναπαράσταση επεκτείνεται για να γεμίσει τον κόσμο· το μη ψηφιοποιήσιμο εξαφανίζεται. Αυτό που δεν μπορεί να υπολογιστεί δεν υπάρχει. Το ψηφιακό μπορεί να επιδείξει εκπληκτική ποικιλία επιλογών – πιθανών συνδυασμών “μηδέν και ένα” – αλλά οι όροι κάθε επιλογής καθορίζονται εκ των προτέρων.

Ένας υπολογιστής είναι μια μηχανή που εκτελεί αλγόριθμους. Αρχικά, ο όρος αυτός περιέγραφε έναν άνθρωπο που ακολουθούσε εντολές με τόσο απόλυτο τρόπο όσο μια μηχανή. Ο Alan Turing, ο πατέρας της πληροφορικής, όρισε τον ψηφιακό υπολογιστή ως τη μεταφορική επέκταση της πιο απρόσωπης μορφής ανθρώπινης εργασίας: “η όλη ιδέα πίσω από τους ψηφιακούς υπολογιστές μπορεί να εξηγηθεί λέγοντας ότι αυτές οι μηχανές προορίζονται να πραγματοποιήσουν οποιεσδήποτε λειτουργίες μπορούσαν να γίνουν από έναν ανθρώπινο υπολογιστή.” Στα πενήντα χρόνια από τότε, είδαμε αυτή τη μεταφορά να αναστρέφεται και να αναστρέφεται, καθώς ο άνθρωπος και η μηχανή γίνονται ολοένα και πιο αδιαίρετοι. “Ο ανθρώπινος υπολογιστής υποτίθεται ότι ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες” συνέχισε ο Turing. “Δεν έχει καμία εξουσία να αποκλίνει από αυτούς στο παραμικρό”.

‘Οπως ακριβώς οι τεχνολογίες εξοικονόμησης χρόνου μας έκαναν πιο απασχολημένους, η ανάθεση της χαμαλοδουλειάς των αριθμητικών υπολογισμών σε υπολογιστές δε μας απελευθέρωσε από το τη χαμαλοδουλειά – απλά έχει κάνει την επεξεργασία από υπολογιστή αναπόσπαστο κομμάτι κάθε πτυχής της ζωής μας. Στη μετασοβιετική Ρωσία, οι αριθμοί σε συνθλίβουν.

Από την αρχή, το αντικείμενο της ψηφιακής ανάπτυξης ήταν ο εναρμονισμός των ανθρώπινων δυνατοτήτων και του αλγοριθμικού ελέγχου. Υπάρχουν πεδία όπου το έργο αυτό έχει ήδη ολοκληρωθεί. Η τεχνολογία απεικόνισης “Retina” στο iPhone είναι τόσο αναλυτική ώστε το μη εξοικειωμένο μάτι να μην μπορεί να καταλάβει ότι αποτελείται από pixels. Υπάρχουν ακόμα κενά μεταξύ οθόνης και πραγματικότητας, αλλά μικραίνουν κάθε μέρα.

Το δίκτυο που ελαχιστοποιεί την απόσταση μεταξύ μας ελαχιστοποιεί την απόσταση και μέσα μας. Περιφράσσει κοινά που προηγουμένως αντιστέκονταν στην εμπορευματοποίηση, κοινά όπως τα κοινωνικά δίκτυα στα όποια συμπεριλαμβάνουμε πια μόνο όσα χαρτογραφούν την ενσωμάτωση. Καθώς (το δίκτυο) μεγαλώνει για να καλύψει κάθε πτυχή της ζωής μας, πρέπει να γίνουμε όσο μικροί χρειάζεται για να χωρέσουμε στις εξισώσεις του. Να αφομοιωθούμε πλήρως.

Ψηφιακή Αποξένωση  

Οι καλοπροαίρετοι φιλελεύθεροι ανησυχούν ότι υπάρχουν ολόκληρες κοινότητες που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στο παγκόσμιο ψηφιακό δίκτυο. Γι αυτό και οι δωρεάν φορητοί υπολογιστές για τον «αναπτυσσόμενο κόσμο», και τα tablets των εκατό δολαρίων για τους μαθητές. Μπορούν να φανταστούν μόνο το ‘ένα’ της ψηφιακής πρόσβασης ή το ‘μηδέν’ του ψηφιακού αποκλεισμού. Δεδομένης αυτής της δυαδικότητας, η ψηφιακή πρόσβαση προτιμάται, αλλά η ίδια η δυαδικότητα είναι προϊόν της διαδικασίας που παράγει αποκλεισμό και όχι λύση.

“Μας είπαν κάποτε ότι το αεροπλάνο “κατήργησε τα σύνορα”. Στην πραγματικότητα, από τότε που το αεροπλάνο μετατράπηκε σε σοβαρό όπλο, τα σύνορα έγιναν ξεκάθαρα αδιάβατα”–George Orwell, “You and the Atomic Bomb”

Το έργο της μετατροπής των μαζών σε υπολογιστές ανακεφαλαιώνει και επεκτείνει την ενοποίηση της ανθρωπότητας υπό τον καπιταλισμό. Ποτέ κανένα σχέδιο ενσωμάτωσης δεν έχει επεκταθεί τόσο πολύ και δεν έχει διεισδύσει τόσο βαθιά όσο ο καπιταλισμός. Και σύντομα το ψηφιακό θα καλύψει τα πάντα. “Οι φτωχοί ακόμα δεν έχουν πάρει τα προϊόντα μας!” – η αγωνιώδης κραυγή του Henry Ford. Η Amazon.com πουλάει tablets ακόμα και κάτω από το κόστος, αλλά την πώληση αυτή τη θεωρεί επένδυση. Οι μεμονωμένοι εργαζόμενοι χάνουν την αξία τους χωρίς ψηφιακή πρόσβαση. Αλλά, όσο είναι διαθέσιμοι με ένα κλικ, όσο είναι υποχρεωμένοι να ανταγωνίζονται σε πραγματικό χρόνο σε ολόκληρη την υφήλιο, δεν πρόκειται να καταφέρουν να αναβαθμίσουν τη συνολική αξία της εργατικής τάξης στην αγορά. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση το έχει ήδη δείξει. Περισσότερη κινητικότητα για μεμονωμένα άτομα δεν σημαίνει και περισσότερη ισοτιμία συνολικά.

Ενσωμάτωση δε σημαίνει απαραίτητα και εξίσωση: το λουρί, το χαλινάρι και το μαστίγιο είναι κι αυτοί συνδετικοί κρίκοι. Ακόμη και εκεί που συνδέει, το ψηφιακό διαιρεί.

Όπως και ο καπιταλισμός, το ψηφιακό διαιρεί έχοντες και μη-έχοντες. Αλλά δεν είναι ο υπολογιστής αυτό που λείπει από τους μη-έχοντες. Στους μη-έχοντες λείπει η ισχύς, η οποία δε διανέμεται ισότιμα με την ψηφιοποίηση. Αντί για την δυαδικότητα των καπιταλιστών και των προλετάριων, δημιουργείται μια καθολική αγορά στην οποία κάθε άτομο θα αξιολογείται και θα ταξινομείται αδιάκοπα. Η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να επιβάλλει διαφορές ισχύος πληρέστερα και αποτελεσματικότερα από οποιοδήποτε σύστημα καστών στην ιστορία.

Ήδη, η ικανότητά σας να συμμετέχετε σε κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις πάσης φύσεως καθορίζεται από την ποιότητα του επεξεργαστή σας. Στο χαμηλότερο άκρο του οικονομικού φάσματος, ο άνεργος με το smartphone πετυχαίνει τη φθηνότερη διαδρομή στο Craigslist (όπως το ωτοστόπ αποτελούσε μέθοδο με ίσες ευκαιρίες). Στο ανώτερο άκρο, αυτός που πουλάει και αγοράζει πιο συχνά κερδίζει άμεσα, εκμεταλλευόμενος την επεξεργαστική ισχύ των υπολογιστών του (κάνοντας την παλιομοδίτικη χρηματιστηριακή αγορά να μοιάζει δίκαιη μπροστά του), όπως στην περίπτωση αυτών που κάνουν εξόρυξη Bitcoin.

Δε θα μπορούσε κανείς να διανοηθεί ότι η ψηφιακή ισότητα θα μπορούσε να οικοδομηθεί σε ένα έδαφος με τόση ανισότητα. Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στις χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ψηφιοποίησης δεν έχει κλείσει. Όσο επεκτείνεται η ψηφιακή πρόσβαση, τόσο περισσότερο θα συναντάμε κοινωνική και οικονομική πόλωση. Ο καπιταλισμός παράγει και κυκλοφορεί νέες καινοτομίες γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο σύστημα στο παρελθόν , αλλά παράλληλα παράγει διαρκώς αυξανόμενες ανισότητες: όπως οι ιππείς κάποτε κυριάρχησαν επί των πεζών, τα βομβαρδιστικά κυριαρχούν πλέον επί των αυτοκινητιστών. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι ο καπιταλισμός αποτελεί αθέμιτο ανταγωνισμό, αλλά ότι επιβάλλει αυτόν τον ανταγωνισμό σε κάθε πτυχή της ζωής. Η ψηφιοποίηση καθιστά δυνατή την ενσωμάτωση ακόμα και των πιο στενών σχέσεών μας στη λογική της.

Το ψηφιακό χάσμα δεν αφορά μόνο τη σχέση μεταξύ ατόμων και πληθυσμών· αφορά κάθε έναν από εμάς. Σε μια εποχή επισφάλειας, όταν όλοι καταλαμβάνουν ταυτόχρονα πολλές μεταβαλλόμενες κοινωνικές και οικονομικές θέσεις, οι ψηφιακές τεχνολογίες μας ενδυναμώνουν επιλεκτικά σύμφωνα με τους τρόπους με τους οποίους είμαστε προνομιούχοι, ενώ αποκρύπτουν τους τρόπους με τους οποίους είμαστε περιθωριοποιημένοι. Ο τελειόφοιτος φοιτητής που χρωστάει πενήντα χιλιάδες δολάρια επικοινωνεί με άλλους οφειλέτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά είναι πιο πιθανό να μοιραστεί μαζί τους το βιογραφικό του ή να βαθμολογήσει εστιατόρια παρά να οργανώσει μια διαμαρτυρία ενάντια στο χρέος.

Μόνο όταν αντιληφθούμε πως οι πρωταγωνιστές στην κοινωνία μας είναι τα δίκτυα και όχι τα μεμονωμένα άτομα, θα καταλάβουμε τη βαρύτητα του ζητήματος: η ψηφιακή συλλογικότητα βασίζεται στην επιτυχία της αγοράς, ενώ όλοι βιώνουμε την αποτυχία μες στην απομόνωση. Στα κοινωνικά δίκτυα του μέλλοντος – τα οποία οι διαφημιστές, οι πιστωτικοί οργανισμοί, οι εργοδότες, οι ιδιοκτήτες και η αστυνομία θα παρακολουθούν μέσα από ένα ενιαίο δίκτυο ελέγχου – θα μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε στο βαθμό που θα επιβεβαιώνουμε την αγορά και την αξία μας σε αυτήν.

Οι Αναβαθμίσεις του Συστήματος

Ο ανταγωνισμός και η επέκταση της αγοράς σταθεροποιούσαν πάντα τον καπιταλισμό προσφέροντας νέα κοινωνική κινητικότητα, δίνοντας στους φτωχούς κίνητρο να μπουν στο παιχνίδι τη στιγμή ακριβώς που δεν είχαν πλέον κανένα λόγο να παίξουν. Αλλά τώρα που ολόκληρος ο κόσμος είναι ενσωματωμένος σε μια ενιαία αγορά και το κεφάλαιο συγκεντρώνεται στα χέρια μιας όλο και μικρότερης ελίτ, τι θα μπορούσε να εμποδίσει ένα νέο κύμα εξέγερσης;

Ο Henry Ford, που αναφέραμε προηγουμένως, ήταν ένας από τους πρώτους που έδωσαν μια απάντηση στην τελευταία μεγάλη κρίση που απείλησε τον καπιταλισμό. Αυξάνοντας τους μισθούς όπως επίσης και τη μαζική παραγωγή και τις πιστώσεις, επέκτεινε την αγορά των προϊόντων του – αποδυναμώνοντας τις επαναστατικές απαιτήσεις του εργατικού κινήματος μετατρέποντάς τους παραγωγούς σε καταναλωτές. Αυτό ενθάρρυνε ακόμη και τους πιο επισφαλείς εργαζόμενους να προσβλέπουν στην ένταξη παρά στην επανάσταση.

Οι αγώνες της επόμενης γενιάς ξεπήδησαν μέσα από ένα νέο έδαφος, καθώς οι καταναλωτές επανέφεραν την απαίτηση των παραγωγών για αυτοδιάθεση μέσα στην αγορά: πρώτα ως απαίτηση για ατομικότητα και στη συνέχεια, όταν αυτό ήταν πλέον δεδομένο, για αυτονομία. Αυτό κορυφώθηκε με την κλασική επιταγή της “φτιάξτο μόνος σου” αντι-κουλτούρας – “Να γίνουμε τα μέσα” – ακριβώς όπως η παγκόσμια τηλεπικοινωνιακή υποδομή μικρογραφήθηκε ώστε να κάνει τους μεμονωμένους εργαζομένους τόσο ευέλικτους όσο οι εθνικές οικονομίες.

Έχουμε γίνει πλέον τα μέσα ενημέρωσης, το αίτημά μας για αυτονομία έχει ικανοποιηθεί – αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πλέον είμαστε ελεύθεροι. Ακριβώς όπως οι αγώνες των παραγωγών εξουδετερώθηκαν με τη μετατροπή τους σε καταναλωτές, η εξουδετέρωση των αιτημάτων των καταναλωτών πραγματοποιήθηκε με τη μετατροπή τους σε παραγωγούς: ενώ τα παλιά μέσα ενημέρωσης ήταν από τα πάνω προς τα κάτω και με μια μόνο κατεύθυνση, τα νέα μέσα αποκομίζουν την αξία τους από το περιεχόμενο που δημιουργεί ο χρήστης. Εν τω μεταξύ, η παγκοσμιοποίηση και η αυτοματοποίηση υπονόμευσαν τον συμβιβασμό του Ford ανάμεσα στους καπιταλιστές και σε ένα προνομιούχο υποσύνολο της εργατικής τάξης, δημιουργώντας έναν πλεονάζοντα και επισφαλή πληθυσμό.

Σε αυτό το ευμετάβλητο πλαίσιο, νέες εταιρείες όπως η Google επικαιροποιούν το συμβιβασμό του Ford μέσω της εργασίας χωρίς πληρωμή και της δωρεάν διανομής. Ο Ford προσέφερε στους εργαζόμενους μεγαλύτερη συμμετοχή στον καπιταλισμό μέσω της μαζικής κατανάλωσης. Η Google δίνει τα πάντα δωρεάν, μετατρέποντας τα πάντα σε μια απλήρωτη εργασία. Προσφέροντας πίστωση, ο Ford επέτρεψε στους εργαζόμενους να γίνουν καταναλωτές πουλώντας το μέλλον τους καθώς και την παρούσα εργασία τους. Η Google έχει εξαλείψει τη διάκριση μεταξύ παραγωγής, κατανάλωσης και επιτήρησης, επιτρέποντας την αξιοποίηση ακόμα και αυτών που ίσως ποτέ να μην είχαν κάτι να δαπανήσουν.

Η ίδια η πρόκληση προσοχής λειτουργεί συμπληρωματικά ως προς το οικονομικό κεφάλαιο, ορίζοντας την ως καθοριστικό νόμισμα στην κοινωνία μας. Πρόκειται για ένα νέο βραβείο παρηγοριάς για το οποίο μπορεί να συναγωνιστεί ο επισφαλής – αυτοί που δε θα γίνουν ποτέ εκατομμυριούχοι, μπορούν να ονειρευτούν ένα εκατομμύριο προβολές στο YouTube – και ένα νέο κίνητρο, για να οδηγήσει την αέναη καινοτομία, που τόσο έχει ανάγκη ο καπιταλισμός. Όπως και στην χρηματοπιστωτική αγορά, τόσο οι εταιρείες όσο και οι ιδιώτες, μπορούν να δοκιμάσουν την τύχη τους, αλλά εκείνοι που ελέγχουν τις δομές, μέσω των οποίων καταγράφεται η προσοχή, ασκούν τη μεγαλύτερη δύναμη. Η υπεροχή της Google δεν προέρχεται από έσοδα από διαφημίσεις ή πωλήσεις προϊόντων αλλά από τους τρόπους με τους οποίους διαμορφώνει τις ροές πληροφοριών.

Κοιτάζοντας μπροστά, μπορούμε να φανταστούμε μια ψηφιακή φεουδαρχία στην οποία τόσο το οικονομικό κεφάλαιο όσο και η πρόκληση προσοχής έχουν ενοποιηθεί στα χέρια μιας ελίτ και μια καλοπροαίρετη δικτατορία ηλεκτρονικών υπολογιστών (ανθρώπινων και άλλων) διατηρεί το Διαδίκτυο ως πάρκο για τον πλεονάζοντα πληθυσμό. Τα μεμονωμένα προγράμματα και οι προγραμματιστές θα είναι αντικαταστήσιμοι – όσο μεγαλύτερη κινητικότητα προσφέρει μια ιεραρχική δομή στο εσωτερικό της, τόσο πιο ισχυρή και ανθεκτική είναι – αλλά η ίδια η δομή θα είναι αδιαπραγμάτευτη. Μπορούμε ακόμα να φανταστούμε τον υπόλοιπο πληθυσμό να συμμετέχει σε μια φαινομενικά οριζόντια και εθελοντική βάση, με σκοπό τη βελτίωση του προγράμματος – με καθορισμένες παραμέτρους βέβαια, όπως συμβαίνει σε όλους τους αλγορίθμους.

Η ψηφιακή φεουδαρχία μπορεί να έρθει κάτω από τη σημαία της άμεσης δημοκρατίας, διακηρύσσοντας ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να δρα ως πολίτης και να συμμετέχει, συστηνόμενη λοιπόν ως λύση στις υπερβολές του καπιταλισμού. Όσοι ονειρεύονται ένα εγγυημένο βασικό εισόδημα ή επιθυμούν να αποζημιωθούν για την ηλεκτρονική συγκομιδή των “προσωπικών τους δεδομένων”, πρέπει να κατανοήσουν ότι αυτά τα αιτήματα θα υλοποιηθούν μόνο από ένα παντοδύναμο κράτος επιτήρησης και ότι οι απαιτήσεις αυτές νομιμοποιούν την κρατική εξουσία και την επιτήρηση, ακόμη και αν δεν επιτευχθούν ποτέ. Οι στατιστικολόγοι θα χρησιμοποιήσουν τη ρητορική του ψηφιακού πολίτη για να δικαιολογήσουν τη χαρτογράφηση του καθενός στον νέο χάρτη ελέγχου, συνδέοντας τον καθένα μας με μια ενιαία ηλεκτρονική ταυτότητα, προκειμένου να εκπληρώσουν το όραμά τους για μια κοινωνία σε πλήρη ρύθμιση και επιβολή. Οι “έξυπνες πόλεις” θα επιβάλουν την αλγοριθμική τάξη στον εκτός-σύνδεσης κόσμο, αντικαθιστώντας τη μη-βιώσιμη επιταγή του του σύγχρονου καπιταλισμού για ανάπτυξη, με νέες επιταγές: την επιτήρηση, την ευελιξία και τη διαχείριση.

Σε αυτήν τη δυστοπική προβολή, το ψηφιακό σχέδιο της μετατροπής του κόσμου απλά σε μια απεικόνιση, συγκλίνει με το πρόγραμμα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, στο οποίο μόνο οι εκπρόσωποι που ενεργούν μέσω των προκαθορισμένων καναλιών μπορούν να ασκήσουν δύναμη. Και τα δύο σχέδια εναντιώνονται σε καθετί μη υπολογίσιμο και μη ψηφιοποιήσιμο, βάζοντας την ανθρωπότητα στο κρεβάτι του Προκρούστη. Με το προσωπείο της ηλεκτρονικής δημοκρατίας, προσφέρουν δυνατότητα ψήφου σε μια σειρά από ανούσια ζητήματα, ενώ ταυτόχρονα καθιστούν την ίδια την υποδομή ως κάτι που δε χωρά αμφισβήτηση – όσο πιο συμμετοχικό είναι το σύστημα, τόσο πιο “νόμιμο”. Ωστόσο, κάθε έννοια άσκησης των πολιτικών δικαιωμάτων συνεπάγεται και ένα αποκλεισμένο κομμάτι ανθρώπων. Κάθε έννοια πολιτικής νομιμότητας συνεπάγεται την ύπαρξη και μιας ζώνης εκτός νομιμότητας.

Πραγματική ελευθερία σημαίνει να είμαστε σε θέση να καθορίσουμε τη ζωή και τις σχέσεις μας από τη βάση τους. Πρέπει να είμαστε σε θέση να καθορίσουμε τα δικά μας εννοιολογικά πλαίσια, να διατυπώσουμε τα ερωτήματα καθώς και τις απαντήσεις. Αυτό δεν είναι το ίδιο με την επίτευξη καλύτερης εκπροσώπησης ή μεγαλύτερης συμμετοχής στο υπάρχον καθεστώς. Η προάσπιση της ψηφιακής συμμετοχής και της “δημοκρατικής” κρατικής διακυβέρνησης, εξοπλίζουν όσους κατέχουν την εξουσία με την νομιμοποίηση των δομών μέσω των οποίων την ασκούν.

Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τα εργαλεία που κατασκευάστηκαν για να μας εξουσιάσουν θα μπορούσαν τελικά να μας φανούν χρήσιμα· αρκεί απλά να εκθρονίζαμε τους αφέντες μας. Είναι το ίδιο λάθος που έχει κάνει κάθε προηγούμενη επανάσταση σχετικά με την αστυνομία, τα δικαστήρια και τις φυλακές. Τα εργαλεία της απελευθέρωσης πρέπει να σφυρηλατούνται στον αγώνα για την επίτευξή της.

Τα Κοινωνικά Δίκτυα

Σκεφτόμαστε ένα μέλλον στο οποίο τα ψηφιακά συστήματα θα ανταποκρίνονται σε κάθε μας ανάγκη, αρκεί να ζητάμε μόνο την παράδοση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων. Ακολουθώντας την τροχιά του ψηφιακού φαντασιακού μας, σύντομα θα ψηφίζουμε διαρκώς, θα εργαζόμαστε διαρκώς, θα ψωνίζουμε διαρκώς, θα βρισκόμαστε στη φυλακή διαρκώς. Ακόμη και οι φαντασιώσεις που διαχωρίζουν την ψυχή από το σώμα, για να ταξιδέψει η πρώτη μέσα στον υπολογιστή, αφήνουν το υποκείμενο του φιλελευθερισμού άθικτο: κάθε μετα-ανθρωπισμός που μας προσφέρθηκε ήταν ένας νεοφιλελευθερισμός, όλοι τους.

Οι προοδευτικοί φιλελεύθεροι που αγωνίζονται για την προστασία της ιδιωτικότητας στο διαδίκτυο και για την διαδικτυακή ουδετερότητα, αντιλαμβάνονται τα υποκείμενα που υπερασπίζονται ως μεμονωμένα άτομα. Όσο όμως λειτουργούμε σύμφωνα με το πρότυπο των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», κάθε εγχείρημα οργάνωσης ενάντια στα συστήματα ψηφιακού ελέγχου, απλά θα αναπαράγει τη λογική τους. Το σύστημα των συνταγμάτων και των καταστατικών αρχών, που φτάνουν πια στο τέλος του, δεν προστάτευσε απλά το υποκείμενο του φιλελευθερισμού, το άτομο – το εφηύρε. Κάθε ένα από τα δικαιώματα που διεκδικεί το φιλελεύθερο υποκείμενο συνεπάγεται ένα πλέγμα θεσμικής βίας που εξασφαλίζει τη λειτουργία της εξατομίκευσης – τον διαχωρισμό της ατομικής ιδιοκτησίας, την ιδιωτικότητα των εκλογικών παραβάν και τα κελιά των φυλακών.

Αν μη τι άλλο, η επιδεικτική δικτύωση της καθημερινής ζωής υπογραμμίζει την ευθραυστότητα της φιλελεύθερης ατομικότητας. Πού αρχίζει και πού τελειώνει το “εγώ”, όταν οι γνώσεις μου προέρχονται από μηχανές αναζήτησης και οι σκέψεις μου ενεργοποιούνται και κατευθύνονται από ενημερώσεις στο διαδίκτυο; Για να το αντιμετωπίσουμε, μας παροτρύνουν να στηρίξουμε τον εύθραυστό μας ατομικισμό κατασκευάζοντας και διαδίδοντας μια αυτοβιογραφική προπαγάνδα. Το online προφίλ αποτελεί μια αντιδραστική έκφραση την οποία επιχειρεί να διατηρήσει η φιλελεύθερη υποκειμενικότητα, σε μια από τις τελευταίες αναλαμπές της, πουλώντας το. Ας το πούμε “οικονομία ταυτότητας”.

Αλλά το αντικείμενο της εκμετάλλευσης αποτελεί ένα δίκτυο, και αυτό είναι και το επαναστατικό υποκείμενο. Εδώ και πολύ καιρό, κανείς δε μοιάζει με το φιλελεύθερο άτομο. Η γαλέρα των σκλάβων αλλά και η εξέγερσή τους είναι και τα δύο δίκτυα που αποτελούνται από διαφορετικές εκφάνσεις πολλών ανθρώπων. Η διαφορά τους δεν συνίσταται στους διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, αλλά στις διαφορετικές αρχές δικτύωσης. Κάθε σώμα έχει πολλές καρδιές. Η προοπτική που δίνει η ψηφιακή αναπαράσταση στη δραστηριότητά μας, μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αναζητούμε μια σύγκρουση μεταξύ ανταγωνιστικών αρχών οργάνωσης, όχι μεταξύ συγκεκριμένων δικτύων ή ατόμων.

Τα δίκτυα που παράγονται και συγκαλύπτονται από τον φιλελευθερισμό είναι, αναπόφευκτα, ιεραρχικά. Ο φιλελευθερισμός επιδιώκει να σταθεροποιήσει την πυραμίδα της ανισότητας διευρύνοντας για πάντα τη βάση του. Επιθυμία μας είναι να εξισορροπήσουμε τις πυραμίδες, να καταργήσουμε την ύβρη της κυριαρχίας και της υποταγής. Δεν απαιτούμε οι πλούσιοι να δίνουν στους φτωχούς· θέλουμε να ρίξουμε τις περιφράξεις. Δεν μπορούμε να πούμε ότι το ψηφιακό είναι ιεραρχικό στην ουσία του, γιατί δεν γνωρίζουμε τίποτα περί “ουσίας”. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι το ψηφιακό είναι ριζικά ιεραρχικό, επειδή είναι χτισμένο πάνω στα ίδια θεμέλια με τον φιλελευθερισμό. Εάν είναι δυνατή μια διαφορετική ψηφιακή τεχνολογία, θα αναδυθεί μόνο σε μια διαφορετική βάση.

Δεν χρειαζόμαστε καλύτερες προσεγγίσεις της υπάρχουσας τεχνολογίας. Χρειαζόμαστε καλύτερες βάσεις για τις σχέσεις μας. Οι νέες τεχνολογίες είναι άχρηστες εκτός αν μας βοηθούν να χτίζουμε και να υπερασπιζόμαστε νέες σχέσεις.

Τα κοινωνικά δίκτυα προϋπάρχουν του διαδικτύου. Διαφορετικές κοινωνικές πρακτικές μας δικτυώνουν με βάση διαφορετικές λογικές. Αντιλαμβανόμενοι τις σχέσεις μας με όρους κίνησης και όχι στατικής ταυτότητας – με όρους τροχιάς και όχι τοποθεσίας, με όρους δυνάμεων και όχι αντικειμένων – μπορούμε να βάλουμε στην άκρη το θέμα των ατομικών δικαιωμάτων και να δημιουργήσουμε νέες συλλογικότητες εκτός της λογικής που παρήγαγε το ψηφιακό και οι διαχωρισμοί του.

Το Ισοδύναμο της Δύναμης

Για κάθε δράση, υπάρχει μια ίση και αντίθετη αντίδραση. Η ενσωμάτωση δημιουργεί νέες εξαιρέσεις. Οι εξατομικευμένοι (εκφραστές της εξατομίκευσης) αναζητούν ο ένας τον άλλον. Κάθε νέα μορφή ελέγχου δημιουργεί έναν νέο χώρο εξέγερσης. Οι δομές αστυνόμευσης και ασφάλειας έχουν αυξηθεί εκθετικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά αυτό δεν έχει ως αποτέλεσμα έναν πιο “ήρεμο” κόσμο – αντίθετα, όσο μεγαλύτερη η καταπίεση, τόσο μεγαλύτερη η αστάθεια και η ανησυχία. Το σχέδιο του ελέγχου των πληθυσμών με την ψηφιοποίηση των αλληλεπιδράσεων αλλά και του περιβάλλοντός τους αποτελεί από μόνο του μια στρατηγική για την αποσόβηση των αναταραχών που αναγκαστικά θα ακολουθήσουν την οικονομική πόλωση, την κοινωνική υποβάθμιση και την οικολογική καταστροφή που προκάλεσε ο καπιταλισμός.

Το κύμα των εξεγέρσεων που σάρωσε τον κόσμο από το 2010 και μετά – από την Τυνησία και την Αίγυπτο, την Ισπανία και την Ελλάδα ως το παγκόσμιο κίνημα Occupy, και πιο πρόσφατα την Τουρκία και τη Βραζιλία – έχει κατανοηθεί σε μεγάλο βαθμό ως προϊόν των νέων ψηφιακών δικτύων. Ωστόσο, είναι επίσης μια αντίδραση κατά της ψηφιοποίησης και των ανισοτήτων που προκαλούνται από αυτήν. Τα νέα σχετικά με τις καταλλήψεις του Occupy διαδίδονταν μέσω του διαδικτύου, αλλά εκεί βρέθηκαν όσοι δεν ήταν ικανοποιημένοι με το “απλώς εικονικό” – ή όσοι όντας φτωχοί ή άστεγοι, δεν είχαν καν πρόσβαση σε αυτό. Πριν από το 2011, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι το διαδίκτυο θα δημιουργούσε ένα παγκόσμιο κίνημα βασισμένο στη συνεχή παρουσία σε έναν κοινόχρηστο φυσικό χώρο;

Όλα αυτά αποτελούν απλά μια πρώτη γεύση από τον αντίκτυπο που θα προκύψει, καθώς όλο και περισσότερες πτυχές της ζωής μας περνούν στον ψηφιακό κόσμο. Δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε τα αποτελέσματα, αλλά μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα υπάρξουν νέες ευκαιρίες ώστε οι άνθρωποι να συγκεντρωθούν στον φυσικό κόσμο, ενάντια στη λογική του καπιταλισμού και του κρατικού ελέγχου. Καθώς γινόμαστε μάρτυρες της ανάδυσης της ψηφιακής ιθαγένειας και της αγοράς ταυτότητας, ας αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιες τεχνολογίες θα χρειαστούν οι ψηφιακά αποκλεισμένοι μη-πολίτες. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του αγώνα για το πάρκο Gezi στην Κωνσταντινούπολη το καλοκαίρι του 2013 θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ταπεινό σημείο εκκίνησης. Πώς μπορούμε όμως να τα προεκτείνουμε, από εργαλεία χαρτογράφησης μιας διαδήλωσης, σε εργαλεία που θα είναι απαραίτητα για την εξέγερση και την επιβίωση, ειδικά όταν αυτά τα δύο γίνονται ένα και το αυτό; Εξετάζοντας την περίπτωση της Αιγύπτου, αναγνωρίζουμε την ανάγκη για εργαλεία που θα μπορούσαν να συντονίσουν την ανταλλαγή τροφίμων – ή να ακινητοποιήσουν τον στρατό.

Η κατανόηση της επέκτασης του ψηφιακού ως μια περίφραξη στις δυνατότητές μας δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την ψηφιακή τεχνολογία. Αντίθετα, σημαίνει αλλαγή της λογικής με την οποία την προσεγγίζουμε. Κάθε θετικό όραμα για ένα ψηφιακό μέλλον θα σφετεριστεί, για τη διαιώνιση και τη στήριξη της άρχουσας τάξης· ο λόγος της εμπλοκής μας με το ψηφιακό είναι η αποσταθεροποίηση των ανισοτήτων που επιβάλλει. Αντί να δημιουργήσουμε ψηφιακά προγράμματα που να προοιωνίζουν τον κόσμο που θέλουμε, μπορούμε να ακολουθήσουμε ψηφιακές πρακτικές που αποσταθεροποιούν το σύστημα έλεγχου. Αντί να προσπαθούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μιας νέας ψηφιακής τάξης – ή να ενσωματώσουμε τους πάντες σε μια τέτοια τάξη μέσω της καθολικής ιθαγένειας – μπορούμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των περιθωριοποιημένων, ξεκινώντας με σύγχρονες εξεγέρσεις που αναδιανέμουν ριζικά την εξουσία.

Αν τους ερμηνεύσουμε ως μία τάξη, οι προγραμματιστές κατέχουν την ίδια θέση σήμερα με την αστική τάξη το 1848, η οποία εκμεταλλεύτηκε μια κοινωνική και οικονομική δύναμη δυσανάλογη της πολιτικής της επιρροής. Στις επαναστάσεις του 1848, η αστική τάξη καταδίκασε την ανθρωπότητα σε ακόμα δυο αιώνες δυστυχίας, συντασσόμενη στο τέλος τέλος με τον νόμο και την τάξη εναντίον των φτωχών εργαζομένων. Οι προγραμματιστές, μαγεμένοι από την επανάσταση του διαδικτύου, θα μπορούσαν να τα κάνουν ακόμα χειρότερα σήμερα: θα μπορούσαν να γίνουν ψηφιακοί μπολσεβίκοι, η προσπάθεια των οποίων για την δημιουργία μιας δημοκρατικής ουτοπίας να οδηγήσει στον απόλυτο ολοκληρωτισμό.

Από την άλλη, εάν μια κρίσιμη μάζα προγραμματιστών συμμαχήσει με τους πραγματικούς αγώνες των αποκλεισμένων, το μέλλον θα είναι για άλλη μια φορά ανοιχτό. Αλλά αυτό θα σημαίνει την κατάργηση του ψηφιακού όπως το ξέρουμε – και μαζί του την κατάργηση των προγραμματιστών ως τάξη. Την εγκατάλειψη της ψηφιακής ουτοπίας.

Πηγή άρθρου: https://medialibre.net

CrimethInc. Ex-Workers’ Collective, crimethinc.com

Αν και βρισκόμαστε ακόμα λίγο μετά από τα μέσα του Αυγούστου, η καρδιά του Ελεύθερου και Ανοικτού Λογισμικού θα κτυπάει στην Θεσσαλονίκη αυτή και την επόμενη εβδομάδα, μιας και ξεκινάει στις 23/08 η GUADEC 2019 to , το ευρωπαϊκό συνέδριο χρηστών και προγραμματιστών του GNOME. Στο εξωτερικό αυτή την εβδομάδα διεξάγονται και εκεί σημαντικές εκδηλώσεις για τις ανοιχτές τεχνολογίες και την καινοτομία και ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ σας προτείνει να τις παρακολουθήσετε και να τις διαδώσετε. Μπορείτε επίσης να δείτε περισσότερες εκδηλώσεις για τις επόμενες εβδομάδες ή να καταχωρίσετε τη δική σας εκδήλωση στο: https://ellak.gr/events 

Ημερομηνία/ ΏραΕκδήλωση
19/08/2019 – 21/08/2019
Linux Security Summit (LSS)
Hilton San Diego Bayfront, California
20/08/2019 – 22/08/2019
OpenSym 2019
University of Skövde, Skövde
21/08/2019 – 25/08/2019
Chaos Communication Camp
Ziegeleipark Mildenberg Zehdenick, Zehdenick
21/08/2019 – 23/08/2019
Embedded Linux Conference (ELC)
Hilton San Diego Bayfront, California
21/08/2019 – 23/08/2019
Open Source Summit North America
Hilton San Diego Bayfront, California
22/08/2019 – 23/08/2019
Ολοήμερο
RustConf
Oregon Convention Center, Portland
23/08/2019 – 28/08/2019
Ολοήμερο
GUADEC 2019
University of Macedonia, Thessaloniki
24/08/2019 – 30/08/201985ο Συνέδριο της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκών (IFLA WLIC 2019)
Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα

badusb

For fun and security (and a bit of paranoia), I thought I should whitelist my trusted USB devices and block everything else.

USBGuard

We have a couple of tools that can help us with that. USBGuard is the one I found to be the most configurable and well documented.

NOTICE: All commands here require certain privileges. To make commands easier to read, I omitted adding sudo in the beginning. But you probably need to.

Installation

USBGuard should already be packaged for your favorite Linux distribution.

One important thing to consider though is that on Debian (and derivatives) installing a package that comes with a systemd service file ends up being started and enabled by default. That means that if your input devices are USB-connected, you will find yourself locked out of your system. This may include even devices that are not physically plugged in a USB port (eg. your laptop built-in keyboard).

The upstream developer actually has a relevant warning:

WARNING: before you start using usbguard be sure to configure it first unless you know exactly what you are doing (all USB devices will get blocked).

But that didn't stop the Debian developers, who maintain that package, to allow USBGuard daemon to start with zero configuration 🤷

Systemd

You can find more detailed guides on how to prevent this "feature", but for the scope of this post here is what I did.

Systemd comes with a mask feature, that will prevent a certain service from being started. So for instance, if you try this:

sudo systemctl mask nginx.service
sudo systemctl start nginx.service

You'll get this error:

Failed to start nginx.service: Unit nginx.service is masked.

In our case, we can't use the mask command because USBGuard is not installed yet. But what mask actually does is just create a symlink. So all we have to do is create it manually:

sudo ln -s /dev/null /etc/systemd/system/usbguard.service

And now we can safely install USBGuard:

sudo apt install usbguard

Configuration

First thing to do is create an initial policy that whitelists all of our usb devices. Now it's a good time to plug-in devices that you tend to use often and you already trust. You can of course whitelist devices at any point.

usbguard generate-policy

The above command will display the list of your currently plugged devices with an allow keyword in the beginning. Let's save that to USBGuard's configuration file:

usbguard generate-policy > /etc/usbguard/rules.conf

Now it's safe to unmask, start and enable USBGuard daemon:

systemctl unmask usbguard.service
systemctl start usbguard.service
systemctl enable usbguard.service

Testing

To test this actually works try to plug a new device, not whitelisted yet. Let's a simple USB stick. Hopefully it will be blocked. To confirm that:

usbguard list-devices

This lists all your detected devices. The new device you just plugged-in should have a block keyword in the beginning. For a more filtered output:

usbguard list-devices | grep block

You should see something like this:

13: block id 0xxx:0xxx serial <...>

Allowing devices

Now let's say you actually want to unblock this device, because it came from a friend you trust. The command we run above also contained an ID number. The first thing on that line. We can use that and allow that device:

usbguard allow-device 13

Whitelisting devices

Using allow-device doesn't whitelist the device for ever. So let's say you bought a new external disk and you want to whitelist it. USBGuard has an append-rule command. You just need to paste the whole device line starting with an allow keyword.

Plug the device and see the USBGuard output:

usbguard list-devices | grep block

You should see something like this:

21: block id 0xxx:0xxx serial <...>

Copy the whole line starting from id and then use it but prefix it with an allow keyword (mind the single quotes used to wrap the entire rule):

usbguard append-rule 'allow id 0xxx:0xxx serial <...>'

Editing rules

At any point you can see the whitelisted devices:

usbguard list-rules

And you use the id number in the beginning of each line in order to interact with that specific rule. For example to remove a device:

usbguard remove-rule <id>

And remember, there is no such thing as absolute security. It all comes down to your Threat model.


Comments and reactions on Mastodon, Diaspora, Twitter and Lobsters.

GUADEC T-shirts

Σχεδόν σε κάθε συνέδριο που συμμετέχω, τυπώνονται μπλουζάκια ως "αναμνηστικό". Η γκαρνταρόμπα μου αποτελείται κατά 90% από μπλουζάκια από συνέδρια ή γενικά από projects ανοικτού κώδικα.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος τυπωθηκαν μπλουζάκια. Προσωπικά τα θεωρώ πανέμορφα.
Αυτά είναι τα μπλουζάκια που μπορείτε να προμηθευτείτε στο συνέδριο σε λίγες ημέρες.

Ποιο σας άρεσε;

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Η ομιλία του Ανδρέα Αντωνόπουλου στο Βερολίνο στις 7 Ιουνίου κατά την διάρκεια του συνεδρίου We Are Developers.

The post Ανδρέας Αντωνόπουλος “Another Brick in the Firewall” appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

GitLab is my favorite online git hosting provider, and I really love the CI feature (that now most of the online project providers are also starting supporting it).

Archlinux uses git and you can find everything here: Arch Linux git repositories

There are almost 2500 packages there! There are 6500 in core/extra/community (primary repos) and almost 55k Packages in AUR, the Archlinux User Repository.

We are going to use git to retrieve our PKGBUILD from aur archlinux as an example.
The same can be done with one of the core packages by using the above git repo.

So here is a very simple .gitlab-ci.yml file that we can use to build an archlinux package in gitlab

image: archlinux/base:latest

before_script:
    - export PKGNAME=tallow

run-build:
  stage: build
  artifacts:
    paths:
    - "*.pkg.tar.xz"
    expire_in: 1 week
  script:
      # Create "Bob the Builder" !
    - groupadd bob && useradd -m -c "Bob the Builder" -g bob bob
      # Update archlinux and install git
    - pacman -Syy && pacman -Su --noconfirm --needed git base-devel
      # Git Clone package repository
    - git clone https://aur.archlinux.org/$PKGNAME.git
    - chown -R bob:bob $PKGNAME/
      # Read PKGBUILD
    - source $PKGNAME/PKGBUILD
      # Install Dependencies
    - pacman -Syu --noconfirm --needed --asdeps "${makedepends[@]}" "${depends[@]}"
      # Let Bob the Builder, build package
    - su - bob -s /bin/sh -c "cd $(pwd)/$PKGNAME/ && makepkg"
      # Get artifact
    - mv $PKGNAME/*.pkg.tar.xz ./

You can use this link to verify the above example: tallow at gitlab

But let me explain the steps:

  • First we create a user, Bob the Builder as in archlinux we can not use root to build a package for security reasons.
  • Then we update our container and install git and base-devel group. This group contains all relevant archlinux packages for building a new one.
  • After that, we git clone the package repo
  • Install any dependencies. This is a neat trick that I’ve found in archlinux forum using source command to create shell variables (arrays).
  • Now it is time for Bob to build the package !
  • and finally, we move the artifact in our local folder
Tag(s): archlinux, gitlab
GUADEC 2019, Thessaloniki

Μπορεί να έχετε διαβάσει προηγούμενες αναρτήσεις μου σχετικά με το συνέδριο GUADEC. Κάτι καινούργιο που θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά, είναι η εφαρμογή με όλες τις πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζει κάποιος συμμετέχοντας.

Η όλη προσπάθεια στηρίζεται στο λογισμικό Connfa, το οποίο είναι ένα ανοικτού κώδικα λογισμικό για events, συνέδρια κλπ.

Ο Britt μαζί με την ομάδα του, φτιάξανε την εφαρμογή αυτή για συσκευές android και iPhone αλλά και για όσους δεν θέλουν να εγκαταστήσουν, υπάρχει και online.

GUADEC application

Αρχικά για να κατεβάσετε στο κινητό σας, μπορείτε να πάτε στο google play στην διεύθυνση:

https://play.google.com/store/apps/details?id=org.gnome.guadec

GUADEC application

Αφού την εγκαταστήσετε, μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα, ποιες δραστηριότητες θα έχουμε και πότε (τα parties κλπ).

GUADEC application

Η εφαρμογή έχει κατασκευαστεί και για iPhone αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν την βρήκα στο appstore για να αφήσω τον σύνδεσμο εδώ.

Online μπορείτε να το βρείτε στο https://schedule.guadec.org/.

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Ανακοινώθηκε και επίσημα η έναρξη λειτουργίας για τις 23 Σεπτεμβρίου του πρώτου χρηματιστηρίου Bitcoin παραγώγων Bakkt καθώς πήρε το πράσινο φως των ρυθμιστικών αρχών της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Η ιδιαιτερότητα του νέου χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης είναι ότι τα συμβόλαια θα πληρώνονται για πρώτη φορά αποκλειστικά σε Bitcoin ενώ όπως είχαν ανακοινώσει σχεδόν ένα χρόνο πριν, στην πρώτη παρουσίαση της ιδέας δημιουργίας του χρηματιστήριου, τα σχέδια τους δεν μένουν μόνο στις διαπραγμάτευση τίτλων αλλά επεκτείνονται στις εμπορικές πληρωμές με το Bitcoin να λειτουργεί ως ένα layer μεταφοράς αξίας.

Η ισοτιμία του Bitcoin για τα ημερήσια και μηνιαία συμβόλαια θα βασίζεται αποκλειστικά σε αδειοδοτημένα ανταλλακτήρια αποφεύγοντας όπως αναφέρουν την μεγάλη χειραγώγηση που παρατηρείτε σε σκιώδη ανταλλακτήρια σε όλο τον κόσμο όπου βασίζουν μεγάλο μέρος των συναλλαγών τους σε fake volume.

Πρόσθετα το Bakkt θα παρέχει πλήρη ασφάλιση των Bitcoin των πελατών του διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο την άμεση αποζημίωση σε περιπτώσεις κλοπής λόγο ηλεκτρονικής επίθεσης.

Η ανακοίνωση της επίσημης πλέον έναρξης λειτουργίας του χρηματιστηρίου ήρθε ένα χρόνο μετά την επίσημη πρώτη παρουσίαση του ενώ μόλις ένα μήνα πριν, στα μέσα Ιουλίου είχε ξεκινήσει την δοκιμαστική του λειτουργία σε ένα περιορισμένο αριθμό πελατών.

Η πλατφόρμα bakkt είναι ιδιοκτησίας της διαχειρίστριας εταιρείας του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης ICE.

The post 23 Σεπτεμβρίου η έναρξη λειτουργίας του χρηματιστήριου Bitcoin παραγώγων Bakkt appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

GUADEC 2019, Thessaloniki

Το πρόγραμμα μπορεί να μην ανακοινώθηκε ακόμα λόγω των αλλαγών της τελευταίας στιγμής, όμως έχει ανακοινωθεί το πρόγραμμα για τα λεγόμενα Birds of a feather ή αλλιώς BoF. Τι σημαίνει αυτό και γιατί ονομάστηκε έτσι; Ρίξτε μια ματιά στο wiki για την ιστορία.

Πάμε να δούμε λοιπόν αναλυτικά τι συναντήσεις θα έχουμε. Όσοι ενδιαφέρεστε για το θέμα, πατήστε επάνω στον τίτλο για να διαβάσετε περισσότερα και εάν θέλετε, μπορείτε να συμμετάσχετε προσθέτοντας το όνομά σας. Εάν δεν μπορείτε, πείτε σε εμένα ή σε κάποιον άλλο από τους οργανωτές να προσθέσει το όνομά σας.

Στις 26 Αυγούστου:


1. FreeDesktop Dark Style Preference: ώρα 10:00-13:00

2. Engagement: ώρα 14:00-17:00

3. GTK: ώρα 10:00-13:00 και 14:00-17:00

4. GNOME documentation and localization: ώρα 14:00-17:00

5. Newcomers Workshop: ώρα 10:00-13:00 και 14:00-17:00

6. GNOME OS: ώρα 10:00-13:00 και 14:00-17:00

7. Rust + GTK + GStreamer Workshop: ώρα 10:00-13:00 και 14:00-17:00

Στις 27 Αυγούστου:


1. GTask: ώρα 10:00-13:00

2. Flatpak Donations/Store: ώρα 14:00-17:00

3. Rust: ώρα 10:00-13:00

4. GStreamer: ώρα 14:00-17:00

5. SpinachCon: ώρα 10:00-13:00 και 14:00-17:00

6. Vendor Themes: ώρα 10:00-13:00

7. Boxes: ώρα 14:00-17:00

8. Freedesktop SDK: ώρα 10:00-13:00

9. Content Apps & Tracker: ώρα 10:00-13:00

10. Diversity: ώρα 14:00-17:00

Όλα μαζί μπορείτε να τα δείτε μαζεμένα στην σελίδα https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/Hackingdays

Η κριτική επιτροπή του Wiki Loves Earth 2019 στην Ελλάδα, αφού ολοκλήρωσε την αξιολόγηση των εικόνων, ανακοίνωσε τις δέκα πρώτες εικόνες σύμφωνα με την θέση τους.

1 green.svg
2 green.svg
3 green.svg
4 green.svg
5 green.svg
6 green.svg
7 green.svg
8 green.svg
9 green.svg
10 green.svg

 

οι φωτογραφίες από την Ελλάδα έχουν υποβληθεί ως υποψήφιες στο διεθνές σκέλος της διοργάνωσης.

Συνολικά έχουν ανεβεί 2.292 φωτογραφίες.

Το Wiki Loves Earth είναι διαγωνισμός φωτογραφίας και συνεισφοράς περιεχομένου, που απευθύνεται σε φωτογράφους (ερασιτέχνες και μη) οι οποίοι φωτογραφίζουν μνημεία της φύσης και προστατευόμενους τόπους και θα τα ανεβάζουν με ελεύθερη άδεια στην Βικιπαίδεια και συγκεκριμένα στο αποθετήριο εικόνων Wikimedia Commons. Το Wiki Loves Earth είναι διεθνής διαγωνισμός, και στην Ελλάδα διοργανώθηκε για πρώτη φορά από το Wikimedia Community User Group Greece.

If you are between 18-30 years old and have some basic knowledge of coding and using Web tools, then this course is for you! Co{de}+Create will help you take your skills to the next level.

See details below.

WHO: Ages 18-30 can apply. Basic computer knowledge and understanding of English is required, since all courses will be in English.

WHEN: Three times a week (weekdays) for 3 hours each day from October to December 2019.

WHAT: Free advanced Web design courses using open source software

WHERE: The workshops will take place in Athens in the Kypseli Municipal Market.

WHY: Digital literacy is a critical skill for the 21st century. We want to introduce you to computer skills that will help you advance in your future and your career. Everyone deserves a chance to learn new skills, so these courses are open to Greek students and newcomers to Greece.

Free public transportation tickets will be provided for all participants. Participants will also receive a certificate after successfully completing the 2-month course. Free access to the lab will also be provided twice a week for practice and experimentation.

Space is limited so If you are interested, apply now at: 

Selected participants will be contacted by email and/or phone.

More information on the content of the course

During the course, students will become familiar with the usage of Web tools such as source code editors and node.js, which let developers use JavaScript to produce dynamic web page content. They will also learn to use Git and Github as Version Control Systems to track changes in computer files and coordinate work on those files among multiple people, through a Web server which they will be using throughout the course.

Next, they will advance their HTML- CSS knowledge by working with a very powerful tool for acquiring new and modern skills, the Bootstrap framework, to build a modern and mobile-responsive website. Bootstrap is a free front-end framework for faster and easier web development. Bootstrap also gives the ability to build responsive, mobile-first projects.

Bootstrap includes HTML- and CSS-based design templates as well as optional JavaScript plugins. JavaScript is the most popular language among web developers. They will also explore and understand the p5.js JavaScript library which makes coding accessible for artists, scientists, designers and educators. Students will also learn the Angular framework, which will enable them to create Single Page Applications for Web and Mobile Web applications.

The goal for students who participate in this course, after they successfully complete it, is to be able to develop Web applications, or applications that are run over HTTP from a web server to a web browser, and combine many different skills and disciplines in the production and maintenance of websites. They will learn important and up-to-date tools that every web developer-designer has to know!


 

Full description of code+create

All calls of code+create

Social Media of code+create

Facebook Page: https://facebook.com

Twitter Account: https://twitter.com

Instagram: https://www.instagram.com

by: Ευστάθιος Ιωσηφίδης

GUADEC 2019, Thessaloniki

Οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό ότι τα συνέδρια αποτελούνται από μερικές βαρετές ομιλίες, όπου ένας τρελοεπιστήμονας έχει φτιάξει κάτι και θέλει να το παρουσιάσει. Ειδικότερα, όταν αφορά πληροφορική, θα είναι κάποιοι καμμένοι, χοντροί και κολλημένοι στο πληκτρολόγιό τους και το συνέδριο θα είναι όσο πιο βαρετό γίνεται.

Και όμως έχετε λάθος. Γιατί; Καταρχήν οι περισσότεροι προγραμματιστές γνωρίζουν ότι κάνουν καθιστική ζωή και φροντίζουν να αθλούνται. Επίσης γνωρίζουν ότι είναι πίσω από μια οθόνη και φροντίζουν με την πρώτη ευκαιρία να συναντήσουν φίλους από κοντά για φαγητό, μπύρες, καφέδες κλπ.

Ας δούμε όμως στο GUADEC τι θα γίνει. Καταρχήν για να συμμετάσχετε, πρέπει να κάνετε εγγραφή ή να γίνετε εθελοντής.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΔΡΑΣΗ
22 ΑυγούστουPre-registration party: Εδώ θα μαζευτούμε πριν το συνέδριο ώστε να γνωριστούμε και να κάνουμε και εγγραφές ώστε να αποφύγουμε τον πολύ κόσμο την επομένη το πρωί. Θα γίνει στο Κίτρινο Ποδήλατο (https://goo.gl/maps/Zz6vY4HEMTyrGXqt8) στις 7μμ. Εδώ τα έξοδα των ποτών είναι δικά σας. Λέτε ότι είστε από το συνέδριο.
23 ΑυγούστουΚυρίως party: Θα γίνει στον χώρο του συνεδρίου στις 7μμ. Θα πρέπει να έχετε κάνει εγγραφή.
24 ΑυγούστουΠικνικ στα Πλατανάκια: Είναι παράδοση σε κάθε συνέδριο να κάνουμε πικνικ. Εδώ το λεωφορείο και το φαγητό θα πληρωθεί από το GNOME (αρκεί να κάνετε την εγγραφή στο συνέδριο) αλλά καλό είναι να φέρετε κανένα ποτό από το σπίτι (θα υπάρχει και εκεί με χρέωση). Γραφτείτε στο https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/Picnicday. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
25 ΑυγούστουΠοδοσφαιρικός αγώνας: Ακόμα ένα παραδοσιακό γεγονός. Θα γίνει δίπλα στο Καυτατζόγλειο στάδιο, περίπυ 7.30-8.30 μμ. Γραφτείτε στην σελίδα https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/Football. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
28 ΑυγούστουΕκδρομή στην Επανομή για μπάνιο: Επειδή είμαστε παραθαλάσσια χώρα, θα κάνουμε μια κοντινή εκδρομή στη θάλασσα. Θα πληρωθεί το λεωφορείο από το GNOME (αρκεί να έχετε κάνει εγγραφή). Οι ξαπλώστρες θα είναι δωρεάν αρκεί να κάνετε κατανάλωση καφέ-ποτό. Επίσης δηλώστε μέχρι τις 18 Αυγούστου στην σελίδα https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/DayTrip. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
28 ΑυγούστουΕναλλακτικά όσοι δεν γουστάρετε παραλία, μπορείτε να συμμετάσχετε στο γκρουπ που θα γυρίσει τα αξιοθέατα της Θεσσαλονίκης. Δηλώστε συμμετοχή στο https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/MuseumBoF. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ. Μικρό τιπ: Ο Φεντερίκο θα συμμετάσχει εδώ. Οπότε θα έχετε την τιμή να βγείτε φωτογραφίες στα αξιοθέατα με κάποιον διάσημο του χώρου.

Επίσης να είστε σε εγρήγορση γιατί θα ανακοινωθεί δείπνο για τις γυναίκες στο GNOME (μάλλον στις 22 Αυγούστου) καθώς και για τους νέους στο GNOME (μάλλον και αυτό στις 22 Αυγούστου).

Πηγή άρθρου: https://planet.ellak.gr/ https://eiosifidis.blogspot.com

Η Γενική Διεύθυνση Επικοινωνιακών Δικτύων, Περιεχομένου και Τεχνολογιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ξεκινά δημόσια διαβούλευση για να συγκεντρώσει τις απόψεις των ενδιαφερομένων σχετικά με τους τομείς προτεραιότητας για τις επενδύσεις στην ψηφιακή υποδομή της ΕΕ και τους καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης των υφισταμένων αναγκών σύνδεσης με τη στήριξη του μηχανισμού Connecting Europe Facility.

Ο μηχανισμός Connecting Europe Facility (CEF) είναι ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης που υποστηρίζει τα διευρωπαϊκά δίκτυα και υποδομές στους τομείς των μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών και της ενέργειας.Το CEF θα εισέλθει στη δεύτερη γενιά του το 2021 για την επταετή περίοδο 2021-2027, με προϋπολογισμό 3 δισ. Ευρώ.

Μια ασφαλής και ανθεκτική πανευρωπαϊκή υποδομή ψηφιακής συνδεσιμότητας με μεγάλη χωρητικότητα, είναι η βάση για μια πλήρως λειτουργική ενιαία ψηφιακή αγορά, προσιτή σε όλους τους πολίτες της ΕΕ, καθώς και για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς ψηφιακών υπηρεσιών. Δεδομένης της σημασίας του προγράμματος χρηματοδότησης της CEF για την επιτυχία της Ενιαίας Ψηφιακής Αγοράς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναζητά την γνώμη της βιομηχανίας, των ακαδημαϊκών ιδρύματών και του δημόσιοτ τομέα, προκειμένου να προσανατολίσει και να ευθυγραμμίσει τις επενδυτικές της προτεραιότητες. Επιδιώκει επίσης να μάθει πώς να σχεδιάσει καλύτερα το πρόγραμμα, προκειμένου να μεγιστοποιήσει ττο αποτέλεσμα των επενδύσεων σε ψηφιακή υποδομή.

Η δημόσια διαβούλευση θα βοηθήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προετοιμάσει τον χάρτη πορείας υλοποίησης του προγράμματος CEF2 για τις ψηφιακές επενδύσεις και θα ενημερώσει την προετοιμασία του πρώτου πολυετούς προγράμματος εργασίας που θα αρχίσει το 2021. Παράλληλα με την μελέτη θα πραγματοποιηθούν και συναντήσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, και τα αποτελέσματα της διαβούλευσης θα διοχετευθούν στις προτάσεις χρηματοδότησης που θα υποβάλει η Επιτροπή.

Στη σελίδα της διαβούλευσης μπορείτε να βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες και να συμμετάσχετε στην έρευνα.

Η δημόσια διαβούλευση θα λήξει στις 11 Σεπτεμβρίου 2019.

Διαβάστε περισσότερα CEF2 Digital Survey 2019

Πηγή: https://ec.europa.eu/

MinIO is a high performance object storage server compatible with Amazon S3 APIs

In a previous article, I mentioned minio as an S3 gateway between my system and backblaze b2. I was impressed by minio. So in this blog post, I would like to investigate the primary use of minio as an S3 storage provider!

Install Minio

Minio, is also software written in Go. That means we can simple use the static binary executable in our machine.

Download

The latest release of minio is here:

curl -sLO https://dl.min.io/server/minio/release/linux-amd64/minio
chmod +x minio

Version

./minio version

$ ./minio version

Version: 2019-08-01T22:18:54Z
Release-Tag: RELEASE.2019-08-01T22-18-54Z
Commit-ID: c5ac901e8dac48d45079095a6bab04674872b28b

Operating System

Although we can use the static binary from minio’s site, I would propose to install minio through your distribution’s package manager, in Arch Linux is:

$ sudo pacman -S minio

this method, will also provide you, with a simple systemd service unit and a configuration file.

/etc/minio/minio.conf

# Local export path.
MINIO_VOLUMES="/srv/minio/data/"
# Access Key of the server.
# MINIO_ACCESS_KEY=Server-Access-Key
# Secret key of the server.
# MINIO_SECRET_KEY=Server-Secret-Key
# Use if you want to run Minio on a custom port.
# MINIO_OPTS="--address :9199"

Docker

Or if you like docker, you can use docker!

docker pull minio/minio
docker run -p 9000:9000 minio/minio server /data

Standalone

We can run minion as standalone

$ minio server /data

Create a test directory to use as storage:

$ mkdir -pv minio_data/
mkdir: created directory 'minio_data/'

$ /usr/bin/minio server ./minio_data/

┏━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━┓
┃ You are running an older version of MinIO released 1 week ago ┃
┃ Update: Run `minio update`                                    ┃
┗━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━┛

Endpoint:  http://192.168.1.3:9000  http://192.168.42.1:9000  http://172.17.0.1:9000  http://172.18.0.1:9000  http://172.19.0.1:9000  http://192.168.122.1:9000  http://127.0.0.1:9000
AccessKey: KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS
SecretKey: qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur 

Browser Access:
   http://192.168.1.3:9000  http://192.168.42.1:9000  http://172.17.0.1:9000  http://172.18.0.1:9000  http://172.19.0.1:9000  http://192.168.122.1:9000  http://127.0.0.1:9000        

Command-line Access: https://docs.min.io/docs/minio-client-quickstart-guide
   $ mc config host add myminio http://192.168.1.3:9000 KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur

Object API (Amazon S3 compatible):
   Go:         https://docs.min.io/docs/golang-client-quickstart-guide
   Java:       https://docs.min.io/docs/java-client-quickstart-guide
   Python:     https://docs.min.io/docs/python-client-quickstart-guide
   JavaScript: https://docs.min.io/docs/javascript-client-quickstart-guide
   .NET:       https://docs.min.io/docs/dotnet-client-quickstart-guide

Update Minio

okay, our package is from one week ago, but that’s okay. We can overwrite our package build (although not
recommended) with this:

$ sudo curl -sLo /usr/bin/minio https://dl.min.io/server/minio/release/linux-amd64/minio

again, NOT recommended.

Check version

minio version

Version: 2019-08-01T22:18:54Z
Release-Tag: RELEASE.2019-08-01T22-18-54Z
Commit-ID: c5ac901e8dac48d45079095a6bab04674872b28b

minio update

An alternative way, is to use the built-in update method:

$ sudo minio update

┏━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━┓
┃ You are running an older version of MinIO released 5 days ago    ┃
┃ Update: https://dl.min.io/server/minio/release/linux-amd64/minio ┃
┗━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━┛

Update to RELEASE.2019-08-07T01-59-21Z ? [y/n]: y
MinIO updated to version RELEASE.2019-08-07T01-59-21Z successfully.

minio version

Version: 2019-08-07T01:59:21Z
Release-Tag: RELEASE.2019-08-07T01-59-21Z
Commit-ID: 930943f058f01f37cfbc2265d5f80ea7026ec55d

Run minio

run minion as standalone and localhost (not exposing our system to outside):

minio server --address 127.0.0.1:9000 ~/./minio_data/

output

$ minio server --address 127.0.0.1:9000 ~/./minio_data/

Endpoint:  http://127.0.0.1:9000
AccessKey: KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS
SecretKey: qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur 

Browser Access:
   http://127.0.0.1:9000

Command-line Access: https://docs.min.io/docs/minio-client-quickstart-guide
   $ mc config host add myminio http://127.0.0.1:9000 KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur

Object API (Amazon S3 compatible):
   Go:         https://docs.min.io/docs/golang-client-quickstart-guide
   Java:       https://docs.min.io/docs/java-client-quickstart-guide
   Python:     https://docs.min.io/docs/python-client-quickstart-guide
   JavaScript: https://docs.min.io/docs/javascript-client-quickstart-guide
   .NET:       https://docs.min.io/docs/dotnet-client-quickstart-guide

Web Dashboard

minio comes with it’s own web dashboard!

minio_localhost.png

minio_dashboard.png

New Bucket

Let’s create a new bucket for testing purposes:

minio_create_new_bucket.png

minio_new_bucket.png

minio_new_bucket_name.png

minio_bucket0001.png

Minio Client

minio comes with it’s own minio client or mc

Install minio client

Binary Download

curl -sLO https://dl.min.io/client/mc/release/linux-amd64/mc

or better through your package manager:

sudo pacman -S minio-client

Access key / Secret Key

Now export our AK/SK in our enviroment

export -p MINIO_ACCESS_KEY=KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS
export -p MINIO_SECRET_KEY=qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur

minio host

or you can configure the minio server as a host:

./mc config host add myminio http://127.0.0.1:9000 KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur

I prefer this way, cause I dont have to export keys every time.

List buckets

$ mc ls myminio
[2019-08-05 20:44:42 EEST]      0B bucket0001/

$ mc ls myminio/bucket0001
(empty)

List Policy

mc admin policy list myminio

$ mc admin policy list myminio
readonly
readwrite
writeonly

Credentials

If we do not want to get random Credentials every time, we can define them in our environment:

export MINIO_ACCESS_KEY=admin
export MINIO_SECRET_KEY=password
minio server --address 127.0.0.1:9000 .minio_data{1...10}

with minio client:

$ mc config host add myminio http://127.0.0.1:9000 admin password

mc: Configuration written to `/home/ebal/.mc/config.json`. Please update your access credentials.
mc: Successfully created `/home/ebal/.mc/share`.
mc: Initialized share uploads `/home/ebal/.mc/share/uploads.json` file.
mc: Initialized share downloads `/home/ebal/.mc/share/downloads.json` file.
Added `myminio` successfully.

mc admin config get myminio/ | jq .credential

$ mc admin config get myminio/ | jq .credential
{
  "accessKey": "8RMC49VEC1IHYS8FY29Q",
  "expiration": "1970-01-01T00:00:00Z",
  "secretKey": "AY+IjQZomX6ZClIBJrjgxRJ6ugu+Mpcx6rD+kr13",
  "status": "enabled"
}

s3cmd

Let’s configure s3cmd to use our minio data server:

$ sudo pacman -S s3cmd

Configure s3cmd

s3cmd --configure

$ s3cmd --configure

Enter new values or accept defaults in brackets with Enter.
Refer to user manual for detailed description of all options.

Access key and Secret key are your identifiers for Amazon S3. Leave them empty for using the env variables.
Access Key: KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS
Secret Key: qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur
Default Region [US]: 

Use "s3.amazonaws.com" for S3 Endpoint and not modify it to the target Amazon S3.
S3 Endpoint [s3.amazonaws.com]: http://127.0.0.1:9000
Use "%(bucket)s.s3.amazonaws.com" to the target Amazon S3. "%(bucket)s" and "%(location)s" vars can be used
if the target S3 system supports dns based buckets.
DNS-style bucket+hostname:port template for accessing a bucket [%(bucket)s.s3.amazonaws.com]: 

Encryption password is used to protect your files from reading
by unauthorized persons while in transfer to S3
Encryption password:
Path to GPG program [/usr/bin/gpg]: 
When using secure HTTPS protocol all communication with Amazon S3
servers is protected from 3rd party eavesdropping. This method is
slower than plain HTTP, and can only be proxied with Python 2.7 or newer
Use HTTPS protocol [Yes]: n
On some networks all internet access must go through a HTTP proxy.
Try setting it here if you can't connect to S3 directly
HTTP Proxy server name: 
New settings:
  Access Key: KYAS2LSSPXRZFH9P6RHS
  Secret Key: qPZnIBJDe6GTRrUWcfdtKk7GPL4fGyqANDzJxkur
  Default Region: US
  S3 Endpoint: http://127.0.0.1:9000
  DNS-style bucket+hostname:port template for accessing a bucket: %(bucket)s.s3.amazonaws.com
  Encryption password:
  Path to GPG program: /usr/bin/gpg
  Use HTTPS protocol: False
  HTTP Proxy server name:
  HTTP Proxy server port: 0

Test access with supplied credentials? [Y/n] y
Please wait, attempting to list all buckets...
ERROR: Test failed: [Errno -2] Name or service not known

Retry configuration? [Y/n] n

Save settings? [y/N] y
Configuration saved to '/home/ebal/.s3cfg'

Test it

$ s3cmd ls
2019-08-05 17:44  s3://bucket0001

Distributed

Let’s make a more complex example and test the distributed capabilities of minio

Create folders

mkdir -pv .minio_data{1..10}

$ mkdir -pv .minio_data{1..10}

mkdir: created directory '.minio_data1'
mkdir: created directory '.minio_data2'
mkdir: created directory '.minio_data3'
mkdir: created directory '.minio_data4'
mkdir: created directory '.minio_data5'
mkdir: created directory '.minio_data6'
mkdir: created directory '.minio_data7'
mkdir: created directory '.minio_data8'
mkdir: created directory '.minio_data9'
mkdir: created directory '.minio_data10'

Start Server

Be-aware you have to user 3 dots (…) to enable erasure-code distribution (see below).

and start minio server like this:

minio server --address 127.0.0.1:9000 .minio_data{1...10}

$ minio server --address 127.0.0.1:9000 .minio_data{1...10}

Waiting for all other servers to be online to format the disks.

Status:         10 Online, 0 Offline.
Endpoint:  http://127.0.0.1:9000
AccessKey: CDSBN216JQR5B3F3VG71
SecretKey: CE+ti7XuLBrV3uasxSjRyhAKX8oxtZYnnEwRU9ik 

Browser Access:
   http://127.0.0.1:9000

Command-line Access: https://docs.min.io/docs/minio-client-quickstart-guide
   $ mc config host add myminio http://127.0.0.1:9000 CDSBN216JQR5B3F3VG71 CE+ti7XuLBrV3uasxSjRyhAKX8oxtZYnnEwRU9ik

Object API (Amazon S3 compatible):
   Go:         https://docs.min.io/docs/golang-client-quickstart-guide
   Java:       https://docs.min.io/docs/java-client-quickstart-guide
   Python:     https://docs.min.io/docs/python-client-quickstart-guide
   JavaScript: https://docs.min.io/docs/javascript-client-quickstart-guide
   .NET:       https://docs.min.io/docs/dotnet-client-quickstart-guide

configure mc

$ ./mc config host add myminio http://127.0.0.1:9000 WWFUTUKB110NS1V70R27 73ecITehtG2rOF6F08rfRmbF+iqXjNr6qmgAvdb2
Added `myminio` successfully.

admin info

mc admin info myminio

$ mc admin info myminio
●  127.0.0.1:9000
   Uptime: 3 minutes
  Version: 2019-08-07T01:59:21Z
  Storage: Used 25 KiB
   Drives: 0/0 OK

Create files

Creating random files

for i in $(seq 10000) ;do echo $RANDOM > file$i ; done

and by the way, we can use mc to list our local files also!

$ mc ls file* | head

[2019-08-05 21:27:01 EEST]      6B file1
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      5B file10
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      5B file100
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      6B file11
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      6B file12
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      6B file13
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      6B file14
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      5B file15
[2019-08-05 21:27:01 EEST]      5B file16

Create bucket

mc ls myminio

$ mc mb myminio/bucket0002
Bucket created successfully `myminio/bucket0002`.

$ mc ls myminio
[2019-08-05 21:41:35 EEST]      0B bucket0002/

Copy files

mc cp file* myminio/bucket0002/

minio_copy_files.png

be patient, even in a local filesystem, it will take a long time.

minio_copy_files_finish.png

Erasure Code

copying from MinIO docs

you may lose up to half (N/2) of the total drives
MinIO shards the objects across N/2 data and N/2 parity drives

Here is the

$ du -sh .minio_data*

79M    .minio_data1
79M    .minio_data10
79M    .minio_data2
79M    .minio_data3
79M    .minio_data4
79M    .minio_data5
79M    .minio_data6
79M    .minio_data7
79M    .minio_data8
79M    .minio_data9

but what size did our files had?

$ du -sh files/
40M     files

Very insteresting.

$ tree .minio_data*

Here is shorter list, to get an idea how objects are structured: minio_data_tree.txt

$ mc ls myminio/bucket0002 | wc -l
10000

minio_dashboard_tree.txt

Delete a folder

Let’s see how handles corrupted disks, but before that let’s keep a hash of our files:

md5sum file* > /tmp/files.before

now remove:

$ rm -rf .minio_data10 

$ ls -la
total 0
drwxr-x---  1 ebal ebal    226 Aug 15 20:25 .
drwx--x---+ 1 ebal ebal   3532 Aug 15 19:13 ..
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data1
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data2
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data3
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data4
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data5
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data6
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data7
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data8
drwxr-x---  1 ebal ebal     40 Aug 15 20:25 .minio_data9

We’ve noticed that folder: minio_data10 is not there.

This is the msg in minio server console:

API: SYSTEM()
Time: 20:23:50 EEST 08/15/2019
DeploymentID: 7852c1e1-146a-4ce9-8a05-50ad7b925fef
Error: unformatted disk found
       endpoint=.minio_data10
       3: cmd/prepare-storage.go:40:cmd.glob..func15.1()
       2: cmd/xl-sets.go:212:cmd.(*xlSets).connectDisks()
       1: cmd/xl-sets.go:243:cmd.(*xlSets).monitorAndConnectEndpoints()

Error: unformatted disk found

We will see that minio will try to create the disk/volume/folder in our system:

$ du -sh .minio_data*
79M    .minio_data1
0       .minio_data10
79M    .minio_data2
79M    .minio_data3
79M    .minio_data4
79M    .minio_data5
79M    .minio_data6
79M    .minio_data7
79M    .minio_data8
79M    .minio_data9

Heal

Minio comes with a healing ability:

$ mc admin heal --recursive myminio/

minio_heal.png

$ du -sh .minio_data*

79M     .minio_data1
79M     .minio_data10
79M     .minio_data2
79M     .minio_data3
79M     .minio_data4
79M     .minio_data5
79M     .minio_data6
79M     .minio_data7
79M     .minio_data8
79M     .minio_data9
$ mc admin heal --recursive myminio/
 ◐  bucket0002/file9999
    10,000/10,000 objects; 55 KiB in 58m21s
    ┌────────┬────────┬─────────────────────┐
    │ Green  │ 10,004 │ 100.0% ████████████ │
    │ Yellow │      0 │   0.0%              │
    │ Red    │      0 │   0.0%              │
    │ Grey   │      0 │   0.0%              │
    └────────┴────────┴─────────────────────┘
Tag(s): minio, s3

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Οι φορολογικές αρχές της Νέας Ζηλανδίας στο τελευταίο τους φορολογικό δελτίο του Αυγούστου κατατάσσουν τις πληρωμές με Bitcoin προς μισθωτούς υπαλλήλους νόμιμες με εφαρμογή αυτής της οδηγίας από την 1 Σεπτέμβρη.  Οι πληρωμές αυτές θα μπορούν να γίνουν σε εργαζόμενους βάση των μηνιαίων του συμφωνημένων αποδοχών η σε εργαζόμενους βάση του συμφωνημένου έργου τους.

Προϋπόθεση είναι ότι το ψηφιακό νόμισμα που θα γίνονται οι πληρωμές θα υπάρχει η δυνατότητα για άμεση μετατροπή του σε  fiat money.  Η οδηγία αυτή έχει ισχύ για τα επόμενα τρία χρόνια.

Βάση της νομοθεσίας οι πληρωμές σε μισθωτούς στην Νέα Ζηλανδία μέχρι σήμερα μπορούν να γίνουν μόνο σε ότι θεωρεί το κράτος νόμιμο χρήμα. Το Bitcoin παρά την νέα οδηγία συνεχίζει να θεωρείτε ως property και όχι ως χρήμα στην χώρα.

The post Νόμιμες οι πληρωμές με Bitcoin στην Νέα Ζηλανδία appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

GUADEC 2019, Thessaloniki

Οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό ότι τα συνέδρια αποτελούνται από μερικές βαρετές ομιλίες, όπου ένας τρελοεπιστήμονας έχει φτιάξει κάτι και θέλει να το παρουσιάσει. Ειδικότερα, όταν αφορά πληροφορική, θα είναι κάποιοι καμμένοι, χοντροί και κολλημένοι στο πληκτρολόγιό τους και το συνέδριο θα είναι όσο πιο βαρετό γίνεται.

Και όμως έχετε λάθος. Γιατί; Καταρχήν οι περισσότεροι προγραμματιστές γνωρίζουν ότι κάνουν καθιστική ζωή και φροντίζουν να αθλούνται. Επίσης γνωρίζουν ότι είναι πίσω από μια οθόνη και φροντίζουν με την πρώτη ευκαιρία να συναντήσουν φίλους από κοντά για φαγητό, μπύρες, καφέδες κλπ.

Ας δούμε όμως στο GUADEC τι θα γίνει. Καταρχήν για να συμμετάσχετε, πρέπει να κάνετε εγγραφή ή να γίνετε εθελοντής.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΡΑΣΗ
22 Αυγούστου Pre-registration party: Εδώ θα μαζευτούμε πριν το συνέδριο ώστε να γνωριστούμε και να κάνουμε και εγγραφές ώστε να αποφύγουμε τον πολύ κόσμο την επομένη το πρωί. Θα γίνει στο Κίτρινο Ποδήλατο (https://goo.gl/maps/Zz6vY4HEMTyrGXqt8) στις 7μμ. Εδώ τα έξοδα των ποτών είναι δικά σας. Λέτε ότι είστε από το συνέδριο.
23 Αυγούστου Κυρίως party: Θα γίνει στον χώρο του συνεδρίου στις 7μμ. Θα πρέπει να έχετε κάνει εγγραφή.
24 Αυγούστου Πικνικ στα Πλατανάκια: Είναι παράδοση σε κάθε συνέδριο να κάνουμε πικνικ. Εδώ το λεωφορείο και το φαγητό θα πληρωθεί από το GNOME (αρκεί να κάνετε την εγγραφή στο συνέδριο) αλλά καλό είναι να φέρετε κανένα ποτό από το σπίτι (θα υπάρχει και εκεί με χρέωση). Γραφτείτε στο https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/Picnicday. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
25 Αυγούστου Ποδοσφαιρικός αγώνας: Ακόμα ένα παραδοσιακό γεγονός. Θα γίνει δίπλα στο Καυτατζόγλειο στάδιο, περίπυ 7.30-8.30 μμ. Γραφτείτε στην σελίδα https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/Football. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
28 Αυγούστου Εκδρομή στην Επανομή για μπάνιο: Επειδή είμαστε παραθαλάσσια χώρα, θα κάνουμε μια κοντινή εκδρομή στη θάλασσα. Θα πληρωθεί το λεωφορείο από το GNOME (αρκεί να έχετε κάνει εγγραφή). Οι ξαπλώστρες θα είναι δωρεάν αρκεί να κάνετε κατανάλωση καφέ-ποτό. Επίσης δηλώστε μέχρι τις 18 Αυγούστου στην σελίδα https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/DayTrip. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ.
28 Αυγούστου Εναλλακτικά όσοι δεν γουστάρετε παραλία, μπορείτε να συμμετάσχετε στο γκρουπ που θα γυρίσει τα αξιοθέατα της Θεσσαλονίκης. Δηλώστε συμμετοχή στο https://wiki.gnome.org/GUADEC/2019/MuseumBoF. Αν δεν μπορείτε, στείλτε μου μνμ. Μικρό τιπ: Ο Φεντερίκο θα συμμετάσχει εδώ. Οπότε θα έχετε την τιμή να βγείτε φωτογραφίες στα αξιοθέατα με κάποιον διάσημο του χώρου.

Επίσης να είστε σε εγρήγορση γιατί θα ανακοινωθεί δείπνο για τις γυναίκες στο GNOME (μάλλον στις 22 Αυγούστου) καθώς και για τους νέους στο GNOME (μάλλον και αυτό στις 22 Αυγούστου).

Για να βοηθήσει στη δημιουργία υποδειγματικών ψηφιακών υπηρεσιών, η Μονάδα Εκσυγχρονισμού της Κυβέρνησης της Γαλλίας (SGMAP) δημοσίευσε πριν από λίγο καιρό  δέκα βασικές αρχές για της δημόσιες ψηφιακές υπηρεσίες. Αυτές  παρέχουν τη βάση για ψηφιακές υπηρεσίες που είναι αποτελεσματικές και κοντά στους πολίτες.

Οι ψηφιακές κυβερνητικές υπηρεσίες δεν είναι απλώς μια υπηρεσία στο web ή μια ιστοσελίδα, γράφει η SGMAP στην ανακοίνωσή της. «Είναι μια εμπειρία και ένα πλήρες ταξίδι. Είναι επίσης η διασύνδεση μεταξύ του χρήστη και της διοίκησης, προσθέτει το SGMAP, γι ‘αυτό και οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να είναι εύχρηστες, αποτελεσματικές και όσο το δυνατόν απλούστερες.»

Αυτές οι βασικές αρχές είναι ένα από τα αποτελέσματα του dashboard ψηφιακών υπηρεσιών που χρησιμοποιεί το SGMAP από το 2012 για να παρακολουθεί την ικανοποίηση των χρηστών για τις δημόσιες ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Με βάση τα αποτελέσματα των  τελευταίων πέντε ετών, η μονάδα εντόπισε τους παράγοντες επιτυχίας και τις βέλτιστες πρακτικές.

Οι παραδειγματικές ψηφιακές υπηρεσίες είναι εύκολο να βρεθούν και να χρησιμοποιηθούν εύκολα, λέει η πρώτη αρχή του SGMAP . Μια δεύτερη αρχή είναι ότι χρησιμοποιούν σαφή και ακριβή γλώσσα και τρίτον, πρέπει να είναι αμέσως σαφές ότι ένας χρήστης βρίσκεται σε επίσημο ιστότοπο δημόσιας υπηρεσίας.

Η μονάδα εκσυγχρονισμού της κυβέρνησης παροτρύνει επίσης τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες να μην ζητούν από τους χρήστες να εισάγουν πληροφορίες που είναι ήδη γνωστές στην κυβέρνηση. Κάθε ηλεκτρονική υπηρεσία θα πρέπει να έχει έναν μέντορα που γνωρίζει τι χρειάζονται οι χρήστες και ποιος μπορεί να ενεργεί ως ενδιάμεσος μεταξύ χρηστών και δημόσιων διοικήσεων.

Το SGMAP σκοπεύει να καταστήσει αυτές τις  αρχές ως βασικό μέρος μιας διαρθρωμένης προσέγγισης στις διαδικτυακές κυβερνητικές υπηρεσίες. Ο κατάλογος θα συμπεριληφθεί στην εργαλειοθήκη ηλεκτρονικής διακυβέρνησης του SGMAP, η οποία περιλαμβάνει ήδη το Pidila, ένα εργαλείο διαχείρισης έργων που θα βοηθήσει στη δημιουργία κυβερνητικών ιστοτόπων.

Περισσότερες πληροφορίες

Ten golden tips for exemplary digital services (Γαλλικά)
Η ανακοίνωση της SGMAP (Γαλλικά)

Πηγή άρθρου: https://joinup.ec.europa.eu

Το MIT Press  κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες το Mind the Gap (ανοιχτή δημοσίευση στο mindthegap.pubpub.org), μια σημαντική έκθεση σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση όλων των διαθέσιμων λογισμικού ανοιχτού κώδικα για publishing.

Με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Andrew W. Mellon, η έκθεση «ρίχνει φως στην ανάπτυξη και την εφαρμογή τεχνολογιών δημοσίευσης ανοιχτού κώδικα, προκειμένου να βοηθηθεί η λήψη αποφάσεων από τους φορείς και τους ιδιώτες και ο σχεδιασμός των έργων».

Το Mind the Gap θα είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την κοινότητα των ακαδημαϊκών εκδοτών και θα συμπληρώσει το πρόσφατα δημοσιευμένο Mapping the Scholarly Communication Landscape census..

Οι συγγραφείς της έκθεσης, με επικεφαλής τον John Maxwell, Αναπληρωτή Καθηγητή και Διευθυντή του Εκδοτικού Προγράμματος στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser, καταλογογράφησαν 52 online πλατφόρμες δημοσίευσης ανοιχτού κώδικα , δηλαδή συστήματα παραγωγής και φιλοξενίας για επιστημονικά βιβλία και περιοδικά, που πληρούν τα κριτήρια της έρευνας : «τεκμηριωμένο λογισμικό ανοιχτού κώδικα σχετικό με την επιστημονική δημοσίευση και ενεργή ανάπτυξη κώδικα«.

Mind the Gap (mindthegap.pubpub.org)

Η έρευνα αυτή αποτελεί τη βάση για μια λεπτομερή ανάλυση του ανοιχτού οικοσυστήματος publishing και της διαθεσιμότητας, των δυνατοτήτων και των περιορισμών αυτών των πλατφορμών και εργαλείων.

Ο αριθμός των πλατφορμών  online publishing ανοιχτού κώδικα έχει πολλαπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, αλλά η έκθεση διαπιστώνει ότι αρκετές πλατφόρμες είναι συχνά πολύ μικρές, υπερβολικά χαλαρές και εξαιρετικά εξειδικευμένες για να έχουν μεγάλη επίδραση πέραν του οργανισμού ή του φορέα υποδοχής τους.

Αυτό τους αφήνει ευάλωτους στις μεταβολές των οργανωτικών προτεραιοτήτων και των εξωτερικών πηγών χρηματοδότησης που δίνουν έμφαση σε νέα έργα για τη συντήρηση και τη βελτίωση των υφιστάμενων έργων. Αυτό το κατακερματισμένο οικοσύστημα είναι δύσκολο να πλοηγηθεί και η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εάν το ανοιχτό publishing  θέλει να γίνει μια ανθεκτική εναλλακτική λύση στις πολύπλοκες και δαπανηρές ιδιόκτητες υπηρεσίες, πρέπει να αντιμετωπίσει τις διπλές προκλήσεις της ανάπτυξης και της οργάνωσης του ίδιου του κοινοτικού οικοσυστήματος.

«Ποιες είναι οι δυνάμεις – και οι οργανώσεις – που  μπορούν να εξυπηρετούν την ευρύτερη κοινότητα, και να  μεσολαβούν μεταξύ μεμονωμένων έργων και περιπτώσεων χρήσης και μεταξύ έργων και πόρων;», ρωτά την έκθεση. «Δεν είναι επιθυμητή ούτε μια χαοτική πληθώρα διαφορετικών έργων ούτε ένα αναγκαστικό πρότυπο με γνώμονα την αποτελεσματικότητα, αλλά η διαμεσολάβηση μεταξύ αυτών των δύο θα απαιτήσει ευρεία συμφωνία ως προς τους στόχους υψηλού επιπέδου, τη διακυβέρνηση και τις προτεραιότητες χρηματοδότησης – και ίσως κάποια υπηρεσία ολοκλήρωσης / διαμεσολάβησης . »

«Βρήκαμε ότι παρόλο που οι ηγέτες  των πλατφορμών και οι προγραμματιστές αναγνωρίζουν ότι η συνεργασία, η τυποποίηση ή ακόμα και τα κοινά επίπεδα κώδικα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά οφέλη στις φιλοδοξίες, τη λειτουργικότητα και τη βιωσιμότητα των έργων, η χρηματοδότηση και η υποδομή που υποστηρίζουν ανοιχτά έργα publishing αποθαρρύνουν αυτές τις δραστηριότητες» εξηγεί ο Maxwell.

«Αν ο στόχος είναι να οικοδομηθεί μια βιώσιμη εναλλακτική λύση στα ιδιόκτητα μοντέλα publishing, τότε η ανοιχτή δημοσίευση χρειάζεται νέες υποδομές που ενθαρρύνουν τη βιωσιμότητα, τη συνεργασία και την ολοκλήρωση».

To Mind the Gap  είναι διαθέσιμο για σχολιασμό στην πλατφόρμα PubPub: mindthegap.pubpub.org

Πηγή άρθρου: https://eurekalert.org

*Του Thierry Carrez στο Open Source Initiative 

Γιατί το Ανοιχτό Λογισμικό είναι απαραίτητο σήμερα

Τι είναι το Ανοιχτό Λογισμικό;

Το ελεύθερο λογισμικό ξεκίνησε στη δεκαετία του ’80 με τον ορισμό συγκεκριμένων ελευθεριών. Ο συντάκτης του ελεύθερου λογισμικού πρέπει να παρέχει στους χρήστες (και στους μελλοντικούς συντελεστές του λογισμικού) τις ελευθερίες αυτές. Συνοψίζοντας, αυτές οι ελευθερίες σας επιτρέπουν να μελετήσετε, να βελτιώσετε το λογισμικό και να διανείμετε τις βελτιώσεις σας στο κοινό, έτσι ώστε όλοι να ωφεληθούν τελικά.  Αυτό έγινε από αντίδραση στην εμφάνιση του «ιδιόκτητου» λογισμικού σε έναν κόσμο που προηγουμένως θεωρούσε λογισμικό ως δημόσιο αγαθό.


Όταν το λογισμικό ανοιχτού κώδικα καθορίστηκε το 1998, επικεντρώθηκε σε μια πιο συγκεκριμένη γωνία: Τα δικαιώματα που λαμβάνουν χρήστες μαζί με το λογισμικό, όπως η πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα ή η έλλειψη περιορισμών στη χρήση. Αυτή η εστίαση στα δικαιώματα των χρηστών (και η λιγότερο μπερδεμένη ονομασία) το καθιστούσε πολύ πιο κατανοητό στις επιχειρήσεις και ήταν το κλειδί για την επιτυχία του λογισμικού ανοιχτού κώδικα  πηγής στη βιομηχανία.

Παρά το γεγονός ότι είναι πιο φιλικό προς τις επιχειρήσεις, το ανοιχτό λογισμικό  δεν ήταν ποτέ ένα «επιχειρηματικό μοντέλο». Ο ανοιχτός κώδικας, όπως το ελεύθερο λογισμικό πριν από αυτόν, είναι απλά ένα σύνολο ελευθεριών και δικαιωμάτων που συνδέονται με το λογισμικό. Αυτά μεταφέρονται μέσω αδειών χρήσης λογισμικού και χρησιμοποιούν το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων ως μηχανισμό επιβολής τους. Το λογισμικό δημοσίευσης με άδεια χρήσης F/OSS μπορεί να αποτελεί συνιστώσα επιχειρηματικού μοντέλου, αλλά αν είναι το μόνο, τότε υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

Ελευθερίες και Δικαιώματα

Οι ελευθερίες και τα δικαιώματα που συνοδεύουν το ελεύθερο λογισμικό ανοιχτού κώδικα φέρνουν ορισμένα βασικά οφέλη για τους χρήστες.

Το πρώτο και τα πιο συχνά αναφερόμενα από αυτά τα οφέλη είναι το κόστος. Η πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα είναι βασικά δωρεάν όπως και στην μπύρα. Χάρη στην αγγλική γλώσσα, αυτό δημιούργησε μια ενδιαφέρουσα σύγχυση στη μαζική αγορά ως προς το τι πραγματικά σήμαινε το «ελεύθερο» στο «ελεύθερο λογισμικό». Μπορείτε να πουλήσετε  «ελεύθερο λογισμικό» – αυτό γίνεται γενικά με την προσθήκη ελευθεριών ή υπηρεσιών δέσμευσης πέρα ​​από αυτό που το F/OSS ορίζει (και όχι με την κατάργηση των ελευθεριών, όπως μερικοί πρόσφατα σκέφτηκαν).

Εάν το πλεονέκτημα κόστους αποδείχθηκε πιο σημαντικό καθώς το λογισμικό ανοιχτού κώδικα εξελίχθηκε, δεν είναι επειδή οι χρήστες είναι όλο και λιγότερο πρόθυμοι να πληρώσουν για λογισμικό ή υπολογιστές. Αυτό οφείλεται στον όλο και περισσότερο πανταχού παρόν χαρακτήρα της πληροφορικής. Καθώς το λογισμικό τροφοδοτεί τον κόσμο, τα παραδοσιακά μοντέλα pay-per-seat του λογισμικού γίνονται όλο και λιγότερο προσαρμοσμένα στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι χρήστες και δημιουργούν επιπλέον τριβή σε έναν κόσμο όπου όλοι ανταγωνίζονται με ταχύτητα.

Σήμερα, το κόστος είναι ένα όφελος – αποδιοπομπαίος τράγος. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τους χρήστες είναι η διαθεσιμότητα. Με το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο στη δοκιμή του λογισμικού με όλες του τις λειτουργίες. Δεν χρειάζεται να ζητάτε από κάποιον την άδεια (ή να υπογράψετε κάποιο συμβόλαιο) για να αξιολογήσετε το λογισμικό για μελλοντική χρήση, να το πειραματιστείτε ή απλώς να διασκεδάσετε. Και μόλις είστε έτοιμοι να κανετε την μετάβαση, δεν υπάρχει τριβή στη μετάβαση από τον πειραματισμό στην παραγωγή.

Η βιωσιμότητα είναι ένα ακόμη σημαντικότερο όφελος. Όταν ένας οργανισμός κάνει την επιλογή  λογισμικού, δεν θέλει μείνει χωρίς συντήρηση, μόνο και μόνο επειδή ο πωλητής αποφασίζει να σταματήσει την υποστήριξη για το λογισμικό  ή απλά επειδή ο προμηθευτής χρεοκοπήσει. Ο πηγαίος κώδικας είναι διαθέσιμος για οποιονδήποτε να τον τροποποιήσει και ετσι ότι δεν θα βασίζεται σε έναν μόνο προμηθευτή για μακροχρόνια συντήρηση.

Έχοντας μια επιλογή πολλαπλών πωλητών είναι επίσης ένας πολύ καλός τρόπος για να αποφύγετε το κλείδωμα. Όταν η επιχείρησή αναπτύσσει εξάρτηση από το λογισμικό, το κόστος αλλαγής σε άλλη λύση μπορεί να αυξηθεί πολύ. Βρίσκεστε στην ευάλωτη πλευρά μιας συμφωνίας συντήρησης. Η ικανότητά σας να βασίζεστε σε μια μεγάλη αγορά προμηθευτών που παρέχει συντήρηση και υπηρεσίες είναι ένας πολύ πιο βιώσιμος τρόπος επιλογής λογισμικού.

Ένα άλλο βασικό πλεονέκτημα της υιοθέτησης ανοιχτού κώδικα σε εταιρικό περιβάλλον είναι ότι το open source διευκολύνει τον εντοπισμό και την προσέλκυση ταλέντων. Οι επιχειρήσεις μπορούν εύκολα να εντοπίσουν τους πιθανούς προσληφθέντες βάσει της ανοικτής καταγραφής των συνεισφορών τους στην τεχνολογία που τους ενδιαφέρει. Αντίθετα, οι υποψήφιοι μπορούν εύκολα να εντοπίσουν τις τεχνολογίες ανοιχτού κώδικα που χρησιμοποιεί ένας οργανισμός. Μπορούν να ενταχθούν σε μια εταιρεία με βεβαιότητα ότι θα είναι σε θέση να επωφεληθούν από την εμπειρία λογισμικού που θα αναπτυχθεί εκεί.

Ένα σημαντικό όφελος από την τεχνική πλευρά είναι η διαφάνεια. Η πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα σημαίνει ότι οι χρήστες είναι σε θέση να κοιτάξουν κάτω από το καπό και να κατανοήσουν από μόνοι τους το πώς λειτουργεί το λογισμικό ή γιατί συμπεριφέρεται όπως συμβαίνει. Η διαφάνεια επιτρέπει επίσης να ελέγχετε αποτελεσματικά το λογισμικό για ευπάθειες ασφαλείας. Πέρα από αυτό, η δυνατότητα λήψης και τροποποίησης του πηγαίου κώδικα σημαίνει ότι έχετε τη δυνατότητα αυτοεξυπηρέτησης: εύρεση και επίλυση ζητημάτων χωρίς καν να υπάρχει εξάρτηση από έναν πωλητή. 

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό: με τον ανοιχτό κώδικα έχετε τη δυνατότητα να συμμετέχετε στην κοινότητα αναπτύσσοντας το λογισμικό και να επηρεάζετε την κατεύθυνση του συμβάλλοντας άμεσα σε αυτό. Δεν πρόκειται για «giving back» (αν και αυτό είναι ωραίο). Οι οργανισμοί που συμμετέχουν στις κοινότητες ανοιχτού κώδικα είναι πιο αποτελεσματικοί.

Μεγαλύτερα οφέλη για τα οικοσυστήματα

Πέρα από αυτά τα οφέλη για τους χρήστες (που προέρχονται άμεσα από τις ελευθερίες και τα δικαιώματα που σχετίζονται με το F / OSS), το λογισμικό ανοιχτού κώδικα έχει επίσης θετικές επιπτώσεις σε ευρύτερα οικοσυστήματα.

Τα μονοπώλια είναι κακά για τους χρήστες. Οι μονοκαλλιέργειες είναι ευάλωτα περιβάλλοντα. Το λογισμικό ανοιχτού κώδικα επιτρέπει στους αμφισβητίες να ομαδοποιούν τις προσπάθειες τους και να συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια εναλλακτική λύση στο μονοπώλιο. Δεν χρειάζεται να νικήσει ή να εξαλείψει την ιδιόκτητη λύση – η επιτυχία είναι αρκετή για να δημιουργήσει ισορροπία και να οδηγήσει σε ένα πιο υγιές οικοσύστημα.

Εξετάζοντας τη μεγάλη εικόνα, ζούμε σε έναν πλανήτη με περιορισμένα φυσικά αγαθά, όπου η μείωση των αποβλήτων και η βελτιστοποίηση της παραγωγικότητας γίνονται πραγματικά κρίσιμες. Καθώς το λογισμικό υπάρχει παντού και όλο και περισσότεροι άνθρωποι το παράγουν, το μοντέλο παραγωγής ανοιχτού κώδικα μειώνει την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών και την απώλεια ενέργειας από την ανάπτυξη των ίδιων λύσεων σε πολλά παράλληλα ιδιόκτητα σιλό.

Τέλος, προσωπικά πιστεύω ότι ένα μεγάλο μέρος των σημερινών κοινωνικών θεμάτων είναι το αποτέλεσμα του τεχνητού διαχωρισμού της κοινωνίας μας μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών. Πάρα πολλοί άνθρωποι χάνουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την οικοδόμηση των πραγμάτων και απλά δίνουν συνδρομές, αγοράζουν μαύρα κουτιά και περιεχόμενο και απορροφούνται  σε μια λαδωμένη μηχανή κατανάλωσης. Το ελεύθερο λογισμικό και το λογισμικό ανοιχτού κώδικα θολώνει τη γραμμή μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, αφαιρώντας τα εμπόδια και καθιστώντας κάθε καταναλωτή δυνητικό παραγωγό. Είναι μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος.

Όλα αυτά τα οφέλη εξηγούν γιατί το λογισμικό ανοιχτού κώδικα είναι τόσο επιτυχημένο σήμερα. Αυτά τα μοναδικά οφέλη τελικά καθιστούν ένα ανώτερο προϊόν, το οποίο είναι μια έξυπνη επιλογή για τους χρήστες. Είναι επίσης μια εξισορροπητική δύναμη που οδηγεί σε ευρύτερα και εύρωστα οικοσυστήματα, γι ‘αυτό και θα έλεγα ότι είναι απαραίτητο στον σημερινό κόσμο.

Ο Ανοιχτός κώδικας δεν αρκεί

Η σχετική νίκη του ανοιχτού λογισμικού

Ο ανοιχτός κώδικας είναι παντού σήμερα. Έχει γίνει ο προεπιλεγμένος τρόπος για την κατασκευή και τη δημοσίευση λογισμικού. Μπορείτε να βρείτε ανοιχτό κώδικα σε κάθε διακομιστή, μπορείτε να βρείτε ανοιχτό κώδικα σε κάθε τηλέφωνο … Ακόμη και η Microsoft, η οποία βασικά εφηύρε το  ιδιόκτητο λογισμικό, υιοθετεί ανοιχτά σήμερα τον ανοικτό κώδικα, με μεγάλη επιτυχία. Ο ανοιχτός κώδικας κέρδισε.

Αλλά … έχει όντως κερδίσει;

Οι διακομιστές και, κατ ‘επέκταση, η υποδομή υπολογιστών, δικτύωσης και αποθήκευσης, αναμφίβολα κυριαρχούνται από τον ανοιχτό κώδικα. Αλλά το αυξανόμενο μερίδιο των λειτουργιών που εκτελούν κώδικα για αυτό το λογισμικό υποδομής παραμένει σχεδόν πάντα ιδιόκτητο. Ο κώδικας που χρησιμοποιείται για να παρέχει στους χρήστες πρόσβαση σε αυτή την υποδομή (αυτό που συνήθως περιγράφεται ως «cloud computing») είναι συχνότερα εμπορικό μυστικό. Και αν κοιτάξετε την άλλη πλευρά, η επιφάνεια εργασίας (ή οι εφαρμογές της πλευράς του χρήστη εν γένει) εξακολουθούν με συντριπτική πλειοψηφία να κυριαρχούνται από το ιδιόκτητο λογισμικό.

Ακόμα και μελετώντας τι θεωρείται γενικά ιστορία επιτυχίας της ανοιχτότητας, η νίκη μπορεί να αφήσει μια πικρή γεύση στο στόμα. Για παράδειγμα, εξετάζοντας δύο βασικές τεχνολογικές επιτυχίες των τελευταίων 10 ετών,  το Amazon Web Services και το Android, και οι δύο βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Είναι αναμφισβήτητα ένα μέρος αυτής της επιτυχίας του ανοικτού λογισμικού. Αλλά αν εξετάσουμε όλα τα οφέλη των χρηστών του ανοιχτού λογισμικού που αναφέρονται παραπάνω, οι χρήστες του AWS και του Android δεν τα απολαμβάνουν πραγματικά όλα αυτά. Ως χρήστης AWS, δεν έχετε διαφάνεια: δεν μπορείτε πραγματικά να κοιτάξετε κάτω από την καπό και να καταλάβετε πώς λειτουργεί το AWS ή γιατί η υπηρεσία συμπεριφέρεται όπως ακριβώς συμπεριφέρεται. Ως χρήστης του Android, δεν μπορείτε πραγματικά να ασχοληθείτε με το Android upstream, να συμβάλλετε στη δημιουργία του λογισμικού και να βεβαιωθείτε ότι εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες σας αύριο.

Έτσι, ο ανοιχτός κώδικας κέρδισε και είναι πανταχού παρών … ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις, οι χρήστες στερούνται μερικά από τα βασικά πλεονεκτήματα του ανοιχτού λογισμικού. Και κοιτάζοντας αυτό που ονομάζεται «ανοιχτό λογισμικό» σήμερα, μπορεί κανείς να βρει πολλά “διεστραμμένα”  μοντέλα παραγωγής. Με το «διεστραμμένα «, εννοώ μοντέλα όπου κάποια πλεονεκτήματα ανοιχτού κώδικα λείπουν, όπως η ικανότητα αποτελεσματικής συμμετοχής στην κοινότητα.

Για παράδειγμα, μπορείτε να βρείτε ως ανοικτό κώδικα  το λογισμικό μιας εταιρείας , αλλά το λογισμικό ελέγχεται από αυτήν την εταιρεία και αναπτύσσεται πίσω από κλειστές πόρτες. Μπορείτε να βρείτε μόνο μερικές βασικές λειτουργίες ως  ανοιχτό κώδικα, ενώ οι προηγμένες λειτουργίες να προορίζονται για μια ιδιόκτητη έκδοση και το λογισμικό ανοιχτού κώδικα να χρησιμοποιείται ως δοκιμαστική έκδοση. Να βρείτε παρωχημένο ανοιχτό κώδικα, όπου ένας οργανισμός ανοίγει περιοδικά τον άχρηστο κώδικα του για να το ξεπλύνει με ετικέτα ανοιχτού λογισμικού. Βρίσκετε την  φωτιά αλλά ξεχνάτε τον ανοιχτό κώδικα, όπου οι άνθρωποι δημοσιεύουν μόνο μία φορά στο GitHub χωρίς καμία πρόθεση να διατηρήσουν και να ενημερώσουν ποτέ αυτό τον κώδικα. Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Έλεγχος ή κοινότητα

Αυτό που έκανε το ανοιχτό λογισμικό τόσο ελκυστικό για τη βιομηχανία λογισμικού ήταν η υπόσχεση της κοινότητας. Μια αφοσιωμένη κοινότητα που θα τους βοηθήσει να γράψουν το λογισμικό, να δημιουργήσουν μια πιο άμεση σχέση που θα ξεπεράσει τους κλασσικούς δεσμούς με τους προμηθευτές λογισμικού και να τους βοηθήσει να προωθήσουν το λογισμικό.

Το ζήτημα ήταν ότι οι εταιρείες εξακολουθούσαν να επιθυμούν να διατηρούν τον έλεγχο: του λογισμικού, του σχεδιασμού, του οδικού χάρτη προϊόντων και των εσόδων. Και έτσι, σε αντίθεση με την επιτυχία του ανοιχτού λογισμικού, η βιομηχανία λογισμικού εξελίχθηκε ως ένας τρόπος παραγωγής λογισμικού ανοιχτού κώδικα που θα τους επέτρεπε να διατηρήσουν τον έλεγχο.

Αλλά το γεγονός είναι ότι δεν μπορείτε πραγματικά να έχετε και τον έλεγχο και την κοινότητα. Ο αποκλειστικός έλεγχος από ένα συγκεκριμένο συμβαλλόμενο μέρος στον κώδικα αποθαρρύνει άλλους συμμετέχοντες από τη συμμετοχή. Η εξωτερική κοινότητα θεωρείται ως δωρεάν εργασία και δεν βρίσκεται σε ισότιμη κατάσταση σε σχέση με τους συντελεστές στο εσωτερικό της εταιρίας, οι οποίοι αποφασίζουν πραγματικά για την κατεύθυνση του λογισμικού. Αυτό δημιουργεί απογοήτευση. Αυτό δεν κάνει μια βιώσιμη κοινότητα, και τελικά δεν οδηγεί σε βιώσιμο λογισμικό.

Το μοντέλο ανοιχτού πυρήνα (open-core) που ακολουθείται από ορισμένες από αυτές τις εταιρείες δημιουργεί ένα επιπλέον επίπεδο κοινοτικής έντασης. Με την πρώτη ματιά, η διατήρηση ενός συνόλου προηγμένων λειτουργιών για μια ιδιόκτητη έκδοση του λογισμικού ακούγεται σαν έξυπνο επιχειρηματικό μοντέλο. Αλλά τι συμβαίνει όταν ένας συνεισφέρων προτείνει έναν κώδικα που θα έκανε την «κοινοτική έκδοση» καλύτερη; Ή όταν κάποιος αρχίζει να αναρωτιέται γιατί ένα μόνο μέρος κεφαλαιοποιεί το έργο της «κοινότητας»; Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό οδηγεί στο θάνατο της κοινότητας, και στη χειρότερη περίπτωση αυτό οδηγεί σε ένα fork … που καθιστά αυτό το μοντέλο ιδιαίτερα εύθραυστο.

Έχουμε φτάσει πια στο 2019, και νομίζω ότι έγινε πια σαφές σε όλους ότι πρέπει να επιλέξουν μεταξύ της διατήρησης του ελέγχου και της ανάπτυξης μιας υγιούς κοινότητας. Ωστόσο, οι περισσότερες εταιρείες επέλεξαν να διατηρήσουν τον έλεγχο και να εγκαταλείψουν την ιδέα της πραγματικής κοινοτικής συμβολής. Στόχος τους είναι να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται τα πλεονεκτήματα του μάρκετινγκ να αποκαλούν το λογισμικό τους «λογισμικό ανοιχτού κώδικα», να προσποιούνται ότι έχουν όλα τα πλεονεκτήματα που συνδέονται με την ετικέτα της ανοιχτότητας, αλλά να εφαρμόζουν μια συνταγή ελέγχου που είναι πολύ πιο κοντά στο ιδιόκτητο λογισμικό παρά στις αρχικές ελευθερίες και δικαιώματα με ελεύθερο λογισμικό ανοικτού κώδικα.

Ο τρόπος που κατασκευάζεται το ανοιχτό λογισμικό επηρεάζει και τα οφέλη που έχουν οι χρήστες

Επομένως, το ζήτημα με τα μοντέλα παραγωγής, όπως ο μονόπλευρος ή ο ανοικτός πυρήνας, είναι ότι λείπουν κάποια οφέλη, όπως η διαθεσιμότητα ή η αειφορία, η αυτοεξυπηρέτηση ή η δυνατότητα εμπλοκής και επηρεασμού της κατεύθυνσης του λογισμικού. Η βιομηχανία λογισμικού προσαρμόστηκε στην επιτυχία του ανοιχτού λογισμικού: υιοθέτησε άδειες ανοιχτού κώδικα, αλλά λίγο άλλο, απομάκρυνε τους χρήστες από τα πλεονεκτήματα που συνδέονται με τον ανοιχτό κώδικα, ακολουθώντας όμως το γράμμα του νόμου  του ανοιχτού κώδικα.

Πώς γίνεται αυτό?

Το ζήτημα είναι ότι το ελεύθερο λογισμικό και το ανοικτό λογισμικό απευθύνονται αποκλειστικά στην ελευθερία και στα δικαιώματα που απολαμβάνουν οι χρήστες με το τελικό προϊόν, όπως μεταφέρονται μέσω αδειών χρήσης λογισμικού. Δεν έδωσαν εντολή για το πώς θα κατασκευαστεί το λογισμικό. Δεν είπαν τίποτα για το ποιος ελέγχει πραγματικά τη δημιουργία του λογισμικού. Και πώς κατασκευάζεται ο ανοιχτός κώδικας έχει πράγματι σημαντική επίδραση στα πλεονεκτήματα που αποκομίζουν οι χρήστες από το λογισμικό.

Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι σε αυτό τον αιώνα τα περισσότερα έργα ανοιχτού κώδικα είναι στην πραγματικότητα κλειστά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο: η βασική ανάπτυξή τους μπορεί να γίνει σε κλειστές πόρτες ή η διακυβέρνησή τους μπορεί να κλειδωθεί για να διασφαλιστεί ο μόνιμος έλεγχος από τον κύριο χορηγό. Ο καθένας παράγει λογισμικό ανοιχτού κώδικα, αλλά τα έργα που αναπτύχθηκαν από μια πραγματικά ανοιχτή κοινότητα έχουν γίνει σπάνια.

Και όμως, με αληθινά ανοιχτές κοινότητες, διαθέτουμε ένα μοντέλο παραγωγής ανοικτού κώδικα που εγγυάται όλα τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου και ανοιχτού λογισμικού. Έχει διάφορα ονόματα. Εγώ την ονομάζω ανοιχτή συνεργασία: το μοντέλο όπου μια κοινότητα ίσων συμβάλλει σε ένα κοινό υπό ίσους όρους ανταγωνισμού, γενικά υπό μια ανοιχτή διακυβέρνηση και μερικές φορές κάτω από έναν ουδέτερο μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Δεν έχουν δεσμευμένες θέσεις, ούτε ελίτ ομάδα προγραμματιστών που να σχεδιάζουν πίσω από κλειστές πόρτες. Η συνεισφορά είναι το μόνο έγκυρο νόμισμα.
Και όμως, με αληθινά ανοιχτές κοινότητες, διαθέτουμε ένα μοντέλο παραγωγής ανοικτού κώδικα που εγγυάται όλα τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου και ανοιχτού λογισμικού. Έχει διάφορα ονόματα. Εγώ την ονομάζω ανοιχτή συνεργασία: το μοντέλο όπου μια κοινότητα ίσων συμβάλλει σε ένα κοινό υπό ίσους όρους ανταγωνισμού, γενικά υπό μια ανοιχτή διακυβέρνηση και μερικές φορές κάτω από έναν ουδέτερο μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Δεν έχουν δεσμευμένες θέσεις, ούτε ελίτ ομάδα προγραμματιστών που να σχεδιάζουν πίσω από κλειστές πόρτες. Η συνεισφορά είναι το μόνο έγκυρο νόμισμα.

Η ανοιχτή συνεργασία αποτελούσε τον κανόνα για την ελεύθερη και ανοικτή παραγωγή λογισμικού. Ενώ είναι πιο σπάνιο σήμερα, η επιτυχία πρόσφατων κοινοτήτων ανοιχτών υποδομών όπως το OpenStack ή το Kubernetes αποδεικνύει ότι το μοντέλο αυτό εξακολουθεί να είναι βιώσιμο σήμερα σε πολύ μεγάλη κλίμακα και μπορεί να είναι φιλικό προς τις επιχειρήσεις. Αυτό το μοντέλο εγγυάται όλα τα πλεονεκτήματα ανοιχτού κώδικα που ανέφερα παραπάνω, ιδιαίτερα την αειφορία (δεν βασίζεται σε έναν μόνο προμηθευτή) και τη δυνατότητα οποιασδήποτε συμμετοχής, επηρεάζει την κατεύθυνση του λογισμικού και διασφαλίζει ότι ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες.

Η βιομηχανία λογισμικού είναι φυσικά ελεύθερη να αποδεσμεύσει το λογισμικό που αναπτύσσεται πίσω από κλειστές πόρτες υπό την άδεια ανοιχτού κώδικα. Έχουν κάθε δικαίωμα να καλέσουν το λογισμικό τους «ανοικτό λογισμικό», εφόσον συμμορφώνονται με τους όρους μιας εγκεκριμένης άδειας OSI

Εάν λοιπόν θέλουμε να προωθήσουμε τα  απεριόριστα πλεονεκτήματα του ανοιχτού κώδικα σε σχέση με τα διεστραμμένα και με ελάχιστα πλεονεκτήματα της τρέχουσας ανάπτυξης,  οι υποστηρικτές του F / OSS θα πρέπει να ανασυνταχθούν, να συνεργαστούν, να επιβεβαιώσουν τον ορισμό του ανοικτού λογισμικού και να δημιουργήσουν πρόσθετα πρότυπα πάνω από αυτό, πέρα από τον «ανοιχτό κώδικα».

Τι πρέπει να κάνουμε γι ‘αυτό

Επομένως, ενώ είναι απαραίτητος, ο ανοιχτός κώδικας σήμερα δεν αρκεί. 

Τι πρέπει να κάνουμε, ως ερασιτέχνες και υποστηρικτές του open source, για αυτό; 

Πρώτον, επιτρέψτε μου να διευκρινίσω τι δεν πρέπει να κάνουμε.

Δεν πρόκειται για ένα κάλεσμα αλλαγής του ανοιχτού κώδικα

Δεδομένου ότι το λογισμικό ανοιχτού κώδικα δημιουργήθηκε το 1998, οι εταιρείες λογισμικού βρήκαν τρόπους για να διατηρήσουν τον έλεγχο ενώ παράγουν λογισμικό ανοιχτού κώδικα και μέσω αυτής της διαδικασία απομάκρυναν από τους χρήστες μερικών από τα παραδοσιακά οφέλη που σχετίζονται με το F / OSS. Ωστόσο, αυτές οι εταιρείες εξακολουθούσαν να τηρούν τους όρους των αδειών ανοικτού κώδικα, δίνοντας στους χρήστες ένα σαφές σύνολο βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, ορισμένες από αυτές τις εταιρείες αποφάσισαν ότι ήθελαν ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο, ιδίως τον έλεγχο των εσόδων που σχετίζονται με το λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Πρότειναν νέες άδειες, καταργώντας τις καθιερωμένες ελευθερίες και δικαιώματα, προκειμένου να μπορέσουν να επιβεβαιώσουν αυτό το επίπεδο ελέγχου. το e Open Source Definition ορίζει τις ελάχιστες ελευθερίες και τα δικαιώματα που πρέπει να έχει κάθε λογισμικό ανοιχτού κώδικα, οπότε το Open Source Initiative – OSI, ως σταθεροί κηδεμόνες αυτού του ορισμού, δικαίως αντιστάθηκε στις προσπάθειες αυτές.

Αυτές οι εταιρείες μεταπήδησαν γρήγορα στην επίθεση της νομιμότητας του OSI, τοποθετώντας το «Open Source» περισσότερο ως ευρεία κατηγορία από ένα σαφές σύνολο ελευθεριών και δικαιωμάτων. Και δημιούργησαν νέες άδειες με παραπλανητική ονομασία («κοινότητα», «κοινά», «δημόσια» …) σε μια προσπάθεια να θολώσουν τις γραμμές και να διατηρήσουν κάποια από την αύρα του ανοιχτού κώδικα για το δικό τους αποκλειστικό λογισμικό.

Η λύση δεν είναι στον επαναπροσδιορισμό του ανοιχτού κώδικα  ή να ισχυριστούμε ότι δεν είναι πλέον σχετικός. Το Ανοιχτό Λογισμικό δεν είναι επιχειρηματικό μοντέλο ή ένας συνεχώς εξελισσόμενος τρόπος για την παραγωγή λογισμικού. Πρόκειται για ένα βασικό σύνολο δικαιωμάτων και δικαιωμάτων που εκφράζονται στην άδεια χρήσης του λογισμικού που δημοσιεύεται. Όπως όλα τα πρότυπα, η αξία του βρίσκεται στη μονιμότητά του.

Ναι, είμαι της άποψης ότι σήμερα, ο όρος «ανοιχτός κώδικας» δεν είναι αρκετός. Ναι, πρέπει να προχωρήσουμε πιο πέρα τον ανοιχτό κώδικα. Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να στηρίξουμε αυτό το πρόσθετο στρώμα σε μια σταθερή βάση: το  Open Source Definition.

Αυτό κάνει το έργο του OSI πιο σημαντικό από ποτέ. Ο ανοιχτός κώδικας ήταν συνηθισμένος στις  εξωτερικές επιθέσεις από εταιρείες ιδιόκτητου λογισμικού. που έλεγαν ότι το ανοιχτό λογισμικό ήταν κατώτερο ή επικίνδυνο. Αυτές ήταν σαφείς επιθέσεις που ήταν σχετικά εύκολο να αντιμετωπιστούν: Μέσω της εκπαίδευσης  των χρηστων και της υπεράσπισης του κώδικα, και τελικά η ποιότητα του λογισμικού ανοιχτού κώδικα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει την ανωτερότητα του. 

Τώρα δέχεται επίθεση από το εσωτερικό, από εταιρείες που παραδοσιακά παράγουν λογισμικό ανοιχτού κώδικα, οι οποίες υποστηρίζουν ότι το ανοιχτό λογισμικό θα πρέπει να αλλάξει ώστε να ταιριάζει καλύτερα στα επιχειρηματικά τους μοντέλα

Πρέπει να επιστρέψουμε στις βασικές μας αρχές και να εξηγήσουμε γιατί αυτά τα δικαιώματα και οι ελευθερίες έχουν σημασία και γιατί το θόλωμα των γραμμών τελικά αποδυναμώνει όλους. Χρειαζόμαστε ένα ισχυρό OSI για να οδηγήσουμε αυτό το νέο αγώνα, γιατί δεν έχει τελειώσει.

Μια ταξινόμηση των μοντέλων παραγωγής ανοιχτού κώδικα

Όπως υποστήριξα σε προηγούμενα μέρη, ο τρόπος που γίνεται ανοιχτός ο κώδικας έχει τελικά επιπτώσεις στα οφέλη που έχουν οι χρήστες. Πολλοί από εμάς το γνωρίζουμε αυτό και όλοι καταλήξαμε στο δικό μας λεξιλόγιο για να περιγράψουμε τους διάφορους τρόπους που παράγεται σήμερα το ανοιχτό λογισμικό.

Ακόμη και μέσα σε ένα συγκεκριμένο μοντέλο (ας το πούμε ανοιχτή συνεργασία μεταξύ ίσων σε ίσους όρους ανταγωνισμού), χρησιμοποιούμε διαφορετικά σύνολα αρχών: το OpenStack Foundation έχει τα 4 Opens (ανοιχτός κώδικας, ανοιχτή ανάπτυξη, ανοιχτό design, ανοιστή κοινότητα) , Το Eclipse Foundation  έχει τους κανόνες συμμετοχής ανοιχτού κώδικα (ανοιχτό, διαφανές, αξιοκρατικό) ενώ το Apache Foundation έχει τον τρόπο Apache … Όλοι υποστηρίζουμε τη δική μας παραλλαγή, εστιάζοντας στις διαφορές και όχι σε αυτό που έχουμε από κοινού: τα βασικά οφέλη αυτών των παραλλαγών .

Αυτή η αφθονία  του ελαφρώς διαφορετικού λεξιλογίου καθιστά δύσκολη τη συγκέντρωση και την αποτελεσματική επικοινωνία. Αν δεν έχουμε σαφή τρόπο διαφοροποίησης των καλών απεριόριστων οφελών που περιλαμβάνονται στον ανοιχτό κώδικα από τα διεστραμμενα μοντέλα διάθεσης ανοιχτού κώδικα (όπου όλα τα open source θεωρούνται ίσα) αυτό θα ωφελεί τα διεστραμμένα μοντέλα παραγωγής. Νομίζω ότι είναι καιρός να ανασυντάξουμε και να συγκλίνουμε μια σαφή και κοινή ταξινόμηση των μοντέλων παραγωγής ανοιχτού κώδικα.

Πρέπει να κατατάξουμε αυτά τα μοντέλα με βάση τα οφέλη που εγγυώνται στους χρήστες του παραγόμενου λογισμικού. Το Open-core δεν εγγυάται τη διαθεσιμότητα, ο single-seller δεν παρέχει βιωσιμότητα ούτε επιτρέπει την αποτελεσματική εμπλοκή και επηρεασμό της κατεύθυνσης του λογισμικού, ενώ η ανοιχτή συνεργασία δίνει και τα τρία.

Μόλις έχουμε αυτή την ταξινόμηση, θα χρειαστεί να επικοινωνήσουμε σε μεγάλο βαθμό γύρω από αυτό, με μία μόνο φωνή. Όσο χρησιμοποιούμε ελαφρώς διαφορετικούς όρους (ή εννοούμε ελαφρώς διαφορετικά πράγματα όταν χρησιμοποιούμε κοινούς όρους), διατηρούμε σύγχυση η οποία τελικά ωφελεί τα πιο περιοριστικά μοντέλα.

Ας συναντηθούμε

Πέρα από αυτό, νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε περισσότερο. Τα συνέδρια ανοιχτού κώδικα χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση και την υπεράσπιση του ανοιχτού λογισμικού: ποιος είναι αυτός ο περίεργος τρόπος παραγωγής λογισμικού και γιατί ίσως να ενδιαφέρει κάποιους. Μόλις ο ανοιχτός κώδικας έγινε κυρίαρχος, αυτά τα στυλ των οριζόντιων συνεδρίων ανοιχτού κώδικα έγιναν λιγότερο συναφή και σύντομα αντικαταστάθηκαν από περισσότερες κάθετες διασκέψεις γύρω από μια συγκεκριμένη λογισμικό ή μια συγκεκριμένη περίπτωση χρήσης.

Αυτή είναι μια καλή εξέλιξη: Έτσι πρεπει να μοιάζει η νίκη. Το θέμα είναι όμως ότι το μέλλον του  ανοιχτού κώδικα δεν συζητείται πια.  Απολαμβάνουμε τις δάφνες μας, ενώ ο κόσμος γύρω μας εξελίσσεται και προσαρμόζεται συνεχώς. 

Ορισμένα συνέδρια ανοιχτού κώδικα ενδέχεται να εξακολουθούν να υπάρχουν, και με υψηλούς keynote ομιλητές και να εξακολουθούν να θέτουν αυτά τα ζητήματα, αλλά αυτά είναι κατά κανόνα μονόδρομες συνομιλίες.

Για να πραγματοποιηθεί αυτό το σημαντικό έργο της σύγκλισης λεξιλογίου και ο καθορισμός κοινών προτύπων για το πώς παράγεται το λογισμικό ανοικτού κώδικα δεν φτάνει μόνο το Twitter.

Για να ξεκινήσει η προσπάθεια θα πρέπει να συναντηθούμε, να κάτσουμε γύρω από ένα τραπέζι και να αφιερώσουμε χρόνο για να συζητήσουμε μαζί συγκεκριμένα ζητήματα. Στην ιδανική περίπτωση αυτό θα γινόταν γύρω από κάποια άλλα γεγονότα για να αποφευχθούν τα επιπλέον ταξίδια.

Και πρέπει να το κάνουμε αυτό σύντομα. Αυτή η εργασία είναι επείγουσα.Ο «ανοιχτός κώδικας» ως πρότυπο έχει τεράστια αξία λόγω όλων των πλεονεκτημάτων των χρηστών που συνδέονται παραδοσιακά με το λογισμικό ελεύθερου και ανοιχτού κώδικα.

Αυτό δημιούργησε μια αύρα ότι με  το λογισμικό ανοιχτού κώδικα εξακολουθούν να ωφελούνται και σήμερα. 

Αλλά αυτή η αύρα εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου, χάρη στα μοντέλα παραγωγής. Πόσο περισσότερο “ανοιχτό κώδικα” μιας εταιρείας μπορούμε να αντέξουμε, έως ότου ο «ανοιχτός κώδικας»  να σημαίνει πλέον ότι δεν μπορείτε να εμπλακείτε με την κοινότητα και να επηρεάσετε την κατεύθυνση του λογισμικού;

Το 2019, ο ανοιχτός κώδικας είναι πιο σημαντικός από ποτέ. Το ανοιχτό λογισμικό  δεν έχει «κερδίσει», αυτή είναι μια συνεχής προσπάθεια, και είμαστε σήμερα σε μια κρίσιμη διασταύρωση. 

Πιστεύω ότι οι υποστηρικτές και οι λάτρεις του ανοιχτού λογισμικού πρέπει να συγκεντρωθούν, να ορίσουν σαφή, τυποποιημένη ορολογία για το πώς κατασκευάζεται το λογισμικό ανοιχτού κώδικα και να αρχίσουν να επικοινωνούν έντονα γύρω από αυτό με μια ενιαία φωνή. 

Και πέρα ​​από αυτό, πρέπει να δημιουργήσουμε φόρουμ όπου συζητούνται αυτές οι ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον του ανανοιστού κώδικα. Επειδή  κερδίζουμε τις μάχες του σήμερα, δεν σημαίνει ότι ο κόσμος δεν σταματά να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται.

*Ο Thierry Carrez είναι VP of Engineering at OSI Affiliate Member OpenStack Foundation  και εκλεγμένο μέλος της τεχνικής επιτροπής OpenStack.

Πηγή άρθρου: https://opensource.org

Της Αναστασίας Καραγιάννη

Τα βιντεοπαιχνίδια είναι πηγή διασκέδασης τόσο για τα παιδιά, όσο και για τους ενήλικες. Οι περισσότερες μελέτες που αφορούν τα βιντεοπαιχνίδια επικεντρώνονται στο περιεχόμενό τους,  στο αν υποκινούν τη βία ή αν είναι ουδέτερα, είτε στις επιδράσεις που έχουν στην ψυχολογία του παίκτη. Αναρωτήθηκε, όμως, κανείς, ποιος ‘κρύβεται’ πίσω από αυτά και τι κερδίζει από τις υπηρεσίες που προσφέρει στους παίκτες, οι οποίες συνήθως είναι δωρεάν;

Πριν από το 1986 για το ‘The Legend of Zelda’ στο NES, όπως και για τα υπόλοιπα παιχνίδια σε κονσόλα, ήταν δύσκολο, έως αδύνατο, να αποθηκεύουν τα δεδομένα των παικτών τους.

Σήμερα, οι προγραμματιστές βιντεοπαιχνιδιών χρησιμοποιούν προηγμένες μεθόδους πληροφορικής, όπως το Hadoop και το MapR για τη συλλογή, επεξεργασία και ανάλυση μαζικών δεδομένων (Big Data)[2], προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά των παικτών.

Ποια δεδομένα, όμως, μπορούν να συλλέξουν οι εταιρίες μέσα από τα βιντεοπαιχνίδια τους; Τα φυσικά χαρακτηριστικά ενός παίκτη, όπως τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, η κίνηση του σώματος και τα φωνητικά δεδομένα, η τοποθεσία και οι πληροφορίες που συλλέγονται από τα κοινωνικά δίκτυα με τα οποία συνδέεται ο παίκτης είναι κάποια από αυτά.

Κάποια παιχνίδια, μάλιστα, περιέχουν αισθητήρες κίνησης, τους λεγόμενους data-gathering sensors, όπως η δημοφιλή κονσόλα Wii της Nintendo και αργότερα το Xbox Kinect.

Έτσι, οι εταιρίες συλλέγουν τα βιομετρικά δεδομένα του παίκτη, όπως το βάρος και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, που χρειάζονται για την παροχή των υπηρεσιών ή, αλλιώς, για την εκκίνηση του παιχνιδιού.

Για παράδειγμα, το Wii συνέλεξε δεδομένα που αφορούσαν την φυσική κατάσταση του παίκτη για το δημοφιλές παιχνίδι  άσκησης WiiFit[3].

Επιπλέον, εκτός από τα παραπάνω, παρακολουθείται και η κοινωνική συμπεριφορά του παίκτη από τις αποφάσεις που παίρνει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όπως η ιδιοσυγκρασία του, οι ηγετικές του ικανότητες, οι φόβοι και οι πολιτικές του πεποιθήσεις.

Δείτε για παράδειγμα τις ερωτήσεις στο παιχνίδι Catherine. “Επιλέγετε προσεκτικά ποια εσώρουχα θα φορέσετε κάθε μέρα;” “Έχετε εξαπατήσει ποτέ τον/την σύντροφό σας;” Το Catherine είναι ένα βιντεοπαιχνίδι που αναπτύχθηκε από τον Atlus και αφορά τις ερωτικές σχέσεις και τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από την δέσμευση των συντρόφων.

Ο Vincent, ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, πρέπει να αποφασίσει αν θα επιλέξει την κοπέλα του Katherine ή την γοητευτική κοπέλα Catherine. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε από το Atlus για το PlayStation 3 και το Xbox 360 στην Ιαπωνία και τη Βόρεια Αμερική το 2011, ενώ για Microsoft Windows θα κυκλοφορήσει από τη Sega μέσα στο 2019.

Ακόμη, οι παίκτες χρειάζεται σε κάποια βιντεοπαιχνίδια να αγοράζουν και τα προϊόντα του, όπως στο Fortnite. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι εταιρίες γνωρίζουν και αποθηκεύουν τα στοιχεία των πιστωτικών καρτών ή των τραπεζικών λογαριασμών, με τα οποία πραγματοποιείται η πληρωμή. Όλα αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιούνται από τις εταιρίες προκειμένου να καταγράφουν ποιος χρησιμοποιεί τα προϊόντα τους και πως μπορούν να του τα προωθήσουν.

Ήδη από το 2005 με την κυκλοφορία των Xbox 360 είχαν συνδεθεί τα βιντεοπαιχνίδια με την παρακολούθηση των παικτών. Σύμφωνα με την Stéphanie Perotti η Ubisoft χρησιμοποιεί τα δεδομένα των πελατών της κυρίως για λόγους μάρκετινγκ αλλά και για δημογραφικές μελέτες που έχουν σχεδιαστεί για τη συνεχή βελτίωση των προϊόντων και των υπηρεσιών που προσφέρουν, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των πελατών.

Εκτός, όμως, από τους λόγους μάρκετινγκ, οι εταιρείες μπορούν στην πραγματικότητα να βελτιώσουν τα  παιχνίδια που παράγουν με βάση τα δεδομένα των χρηστών τους. Ο προγραμματιστής της επιτυχημένης σειράς Candy Crush, διαπίστωσε ότι πολλοί χρήστες της εγκατέλειψαν το παιχνίδι στο επίπεδο 65. Έτσι, έκανε το Επίπεδο 65 ευκολότερο, ώστε οι χρήστες να συνεχίζουν να είναι σε θέση να παίζουν.

Τι μπορείτε να κάνετε, λοιπόν, για να αποτρέψετε τη συλλογή των προσωπικών σας δεδομένων; Καλό θα ήταν να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν κατεβάζετε ένα παιχνίδι ή το εγκαθιστάτε.

Συγκεκριμένα, να ελέγχετε την πολιτική απορρήτου της εφαρμογής, τους όρους χρήσης και εγκατάστασης του παιχνιδιού, καθώς και πού δίνετε τη συγκατάθεσή σας για την συλλογή και επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων.

Και αυτό διότι τις περισσότερες φορές οι εταιρίες ζητούν πρόσβαση στα δεδομένα σας. Θα θέλατε προκειμένου να παίξετε ένα βιντεοπαιχνίδι, η εταιρεία που το εμπορεύεται να βλέπει τι ακριβώς κάνετε όταν βρίσκεστε μπροστά στον υπολογιστή σας ή ποιος άλλος βρίσκεται στον ίδιο χώρο μαζί σας;

Τέλος, παρατηρούμε ότι τα βιντεοπαιχνίδια έχουν ενταχθεί πράγματι στην καθημερινή ζωή και την κουλτούρα των νέων. Αξίζει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με μία έρευνα του nature human behavior το 94% των γονέων γνωρίζει ότι τα παιδιά τους παίζουν βιντεοπαιχνίδια, γι’ αυτό το λόγο και φροντίζουν να τα επιτηρούν. Ωστόσο, οι αντιδράσεις γύρω από τα βιντεοπαιχνίδια ποικίλουν.

Μιλώντας για τις αντιδράσεις και τις κριτικές που έχουν υποστηριχτεί γύρω από την κουλτούρα των βιντεοπαιχνιδιών αξίζει να γίνει μία σύντομη αναφορά στο #Gamergate. Πιο αναλυτικά, το #GamerGate είναι ένα διαδικτυακό κίνημα που ξεκίνησε κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο Twitter και στο Facebook, τον Αύγουστο του 2014 εξαιτίας μίας δημοσίευσης του Eron Gjoni σε ένα blog.

Συγκεκριμένα, ο Eron αποκάλυψε την κρυφή σχέση της πρώην συντρόφου του, Zoe Quinn, με τον συντάκτη του Kotaku προκειμένου να γράψει μία θετική κριτική για το παιχνίδι της Depression Quest.

Έπειτα από τις αρνητικές κριτικές που δημοσίευσε ο Eron, η  Zoe Quinn δέχτηκε απειλές για την ζωή της μέσω email, ενώ έπεσε και θύμα hacking στους λογαριασμούς της σε Tumblr, Dropbox και Skype. Απειλές βιασμού και κατά της ζωής δέχθηκε και η Brianna Wu, η οποία μίλησε αρνητικά για τους υποστηρικτές του #Gamergate.

Αν πρέπει να προτείνουμε, λοιπόν, μία λύση στο πρόβλημα της παραβίασης της ιδιωτικότητας και των προσωπικών δεδομένων, σίγουρα αυτή δεν είναι η απαγόρευση, αλλά η προστασία και η ενημέρωση.

Για αυτόν τον λόγο, την επόμενη φορά που θα παίξετε, ελέγξτε νωρίτερα…ποιος παίζει με ποιον!

Πηγή άρθρου: https://www.homodigitalis.gr/

[1] https://saferinternet4kids.gr/press-newsletter/press/fortnite-2/.

[2] Marios M. Giakalaras,Christos P. Tsongidis, Posthuman:Biometrics, Big Data and Videogames,Department of Cultural Technology and Communication, University Of Aegean.

[3] Alexander Dean Cybulski, Enclosures at Play: Surveillance in the Code and Culture of Videogames.

[4] http://www.theesa.com/wp-content/uploads/2017/09/EF2017_Design_FinalDigital.pdf .

[5] Stephen R. Mallory, Cultivating GamerGate.


Το FOSS4G σημαίνει Free and Open Source Software for Geospatial.  Είναι το κορυφαίο γεγονός για τον οργανισμό του OSGeo. Από την πρώτη συνάντηση, το 2006 στη Λωζάνη της Ελβετίας, το FOSS4G είναι η πιο σημαντική συνάντηση για το Γεωχωρικό λογισμικό Ανοιχτού κώδικα. Είναι ο τόπος όπου συναντάτε τους ανθρώπους που έγραψαν τα βιβλία που διαβάζετε στο πανεπιστήμιο, και οι συγγραφείς των blogs και των λογαριασμοί Twitter που ακολουθείτε.

Φέτος το FOSS4G θα πραγματοποιηθεί από τις 26 έως τις 30 Αυγούστου 2019 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας ενώ το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου είναι διαθέσιμο εδώ

Η ιστορία του FOSS4G είναι μια θαυμάσια ιστορία που έχει ρίζες στην αρχή αυτής της χιλιετίας, μέσα στις κοινότητες του GRASS και του MapServer. Η υποκείμενη ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια εκδήλωση που θα προσφέρει σε όλους τους επαγγελματίες,  τους φοιτητές και τους  καθηγητές τη δυνατότητα να συναντηθούν και να μιλάνε για ελεύθερο και ανοιχτό λογισμικό για γεωχωρική αποθήκευση, επεξεργασία και απεικόνιση.

Διαβάστε περισσότερα για το FOSS4G εδώ

Παρόλο που θεωρούμε δεδομένη την πρόσβαση στο διαδίκτυο, υπάρχουν αρκετές περιοχές στον κόσμο όπου οι άνθρωποι έχουν περιορισμένη και λογοκριμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Το έργο Tor είναι μια από τις πιο σημαντικές προσπάθειες για να νικήσει τη λογοκρισία στο Διαδίκτυο.

Πρόσφατα το έργο Tor κυκλοφόρησε μια νέα επέκταση του προγράμματος περιήγησης που ονομάζεται Snowflake. Οι χρήστες που βρίσκονται κάτω από καθεστώς λογοκρισίας μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Snowflake για να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Αν ενεργοποιήσετε αυτήν την επέκταση, το πρόγραμμα περιήγησης σας μετατρέπεται σε διακομιστή μεσολάβησης (proxy) που συνδέει τους χρήστες Tor σε λογοκριμένες περιοχές με το δίκτυο Tor. Μπορείτε μάλιστα να συμμετέχετε εθελοντικά για να βοηθήσετε αυτούς τους ανθρώπους μόλις εγκαταστήσετε το addon.

Πώς λειτουργεί το Snowflake;

Μόλις εγκαταστήσετε το Snowflake, οι χρήστες  που βρίσκονται σε περιορισμό,  μπορούν να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω του δικτύου σας. Με απλά λόγια, η σύνδεσή τους περνά μέσα από τους proxy Snowflake, οι οποίοι διοικούνται από εθελοντές.

Η επίσημη τεκμηρίωση για το Snowflake αναφέρει:

«Το Snowflake είναι μια pluggable εφαρμογή που επιτρέπει την κυκλοφορία μέσω προσωρινών proxy χρησιμοποιώντας  το WebRTC, ένα πρωτόκολλο peer-to-peer με ενσωματωμένο  NAT punching. Σκοπεύει να δουλέψει σαν flash proxy, αλλά χωρίς προβλήματα flash proxy με το NAT. »

Πώς να εκτελέσετε το Snowflake;

Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Proxy Snowflake:

  • Επιλογή 1: μέσω addon

Βεβαιωθείτε ότι έχετε ενεργοποιήσει το WebRTC και να εγκαταστήσετε το add-on Snowflake στο πρόγραμμα περιήγησής σας. Το Snowflake είναι διαθέσιμο ως επέκταση προγράμματος περιήγησης τόσο για τον Firefox όσο και για το Google Chrome.

  • Επιλογή 2: μέσω προγράμματος περιήγησης ιστού

Σε ένα πρόγραμμα περιήγησης με ενεργοποιημένη την δυνατότητα WebRTC:

Μεταβείτε στη διεύθυνση https://snowflake.torproject.org/ και κάντε κλικ στο κουμπί «Ναι» για να επιλέξετε να είστε διακομιστής μεσολάβησης
Μεταβείτε στη διεύθυνση https://snowflake.torproject.org/snowflake και παρακολουθήστε τα μηνύματα κατάστασης. Μην κλείσετε αυτή τη σελίδα εάν θέλετε να παραμείνετε μια γέφυρα Snowflake.

  • Επιλογή 3: Αυτόνομη

Υπάρχει μια τρίτη ανεξάρτητη μέθοδος για τη λειτουργία του Snowflake. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτά, μπορείτε να ανατρέξετε στην τεκμηρίωση εδώ.

Είναι ασφαλές να χρησιμοποιήσετε το Snowflake;

Αν ανησυχείτε για το είδος των ιστότοπων που μπορούν να επισκέπτονται οι χρήστες μέσω του πληρεξούσιου σας, μην ανησυχείτε! Η διεύθυνση IP  περιήγησης των λογοκριμένων χρηστών θα αντιστοιχεί στον κόμβο εξόδου Tor, όχι στη δική σας. Έτσι είσαι ασφαλής.

Η επέκταση ενημερώνει επίσης πόσους ανθρώπους έχετε βοηθήσει τις τελευταίες 24 ώρες. Εάν έχετε πρόσβαση στο Internet, ίσως να θέλετε να εγκαταστήσετε την επέκταση Snowflake για να βοηθήσετε τους χρήστες που βρίσκονται σε λογοκριμένα δίκτυα.

Πηγή άρθρου: https://fossbytes.com

Μέσα Αυγούστου στην Ευρώπη με την σημαντικότερη εκδήλωση, την Wikimania να πραγματοποιείται στην Στοκχόλμη  αυτήν την εβδομάδα!. Μπορείτε επίσης να δείτε περισσότερες εκδηλώσεις για τις επόμενες εβδομάδες ή να καταχωρίσετε τη δική σας εκδήλωση στο: https://ellak.gr/events

Ημερομηνία/ Ώρα Εκδήλωση
14/08/2019 – 15/08/2019
Ολοήμερο
Wikimania Hackathon 2019
Stockholm University, Stockholm
14/08/2019 – 18/08/2019
Ολοήμερο
Wikimania Stockholm
Stockholm University, Stockholm
17/08/2019 – 18/08/2019
Ολοήμερο
COSCUP 2019
NTUST, Section 4 Taipei 106,

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Οι developer του Bitcoin διάθεσαν σήμερα την νέα έκδοση 0.18.1 για το core κώδικα τον δημοφιλέστερο το Blockchain δίκτυο του Bitcoin.

H έκδοση αυτή αφορά κυρίως bug fixes και update στις μεταφράσεις του gui Bitcoin-qt. Περισσότερα για τις αλλαγές που έχουν γίνει μπορείτε να δείτε εδώ.

 

The post Νέα έκδοση 0.18.1 για τον core κώδικα του Bitcoin appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

GUADEC 2019, Thessaloniki

Το GNOME αποτελεί ένα project ανοικτού λογισμικού που ξεκίνησε από 2 ιδεολόγους που πιθανό να μην φανταζόταν την γιγάντωση του project τους. Στα χρόνια που πέρασαν, μεγάλωσε η κοινότητα των ατόμων που συνεισφέρουν στο project σε όλους τους τομείς. Πως επιβιώνουν όλα τα projects ανοικτού λογισμικού που δεν έχουν κάποια εταιρία να στηρίζει οικονομικά; Οι χορηγίες είναι αυτές που παρέχουν κάποια οικονομική βοήθεια σε έξοδα φιλοξενίας σε servers (ιστοσελίδα, iso) κλπ κλπ. Οι χορηγίες μπορεί να είναι από τον απλό χρήστη που απλά χρησιμοποιεί ΔΩΡΕΑΝ το λογισμικό (αν και δεν είναι αυτό το νόημα του ελεύθερου λογισμικού/λογισμικού ανοικτού κώδικα), έως τις μεγάλες εταιρίες (το καταπληκτικό είναι ότι και γι' αυτές είναι ΔΩΡΕΑΝ).

Χορηγίες. Πως όμως διαχειρίζονται τα χρήματα; Στο GNOME συγκεκριμένα υπάρχει το GNOME Foundation με το board και υπάρχει διαφάνεια στην διάθεση των χρημάτων. Η απόδειξη είναι το Annual Report 2018 το οποίο αναφέρει ότι έγινε στο GNOME το 2018.

Στα χρόνια της ανάπτυξης του GNOME, γεννήθηκε το GUADEC, αρχικά για το GNOME Users And Developers European Conference, το οποίο είναι το ετήσιο συνέδριο που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη. Κύριος σκοπός των συνεδρίων σαν το GUADEC είναι η κοινωνικοποίηση, να συναντηθούν από κοντά όλοι όσοι συνεισφέρουν στο project (είτε προγραμματιστές είτε χρήστες). Τις περισσότερες φορές συναντιόμαστε μέσω πληκτρολογίου. Η συνάντηση μας αυτή μπορεί να γεννήσει νέες ιδέες και να υλοποιηθούν γρηγορότερα διότι συναντιόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο και όλα γίνονται γρηγορότερα έτσι.

Ένα τέτοιο συνέδριο χρειάζεται κάποια τοπική ομάδα για να διεκπεραιώσει κάποιες εργασίες. Στην περίπτωσή μας, σταθήκαμε τυχεροί με την άψογη συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Θεσσαλονίκης. Όμως όσο και καλή πρόθεση να έχουμε, τίποτα δεν κινείται χωρίς την δύναμη του χρήματος. Έτσι εδώ έρχονται να βοηθήσουν οι χορηγοί. Μια λίστα χορηγών μπορείτε να βρείτε στην σελίδα https://2019.guadec.org/pages/sponsors.html. Εκεί μπορείτε να βρείτε και πως μπορείτε να γίνεται και εσείς χορηγός (έστω και την τελευταία στιγμή).

Θα σταθούμε όμως σε μερικούς από αυτούς τους οποίους θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ξεχωριστά.

ΠΛΑΤΙΝΕΝΙΟΣ


Private Internet Access

Η Private Internet Access (PIA), είναι ο κορυφαίος πάροχος υπηρεσιών no-log VPN στον κόσμο. Η PIA πιστεύει ότι η πρόσβαση σε ένα ανοιχτό διαδίκτυο αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και κάνει δωρεές σε σκοπούς όπως το EFF, ORG και FFTF για την προώθηση των σκοπών της ιδιωτικής ζωής σε διεθνές επίπεδο. Η PIA διαθέτει πάνω από 3.200 κεντρικούς υπολογιστές σε 25 χώρες, οι οποίοι παρέχουν αξιόπιστες, κρυπτογραφημένες πύλες tunnel VPN για οποιαδήποτε περίπτωση χρήσης.


ΧΡΥΣΟΙ


Ubuntu

Canonical είναι η εταιρεία πίσω από το Ubuntu. Ιδρύθηκε το 2004. Το Ubuntu είναι μια πλατφόρμα που εκτείνεται από τις συσκευές PC και IoT στον server και το cloud. Περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη σειρά επιχειρηματικών εργαλείων για την ανάπτυξη, τη ρύθμιση, τη διαχείριση και την ενοποίηση των υπηρεσιών. Το Ubuntu έρχεται με όλα όσα χρειάζεστε για να οργανώσετε τον οργανισμό, το σχολείο, το σπίτι ή την επιχείρησή σας. Η Canonical παρέχει επιχειρηματικά προϊόντα, υποστήριξη και υπηρεσίες για το Ubuntu. Η Canonical είναι μια ιδιωτική εταιρεία.



Red Hat

Η Red Hat είναι ο κορυφαίος προμηθευτής λύσεων λογισμικού ανοιχτού κώδικα, χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση που βασίζεται στην κοινότητα για την παροχή αξιόπιστων και υψηλής απόδοσης τεχνολογιών cloud, Linux, ενδιάμεσου λογισμικού, αποθήκευσης και εικονικοποίησης. Η Red Hat προσφέρει επίσης βραβευμένες υπηρεσίες υποστήριξης, εκπαίδευσης και συμβουλευτικών υπηρεσιών. Ως συνδετικός κόμβος σε ένα παγκόσμιο δίκτυο επιχειρήσεων, εταίρων και κοινοτήτων ανοιχτού κώδικα, η Red Hat συμβάλλει στη δημιουργία σχετικών καινοτόμων τεχνολογιών που απελευθερώνουν πόρους για την ανάπτυξη και προετοιμάζουν τους πελάτες για το μέλλον της πληροφορικής.



Endless

Η Endless ιδρύθηκε το 2012 με μία μοναδική αποστολή: να καταστήσει τον υπολογιστή προσβάσιμο παγκοσμίως, επιλύοντας τα εμπόδια του κόστους, της συνδεσιμότητας και της ευκολίας χρήσης. Το προϊόν ναυαρχίδα ονομάζεται Endless OS, ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα σχεδιασμένο για αναδυόμενες αγορές. Το Endless βασίζεται στο GNOME και είναι εύκολο για χρήστες που δεν έχουν εμπειρία στην τεχνολογία. Λειτουργεί καλά με εξαιρετικά κακές συνδέσεις στο διαδίκτυο και κάνει χρήση της λανθάνουσας μνήμης τέτοια ώστε να βοηθήσει τους χρήστες να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο που χρειάζονται σε περιοχές με ελάχιστη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Διαθέτει πάνω από 100 εφαρμογές, ώστε να είναι χρήσιμη από τη στιγμή που το ενεργοποιείτε - ακόμα και αν δεν έχετε σύνδεση στο διαδίκτυο. Το Endless έχει δημιουργήσει εφαρμογές γεμάτες πολύτιμο περιεχόμενο για εκπαίδευση, υγεία, ευεξία, ανατροφή παιδιών, μικρές επιχειρήσεις και πολλούς άλλους τομείς για να βοηθήσουν τους χρήστες να επιτύχουν το καλύτερο στη ζωή. Το όραμα του Endless είναι οι χρήστες να είναι συνδημιουργοί ενός ζωντανού οικοσυστήματος εφαρμογών που επιλύει τις πραγματικές προκλήσεις και δημιουργεί ένα σύνολο εργαλείων που θα επιτρέπουν σε όλους, ανεξάρτητα από τις τεχνικές γνώσεις, να συμμετέχουν στη δημιουργία σχετικού περιεχομένου τοπικά.


Τέλος, θα θέλανε να ευχαριστήσουμε και τους ασημένιους χορηγούς αλλά και όσους έχουν δώσει έστω και 1 Euro για την οργάνωση του συνεδρίου. Να ξέρετε ότι κάνετε την διαφορά.
Εάν θέλετε να γίνετε και εσείς χορηγός, μπορείτε να δείτε πως εδώ.
Το European Data Portal (EDP) είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που στοχεύει στην αύξηση του αντίκτυπου των ανοιχτών δεδομένων, καθιστώντας τα δεδομένα εύκολα στην εύρεση και επαναχρησιμοποίηση από όλους. Η πύλη συλλέγει τα μεταδεδομένα από τα κράτη μέλη της ΕΕ και επιτρέπει στους χρήστες να ανακαλύψουν τα δεδομένα που χρειάζονται κάνοντας τα μεταδεδομένα τους ... Read more

By Cerebrux

Έχουμε στα χέρια μας το νέο Raspberry Pi 4, το μοντέλο με τα 4GB Ram και σήμερα θα δούμε κατά πόσο θα αντεπεξέλθει στις δοκιμές μας για απλή καθημερινή χρήση αλλά και λίγο… πιο βαριά χρήση.

Όσοι δεν το πήρατε πρέφα, μόλις πριν από λίγες μέρες, ανακοινώθηκε και παρουσιάσαμε το νέο Raspberry Pi 4 που διαθέτει έως 4GB RAM με υποστήριξη δύο οθονών 4K.

Σε γενικές γραμμές, δεν είναι απλά μια μικρή αλλαγή σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα, αλλά μιλάμε για πραγματική αναβάθμιση !

Αφού μελετήσαμε τα χαρακτηριστικά του και είδαμε τι χρειαζόμαστε για να κάνουμε το review μας, πήραμε τα εξής:

Όλα τα παραπάνω, τα προμηθευτήκαμε από την Nettop.gr που είναι ο επίσημος και πιστοποιημένος συνεργάτης του Raspberry Pi στην Ελλάδα.

Μια πρώτη γεύση του Raspberry Pi 4

Εγκατάσταση του λειτουργικού για το Raspberry Pi 4

Για το Raspberry Pi 4, προτείνεται η λήψη και εγκατάσταση του Raspbian Buster η οποία βασίζεται στο Debian 10.Λήψη Raspbian Buster

Αφού το κατεβάσετε θα χρειαστεί να το εξάγετε απο το .zip και να γράψετε το image που θα βρείτε στον φάκελο σε μια SD κάρτα. Η εγγραφή του στην κάρτα SD, είναι υπόθεση μερικών λεπτών και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε γραφικό είτε τερματικό Advertisements

Μέθοδος 1: Χρήση του Etcher για εγγραφή του Rapbian Buster στην microSD (Windows- Linux – MacOS)

Αν δεν το γνωρίζετε το Etcher είναι η πιο εύχρηστη εφαρμογή για να γράφετε ISO αλλά και Image αρχεία σε USB και microSD. Κατεβάστε και χρησιμοποιήστε το Etcher για να «γράψετε» το image στην microSD σύμφωνα με τον οδηγό:

Μέθοδος 2: Χρήση τερματικού για εγγραφή του Rapbian Buster στην microSD (Linux – MacOS)

Εναλλακτικά από το τερματικό μπορείτε να το γράψετε με τα παρακάτω βήματα:

  • Εντοπίστε το όνομα της microSD που έχετε συνδέσει στον υπολογιστή με την εντολή lsblk (π.χ. /dev/mmcblk0)
  • Αν έχετε αποσυμπιέσει το Rapbian Buster στον φάκελο Downloads τότε για να γράψετε το image στην συσκευή mmcblk0 δώστε:
1sudo dd bs=4M if=~/Downloads/xxxx-raspbian-buster.img of=/dev/mmcblk0 conv=fsync

Βenchmarks του Raspberry Pi 4 σε σχέση με το Raspberry Pi 3

Αν και είναι αρκετά νωρίς για benchmarks επειδή το Raspberry Pi 4 έχει κυκλοφορήσει μόλις πριν λίγες ημέρες, είναι λογικό να θέλουμε να δούμε έστω κάποιες πρώτες εντυπώσεις.

Με κόκκινες βούλες, έχω σημειώσει τις μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις των δύο μοντέλων. Συγκεκριμένα:

  • Το RPi 4 βλέπουμε ότι καταναλώνει περίπου 35% περισσότερη ισχύ σε σχέση με το RPi 3
  • Το RPi 4 διαθέτει 110% αύξηση στην επίδοση της RAM αφού διαθέτει DDR4 σε σχέση με την DDR2 του RPi 3
  • Το RPi 4 λόγο του πραγματικού Gigabit Ethernet ξεπερνάει κατά 181% το RPi 3
  • Το RPi 4 έχει κατά 342% και 638% καλύτερες επιδόσεις σε ανάγνωση/εγγραφή δεδομένων σε εξωτερικό USB λόγο της USB 3.0 θύρας

Συνεχίζοντας ας δούμε τι γίνεται με λογισμικά που θα χρησιμοποιήσει καθημερινά ο χρήστης.

Speedometer – απόκριση του Browser στο Raspberry Pi 4

Το Speedometer 2.0 μετρά την απόκριση του Chromium browser εκτελώντας μια εφαρμογή ιστού – μια λίστα υποχρεώσεων (to-do app)- και μετρώντας πόσες φορές η εφαρμογή μπορεί να ολοκληρωθεί κάθε λεπτό. Εδώ, οι επιδόσεις εξαρτώνται όχι μόνο από την απόδοση της CPU αλλά από την ταχύτητα και την χωρητικότητα της μνήμης RAM

Όπως βλέπετε, το Raspberry Pi 4 με σκόρ 16.9 είναι δύο φορές ταχύτερο σε ότι αφορά την απόκριση στον browser από ότι το Raspberry Pi 3. To ίδιο test το έτρεξα σε υπολογιστή 10ετίας με i7 πρώτης γενειάς και 8GBram DDR4 και έβγαλε σκορ 25.

OpenArena Time Demo – επιδόσεις της κάρτας γραφικών του Raspberry Pi 4

Η νέα VideoCore VI (6) δίνει στο Raspberry Pi 4 μια σημαντική ώθηση σε σχέση με τους προκατόχους του, όπως αποδείχθηκε σε αυτή τη δοκιμασία φόρτου εργασίας παιχνιδιού με το OpenArena. Το demo έτρεξε σε High Definition (1280 × 720), ενώ καταγράφεται ο μέσος ρυθμός των καρέ ανά δευτερόλεπτο (fps).

Όπως βλέπουμε, το Raspberry Pi 4 εμφάνισε σχεδόν διπλάσια FPS σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα στο ίδιο παιχνίδι.

Επεξεργασία εικόνας με το GIMP στο Raspberry Pi 4

Η δημοφιλής σουίτα επεξεργασίας εικόνων ανοιχτού κώδικα GIMP χρησιμοποιείται εδώ για να επεξεργαστούμε μια εικόνα υψηλής ανάλυσης και να την αποθηκεύσει ως PNG. Όπως και στο Speedometer 2.0, αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απόδοση της CPU και της μνήμης RAM.

Βλέπουμε λοιπόν ότι στο Raspberry Pi 4 μειώθηκε αρκετά ο χρόνος που απαιτείται για την εξαγωγή μιας εικόνας υψηλής ανάλυσης σε PNG μορφή.

Πώς όμως πετυχαίνει αυτές τις διαφορές; Ας δούμε αναλυτικά τα χαρακτηριστικά του.

Τα πλήρη χαρακτηριστικά του Raspberry Pi 4

Ας τα δούμε όμως με αριθμούς, ώστε να καταλάβουμε τις διαφορές του νέου Raspberry Pi 4 με το προηγούμενο μοντέλο, το Raspberry Pi 3

Raspberry Pi 4Β

  • CPU: Broadcom BCM2711B0 4x ARM Cortex-A72 64-bit @ 1.5GHz
  • GPU: Broadcom VideoCore 6
  • RAM: 1GB/ 2GB/ 4GB LPDDR4
  • Δίκτυο: 2.4 GHz και 5 GHz 802.11b/g/n/ac wireless LAN και Gigabit Ethernet
  • Bluetooth: Bluetooth 5.0, Bluetooth Low Energy
  • GPIO: 40-pin header
  • Μνήμη: microSD
  • Θύρες2x micro-HDMI 2.0, 3.5 mm analogue audio-video jack, 2x USB 2.0, 2x USB 3.0, Gigabit Ethernet, Camera Serial Interface (CSI), Display Serial Interface (DSI)
  • Τροφοδοσία: Απαιτεί 5V τουλάχιστον 3A σε θύρα USB-type-C
  • Διαστάσεις: 88mm × 58mm × 19.5mm – 46gr

Raspberry Pi 3Β+

  • CPU: Broadcom BCM2837B0, 4x Cortex-A53 64-bit @ 1.4GHz
  • GPU: Broadcom VideoCore 4
  • RAM: 1GB LPDDR2 (900 MHz)
  • Δίκτυο: 2.4GHz και 5GHz wireless LAN και 10/100 Ethernet
  • Bluetooth: Bluetooth 4.1 Classic, Bluetooth Low Energy
  • GPIO: 40-pin header
  • Μνήμη: microSD
  • Θύρες: HDMI, 3.5mm analogue audio-video jack, 4× USB 2.0, Ethernet, Camera Serial Interface (CSI), Display Serial Interface (DSI)
  • Τροφοδοσία: Απαιτεί 5V τουλάχιστον 2A.5 σε θύρα micro-usb
  • Διαστάσεις: 82mm x 56mm x 19.5mm, 50g

Advertisements

Μικρές λεπτομέρειες… τεράστιες διαφορές

Όπως θα παρατηρήσατε, πέρα από αναβάθμιση στο hardware που θα μας δώσει μεγαλύτερη άνεση στην εμπειρία χρήσης του σε καθημερινές εργασίες, βλέπουμε και μια ελαφριά αύξηση μεγέθους και τρόπου τροφοδοσίας. Έτσι, ο παλιός φορτιστής που είχαμε για το Raspberry Pi 3, το κουτί του αλλά και το καλώδιο HDMI, δεν μας κάνουν.

Υπάρχει βέβαια η δυνατότητα να χρησιμοποιήσετε το προηγούμενο τροφοδοτικό για το Raspberry Pi 3 στα 2,5Α που μπορεί να διαθέτετε, αλλά θα χρειαστείτε ένα μετατροπέα από Micro USB σε USB-C και θα πρέπει να θυμάστε ότι η maximum κατανάλωση ενέργειας με βάση αυτά που θα συνδέσετε θα πρέπει να είναι στα 12,5W (το τροφοδοτικό για το Raspberry Pi 4 είναι στα 15,3W).

Επίσης, θα παρατηρήσατε ότι πλέον μιλάμε για 3 διαφορετικά μοντέλα του Raspberry Pi 4 με βάση το μέγεθος της RAM που θα επιλέξετε. Σε κάθε περίπτωση, όποιο μοντέλο και να διαλέξετε δεν σημαίνει ότι το μοντέλο με τα 2GB RAM είναι πιο αργό από αυτό που έχει 4GB RAM. Απλώς το μοντέλο του Raspberry Pi 4 με τα 4GB RAM θα σας δώσει την δυνατότητα να κάνετε περισσότερο multitasking και να έχετε και περισσότερες καρτέλες ανοιχτές στον browser σας.

Τέλος το Raspberry Pi 4 είδαμε ότι έρχεται με 2 θύρες micro-HDMI, που μπορούν να αναπαράγουν video μέχρι 4K 60fps, αντί του παλιού κλασικού HDMI. Σε περίπτωση που θέλετε να αναπαράγεται το περιεχόμενο ταυτόχρονα σε 2 οθόνες για καλύτερη επίδοση θα πρέπει να μειώσετε στα 4K 30fps. Για την σύνδεση του με την κλασική οθόνη του υπολογιστή θα χρειαστείτε όπως πήραμε και εμείς, ένα καλώδιο Micro-HDMI σε Standard HDMI (type A) ενώ για να πετύχετε το 4K πρέπει το καλώδιο να είναι V2.0.

Όλα αυτά φυσικά θα βελτιωθούν εν καιρό και σε επίπεδο λειτουργικού, μιας και θα το έχουν περισσότεροι developers στα χέρια τους και θα συμβάλουν με τις βελτιώσεις στον κώδικά των οδηγών των συσκευών.

Ας δούμε όμως και κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες για όσους ενδιαφέρεστε και είστε νέρντουλες

CPU

Το νέο Raspberry Pi SoC είναι κατασκευασμένο στα 28 nm node !. Μέχρι τώρα, όλα τα προηγούμενα SoCs του Raspberry Pi κατασκευαζόντουσαν στα 40 nmprocess node.

Φυσικά, επί του παρόντος, μόνο τρεις εταιρείες είναι σε θέση να κατασκευάσουν 7 nm:

  • Samsung,
  • TSMC
  • και Intel.

Αυτά χρησιμοποιούνται σε high-end υπολογιστές και mobile συσκευές. Η συρρίκνωση στα 28 nm και από κάποιες βελτιστοποιήσεις της αρχιτεκτονικής της νέα CPU στο νέο Raspberry Pi, του έδωσε μια ​​αύξηση των επιδόσεων τρεις φορές έναντι του προηγούμενου μοντέλου.

Όπως και το Pi 3B +, το Pi 4 αποβάλει τη θερμότητα που παράγεται από το SoC με πολύ έξυπνο τρόπο χρησιμοποιώντας ένα παχύ στρώμα χαλκού στο PCB σχεδιασμένο για να κατανέμει τη θερμότητα και να την διαχέει σε όλο το Raspberry Pi PCB.

Αν το BCM2711 SoC του Raspberry Pi παρακολουθεί τη δική του θερμοκρασία (χρησιμοποιώντας ενσωματωμένους αισθητήρες) και αν υπερβεί ορισμένα όρια θερμοκρασίας θα κάνει αυτόματα throttle. Προκειμένου να αυξηθεί η απόδοση της CPU, μπορούν να εφαρμοστούν παθητικά και / ή ενεργά μέτρα ψύξης. Για παράδειγμα: μια ψήκτρα στο SoC ή ένας ενεργός ανεμιστήρας.

Τέλος, ο προσεκτικός αναγνώστης θα παρατήρησε ότι η διάφορα στα GHz του επεξεργαστή μεταξύ του Pi3 και Pi4 μπορεί να φαίνεται αμελητέα, αλλά μην ξεχνάμε ότι κατά τη σύγκριση των CPU είναι πολύ σημαντικό να μην εξετάσουμε μόνο τα GHz, αλλά και τον σχεδιασμό (28nm) και την αποδοτικότητα της CPU για διαφορετικές εργασίες. Ένας γρήγορος τρόπος για να συγκρίνετε και να πάρετε μια πρώτη αίσθηση για την CPU είναι οι Dhrystone Million Instructions per Second (DMIPs). Όσο περισσότερα τόσο καλύτερα. Το πλεονέκτημα με τα DMIPs είναι ότι μπορούν να συγκριθούν σε πλατφόρμες και αρχιτεκτονικές CPU (π.χ. x86 των PC), ενώ οι συγκρίσεις συχνότητας CPU δεν έχουν νόημα σε διαφορετικές αρχιτεκτονικές (ARM vs χ86). Μια σημαντική αξία που πρέπει να δούμε είναι τα DMIPs / MHz, τα οποία υποδεικνύουν πόσο αποτελεσματικά χρησιμοποιείται η CPU.

Το Raspberry Pi έχει τα διπλάσια DMIPs σε σχέση με το RPi 3. πηγή: Wikipedia

Όπως παρατηρείτε στον πίνακα, οι αυξημένες επιδόσεις στο νέο Pi 4i οφείλονται σε αυξημένη τιμή DMIPs / MHz. Κοιτάζοντας μόνο στο DMIPS το Raspbery Pi4 CPU αντιστοιχεί περίπου σε μια CPU Intel Core 2 Extreme X6800 (2-core) που εισήχθη του 2006 (27.079 DMIPS στα 2,93 GHz).

USB 3.0 και USB 2.0

Το USB 3.0 του RPi 4 παρεμβάλλεται από το τσιπ VLI VL805-Q6 της Via Labs (VL805). Πρόκειται για έναν ελεγκτή PCI Express 2.0 to USB 3.0. Πάνω από την αρχή, έχει διεπαφή PCI Express 2.0 x1 (μία λωρίδα).

Όπως ξέρουμε το USB 2.0 παρέχει εύρος ζώνης 480 Mbit/s ή 60MB/s (Megabytes/s). Αυτό είναι στην πραγματικότητα το συνολικό εύρος ζώνης του διαύλου, όχι το μέγιστο πραγματικό εύρος ζώνης που είναι διαθέσιμο για τη μεταφορά δεδομένων. Το PCI Express 2.0 υποστηρίζει 5 GBit/s bandwidth ανά lane. Χρησιμοποιεί κωδικοποίηση 8/10bit για την εξασφάλιση της αξιόπιστης μετάδοσης των δεδομένων, η οποία επιτρέπει την ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων 500MB/s πραγματικού ρυθμού μεταφοράς δεδομένων ανά lane.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ωστόσο, ότι αυτό το εύρος ζώνης παρέχεται ταυτόχρονα και ανεξάρτητα και προς τις δύο κατευθύνσεις (άνοδος/ κάθοδος). Ως εκ τούτου, η μέγιστη απόδοση έχει αυξηθεί περίπου δέκα έως είκοσι φορές, ανάλογα με το εάν γίνονται ταυτόχρονα μεταφορές από και προς το Raspberry Pi 4. Τέρμα λοιπόν το «μπούκωμα» που είμαι με τα USB 2.0 της προηγούμενης γενειάς RPi.

Μάλιστα μπορείτε να χρησιμοποιείτε ταυτόχρονα το Gigabit Ethernet αφού δεν επηρεάζεται από το USB (όπως γίνεται στα προηγούμενα μοντέλα). Λόγο του PCI Express το εύρος ζώνης των USB 3.0 μοιράζεται στις δύο θύρες USB 3.0 οπότε η Gigabit είναι ελεύθερη και το κάνει εξαιρετικό για λύσεις NAS.

Τέλος, η μέγιστη κατανάλωση ρεύματος στις θύρες USB είναι στα 1,2 A, η οποία διανέμεται και στις τέσσερις θύρες οπότε έχετε ένα μέγιστο 1,2 A για ένα port χωρίς να συνδέσετε άλλες συσκευές USB. Αν χρειάζεστε περισσότερη ισχύ από τις θύρες USB, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε έναν τροφοδοτημένο διανομέα USB.

Δυστυχώς, το Pi 4 δεν παρέχει εγγενή σύνδεση SATA. Για να συνδέσετε σκληρούς δίσκους SATA στο Pi 4, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε έναν SATA to USB 3.0 μετατροπέα. Επίσης το τροφοδοτικό 3A δεν θα μπορεί να τροφοδοτήσει το Pi και τον εξωτερικό δίσκο SATA 2,5 » (π.χ. SATA SSD) σε ορισμένες περιπτώσεις. Σας προτείνω να χρησιμοποιήσετε τις γνωστές 3.5 θήκες που διαθέτουν το δικό τους τροφοδοτικό ή ένα εξωτερικό τροφοδοτικό USB 3.0 hub.

Υποστήριξη για 4K οθόνες και Multimedia

Το Raspberry Pi 4 μπορεί να συνδεθεί ταυτόχρονα με δύο οθόνες και υποστηρίζει ανάλυση 4K. Παρόλα αυτά, 4Kp60 είναι δυνατή, αλλά μόνο σε μία οθόνη. Επίσης το 4Kp30 αναμένεται να υποστηρίζεται και στις δύο οθόνες ταυτόχρονα στο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι υποστηρίζονται ταυτόχρονα τα 1080p60 και στις δύο οθόνες.

Το Pi 4 προσθέτει υποστήριξη για τον κωδικοποιητή H.265 σε επίπεδο hardware, για αποκωδικοποίηση μέχρι και 4Kp60. Υπάρχουν όμως ορισμένοι περιορισμοί που, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το 4Kp60 είναι δυνατό μόνο για μια ροή βίντεο. Το hardware του Pi 4 δεν υποστηρίζει το H.264, οπότε τα βίντεο πρέπει να έχουν κωδικοποιηθεί σε H.265 έστω και αν θεωρητικά το H.264 υποστηρίζει αναλύσεις 4K. Επίσης, το νέο hardware based H.265 είναι μόνο για αποκωδικοποίηση, οπότε για κωδικοποίηση (encoding) βίντεο π.χ. από την Camera που θα έχετε συνδέσει στο Raspberry Pi 4, θα να χρησιμοποιείτε το H.264, με μέγιστη ανάλυση τα 1080p30.

Να αγοράσω το Raspberry Pi 4;

Όσο χρησιμοποιούσα το Raspberry Pi 4, μου έδωσε την αίσθηση ομαλότητας στην πλοήγηση στο Web, στο LibreOffice, το Youtube (όχι πάνω από 1080p30), Facebook, e-mail κλπ. Ειδικά τα 4GB Ram του δίνουν την άνεση για multitasking. Θα ήθελα όμως κάποια στιγμή, το Raspbian λειτουργικό να περάσει σε 64bit και να μπορούν οι περισσότερες εφαρμογές να χρησιμοποιήσουν τον 64bit’ο ARM επεξεργαστή του.

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, ενώ το Raspberry Pi 3 μου έδωσε μια γεύση των πραγματικών δυνατοτήτων της πλατφόρμας, το Raspberry Pi 4 είναι η αναβάθμιση που περίμενα εδώ και καιρό.

Τέλος, τo Raspberry Pi 4, θέτει νέα θεμέλια στο τι μπορείς να κάνεις με αυτό το μικρο ARM-PC, όχι επειδή κάνει κάτι καινοτόμο, αλλά επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό που το ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό είναι η τεράστια κοινότητα των hackers, moders και το οικοσύστημα από λογισμικά και παρελκόμενα που μπορείς να βρεις για αυτό.

Πηγή άρθρου: https://planet.ellak.gr/ https://cerebrux.net/

Ένα τοπικό δίκτυο, π.χ. πίνοντας ένα καφέ και συνδεδεμένος στο Wifi του καταστήματος, είναι ευάλωτο σε επιθέσεις υποκλοπών των δεδομένων μας. Στον σημερινό οδηγό θα δούμε πως μπορεί να επιτευχθεί αυτό στο Windows Έχουμε αναλύσει διεξοδικά τους μεθόδους που χρησιμοποιούν κακόβουλοι hackers για να «τσιμπίσουν» δεδομένα μας, αλλά και είδαμε και μέτρα ασφάλειας. Όσοι ενδιαφέρεστε... Continue Reading →

Φέτος, το GUADEC θα πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Θεσσαλονίκης στις 23-28 Αυγούστου. Είναι ένα σαββατοκύριακο συνομιλιών, ανοιχτού κώδικα, ανταλλαγής ιδεών και διασκέδασης! Πέρυσι, πολλοί ενθουσιώδεις εθελοντές βοήθησαν να κάνουμε ένα εκπληκτικό συνέδριο! Φέτος θέλουμε ξανά βοήθειά σας για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την Ελληνική έκδοση του συνεδρίου!

Απαιτήσεις:

  • ΚΑΜΙΑ δεξιότητα προγραμματισμού!
  • Να είστε ευγενικοί

Ο καθένας μπορεί να είναι εθελοντής και να είναι μέρος αυτής της ομάδας.

Μερικές από τις ευθύνες:

  • Καλωσόρισμα επισκεπτών και βοήθεια στις εγγραφές
  • Στήσιμο ή ξεστήσιμο στην αρχή και στο τέλος και τακτοποίηση του χώρου
  • Καθοδήγηση επισκεπτών στο χώρο
  • Διανομή του μικροφώνου στο κοινό
  • Διατήρηση χρονομέτρου για τους ομιλητές
  • Προετοιμασίες αναγκών των workshops (Δευτέρα-Τρίτη)
  • Βοήθεια για τον διαμοιρασμό και έλεγχο των κουπονιών σίτισης κατά τη διάρκεια του συνεδρίου

Οφέλη:

  • ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ
  • Ένα δωρεάν εισιτήριο εισόδου
  • ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ

Σκοπός είναι να βοηθήσετε στην διοργάνωση του συνεδρίου, να γνωρίσετε άλλα άτομα και να παρακολουθήσετε τις παρουσιάσεις που σας ενδιαφέρουν.

Τέλεια. Είμαι μέσα Πώς να υποβάλω αίτηση;

Μπείτε στο https://discourse.gnome.org/g/guadec-volunteers και ενημερώστε μας εάν θέλετε να βοηθήσετε! Εκεί θα γίνει η οργάνωση και η συνεννόηση. Αν έχετε κάποια ερώτηση για τα διαδικαστικά (πως θα γραφτούμε, πότε θα έρθουμε, τι θα κάνουμε κλπ), εκεί θα σας δοθεί η απάντηση.

Πηγή άρθρου: https://eiosifidis.blogspot.com/

To European Data Protection Supervisor (EDPS)  έχει αναπτύξει εργαλεία λογισμικού ανοιχτού κώδικα για την αυτοματοποίηση των ελέγχων προστασίας προσωπικών δεδομένων και προσωπικών δεδομένων των ιστοτόπων. Με την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων (το GDPR και ο αντίστοιχος κανονισμός 2018/1725 για την προστασία των δεδομένων που ισχύουν για τα θεσμικά όργανα της ... Read more
Πριν μερικές ημέρες η διανομή Manjaro Linux αποφάσισε ξαφνικά να εγκαταλείψει τη δημοφιλή σουίτα γραφείου LibreOffice υπέρ του FreeOffice της Softmaker. Η απόφαση της προκάλεσε έντονη κριτική από την κοινότητα και εν τέλη οδήγησε σε αλλαγές στα σχέδια. Στην επερχόμενη έκδοση του Manjaro Linux, οι χρήστες θα μπορούν κατά την εγκατάσταση, να επιλέξουν μεταξύ του... Continue Reading →

Του Marc Pradel στο Barcelona metropolis

Μπροστά στις  νεοφιλελεύθερες φωνές στη μετά  κρίση εποχή, που στοχεύουν να ενισχύσουν την ατομική ευθύνη, η κοινωνία των πολιτών οργανώθηκε για να δώσει μια συλλογική απάντηση στις συνέπειες της κρίσης. Η κοινωνική καινοτομία που έχει προκύψει σε πολλές πόλεις, συνεπάγεται μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στην παροχή ιδεών και πρωτοβουλιών για νέες κοινωνικές ανάγκες, στις οποίες τόσο το κράτος όσο και η αγορά έχουν σταματήσει να δίνουν προτεραιότητα.

Η οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2007 και οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν στη συνέχεια έχουν επιφέρει δραματικές επιπτώσεις στις πόλεις και έχουν προκαλέσει την ανάγκη για νέες λύσεις στις αναδυόμενες κοινωνικές προκλήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συζητήσεις για την κοινωνική καινοτομία έχουν ευδοκιμήσει στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου, προσελκύοντας την προσοχή της Δημόσιας Διοίκησης και μιας μερίδας του ιδιωτικού τομέα. Το άρθρο αυτό αναδεικνύει την ικανότητα των πολιτών για καινοτομία, οι οποίοι οργανώνονται ως κοινωνία πολιτών ή ως μέλη κοινωνικών κινημάτων στις πόλεις γενικότερα και ειδικότερα στις ισπανικές πόλεις. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ο κεντρικός ρόλος των Τοπικών Θεσμών, καθώς αυτοί είναι που καθιερώνουν δημιουργικούς δεσμούς με αυτούς τους πολίτες και αντιστρόφως.


Ας ξεκινήσουμε υπενθυμίζοντας ότι, στις πόλεις της νότιας Ευρώπης, η οικογενειακή και κοινοτική αλληλεγγύη διαδραματίζει βασικό ρόλο στην ανάπτυξη των μορφών κοινωνικής πρόνοιας. Με κράτη πρόνοιας λιγότερο καλά οργανωμένα σε σχέση με τις βόρειες χώρες, οι κοινωνικές πολιτικές στο νότο πραγματοποιούνται και ολοκληρώνονται, και χάρη στην εργασία των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι ενισχύονται περαιτέρω και εξ αιτίας των ανεπίσημων  μορφών αλληλεγγύης που αναδύονται και υλοποιούνται σε γειτονιές και κοινωνικά πλαίσια, δημιουργώντας ιδιαίτερα τοπικά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας που χαρακτηρίζονται από τα συγκεκριμένα θεσμικά πλαίσια κάθε τοποθεσίας. Σε αυτό το πλαίσιο, από το 2007 διαπιστώσαμε την εμφάνιση νέων πρωτοβουλιών πολιτών για την αντιμετώπιση της κρίσης, οι οποίες όχι μόνο έχουν μετριάσει τις  επιβλαβείς συνέπειες της εν λόγω κρίσης και λιτότητας, αλλά έχουν επίσης ενισχύσει τους δεσμούς αλληλεγγύης και το αίσθημα της κοινότητας. Επιπλέον, σε συγκεκριμένες περιστάσεις, αναδύθηκε μια πολιτική διάσταση που αμφισβητεί σχέσεις εξουσίας εδραιωμένες και αδιάλλακτες και αποτελεί έκκληση για υπεράσπιση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ας θυμηθούμε την έκρηξη διαδηλώσεων σε πολλές πλατείες των πόλεων το 2011, των οποίων τα πανό έγραφαν: «Δεν μας αντιπροσωπεύουν» και «Περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη».


Τι εννοούμε όταν μιλάμε για κοινωνική καινοτομία; Η έννοια της καινοτομίας είναι γεμάτη με ασάφεια και χρησιμοποιείται για διαφορετικούς σκοπούς. Τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Εθνικές και Τοπικές Αρχές και ο ιδιωτικός τομέας υιοθετούν την κοινωνική καινοτομία ως εργαλείο για τη βελτίωση των ευκαιριών ζωής των πολιτών. Αυτή η προοπτική συνδέεται με το πρότυπο της κοινωνικής επένδυσης, το οποίο συνεπάγεται μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στην παροχή ιδεών, πρωτοβουλιών και απαντήσεων στις νέες κοινωνικές ανάγκες, στις οποίες τόσο το κράτος όσο και η αγορά έχουν σταματήσει να δίνουν προτεραιότητα. Η ευαισθητοποίηση των πολιτών για τις ανάγκες τους φαίνεται να ταιριάζει στο νεοφιλελεύθερο πρότυπο που έχει επηρεάσει τις πολιτικές τις τελευταίες δεκαετίες. Ας θυμηθούμε τις εκκλήσεις που έγιναν για να ενισχύσουν το κοινωνικό κεφάλαιο και την εμπλοκή της κοινωνίας των πολιτών, αντικαθιστώντας την συλλογική ευθύνη που προτίθεται να προσφέρει ευκαιρίες ζωής στους πολίτες μέσω της ανακατανομής των πόρων και των οφελών. Στις πόλεις της νότιας Ευρώπης, η οικογενειακή και κοινοτική αλληλεγγύη διαδραματίζει βασικό ρόλο στην ανάπτυξη των μορφών κοινωνικής πρόνοιας.


Ενίσχυση των σχέσεων

Ο δικός μας τρόπος  κατανόησης της κοινωνικής καινοτομίας δεν βασίζεται στην αντικατάσταση της κοινωνικής ευθύνης του κράτους και σε κάποιο βαθμό της αγοράς, από την κοινωνική δράση των πολιτών. Αντίθετα, η κοινωνική καινοτομία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επικαιροποίηση της δημόσιας και ιδιωτικής ευθύνης, κάνοντάς την πιο προσιτή, ισχυρότερη και πιο συναφή. Δεν είμαστε οι μόνοι που εστιάζουμε σε αυτό (βλ. Moulaert et al., 2013). Υπάρχουν πλούσιες εμπειρίες σε πόλεις ανά τον κόσμο που συμβάλλουν στην ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ πολιτών και θεσμικών οργάνων με στόχο την κάλυψη  αναγκών καθώς και τη βελτίωση των δικαιωμάτων του πολίτη. Πως; Οι κοινωνικές πρωτοβουλίες είναι εν μέρει καινοτόμες, επειδή είναι αποτέλεσμα συλλογικών διαδικασιών αντανάκλασης και δράσης που ταιριάζουν και ανταποκρίνονται σε παλιές και νέες ανάγκες. Αναφερόμαστε στις ανάγκες για ασφάλεια που παρέχεται από την κατοικία, ή τη συμμετοχή στην κοινωνία μέσω της εκπαίδευσης ή της απασχόλησης . Επίσης στη συμμετοχή στην πολιτιστική δημιουργικότητα και φυσικά στην φροντίδα παιδιών, ασθενών και ηλικιωμένων.


Η κοινωνική καινοτομία που παρατηρείται σε πολλαπλές και ποικίλες εμπειρίες των πολιτών που βλέπουμε στη Βαρκελώνη, το Μπιλμπάο, τη Μαδρίτη και τη Σαραγόσα (βλέπε El Momento de la ciudadanía ) και σε άλλες πόλεις, περιλαμβάνει πολύτιμες ιστορίες σύλληψης ιδεών, ανάπτυξης και εδραίωσης. Κάθε εμπειρία έχει δημιουργήσει τουλάχιστον τρεις δημιουργικές στιγμές: πρώτον, συλλογική συνειδητοποίηση ενός προβλήματος ή μιας ανάγκης να αντιμετωπίσει. Δεύτερον, την οργανωτική ικανότητα να σκεφτεί και να βρει καινούριες λύσεις  και τρίτον, το συλλογικό πειραματισμό- ομαδοσυνεργατηκότητα – και, κατά τη διάρκεια του πειραματισμού, ίσως να οικοδομήσουμε νέες, πιο οριζόντιες και λιγότερο μηχανικές κοινωνικές σχέσεις. Αυτός ο κοινωνικός μηχανισμός ονομάζεται μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων. Για παράδειγμα, ο Σύλλογος «Senda de Cuidados» στη Μαδρίτη προάγει την κοινωνική εργασιακή ένταξη  με την επαγγελματοποίηση της φροντίδας των παιδιών και των ηλικιωμένων, συμβάλλοντας ταυτόχρονα να αποκτήσουν κύρος αυτές οι εργασίες.

Ο Σύλλογος «Barceloneta Proa a la Mar», που οργανώνεται από τους γείτονες, ασχολείται με την εύρεση εργασίας σε  ανέργους της γειτονιάς στις τοπικές επιχειρήσεις.

Σε ορισμένες πιο επιτυχημένες περιπτώσεις, δημιουργούνται δεσμοί με ιδρύματα (κυρίως τοπικά) με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερου αντίκτυπου των προγραμμάτων και την προώθηση κοινωνικών λύσεων με μεγαλύτερη εμβέλεια. Στη Βαρκελώνη, η «Barceloneta Proa a la Mar», που οργανώνεται από τους γείτονες, προωθεί την εύρεση εργασίας σε  ανέργους της γειτονιάς στις τοπικές επιχειρήσεις. Έχει επίσης προωθήσει μια οικονομική συμφωνία για τη γειτονιά με το Δήμο, προκειμένου να αναπτυχθεί η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Στο Μπιλμπάο, ο  «Ekhi Txanpona» έχει προωθήσει ένα κοινωνικό νόμισμα που χρησιμοποιείται σε καταστήματα στην παλιά συνοικία της πόλης και σε συνεργασία με άλλους Δήμους έχει ένα τοπικό εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης.

Ένα κοινό στοιχείο για όλες τις πρωτοβουλίες, ανεξαρτήτως του ειδικού στόχου τους, είναι η επιθυμία να τοποθετηθούν οι πολίτες στο επίκεντρο της ανάπτυξης των πολιτικών αντιδράσεων για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, έτσι ώστε να εμπλακούν, όσοι επηρεάζονται από αυτόν στην οικοδόμηση μιας λύσης. Επομένως, δεν αποτελούν παραδείγματα ενεργειών που βασίζονται στην παροχή βοήθειας. Από αυτή την άποψη, η δημιουργία ιδίων πόρων μέσω συνεταιρισμών και εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών δικτύων έχει ιδιαίτερη σημασία. Υπάρχουν πολύ καλά παραδείγματα στην Ισπανία: O «Coop57 Aragón» είναι ένας συνεταιρισμός που χορηγεί δάνεια σε κοινωνικά και αλληλέγγυα οικονομικά σχέδια. Ο «Red de Redes de Economia Alternativa y Solidaria» (REAS) (Δίκτυο Δικτύων Εναλλακτικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας), που είναι παρών σε διάφορες αυτόνομες κοινότητες, είναι ένας Σύλλογος που στη Μαδρίτη, όπου ήταν ασθενέστερος σε σχέση με άλλες πόλεις, ενισχύθηκε από το κίνημα των 15-Μ.

Πολλές δραστηριότητες αποδεικνύουν τη δημιουργική ικανότητα του κινήματος 15-M, ειδικά όταν έφυγε από τις πλατείες και επέστρεψε στις γειτονιές και τα ιδρύματα ή οργανώθηκε σε δίκτυα για να παρουσιάσει λύσεις στην οικονομική ύφεση.

© Eva Vázquez

Ορισμένοι καινοτόμοι οργανισμοί προέκυψαν από τους συλλόγους πολιτών και από τις συζητήσεις που διεξήχθησαν στις γειτονιές της δεκαετίας του 1980, ενώ άλλοι έχουν συσταθεί πρόσφατα. Μέχρι κάποιο σημείο όλοι τους έχουν καθιερώσει μηχανισμούς δημοκρατικής εσωτερικής οργάνωσης μέσω συνελεύσεων. Συνολικά, οι περισσότεροι επιχείρησαν να δημιουργήσουν οριζόντιες πρακτικές και μηχανισμούς που θα επιτρέψουν τη συνδυασμένη λήψη δημοκρατικών αποφάσεων, με τις τεχνικές αποφάσεις που παίρνονται από επαγγελματίες. Τέλος, η πλειοψηφία επιδίωξε κάποιο τύπο σχέσης  με την Δημόσια Διοίκηση, ώστε οι πολίτες να συμμετέχουν στις αποφάσεις που αφορούν την ευημερία τους. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και της κοινωνικής ένταξης οδήγησε, μεταξύ άλλων πρωτοβουλιών, σε δύο οργανώσεις: Τη «Yo Sí, Sanidad Universal», στη Μαδρίτη, η οποία βοηθάει τους ασθενείς μετανάστες που αποκλείονται από το νόμο και την «Alianza contra la Pobreza Energética» εθνικού βεληνεκούς, η οποία εξασφαλίζει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες για άπορα άτομα, επιφέροντας αλλαγές στη νομοθεσία των αυτόνομων κοινοτήτων.


Συγκρίνοντας την κοινωνική καινοτομία σε τέσσερις πόλεις, αξίζει να σημειωθεί,  ότι η καλή εξέλιξη της συνεργασίας μεταξύ των οργανώσεων των πολιτών και των τοπικών θεσμών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τοπικό θεσμικό πλαίσιο, με διαφορετικούς τρόπους συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών.


Ωστόσο, αυτά τα θεσμικά πλαίσια διαταράχθηκαν από τις δημοτικές εκλογές του 2015. Στη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη και τη Σαραγόσα, η άφιξη των νέων Δημοτικών Συμβουλίων «αλλαγής» σήμαινε την εφαρμογή καινοτόμων θεσμικών διαδικασιών και την αναζήτηση μηχανισμών συνεργασίας μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και των Αρχών , αν και με ανομοιογενή αποτελέσματα.


Στο βιβλίο μας επιδιώξαμε να παρουσιάσουμε εμπειρίες που αποδίδουν τη δημιουργική ικανότητα του κινήματος των 15-Μ, ειδικά όταν εγκατέλειψε τις πλατείες και επέστρεψε στις γειτονιές και τα ιδρύματα ή οργανώθηκε σε δίκτυα για να προσφέρει λύσεις στις σοβαρές επιπτώσεις της πρόσφατης οικονομικής κρίσης. Το κάναμε αυτό λόγω της εγγενούς αξίας του, ως καινοτόμου πρωτοβουλίας της κοινωνίας των πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων, αλλά και για να καλυφθεί ένα κενό. Είναι βέβαιο ότι το 15-Μ έχει εξεταστεί διεξοδικά, αλλά η ανάλυση πραγματοποιήθηκε συχνά από πολιτική άποψη, δίνοντας προσοχή στην εμφάνιση νέων κομμάτων και εκλογικών πλατφορμών. Για εμάς, η αξία αυτών των οργανώσεων έγκειται επίσης στο γεγονός ότι έχουν υπερασπιστεί τα δικαιώματα κοινωνικής ιθαγένειας. Το έχουν πράξει – με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία – με τη δημιουργία εναλλακτικών μηχανισμών οικονομικής οργάνωσης που συμβάλλουν στη μείωση της ευπάθειας και της εξάρτησης από τους μηχανισμούς της αγοράς. Μετά από αυτό το έτος εκλογών θα δούμε αν θα έχουν συνέχεια.

Παρατηρήσεις για σκέψη

Η κοινωνική καινοτομία μπορεί να επιφέρει την ενίσχυση των κοινωνικών σχέσεων σε επίπεδο γειτονιάς ή περιοχής (ακόμη και σε επίπεδο πόλης στην περίπτωση μικρότερων πόλεων). Μπορεί να λειτουργήσει ως αντίδοτο στην κοινωνική απομόνωση. Είναι επομένως απαραίτητο να τονισθεί η τοπική ανάπτυξη ως μέσο για την ανάσχεση της δυναμικής του εδαφικού αποκλεισμού. Οι γειτονιές έχουν καταφέρει τις τελευταίες δεκαετίες να βελτιώσουν τις  ευκαιρίες ζωής των πολιτών, ιδίως εκείνων που είναι πιο ευάλωτοι στις επαναλαμβανόμενες οικονομικές κρίσεις. Ο διάλογος μεταξύ των εμπλεκομένων της γειτονιάς προώθησε ομοσπονδίες και συνασπισμούς που συνέβαλαν στην καλύτερη διαχείριση της κοινωνικής συνοχής των πόλεων. Χάρη στα έργα τους, που αποσκοπούν στην επίτευξη μεγαλύτερης κοινωνικής δικαιοσύνης, οι αστικοί παράγοντες που εργάζονται σε επίπεδο γειτονιάς, έχουν αγγίξει άλλες σφαίρες αποφάσεων και έχουν συμβάλλει με αυτό τον τρόπο στην κατοχύρωση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Οι ισπανικές πόλεις αντιμετωπίζουν μια μεγάλη πρόκληση. Τόσο οι τοπικές Αρχές όσο και η κοινωνία των πολιτών βλέπουν να περιορίζεται η ικανότητά τους για  μετασχηματισμό και ενίσχυση των τοπικών συστημάτων πρόνοιας, εξ αιτίας  της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης που δεν είναι αναγκαστικά φιλική προς την πόλη. Τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν σε επίπεδο Αυτόνομων Κοινοτήτων οδήγησαν σε μια τάση νέου συγκεντρωτισμού μέσω μηχανισμών προϋπολογισμού και ανάκλησης των τοπικών αρμοδιοτήτων. Πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνουν σημαντικές νομοθετικές αλλαγές για να δοθεί μεγαλύτερη εξουσία και χρηματοδότηση στις τοπικές Αρχές. Η συνταγματική μεταρρύθμιση που θα προωθηθεί μια μέρα στην Ισπανία θα αποτελέσει μια εξαιρετική ευκαιρία για την τόνωση του διαλόγου και των προτάσεων προς αυτήν την κατεύθυνση.

Μετάφραση Μαρία Βασιλάκη

Πηγή άρθρου: https://www.citybranding.gr/


Σε έναν κόσμο όπου η ψηφιακή τεχνολογία κυριαρχεί, η ελευθερία του λόγου δεν πρέπει να εξαρτάται από τις ιδιοτροπίες λίγων ισχυρών εταιρειών και κυβερνητικών κανόνων. Όμως το κάνει, ολοένα και περισσότερο.

Η υπόσχεση του διαδικτύου και της προσωποποιημένης τεχνολογίας ήταν στη δημιουργία αποκέντρωσης: μια από τις πιο βαθιές εξελίξεις για την ελευθερία στην ιστορία. Ωστόσο, με ταχύ ρυθμό βλέπουμε το διαδίκτυο να γίνεται εκ νέου συγκεντρωτικό, καθώς κυβερνήσεις και εταιρείες – συχνά με την πρόθυμη, σχεδόν κοντόφθαλμη, συνεργασία των χρηστών – παίρνουν τον έλεγχο σε καίριες θέσεις, δημιουργώντας σημεία φραγμού πάνω στο τι λέμε και στο πώς μπορούμε να το πούμε.

5614813296_57437083e8_zPhoto: Ksayer1, CC-BY-SA

Η κατάσταση με το Facebook βοηθά τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των δημοσιογράφων, να αναγνωρίσουν ότι αυτά τα σημεία φραγής αποτελούν απειλή για την ελευθερία της έκφρασης. Για αμέτρητα εκατομμύρια ανθρώπων, το Facebook είναι η νέα δημόσια πλατεία. Αλλά οι όροι της υπηρεσίας καταπατούν την Πρώτη Τροπολογία (του Αμερικάνικου Συντάγματος), όπως ακτιβιστές και άλλοι έχουν αποκαλύψει. Για να συναθροιστούμε και να μιλήσουμε στη νέα δημόσια πλατεία, χρειαζόμαστε άδεια από τον ιδιοκτήτη της.

Το Facebook είναι μόνο ένα από αυτά τα σημεία φραγμού – εταιρείες τηλεπικοινωνιών και άλλοι γίγαντες της τεχνολογίας, συστήματα πληρωμών και φυσικά οι κυβερνήσεις είναι μεταξύ των υπολοίπων. Η ελευθερία της έκφρασης είναι μόνο μία από τις ελευθερίες που βρίσκονται σε κίνδυνο – αν παρακολουθείστε από εταιρείες και κυβερνήσεις, η ελευθερία σας να συσπειρωθείτε για κάποιον κοινό σκοπό περιορίζεται.

Η ίδια η πρόοδος είναι σε κίνδυνο. Επειδή οι πληροφορίες είναι ο πυρήνας της εφευρετικότητας σε έναν κόσμο όπου το λογισμικό, οι μικροεπεξεργαστές και τα δίκτυα επικοινωνιών γίνονται κομμάτι όσων αγγίζουμε, η ελευθερία να καινοτομήσουμε δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από εμπορικές και πολιτικές επιθυμίες ισχυρών κυβερνήσεων και εταιρειών. Ολοένα και περισσότερο όμως, το κάνει.

Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι απλώς αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούν οι αγορές: μια φυσιολογική εκ νέου συγκέντρωση και θέσπιση κανόνων έπειτα από μια άναρχη ανάπτυξη. Θα το αντέκρουα λέγοντας πως αντιπροσωπεύουν την αστοχία των αγορών, καθώς τα μονοπώλια και τα ολιγοπώλια αποτελούν εχθρούς της καινοτομίας.

Οι κεντρικές δυνάμεις δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν εύκολα τον διαρκώς αυξανόμενο έλεγχο που ασκούν. Εμείς πρέπει να τον ανακτήσουμε. Αλλά χρειαζόμαστε βοήθεια.

Χρειαζόμαστε βοήθεια από τις κυβερνήσεις: πολιτικές που να προωθούν τον ανταγωνισμό, αντί να ενθαρρύνουν τα μονοπώλια και τα καρτέλ. Συγκεκριμένα, οι αντιμονοπωλιακές αρχές θα πρέπει να κρατούν σκληρή στάση – φαίνεται ότι δεν το κάνουν καθόλου – απέναντι στους ιδιοκτήτες των εν λόγω σημείων φραγής.

Χρειαζόμαστε επίσης βοήθεια από ιδρύματα: φιλανθρωπικούς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται, σε κάποιες θέσεις κλειδιά, υπέρ της αντιμετώπισης αδυναμιών της αγοράς που απειλούν το κοινό καλό. Μερικά ιδρύματα έχουν κάνει κάποια δειλά βήματα σε αυτόν τον χώρο, αλλά οι προσπάθειές τους υπήρξαν άτολμες, στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Πρέπει να κάνουμε περισσότερα. Μακάρι να μπορούσα να τους πείσω να δουν πως αυτό είναι καταστροφή για το συλλογικό μας μέλλον. Εύχομαι να συνεργάζονταν και να συγκέντρωναν αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια για να υποστηρίξουν πρωτοβουλίες – συμπεριλαμβανομένων και κυβερνητικών πολιτικών – με σκοπό να βοηθήσουν στη νέα αποκέντρωση της τεχνολογίας και των επικοινωνιών μας.

Εάν δεν αναλάβουν θέση τότε χρειαζόμαστε πλούσιους ιδιώτες που να αναγνωρίζουν τις απειλές στην έκφραση, την καινοτομία και την ίδια την ελευθερία – απειλές που ενυπάρχoυν στον συγκεντρωτικό έλεγχο. Ίσως μερικοί από τους νεόκοπους δισεκατομμυριούχους της Silicon Valley – πολλοί από τους οποίους δημιούργησαν τον πλούτο τους με το να αποτελούν μέρη ενός νέου συγκεντρωτισμού, θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τι προκάλεσαν και να οδηγήσουν σε κάποια διέξοδο από την κατάσταση που οι ίδιοι συνέβαλαν να δημιουργηθεί.

Εμείς – εσείς και εγώ – είμαστε επίσης μέρος της λύσης. Αν δεν αναγνωρίσουμε τι διακυβεύεται και δεν σκεφτούμε να αλλάξουμε τις δικές μας συνήθειες, είμαστε μέρος του προβλήματος. Αν δεν υποστηρίξουμε την ελευθερία, βοηθάμε τους υπέρμαχους του ελέγχου να κερδίσουν. Θα πρέπει να κάνουμε πράγματα ατομικά, αλλά και ως μέλη των κοινοτήτων σε όλα τα επίπεδα, για να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.

Αυτό πραγματικά είναι επείγον. Ας ελπίσουμε ότι δεν είναι πολύ αργά να κάνουμε κάτι.

Πηγή άρθρου: : Dan Gillmor http://civichall.org

Μετάφραση: https://medialibre.net

GUADEC 2019, Thessaloniki

Φέτος, το GUADEC θα πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Θεσσαλονίκης στις 23-28 Αυγούστου. Είναι ένα σαββατοκύριακο συνομιλιών, ανοιχτού κώδικα, ανταλλαγής ιδεών και διασκέδασης! Πέρυσι, πολλοί ενθουσιώδεις εθελοντές βοήθησαν να κάνουμε ένα εκπληκτικό συνέδριο! Φέτος θέλουμε ξανά βοήθειά σας για να κάνουμε ακόμα καλύτερη την Ελληνική έκδοση του συνεδρίου!


Απαιτήσεις:

  • ΚΑΜΙΑ δεξιότητα προγραμματισμού!
  • Να είστε ευγενικοί
Ο καθένας μπορεί να είναι εθελοντής και να είναι μέρος αυτής της ομάδας.


Μερικές από τις ευθύνες:

  • Καλωσόρισμα επισκεπτών και βοήθεια στις εγγραφές
  • Στήσιμο ή ξεστήσιμο στην αρχή και στο τέλος και τακτοποίηση του χώρου
  • Καθοδήγηση επισκεπτών στο χώρο
  • Διανομή του μικροφώνου στο κοινό
  • Διατήρηση χρονομέτρου για τους ομιλητές
  • Προετοιμασίες αναγκών των workshops (Δευτέρα-Τρίτη)
  • Βοήθεια για τον διαμοιρασμό και έλεγχο των κουπονιών σίτισης κατά τη διάρκεια του συνεδρίου


Οφέλη:

  • ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ
  • Ένα δωρεάν εισιτήριο εισόδου
  • ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ
Σκοπός είναι να βοηθήσετε στην διοργάνωση του συνεδρίου, να γνωρίσετε άλλα άτομα και να παρακολουθήσετε τις παρουσιάσεις που σας ενδιαφέρουν.


Τέλεια. Είμαι μέσα Πώς να υποβάλω αίτηση;

Μπείτε στο https://discourse.gnome.org/g/guadec-volunteers και ενημερώστε μας εάν θέλετε να βοηθήσετε! Εκεί θα γίνει η οργάνωση και η συνεννόηση. Αν έχετε κάποια ερώτηση για τα διαδικαστικά (πως θα γραφτούμε, πότε θα έρθουμε, τι θα κάνουμε κλπ), εκεί θα σας δοθεί η απάντηση.

Του Λευτέρη Χελιουδάκη

Στις 22 Ιουλίου η EDRi, μαζί με άλλες 29 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών από διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απηύθυνε ανοιχτή επιστολή προς την εκλεγμένη Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, και τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Frans Timmermans. 

Με την επιστολή αυτή ζητάμε να διασφαλιστεί ότι η νομοθεσία περί διατήρησης μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών στα Κράτη Μέλη της ΕΕ θα ευθυγραμμιστεί επιτέλους με τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και τις διατάξεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. 

Με τον όρο «μεταδεδομένα» ορίζονται τα δεδομένα κίνησης και θέσης και τα συναφή δεδομένα, τα οποία υποχρεούνται να διατηρούν οι πάροχοι ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίου δικτύου επικοινωνιών. Αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του συνδρομητή ή του εγγεγραμμένου χρήστη, τον αριθμό τηλεφώνου του καλούντος και τον αριθμό του καλουμένου,  τη διεύθυνση IP για τις υπηρεσίες του διαδικτύου, τον τερματικό εξοπλισμού του συνδρομητή ή και χρήστη, την ημερομηνία και ώρα έναρξης/λήξης καθώς και τη διάρκεια της επικοινωνίας, τον όγκο των διαβιβασθέντων δεδομένων, πληροφορίες σχετικά με το πρωτόκολλο, τη μορφοποίηση και τη δρομολόγηση της επικοινωνίας, το δίκτυο από το οποίο προέρχεται ή στο οποίο καταλήγει η επικοινωνία, και τα δεδομένα που υποδεικνύουν τη γεωγραφική θέση του τερματικού εξοπλισμού του χρήστη μίας διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Τα δεδομένα αυτά παρέχουν τη δυνατότητα, μεταξύ άλλων, διαπίστωσης της ταυτότητας του προσώπου με το οποίο ο συνδρομητής ή ο εγγεγραμμένος χρήστης επικοινώνησε, του μέσου με το οποίο έγινε η επικοινωνία, καθώς και τη δυνατότητα προσδιορισμού του χρόνου της επικοινωνίας και της γεωγραφικής θέσης από την οποία έλαβε χώρα η επικοινωνία αυτή. Επιπλέον, τα δεδομένα αυτά παρέχουν τη δυνατότητα να διαπιστωθεί η συχνότητα των επικοινωνιών του συνδρομητή ή του εγγεγραμμένου χρήστη με συγκεκριμένα πρόσωπα σε δεδομένη χρονική περίοδο.

Με απλά λόγια τα μεταδεδομένα επιτρέπουν να διαπιστωθεί ποιος μίλησε με ποιον, μέσω ποιων συσκευών, πότε, για πόση διάρκεια, καθώς και πού κατά προσέγγιση βρίσκονταν αυτοί οι χρήστες κατά τη συνομιλία τους. Επομένως, τα μεταδεδομένα δεν αφορούν το περιεχόμενο της επικοινωνίας αλλά όλα τα άλλα συνοδευτικά στοιχεία αυτής. 

Αιτία της επιστολής αυτής στάθηκε το έγγραφο που δημοσίευσε στις αρχές Ιουνίου το Συμβούλιο της ΕΕ. Σύμφωνα με αυτό, το Συμβούλιο συμπεραίνει πως η διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών αποτελεί ένα βασικό εργαλείο για την αποδοτική διερεύνηση εγκλημάτων, και καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διεξάγει έρευνα σχετικά με πιθανές λύσεις για την διατήρηση δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένης μίας μελλοντικής ενωσιακής νομοθετικής πρωτοβουλίας στον τομέα αυτό.

Με αφορμή την επιστολή αυτή, αξίζει να κάνουμε μια σύντομη αναδρομή σχετικά με την ευρωπαϊκή ιστορία της διατήρησης μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και να αναλογιστούμε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην ΕΕ και στη χώρα μας.

Ηλεκτρονικές Επικοινωνίες και Ενωσιακό Δίκαιο: Ένα σύντομο ιστορικό για το πώς φτάσαμε στην Οδηγία 2006/24/ΕΚ

Πίσω στο μακρινό 1997, η Ευρωπαϊκή Ένωση για πρώτη φορά επιχείρησε μέσω της Οδηγίας 97/66/EK περί επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων στις τηλεπικοινωνίες (γνωστή και ως Οδηγία ISDN) να ρυθμίσει το συγκεκριμένο τομέα. Η Οδηγία συμπλήρωνε τις διατάξεις της Οδηγίας 95/46/ΕΚ (της μαμάς του GDPR) και παρείχε για πρώτη φορά σημαντικές λεπτομέρειες αναφορικά με την απαλοιφή των δεδομένων κίνησης και χρέωσης των συνδρομητών.

Ωστόσο, οι τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και του διαδικτύου οδήγησαν και στην τροποποίηση της Οδηγίας 97/66/EK.

Συγκεκριμένα, το 2002 η Οδηγία 2002/58/ΕΚ (ευρέως γνωστή ως ePrivacy Directive) ήρθε για να προσφέρει ένα ευρύτερο πλαίσιο προστασίας αναφορικά με ζητήματα που αφορούσαν την ιδιωτικότητα και τα προσωπικά δεδομένα κατά τη χρήση των τηλεπικοινωνιών. Μάλιστα το τότε Άρθρο 15 αυτής (πριν η Οδηγία τροποποιηθεί το 2009) έθεσε τις βάσεις για εθνικά νοµοθετικά µέτρα που θα προέβλεπαν τη φύλαξη μεταδεδοµένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών για ορισµένο χρονικό διάστηµα προκειμένου να επιτευχθούν σκοποί σχετικοί με τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας, της εθνικής άµυνας, της δηµόσιας ασφάλειας,  και την πρόληψη, διερεύνηση, διαπίστωση και δίωξη ποινικών αδικηµάτων. 

Επιπλέον, όπως υπογραμμίζει και η οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών «Statewatch», την περίοδο εκείνη υπήρξε άμεση επιρροή από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Συγκεκριμένα, τον Οκτώβριο του 2001, λίγο μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Η.Π.Α., ο τότε Πρόεδρος των Η.Π.Α. κ. George Bush Jr είχε αποστείλει επιστολή στον τότε Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Romano Prodi με την οποία του κοινοποιούσε μια λίστα με προτεινόμενες δράσεις, τις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να υιοθετήσει προκειμένου να σταθεί αρωγός στις προσπάθειες των Η.Π.Α. για πάταξη της τρομοκρατίας.

Μία από αυτές τις προτεινόμενες δράσεις ήταν και η αναθεώρηση των τότε υφιστάμενων σχεδίων οδηγιών που προέβλεπαν την υποχρεωτική καταστροφή των μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, προκειμένου να επιτρέπεται η διατήρησή τους για ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Τον Ιούνιο του 2004, λίγο μετά τις τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις του Μαρτίου του ίδιου έτους στη Μαδρίτη, το Συμβούλιο της ΕΕ με το Σχέδιο Δράσης της ΕΕ για την πάταξη της τρομοκρατίας (ενότητα 3.1.10) τάχθηκε επίσημα, για πρώτη φορά, υπέρ της πρότασης της Γαλλίας, Ιρλανδίας, Σουηδίας, και του Ην. Βασιλείου για μία νομοθετική πρωτοβουλία στον τομέα της διατήρησης μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Ως καταληκτική ημερομηνία για την υιοθέτηση του εν λόγω νομικού πλαισίου τέθηκε  ο Ιούνιος του 2005. 

Δυστυχώς, μία νέα τρομοκρατική βομβιστική επίθεση στο Λονδίνο έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2005. Το Συμβούλιο της ΕΕ με δελτίο τύπου του εκείνες τις ημέρες τόνισε τη σημασία της υιοθέτησης του νομικού πλαισίου για τη διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε επίπεδο ΕΕ. Δύο μήνες μετά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε την πρόταση νομοθεσίας για μία ευρωπαϊκή οδηγία – αυτή τη φορά – στον τομέα της διατήρησης μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τελικά, το Μάρτιο του 2006, υιοθετήθηκε η Οδηγία 2006/24/ΕΚ για την διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών. 

Πολλά έχουν γραφτεί για εκείνη την περίοδο αναφορικά με την έλλειψη ενδελεχούς έρευνας από την πλευρά της ΕΕ σχετικά με την προστιθέμενη αξία της εν λόγω νομοθεσίας στον αγώνα για τη πάταξη της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας, καθώς και τις πιέσεις που έλαβαν χώρα σε ενωσιακό επίπεδο από εθνικούς φορείς. Πολλοί έφτασαν να χαρακτηρίσουν το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα «ξεπλύματος πολιτικής» (policy laundering = νομοθετικές πρωτοβουλίες, οι οποίες επειδή αδυνατούν να υιοθετηθούν αρχικά σε εθνικό επίπεδο, προωθούνται και υιοθετούνται τελικά σε δεύτερο χρόνο μέσω της νομοθετικής διαδικασίας της ΕΕ).

Στο παρόν άρθρο δεν θα εστιάσουμε σε αυτά τα ζητήματα, ωστόσο για όσους ενδιαφέρονται η Statewatch έχει δημοσιεύσει μία έρευνα με το πλήρες ιστορικό της περιόδου, η οποία περιέχει πληθώρα σχετικών πηγών. 

Πώς η Οδηγία 2006/24/ΕΚ κρίθηκε ανίσχυρη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Οι διατάξεις της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ έθεταν σοβαρά ζητήματα αναφορικά με τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των κατοίκων της ΕΕ. 

Συγκεκριμένα, η διατήρηση των μεταδεδομένων των ηλεκτρονικών επικοινωνιών ήταν υποχρεωτική για κάθε κάτοικο της ΕΕ, χωρίς η συμπεριφορά του να συνδέεται, έστω και με τρόπο έμμεσο ή απομακρυσμένο, με κάποια σοβαρή παράβαση. Δεν υπήρχε δε καμία εξαίρεση ακόμη και σε πρόσωπα των οποίων οι επικοινωνίες καλύπτονταν, βάσει εθνικών κανόνων δικαίου, από το επαγγελματικό απόρρητο. Επιπλέον, η διάρκεια της διατήρησης κυμαινόταν μεταξύ 6 μηνών τουλάχιστον και 24 μηνών, κατά μέγιστο όριο, χωρίς να διευκρινίζεται ότι ο καθορισμός της διάρκειας διατήρησης πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η διατήρηση περιορίζεται στον απολύτως αναγκαίο βαθμό.

Ακόμη, οι διατάξεις της Οδηγίας δεν προέβλεπαν κανένα αντικειμενικό κριτήριο για τον καθορισμό του αριθμού των προσώπων στα οποία επιτρέπεται η πρόσβαση και η εν συνεχεία χρήση των διατηρούμενων μεταδεδομένων. Το κυριότερο είναι ότι η πρόσβαση στα διατηρούμενα δεδομένα από τις αρμόδιες εθνικές αρχές δεν εξαρτιόταν από προηγούμενο έλεγχο πραγματοποιούμενο είτε από δικαστήριο είτε από ανεξάρτητη διοικητική αρχή και κατόπιν απόφασης που θα  περιόριζε την πρόσβαση στα μεταδεδομένα και την χρήση τους στον απολύτως αναγκαίο βαθμό, προκειμένου να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός στο πλαίσιο των διαδικασιών για την πρόληψη, τη διαπίστωση ή την ποινική δίωξη σοβαρών εγκλημάτων. Ούτε βέβαια προβλεπόταν ότι τα κράτη μέλη είχαν τη συγκεκριμένη υποχρέωση να προβαίνουν σε τέτοιου είδους οριοθετήσεις.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η διατήρηση των μεταδεδομένων των ηλεκτρονικών επικοινωνιών παρείχε τη δυνατότητα εξαγωγής ιδιαιτέρως ακριβών συμπερασμάτων σε σχέση με την ιδιωτική ζωή των προσώπων των οποίων τα δεδομένα είχαν διατηρηθεί, όπως είναι οι καθημερινές συνήθειες, οι μόνιμοι ή οι προσωρινοί τόποι διαμονής, οι καθημερινές και άλλες μετακινήσεις, οι ασκούμενες δραστηριότητες, οι κοινωνικές σχέσεις των προσώπων αυτών και τα κοινωνικά περιβάλλοντα στα οποία τα πρόσωπα αυτά συχνάζουν.

Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, η ιρλανδική οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών Digital Rights Ireland, η οποία υπογράφει και την επιστολή στην αρχή του παρόντος άρθρου, αποφάσισε να αμφισβητήσει την συμβατότητα της Οδηγίας με τις διατάξεις του Χάρτη και κίνησε διαδικασίες σε εθνικό επίπεδο. Αποτέλεσμα αυτών ήταν τον Ιούνιο του 2012 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας να αποστείλει αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης από το ΔΕΕ για μία σειρά προδικαστικών ερωτημάτων. Η αίτηση αυτή ενώθηκε αργότερα με αντίστοιχη αίτηση που απέστειλε τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου στο ΔΕΕ το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αυστρίας (υπόθεση Kärntner Landesregierung κ.λπ., αργότερα Seitlinger κ.πλ.). 

Μετά από την συζήτηση των υποθέσεων τον Ιούλιο του 2013, η απόφαση για τις δύο αυτές συνεκδικαζόμενες αποφάσεις ήρθε τον Απρίλιο του 2014. Σε αυτή την απόφαση το ΔΕΕ αποφάνθηκε ότι η Οδηγία 2006/24/ΕΚ είναι ανίσχυρη, καθώς ο νομοθέτης της Ένωσης υπερέβη τα όρια που επιβάλλει η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας υπό το πρίσμα των Άρθρων 7, 8 και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.

Σύμφωνα με το ΔΕΕ, οι διατάξεις της Οδηγίας θέσπιζαν ένα γενικό καθεστώς διατήρησης των δεδομένων σχετικά με επικοινωνίες το οποίο προσέβαλε τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στα Άρθρα 7 και 8 του Χάρτη της ΕΕ (προστασία ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, προστασία προσωπικών δεδομένων). Η Οδηγία συνεπαγόταν μια τεράστιας έκτασης και ιδιαιτέρως μεγάλης βαρύτητας επέμβαση σε αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματα χωρίς η επέμβαση αυτή να οριοθετείται επακριβώς μέσω διατάξεων δυνάμενων να διασφαλίσουν ότι πράγματι περιορίζεται στον απολύτως αναγκαίο βαθμό

Τέλος, οι διατάξεις της δεν επέβαλαν τη διατήρηση των εν λόγω δεδομένων εντός των εδαφικών ορίων της Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι διασφάλιζαν πλήρως τον έλεγχο από ανεξάρτητη αρχή, ο οποίος ρητώς απαιτείται από το Άρθρο 8 του Χάρτη, και ο οποίος συνιστά ουσιώδες στοιχείο του σεβασμού της προστασίας των προσώπων κατά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Τι συνέβη σε επίπεδο Ελλάδας και ΕΕ μετά την κήρυξη της Οδηγίας ως ανίσχυρης;

Μετά τη κήρυξη της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ ως ανίσχυρης από το ΔΕΕ, τα Κράτη Μέλη της ΕΕ εξακολουθούσαν να έχουν σε ισχύ τις εθνικές τους νομοθεσίες με τις οποίες είχαν μεταφέρει τις διατάξεις της Οδηγίας στην εθνική τους έννομη τάξη. 

Έτσι π.χ. στην Ελλάδα ο Ν. 3917/2011 εξακολούθησε να βρίσκεται σε ισχύ. Με απόφαση του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είχε συσταθεί Ειδική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή τον Ιούλιο του 2014 με αντικείμενο την κατάργηση/τροποποίηση της εν λόγω νομοθεσίας και την πρόταση περαιτέρω νομοθετικών ρυθμίσεων με την υποβολή σχεδίου νόμου, αιτιολογικής έκθεσης και έκθεσης αξιολόγησης συνεπειών των  ρυθμίσεων.

Με μία σειρά νεότερων αποφάσεων των εκάστοτε Υπουργών Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η ημερομηνία περάτωσης των εργασιών της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής παρατάθηκε έως και τον Σεπτέμβριο του 2018, δηλαδή περισσότερο από 4 χρόνια μετά τη σύσταση της επιτροπής!

Κατόπιν επιστολής μας προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας, και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, λάβαμε άμεσα επίσημη απάντηση ότι η εν λόγω Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή έχει πλέον αναστείλει τις εργασίες της και δεν έχει ολοκληρώσει έως σήμερα (περισσότερο από 5 έτη μετά τη σύστασή της) το έργο της, ήτοι την υποβολή στον Υπουργό σχεδίου νόμου, αιτιολογικής έκθεσης, και αίτησης αξιολόγησης συνεπειών ρυθμίσεων!

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί, ότι πριν τρία χρόνια, τον Αύγουστο του 2016, το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου είχε υποβάλει αίτηση για έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στο ΔΕΕ σχετικά με μία σειρά από προδικαστικά ερωτήματα που αφορούσαν το γεγονός ότι η εθνική μας νομοθεσία που ενσωμάτωσε την οδηγία 2006/24/ΕΚ εξακολουθούσε να ισχύει και να εφαρμόζεται από τα εγχώρια δικαστήρια. Ωστόσο, η υπόθεση εντέλει διαγράφηκε από το πρωτόκολλο του ΔΕΕ. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το σχετικό έγγραφο του ΔΕΕ, μετά την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C‑203/15 και C‑698/15, Tele2 Sverige και Watson κ.λπ., το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου δεν διευκρίνισε μέχρι την ταχθείσα προθεσμία εάν, λαμβανομένης υπόψη της απόφασης αυτής, επιθυμούσε να εμμείνει στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του. Επομένως, το ΔΕΕ συνήγε το συμπέρασμα ότι το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου δεν επιθυμεί να εμμείνει στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, μετά την απόφαση επί των ως άνω συνεκδικασθείσων υποθέσεων. 

Η υπόθεση Tele2 Sverige και Watson κ.λπ αφορά τις εθνικές  νομοθεσίες της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τη διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών μετά τη κήρυξη της Οδηγίας 2006/24/ΕΚ ως ανίσχυρης, και ερμηνεύει το Άρθρο 15 της Οδηγίας 2002/58 (ePrivacy Diriective), όπως αυτή τροποποιήθηκε το 2009.

Το Δεκέμβριο του 2016, με την απόφαση του σε αυτή την υπόθεση, το ΔΕΕ ερμήνευσε το Άρθρο 15, υπό το πρίσμα των άρθρων 7, 8 και 11 καθώς και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αντιβαίνει προς το Άρθρο 15 εθνική ρύθμιση η οποία, προς τον σκοπό καταπολέμησης του εγκλήματος, προβλέπει γενική και χωρίς διάκριση διατήρηση του συνόλου των δεδομένων κινήσεως και των δεδομένων θέσης όλων των συνδρομητών και των εγγεγραμμένων χρηστών όλων των μέσων ηλεκτρονικής επικοινωνίας .

Ωστόσο, το Άρθρο 15 δεν αντιτίθεται στη θέσπιση από κράτος μέλος ρυθμίσεως η οποία επιτρέπει, προληπτικώς, τη στοχευμένη διατήρηση των δεδομένων κινήσεως και των δεδομένων θέσης, προς τον σκοπό καταπολέμησης του σοβαρού εγκλήματος, υπό την προϋπόθεση ότι η διατήρηση των δεδομένων περιορίζεται σε ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο όσον αφορά τις κατηγορίες διατηρούμενων δεδομένων, τα πρόσωπα των οποίων τα δεδομένα διατηρούνται καθώς και το διάστημα για το οποίο γίνεται δεκτό ότι πραγματοποιείται η διατήρηση.

Επίσης, όπως το ΔΕΕ υπογραμμίζει, η υποχρέωση που επιβάλλεται στους παρόχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών να διατηρούν τα δεδομένα κινήσεως, προκειμένου οι αρμόδιες εθνικές αρχές να έχουν πρόσβαση σε αυτά, εφόσον παρίσταται ανάγκη, εγείρει ζητήματα που συνδέονται με τον σεβασμό όχι μόνον των άρθρων 7 και 8 του Χάρτη, αλλά και με τον σεβασμό της ελευθερίας της έκφρασης που κατοχυρώνεται στο άρθρο 11 του Χάρτη.

Ακόμα και αν η ρύθμιση αυτή δεν επιτρέπει τη διατήρηση του περιεχομένου της επικοινωνίας και, επομένως, δεν μπορεί να θίξει το βασικό περιεχόμενο των εν λόγω δικαιωμάτων, η διατήρηση των δεδομένων κινήσεως και των δεδομένων θέσεως θα μπορούσε εντούτοις να επηρεάσει τη χρήση των μέσων ηλεκτρονικής επικοινωνίας και, ως εκ τούτου, την άσκηση από τους χρήστες των εν λόγω μέσων της ελευθερίας έκφρασής τους.

Τέλος, το ΔΕΕ τόνισε ότι αντιβαίνει προς το Άρθρο 15 εθνική ρύθμιση η οποία καθορίζει τα σχετικά με την προστασία και την ασφάλεια των δεδομένων κινήσεως και των δεδομένων θέσης και, ιδίως, την πρόσβαση των αρμόδιων εθνικών αρχών στα διατηρούμενα δεδομένα, χωρίς να περιορίζει την εν λόγω πρόσβαση μόνο στις περιπτώσεις που συνδέονται με την καταπολέμηση του σοβαρού εγκλήματος, χωρίς να προβλέπει ότι η εν λόγω πρόσβαση υπόκειται στον προηγούμενο έλεγχο δικαστηρίου ή ανεξάρτητης διοικητικής αρχής και χωρίς να επιβάλλει τη διατήρηση των εν λόγω δεδομένων εντός των εδαφικών ορίων της Ένωσης.

Βέβαια, σημαντικό αναφορικά με τη διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών είναι και το σκεπτικό των αποφάσεων του ΔΕΕ σε άλλες υποθέσεις, όπως η υπόθεση C‑362/14 (Schrems) και η υπόθεση C-207/16 (Ministerio Fiscal), καθώς και το σκεπτικό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) σε υποθέσεις όπως η Centrum för rättvisa κατά Σουηδίας και Βig Βrother Watch κ.λπ. κατά Ην. Βασιλείου, οι οποίες βέβαια πλέον έχουν παραπεμφθεί στο τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου. Φυσικά, παρελθοντικές αποφάσεις τόσο του ΔΕΕ όσο και του ΕΔΔΑ εξακολουθούν να έχουν βαρύνουσα σημασία για τα ζητήματα που ανακύπτουν.

Σε επίπεδο Ελληνικών Ανωτάτων Δικαστηρίων, ιδιαίτερα σημαντικές αποφάσεις αναφορικά με το απόρρητο των ηλεκτρονικών επικοινωνιών αποτελούν η με αριθμό 1593/2016 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Τμ. Δ΄- Επταμελές) και η με αριθμό 1/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

Σχετικά με τη διάσταση που υπάρχει στη νομολογία αυτών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, αξίζει να παρακολουθήσει κανείς την εξαιρετική τοποθέτηση του Πάρεδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, κ. Νικολάου Κ. Μαρκόπουλου, στη Βουλή των Ελλήνων στο πλαίσιο της Ημερίδας που διοργάνωσε η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) το Μάη του 2018 (30:00 επόμενα). Βέβαια, προτείνουμε την παρακολούθηση και των υπολοίπων τοποθετήσεων της ημερίδας που έχουν αναρτηθεί από το κανάλι της Βουλής.

Αντί επιλόγου

Όργανα και Οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετέχουν τα τελευταία χρόνια σε συζητήσεις και συναντήσεις αναφορικά με την ισχύουσα νομοθεσία για την διατήρηση μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε επίπεδο κρατών μελών. Για παράδειγμα, η Επιτροπή, η Europol, και η Eurojust συμμετέχουν σε συναντήσεις που οργανώνει η Ομάδα Εργασίας του Συμβουλίου της ΕΕ για τη διατήρηση δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών (Working Party on Telecommunications and Information Society / DAPIX (Friends of Presidency – Data Retention)). Με τη σειρά του το Συμβούλιο της ΕΕ δημοσίευσε στις αρχές Ιουνίου τα συμπεράσματά του επί του θέματος, καλώντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε μία σειρά από δράσεις.

Με τη σειρά μας, με τη  κοινή ανοιχτή επιστολή που απευθύναμε προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητάμε:

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διεξάγει ενδελεχή έρευνα αναφορικά με την ισχύουσα νομοθεσία στον τομέα αυτό, συμπεριλαμβανομένης μίας συστηματικής αξιολόγησης του αντικτύπου στα δικαιώματα του ανθρώπου και μιας συγκριτικής ανάλυσης των περιπτώσεων κατά των οποίων η χρήση των εν λόγω διατάξεων έχει οδηγήσει στην διαλεύκανση σοβαρών εγκλημάτων,

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι οι συζητήσεις για μία νέα ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία στον τομέα αυτό δεν θα επηρεάσουν τη γρήγορη υιοθέτηση της προτεινόμενης νομοθεσίας για την προστασία της ιδιωτικότητας στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (ePrivacy Regulation),

-H Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναθέσει στον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA) την εκπόνηση λεπτομερούς μελέτης για την σχετική νομοθεσία των κρατών μελών και την συμβατότητα αυτής με τη νομολογία του ΔΕΕ και τις διατάξεις του Χάρτη, και

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει µέτρα κατά των κρατών µελών στα οποία ισχύει νομοθεσία που έρχεται σε αντίθεση με τη νομολογία του ΔΕΕ και τις διατάξεις του Χάρτη, µε την κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, ενώ τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την προσήλωση σε αυτές τις αρχές. Επομένως, η νομοθεσία στον τομέα της διατήρησης των δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών θα πρέπει να βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με αυτές, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που έχει ορίσει μέσα από τη νομολογία του το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Πηγή άρθρου: https://www.homodigitalis.gr

Του Διονύση Ρηγόπουλου

Χθες ξεκίνησε στην Ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργού Επικρατείας για το Επιτελικό Κράτος, η οποία θα ολοκληρωθεί σε μια έως δύο συνεδριάσεις. Συνεπώς, είναι πλέον πρακτικά αδύνατον να προστεθεί στο νομοσχέδιο νέο κεφάλαιο, για την από ετών απαραίτητη και τεχνικά εύκολη βασική αποτύπωση του κράτους, ώστε να διασφαλιστεί η απαραίτητη υποδομή για τις προβλέψεις του νομοσχεδίου.

Κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στη συνεδρίαση της 30ης.7.2019, είχα την τιμή να παρουσιάσω εν συντομία την άποψη του Οργανισμού Ανοικτών Τεχνολογιών για το ανοιχτό οργανόγραμμα του Δημοσίου. Την επομένη, 31.7.2019, εξέφρασα διεξοδικότερα στη συντετμημένη (5,5 ημέρες) και παράλληλη με τις συνεδρίες της Επιτροπής δημόσια διαβούλευση την επιτακτική ανάγκη για Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους και τον τρόπο να ικανοποιηθεί αμέσως αυτή η ανάγκη.

Παρενθετικά, εξομολογούμαι εδώ, για όσους δεν είδαν εκείνη τη συνεδρία, τη θετική εντύπωση που μου έκανε ο Υπουργός Επικρατείας καθηγητής Γιώργος Γεραπετρίτης: Άκουγε με προσοχή όλες τις απόψεις και κατέγραφε πολλά σημεία με πρόθεση, όπως τόνισε, να τα ενσωματώσει στο νομοσχέδιο. Ήταν εμφανές το επιστημονικό ενδιαφέρον του καθηγητή και η διάθεσή του να αξιοποιήσει κάθε εποικοδομητική κριτική. Από το διαδίκτυο και ειδικότερα το YouTube (το θησαυροφυλάκιο γνώσεων, πολυφωνίας και διαφάνειας), διαπίστωσα ότι αυτή η στάση είναι συνειδητή επιλογή και πεποίθησή του, πράγμα εξαιρετικά ελπιδοφόρο για την πατρίδα μας, λόγω της κρίσιμης πολιτικής θέσης που κατέχει.

Ο Υπουργός είπε ότι άκουσε με μεγάλη προσοχή όσα ανέφερε ο Οργανισμός Ανοικτών Τεχνολογιών και συνέχισε: «Υπάρχει ένα πρόγραμμα ψηφιοποίησης στο επόμενο νομοσχέδιο, το οποίο θα κατατεθεί στο τέλος της εβδομάδας. Περιλαμβάνονται διατάξεις οι οποίες αναφέρονται ακριβώς στα ψηφιακά δεδομένα του κράτους (…) οπότε αναμένουμε στα ζητήματα αυτά να δούμε και περαιτέρω θέματα».

Όμως ούτε το επείγον νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση και άλλα επείγοντα ζητήματα» που κατατέθηκε την Παρασκευή (2.8.2019) περιλαμβάνει σχετικές προβλέψεις. Άλλωστε οι διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση αφορούν το πλαίσιο λειτουργίας της και όχι τα ίδια τα δεδομένα της. Μένει, λοιπόν, για το επόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής το κρίσιμο ζήτημα της Ψηφιακής Αυτογνωσίας του Κράτους. Έγκαιρη συμβολή στη σύνταξη του επόμενου αυτού νομοσχεδίου αποτελεί το παρόν άρθρο.

Θεμέλια, εργαλεία και ο παράγοντας «χρόνος»

Η κυβέρνηση κατηγορήθηκε από πολλούς για υπερβολική σπουδή στην ψήφιση των νομοσχεδίων. Αντιθέτως, από άλλους επαινέθηκε για την ταχύτητά της και την εκτεταμένη προετοιμασία που είχε κάνει. Προσωπικά, χάρηκα που για πρώτη φορά ο κρίσιμος παράγοντας «χρόνος» υπολογίζεται όσο πρέπει. Παραδοσιακά, οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν με μεγαλόπνοες εξαγγελίες και μακροπρόθεσμες στρατηγικές να κρύψουν ότι «όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει».

Φυσικά και πρέπει, για να αρχίσει κάποιος να εργάζεται, να εξασφαλίσει προηγουμένως τα κατάλληλα εργαλεία. Ήταν, λοιπόν, αναγκαίο να νομοθετηθεί το ταχύτερο ένα λειτουργικό και διαχειρίσιμο κράτος. Το νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος είναι νομοσχέδιο βάσης. Μια αφετηρία. Χρειάζεται όμως και τη θεμελιώδη αυτογνωσία του Κράτους, ώστε τα εργαλεία να έχουν ενιαίο πεδίο εφαρμογής και να μην εφαρμόζονται αποσπασματικά και με λάθος τρόπο.

Το θεμελιώδες πρόβλημα

Τρεις, συμπληρωματικές μεταξύ τους, μαρτυρίες αρμοδίων προσδιορίζουν το οξύ χρόνιο πρόβλημα που εύκολα μπορεί να επιλυθεί με μέθοδο απλή και επί μακρόν δοκιμασμένη:

1. Μαρτυρία για τις δαπάνες

Γιώργος Αλογοσκούφης, Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών (2004-2009) το 2012:

«Υπήρχαν και υπάρχουν τρεις τομείς, που δεν ελέγχονται από το υπουργείο Οικονομικών: τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία και η τοπική αυτοδιοίκηση. Τα νοσοκομεία έκαναν για παράδειγμα προμήθειες χωρίς έγκριση κανενός, με μόνο τις αποφάσεις των διοικητικών συμβουλίων, και κάποια στιγμή μαθαίναμε εκ των υστέρων, τις υποχρεώσεις που αναλάμβαναν. (…) Να φανταστείτε ότι ο οικονομικός χρόνος έκλεινε και στέλναμε και στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων αυτών των οργανισμών που ήτανε έξω από τη στενή κυβέρνηση. (…) πολλοί από αυτούς έδιναν στοιχεία τα οποία ήτανε αναξιόπιστα. (…) αν δεν έχεις στοιχεία από λογιστικά, τότε έπρεπε εκ των πραγμάτων να κάνεις μία εκτίμηση. Όταν πια απηυδισμένος, επέμενα να φέρουμε νόμο που να γίνει μια διυπουργική υπό τον υπουργό Οικονομικών για να ελέγχονται αυτοί οι προϋπολογισμοί και ισολογισμοί και πως πάνε τα πράγματα, κατηγορήθηκα ότι ήθελα να ελέγξω όλα τα υπουργεία. Και αυτός ο νόμος, ακόμα και τώρα, δεν έχει εφαρμοστεί Γιατί υπάρχουν πιέσεις μέσα από τα φέουδα τα υπουργικά.»

Έξι χρόνια αργότερα, στις 17.1.2018, ο Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής Φραγκίσκος Κουτεντάκης ήταν περήφανος για τη «μεγάλη μεταρρύθμιση στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος» «ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο εγχείρημα, που θεσμοθετεί κοινό τρόπο απεικόνισης των οικονομικών μεγεθών για το σύνολο των φορέων της γενικής κυβέρνησης» και που «θα πρέπει να επεκταθεί και στο σύνολο των φορέων της γενικής κυβέρνησης, μέχρι την ολοκληρωτική του εφαρμογή το 2023«.

Κι όμως, η απλή λύση ήταν γνωστή σε όλους από τον Δεκέμβριο 2015. Η πρόταση που κατέθεσε στη Βουλή στις 23.11.2016 ο Οργανισμός Ανοικτών Τεχνολογιών εξασφαλίζει «ως παραπροϊόν» λεπτομερέστατο ψηφιακό χάρτη των τρεχουσών δαπανών, διατηρώντας ιστορικό με όλες τις προηγούμενες δαπάνες, σε επίπεδο ατόμου και υπηρεσιακής μονάδας.

Ο χώρος δεν επιτρέπει μεγαλύτερη ανάλυση αλλά ο αναγνώστης εύκολα συγκρίνει τον αναχρονιστικό τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το Ελληνικό Κράτος τα οικονομικά του (δηλαδή, όσα χρήματα αδίκως μάς παίρνει και όσα επιπλέον δανείζεται εις βάρος μας) με την από ετών δοκιμασμένη παγκόσμια ψηφιακή διαχείριση δισεκατομμυρίων πιστωτικών και χρεωστικών καρτών (και ιδίως των εταιρικών), με λεπτομερέστατη καταγραφή των δαπανών κάθε κάρτας και διαρκή ακριβέστατη γνώση του εκάστοτε διαθέσιμου υπολοίπου της.

2. Μαρτυρία για τις δομές του Δημοσίου

Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, (2004-2016) το 2016:

«Υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες φαντάσματα χωρίς ρόλο και σκοπό, και δεν τις ξέρουμε καν»

Προφανώς, αυτές οι υπηρεσίες που δεν ήξερε ο Γενικός Επιθεωρητής θα εκφεύγουν και από τον έλεγχο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας του νομοσχεδίου για το Επιτελικό Κράτος, παρότι είναι καταφανώς εκείνες που έπρεπε να ελέγχονται κατά προτεραιότητα.

Το Επιτελικό Κράτος χρειάζεται να γνωρίζει το σύνολο του Δημοσίου, ώστε να αξιοποιεί όλους τους πόρους του και να προγραμματίζει αποτελεσματικά την κατανομή και τη βελτίωσή τους. 

3. Μαρτυρία για τη στελέχωση των μονάδων

Όλγα Γεροβασίλη, Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης (2016-2018) στις 23.11.2016:

«Υπάρχουν πάρα πολλοί υπάλληλοι που κανείς δεν μπορεί να δει πού βρίσκονται πραγματικά και πού υπηρετούν»

Δηλαδή, η Υπουργός γνώριζε επακριβώς πριν από την ψήφιση του νόμου της Κινητικότητας το πρόβλημα και τη λύση του με σωστά ψηφιακά οργανογράμματα, αλλά αρνήθηκε να την νομοθετήσει. Τα ελαττώματα των ψηφιακών οργανογραμμάτων του Ν. 4440/2016 περιγράφει ο Γιάννης Παλαιολόγος, στο άρθρο του «Aύξηση φορέων και υπαλλήλων στο Δημόσιο» (εμείς, οι πολίτες, πληρώνουμε και τις αυξήσεις!) σχετικά με την Επίκαιρη Ερώτηση που είχε υποβάλει στις 19.12.2017 ο βουλευτής Κιλκίς Γιώργος Γεωργαντάς, τότε τομεάρχης Δημόσιας Διοίκησης της ΝΔ και νυν υφυπουργός για Θέματα Απλοποίησης Διαδικασιών, του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής:

Εργαλείο της διοίκησης

«Το ψηφιακό οργανόγραμμα πρέπει να είναι καθολικό και υποχρεωτικό, καλύπτοντας δομές και στελέχωση, ώστε να αποτελεί εργαλείο της διοίκησης για την καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού, αλλά και για δημοσιογράφους και φορολογούμενους πολίτες που θέλουν να ελέγξουν πώς λειτουργεί το Δημόσιο», σημειώνει στην «Κ» ο κ. Γεωργαντάς. «Δυστυχώς, αυτά που κάνει η κυβέρνηση είναι για τα μάτια του κόσμου, δεν αποτελούν πραγματική διαρθρωτική μεταρρύθμιση».

Μάλιστα, η κ. Γεροβασίλη στην απάντησή της δήλωσε ότι «αυτά τα οργανογράμματα δεν ήρθαν για να αποτυπώσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται μια οργανική μονάδα, αλλά μέσω της διαδικασίας αυτής έχουμε και μεγάλες αλλαγές σε αυτές τις μονάδες» – αλλαγές στις οποίες απέδωσε τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση του ψηφιακού οργανογράμματος. «Είναι προφανές ότι όποιος σχεδιάζει αλλαγές προς το καλύτερο, θέλει με κάθε ευκαιρία να αναδεικνύει το έργο του, συγκρίνοντας τη βελτιωμένη εικόνα με τη εικόνα της κατάστασης πριν από τις αλλαγές», σημειώνει στην «Κ» πηγή που παρακολουθεί στενά τη διαδικασία εφαρμογής του ψηφιακού οργανογράμματος. «Προφανώς, λοιπόν, η κυβέρνηση δεν επιθυμεί αυτές οι αλλαγές, που γίνονται χωρίς να αποτυπώνονται ψηφιακά, να γίνουν αντιληπτές».

Επιπλέον, οι απαιτήσεις του υπουργείου είναι προαιρετικές – αφορούν μόνο τους φορείς που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην κινητικότητα, όχι το σύνολο του Δημοσίου.

Η στοιχειώδης Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους είναι απαραίτητη για να δρομολογούνται και εκτελούνται σωστά και ελεγχόμενα ορισμένες ορθές επί της αρχής αλλά γενικόλογες εξαγγελίες. Παραδείγματα:

Παράδειγμα 1: «Θα γίνουν προσλήψεις εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη, ξεκινώντας από την Υγεία»
Πώς, χωρίς ενιαία χαρτογράφηση, γνωρίζουμε ότι το νοσοκομείο Χ έχει μεγαλύτερη ανάγκη από το νοσοκομείο Ψ; Πώς επαληθεύουμε, στο ίδιο νοσοκομείο, ποια θέση πρέπει να στελεχωθεί πρώτη, ώστε να προκαλέσει το μεγαλύτερο καλό; Το άρθρο «Τεράστια παράλειψη στο Δημόσιο που μπορεί να αποκατασταθεί» (11.5.2016) περιλαμβάνει και παραδείγματα από τον χώρο της υγείας. Άλλωστε, δεν αποκλείεται η ενιαία αποτύπωση να δείξει ότι σε κάποιο άλλο σημείο του Κράτους υπάρχει έλλειψη που είναι πιο επείγον να καλυφθεί, π.χ. για πυροπροστασία. Όπως μπορεί να φανερώσει και υπερστελεχώσεις αμέσως αξιοποιήσιμες για να καλυφθούν κενά.

Παράδειγμα 2:  «Θα αξιολογούνται όλοι οι υπάλληλοι και το ύψος των αμοιβών τους θα εξαρτάται από την απόδοσή τους»
Κατ’ αρχάς θα πρέπει να είναι γνωστό πού ακριβώς βρίσκεται ο κάθε υπάλληλος. Στη συνέχεια, και προκειμένου να μην υπάρχουν αδικίες, θα πρέπει να συγκρίνεται και η απόδοση υπαλλήλων αναλόγων καθηκόντων σε διαφορετικές υπηρεσίες. Πώς, όμως, θα συγκρίνεται η απόδοση υπαλλήλων που εμπλέκονται σε ανάλογες αλλά όχι εξ ίσου αποτελεσματικές διαδικασίες (π.χ. η μη μηχανογραφημένη παραγωγή εγγράφων απαιτεί πολλαπλάσια προσπάθεια του υπαλλήλου ανά έγγραφο).

Παράδειγμα 3:  «Θα απλοποιηθούν οι διαδικασίες»
Είναι θεμιτό και επιθυμητό να απλοποιηθεί οποιαδήποτε διαδικασία. Κάθε απλοποίηση κάνει το Δημόσιο κατά τι καλύτερο απ’ ό,τι ήταν πριν. Όμως ευχή και ελπίδα είναι να γίνονται κατά προτεραιότητα απλοποιήσεις ευκολότερες που αποδίδουν μεγαλύτερο γενικό καλό (quick wins για λιγότερη ταλαιπωρία πολιτών, εξοικονόμηση πόρων, εξάλειψη αιτίων διαφθοράς, μεγαλύτερες δυνατότητες πολλαπλασιαστικής διάδοσης καλών πρακτικών, κτλ). Πώς όμως θα γίνεται η καταγραφή που προηγείται των συγκρίσεων και πώς θα προσδιορίζονται τα ομοειδή και συγκρίσιμα, χωρίς ένα ενιαίο, χρηστικό και αξιόπιστο ψηφιακό υπόβαθρο;

Ευκαιρία να αντιστραφεί η κρίση εμπιστοσύνης 

Η «ελληνική» κρίση παρατάθηκε για ανεπίτρεπτα μεγάλο διάστημα. Πολλά ελληνόπουλα που άρχιζαν το Γυμνάσιο στην αρχή της κρίσης έχουν τώρα πανεπιστημιακό πτυχίο. Όμως, ως χώρα δεν αντλήσαμε ανάλογα πολλές γνώσεις και διδάγματα και κυρίως δεν έγινε η αναμενόμενη πρόοδος. Βαρυσήμαντοι οργανισμοί με διεθνή αναγνώριση απέτυχαν όχι μόνον να προβλέψουν τις εξελίξεις αλλά και να τις αξιολογήσουν σωστά. Ενίοτε έβλαψαν, χωρίς να αποζημιώσουν. Οκτώ χρόνια διεθνούς «τεχνικής υποστήριξης» επέβαλαν μειώσεις στα τυφλά σε μισθούς, συντάξεις, διοικητικές δομές, συστήματα υγείας, κτλ. αλλά δεν κατόρθωσαν να διασφαλίσουν την αναγκαία υποδομή για πραγματικές και βιώσιμες μεταρρυθμίσεις του Κράτους και της Οικονομίας.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να κοιτάζει ζηλότυπα προς την περίπτωση της Εσθονίας, που ξεκίνησε τα ψηφιακά της άλματα το 1991. Ξεχνάμε, όμως, τον παράγοντα «χρόνος». Πριν από 28 (μόλις) χρόνια, η τεχνολογία των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων ήταν τουλάχιστον 20.000 φορές ασθενέστερη από τη σημερινή και πολύ ακριβότερη. Ανάλογα ασύλληπτες για το μυαλό μας, το συνηθισμένο σε γραμμική εξέλιξη, είναι και οι εξελίξεις στις τηλεπικοινωνίες αλλά και γενικότερα στο εύρος και το πλήθος των καθημερινών τεχνολογικών επιτευγμάτων.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κόσμος έχει μπει για τα καλά σε μια εκπληκτική εποχή εκθετικής προόδου και εκθετικά πολλαπλασιαζόμενων ευκαιριών. Οι ταχύτητες ξεπερνούν πλέον τη φαντασία μας. Όσοι αξιοποιούν τις ευκαιρίες εξασφαλίζουν επιτάχυνση της επιτάχυνσης! Τα γεωγραφικά σύνορα δεν είναι ικανά να περιορίζουν τις επιχειρήσεις και τα κεφάλαια συγκεντρώνονται ακόμα και από μεμονωμένα άτομα από παντού και επενδύονται σε τολμηρά επιχειρηματικά σχέδια σε όλο τον κόσμο. Χώρες που βραδυπορούν κατρακυλούν στις διεθνείς κατατάξεις, καθώς ο διεθνής ανταγωνισμός καλπάζει με όλο και μεγαλύτερα άλματα. 

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η ανεπάρκεια των μεθόδων που εφαρμόστηκαν, των φορέων που τις επέβαλαν και των κυβερνήσεων που τις εφάρμοσαν (όσο και όπως τις εφάρμοσαν…) οδήγησε σε τεράστια ψυχολογική κρίση. Οδήγησε σε κρίση αξιών και κρίση εμπιστοσύνης. Στην κρίση που πιο δύσκολα αντιμετωπίζεται. Η κυβέρνηση καλείται σήμερα να δώσει το ταχύτερο απτές αποδείξεις ότι πραγματικά θέλει τους πολίτες συμμέτοχους στη διακυβέρνηση και όχι συγκυριακούς οπαδούς που υπογράφουν λευκή επιταγή, όποτε τους ζητείται να ψηφίσουν.

Οι πολίτες που δεν προσήλθαν καν στις κάλπες στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές είναι κατά 1.800.000 περισσότεροι απ’ ότι στις εκλογές του 2004. Μια διαφορά μεγαλύτερη από το πλήθος των ψηφοφόρων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όσοι υποψιάζονται τις δυνατότητες της σοφίας του πλήθους και την σπουδαιότητα της συλλογικής νοημοσύνης για να συνδυάζονται εποικοδομητικά ετερόκλητες απόψεις, μπορούν ίσως να εκτιμήσουν πόσος πνευματικός πλούτος απέχει από τη διακυβέρνηση και μένει αναξιοποίητος.

Η εντυπωσιακή ανάπτυξη του ελεύθερου λογισμικού ανοιχτού κώδικα οφείλεται σε μια απλή αλλά θαυματουργή ιδέα: Στη διαρκή ανοιχτή πρόσκληση προς όλους τους προγραμματιστές απανταχού της γης να πάρουν τον κώδικα των προγραμμάτων, να τον μελετήσουν, να υλοποιήσει ο καθένας ό,τι θεωρεί χρήσιμο και να προσφέρει, αν θέλει, τη συμβολή του στην κοινότητα για να ενσωματωθεί (αν εγκριθεί) στην επόμενη έκδοση του λογισμικού. Έτσι αναπτύσσονται αδιάκοπα τα λειτουργικά συστήματα Linux και android και πλήθος εφαρμογών για κάθε χρήση (libre office, GIMP, audacity, PostgreSQL, MongoDB, OpenShot, VLS, και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός).

Αν το κράτος ανοίξει με ανάλογο τρόπο τα δικά του δεδομένα (με εξαιρέσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας ή ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων) και προσκαλέσει όλους να ενδιαφερθούν για να νοικοκυρέψουμε «το κοινό μας σπίτι και την κοινή μας επιχείρηση», είναι πιθανό να τρίβουμε τα μάτια μας παίρνοντας λύσεις για προβλήματα που θεωρούνται πανδύσκολα ή και άλυτα. Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη «Ως Πρωθυπουργός της Ελλάδος αρνούμαι να αποδεχτώ ότι δεν μπορούμε πρώτα απ’ όλα εμείς οι ίδιοι να βάλουμε σε τάξη τα του οίκου μας» και το σύστημα «ΜΑΖΙ» είναι σ’ αυτό το πνεύμα.

Για να υλοποιηθεί αμέσως η Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους, το κατ’ εξοχήν αρμόδιο για το ζήτημα Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει την πρόταση του Οργανισμού Ανοιχτών Τεχνολογιών. Μπορεί και πρέπει, με ένα άρθρο στο πρώτο νομοσχέδιό του, να θεραπεύσει αυτή τη θεμελιώδη έλλειψη που αφορά όλο το Δημόσιο και έχει επιπτώσεις σε όλους τους πολίτες. Χωρίς την ελάχιστη σε δεδομένα αλλά πλήρη σε έκταση ψηφιακή αποτύπωση του Δημοσίου (υπηρεσιακές μονάδες, άτομα που στελεχώνουν κάθε μονάδα και δαπάνες), πολύτιμα δεδομένα θα εξακολουθούν να χάνονται, οι συντελούμενες αλλαγές δεν θα αποτυπώνονται σε εύχρηστη μορφή, οι πολίτες θα εξακολουθούν να δυσπιστούν και η διαχείριση και παρακολούθηση του κράτους θα συνεχίζουν να έχουν τεράστιο πρόβλημα. 

Άνοιγμα των δεδομένων του Κράτους προβλέπουν από καιρό οι νόμοι 3861/2010 και 4305/2014. Το σύστημα Διαύγεια περιλαμβάνει κωδικοποίηση των μονάδων που παράγουν έγγραφα και των υπαλλήλων που τα υπογράφουν. Τεχνικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ίδια υποδομή, αλλά για όλους ανεξαιρέτως του φορείς, όλες ανεξαιρέτως τις μονάδες τους και όλους ανεξαιρέτως του υπαλλήλους, για να λειτουργήσει η Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους.

adfscdfc

Από το σχόλιό μου στη διαβούλευση για το Επιτελικό Κράτος

Επειδή, όπως προαναφέρθηκε, αποκλείεται χρονικά να ενταχθεί η Ψηφιακή Αυτογνωσία στον νόμο για το Επιτελικό Κράτος, παραθέτω εδώ το πρώτο μέρος του σχολίου μου ως έγκαιρη συμβολή στο επικείμενο πρώτο νομοσχέδιο του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής. Το δεύτερο μέρος του σχολίου περιλαμβάνει τη διάρθρωση του κεφαλαίου και αιτιολόγηση των προτεινόμενων άρθρων. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το δουν στη διαβούλευση.

Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους

Πρόταση στη διαβούλευση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Επικρατείας – «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης»

31 Ιουλίου 2019

Πρόταση να προστεθεί στο νομοσχέδιο «Κεφάλαιο Ε’ Ψηφιακή Αυτογνωσία του Κράτους» στο «ΜΕΡΟΣ Γ’ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

Ιστορική αναδρομή και Αιτιολόγηση της Πρότασης

Πολλοί σχεδιασμοί με καλές προθέσεις έμειναν ανεκπλήρωτοι επειδή δεν είχαν στερεά θεμέλια και δεν αξιοποιούσαν τις δυνατότητες της νέας τεχνολογίας για συστηματική και αδιάλειπτη παρακολούθηση της εξέλιξής τους.

Το Κράτος μας δεν έχει ακόμα ούτε τη στοιχειώδη αυτογνωσία του, δηλαδή, δεν έχει καν ψηφιακή εικόνα της δομής και της κατά υπηρεσιακή μονάδα στελέχωσης όλων των φορέων του. Έχω επανειλημμένα και εκτενώς επισημάνει το πρόβλημα, δημόσια από το 2015.

Το πρόβλημα και την τεχνικά εύκολη λύση του έχουν επίσης αναδείξει επιστήμονες διεθνούς κύρους. Έχουν ήδη περάσει είκοσι μήνες απ’ όταν οι καθηγητές Μιχαήλ Ιακωβίδης και Διομήδης Σπινέλλης (στον συλλογικό τόμο «Πέρα από τη Λιτότητα» [11/2017] και στη μελέτη της διαΝΕΟσις «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στην Ελλάδα» [3/2018], αντιστοίχως) τόνισαν την αναγκαιότητα της ψηφιακής αποτύπωσης του Δημοσίου και τα πολλαπλά οφέλη που αμέσως θα προκύψουν απ’ αυτήν.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, απάντησε θετικά στη σχετική ερώτηση στο Delphi Economic Forum 2018. 

Αντιθέτως, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε επανειλημμένα αποδείξει εμπράκτως ότι δεν επιθυμούσε να προχωρήσει σε αποτύπωση του Κράτους, παρά τη διαβεβαίωση του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Νίκου Παππά στο ίδιο Forum «θα το συζητήσω αναλυτικά με την Όλγα Γεροβασίλη για να δούμε πώς μπορούμε πραγματικά να επιταχύνουμε». Είχε προηγηθεί απάντηση της κυρίας Γεροβασίλη σε ανάλογο ερώτημα.

Το Άρθρο 16 του Ν. 4440/2016 δημιούργησε κατ’ όνομα «Ψηφιακά Οργανογράμματα» με πολλές ελλείψεις. Το άρθρο βασίστηκε σε ολοκληρωμένη πρόταση στη διαβούλευση του Δεκεμβρίου 2015 αφού αφαιρέθηκαν όλα τα στοιχεία που την έκαναν ευρύτερα χρηστική και λειτουργική. Διαγράφτηκε, δηλαδή, ό,τι εξασφάλιζε πληρότητα, ιστορικό, αξιοπιστία, προσβασιμότητα και υποχρεωτικότητα και έμεινε μόνον ότι ήταν αναγκαίο για την κινητικότητα.

Σημειωτέον ότι ο Οργανισμός Ανοικτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ) είχε προτείνει εγκαίρως στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής να βελτιωθεί το ψηφιακό οργανόγραμμα και ο βουλευτής Λακωνίας Αθανάσιος Δαβάκης είχε επαναφέρει την πρόταση-αίτημα της ΕΕΛΛΑΚ στην Ολομέλεια, λαμβάνοντας από την Υπουργό τη διαβεβαίωση: «είναι πολύ σοβαρό αυτό που καταθέτουν» και «θα το δούμε αμέσως μετά», που όμως ουδέποτε εκπληρώθηκε. Το ζήτημα περιγράφεται αναλυτικά στο άρθρο «Το κενό στα θεμέλια της Διοικητικής Μεταρρύθμισης» στις 6.10.2017. Σήμερα, δύο σχεδόν χρόνια μετά το άρθρο, το γνωστό αυτό κενό εξακολουθεί να υφίσταται.

Άλλωστε στις 11.1.2018, περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον Ν. 4440, η αρμόδια Υπουργός δήλωσε στη Βουλή ότι τα οργανογράμματα δεν αποτυπώνουν την κατάσταση.

Πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι σήμερα ούτε ένα από τα «Ψηφιακά Οργανογράμματα» που περιλαμβάνονται στην απογραφή (775 στις 31.7.2019) δεν είναι σύννομο, καθώς δεν περιλαμβάνουν υπηρετούντες, αντίθετα με την πρόβλεψη του Άρθρου 16 του Ν. 4440/2016: «Το Οργανόγραμμα περιλαμβάνει όλες τις οργανικές μονάδες των ως άνω φορέων, τους υπηρετούντες σε κάθε οργανική μονάδα υπαλλήλους και τα αντίστοιχα περιγράμματα θέσεων εργασίας».

Χθες, 30.7.2019, η πρόταση του Οργανισμού Ανοικτών Τεχνολογιών παρουσιάστηκε συνοπτικά στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, για το παρόν νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος.

Έχω την αίσθηση ότι ο Υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης άκουσε με πραγματικό ενδιαφέρον την πρόταση και θέλει να την υλοποιήσει. Θετική ανταπόκριση διαπίστωσα και από βουλευτές. Το θέμα είναι θεμελιώδες και εμφανώς δεν έχει κομματικό χρώμα.

Απλώς, όπως είχα πει και στο φετινό συνέδριο για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση (όπου για τρίτη φορά ανέφερα το πρόβλημα και την εύκολη λύση του) και επανέλαβα και χθες στην Επιτροπή, όσο –εν έτει 2019– το κράτος μας εξακολουθεί να μην έχει ούτε τη στοιχειώδη ψηφιακή αποτύπωση της δομής και της στελέχωσής του οδηγούμαστε στη διαπίστωση:

«Η πραγματικότητα είναι ότι αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα»

Όμως, με αυτό τον τρόπο δεν μπορούμε να έχουμε ούτε βέλτιστα σχεδιασμένες μεταρρυθμίσεις, ούτε ορθολογικά στοχευμένη περιστολή των δαπανών του κράτους.

Συμπτωματικά, είναι ιδιαίτερα επίκαιρο, καθώς μόλις γιορτάσαμε τα 50 χρόνια από την αποστολή «Απόλλων 11», το τέλος του άρθρου (11.5.2016) με τίτλο: «Τεράστια παράλειψη στο Δημόσιο που μπορεί να αποκατασταθεί»:

Πόσο ακόμα αντέχει ο τόπος αυτή την κατάσταση; Γιατί δεν απαιτούμε να γίνει αμέσως κάτι τόσο απλό και τόσο θεμελιώδες; Μοιάζει απίστευτο, αλλά ακούω συχνά την απάντηση: «Δεν πρόκειται να το κάνουν, γιατί το πολιτικό μας σύστημα δεν αντέχει τόση διαφάνεια».

Παραφράζοντας τον Νιλ Άρμστρονγκ όταν πρωτοπάτησε στη Σελήνη, θα μπορούσε κανείς να πει για το ενιαίο ψηφιακό οργανόγραμμα: «ένα απλούστατο βήμα για το αρμόδιο υπουργείο, ένα τεράστιο άλμα για τη Δημόσια Διοίκηση».

Ελπίζω, η τωρινή Κυβέρνηση όχι απλώς να αντέχει αλλά να επιδιώκει τόση και ακόμη περισσότερη διαφάνεια. Τα έως τώρα δείγματα προθέσεων είναι πολύ καλά.

Θεωρούμε εκ των ων ουκ άνευ, η απλή πρόταση του Οργανισμού Ανοικτών Τεχνολογιών για την συνολική και πλήρη αποτύπωση δομής, στελέχωσης και δαπανών του Δημοσίου να αξιοποιηθεί για τη σχετική προσθήκη στο πρώτο αυτό νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος. Το θέμα είναι γενικότατο, θεμελιώδες και ως εκ τούτου κατ’ εξοχήν αρμοδιότητας του Υπουργείου Επικρατείας. Χωρίς τη στοιχειώδη ψηφιακή αποτύπωση δομής, στελέχωσης και δαπανών, το Επιτελικό Κράτος θα χτίζεται στον αέρα, και κάθε μέρα που περνάει θα χάνονται πολύτιμα δεδομένα.

Η νέα Κυβέρνηση, ξεκινώντας από σήμερα την αποτύπωση, θα δημιουργήσει έναν διαυγή μηχανισμό μέτρησης και αποτίμησης των μεταρρυθμίσεων στο Δημόσιο. Και, στο τέλος της θητείας της, θα είναι η πρώτη που θα δείχνει σε όλους, επακριβώς μετρημένα και αδιαμφισβήτητα, τι κράτος παρέλαβε και τι κράτος παραδίδει.

*Ο Διονύσης Ρ. Ρηγόπουλος, είναι μέλος της Ομάδας Εργασίας για την Ανοιχτή Διακυβέρνηση του Οργανισμού Ανοικτών Τεχνολογιών, τ. Επιθεωρητής-Ελεγκτής Δημόσιας Διοίκησης [2009-2018]

dionysis.rigopoulos@gmail.com

Πηγή άρθρου: https://www.capital.gr/

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Εντυπωσιακά τα οικονομικά στοιχεία της Square, εταιρείας του CEO του Twitter Jack Dorsey, και συγκεκριμένα τα οικονομικά στοιχεία για τις πωλήσεις Bitcoin για το δεύτερο τετράμηνο του έτους μέσω του mobile app “Cash App”  αναφέρουν πωλήσεις ψηφιακών νομισμάτων αξίας 125 εκατομμυρίων δολαρίων κάτι που μεταφράζεται σε διπλασιασμό των πωλήσεων σε σύγκριση με το πρώτο τετράμηνο του ίδιου έτους ενώ ενδεικτικό της τεράστιας ανάπτυξης της εφαρμογής είναι ότι οι συνολικές πωλήσεις του 2018 ήταν στα 166 εκατομμύρια δολάρια.

Οι πωλήσεις Bitcoin μέσω της εφαρμογής αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 50% πλέον των συνολικών οικονομικών στοιχείων της εφαρμογής.  Τα καθαρά κέρδη μόνο από τις πωλήσεις των ψηφιακών νομισμάτων γιαυτό το τετράμηνο ανήλθαν σε 2 εκατομμύρια δολάρια.

Το Cash App είναι μια mobile εφαρμογή ηλεκτρονικών πληρωμών που είναι διαθέσιμη μόνο για πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Square έχει δημιουργήσει πριν λίγους μήνες και την εταιρεία Square Crypto για τον προγραμματισμό app γύρω από το Bitcoin καθώς και την σεινισφορά τους στον ίδιο τον κώδικα του ψηφιακού νομίσματος.

 

 

The post 125 εκατομμύρια δολάρια πωλήσεις Bitcoin για το Cash App της Square appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Αυτήν την εβδομάδα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τις ανοιχτές τεχνολογίες και την καινοτομία! Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ σας προτείνει να τις παρακολουθήσετε και να τις διαδώσετε. Μπορείτε επίσης να δείτε περισσότερες εκδηλώσεις για τις επόμενες εβδομάδες ή να καταχωρίσετε τη δική σας εκδήλωση στο: https://ellak.gr/events 

Ημερομηνία/ΏραΕκδήλωση
02/08/2019 – 06/08/2019
Ολοήμερο
PyCon AU 2019
International Convention Centre Sydney, Sydney
06/08/2019 – 10/08/2019
Ολοήμερο
PyCon Africa 2019
Bank of Ghana Auditorium, University of Ghana, Legon Campus, Accra, Accra
06/08/2019
18:00 – 21:00
Radix Hacklab Open Assembly
Squat, Αθήνα
06/08/2019
19:00 – 23:00
Hackday at hackerspace
Hackerspace.gr, Αθήνα
08/08/2019 – 11/08/2019
Ολοήμερο
Flock Budapest 2019
The Danubius Hotel HELIA, Budapest
10/08/2019 – 11/08/2019
Ολοήμερο
FrOSCon – Free Software and Open Source Conference
University of Applied Sciences Bonn-Rhein-Sieg, Sankt Augustin

Αν και υπάρχουν  πάρα πολλοί χρήστες  Linux , οι επιτραπέζιοι υπολογιστές με Linux δεν κατάφεραν ποτέ να γίνουν mainstream σε σύγκριση με τα Windows της Microsoft. Ένας από τους βασικούς λόγους πίσω από αυτό, όπως είχε αναφέρει και ο Linus Torvalds, είναι «ο κατακερματισμός των διαφόρων διανομών και προμηθευτών Linux»  που δημιουργεί μια έλλειψη ενοποιημένης προσέγγισης.

Ωστόσο, τώρα δύο από τους πιο δημοφιλείς «ανταγωνιστές»  στην επιφάνεια εργασίας του Linux – το GNOME Foundation και το KDE – θα συνεργαστούν για τη δημιουργία μιας νέας επιφάνειας εργασίας. Οι δύο αυτοί μεγάλοι οργανισμοί ανοιχτού κώδικα θα υποστηρίξουν και τη σύνοδο κορυφής ανοιχτού κώδικα Linux (LAS) 2019 η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 12 και 15 Νοεμβρίου του 2019.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι δύο οργανισμοί μοιράζονται μια σκηνή σε ένα συνέδριο. Έχει περάσει μια δεκαετία από τότε που οι δύο οργανισμοί άρχισαν να συνεργάζονται. Ωστόσο, μεχρι τώρα δεν έχει επιτευχθεί τίποτα αξιόλογο.

Οι δηλώσεις που κυκλοφόρησαν από το GNOME και το KDE πριν από την εκδήλωση δείχνουν ότι αυτή τη φορά θα μπορούσαμε να δούμε κάποιες συγκεκριμένες αποφάσεις σχετικά με το μέλλον της επιφάνειας εργασίας του Linux. Συνεργαζόμενοι, θέλουν να φέρουν μια ενοποιημένη προσέγγιση στην κοινότητα του Linux και να δουν πέρα ​​από την ποικιλία των διανομών. Ο στόχος είναι να καταλήξουν σε ένα ενοποιημένο σύστημα εφαρμογής το οποίο να είναι κλιμακωτό.

Ο Neil McGovern, Διευθύνων Σύμβουλος του GNOME, δήλωσε: «Το LAS αντιπροσωπεύει ένα από τα πολλά βήματα προς ένα ακμάζον οικοσύστημα επιφάνειας εργασίας. Συνεργαζόμενοι με το KDE, επιδεικνύουμε την επιθυμία να οικοδομήσουμε το είδος του οικοσυστήματος εφαρμογών που αποδεικνύει ότι ο Ανοιχτός Κώδικας και το Ελεύθερο Λογισμικό είναι σημαντικά. Η τεχνολογία και η οργάνωση που δημιουργούμε για να επιτύχουμε αυτό είναι πολύτιμη και απαραίτητη. «

Ο Aleix Paul Gonzalez, αντιπρόεδρος του KDE eV, απολαμβάνει επίσης τη συνεργασία και ελπίζει ότι θα σταθεροποιήσει την κοινότητα του Linux, προσφέροντάς της μια πλατφόρμα στην οποία θα μπορεί να βασιστεί η επόμενη γενιά λύσεων.

Πηγή άρθρου: https://fossbytes.com/

Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος της σειράς «μέτρα ασφάλειας λειτουργικού συστήματος Ubuntu, θα δούμε κάποια βασικά εργαλεία που χρειαζόμαστε για αξιολόγηση-έλεγχο (auditing), χρήση antivirus σε μικτά περιβάλλοντα και για την παρακολούθηση των αναφορών (monitoring) του συστήματος. Η σειρά άρθρων μέχρι σήμερα: Μέτρα ασφάλειας λειτουργικού συστήματος Ubuntu – Μέρος 1 (Physical Attack Defense) Μέτρα ασφάλειας λειτουργικού... Continue Reading →

Στην εποχή μας η εικονική πραγματικότητα (VR), έχει αρχίσει να μπαίνει και σε άλλους τομείς της καθημερινότητάς μας, πέραν του gaming. Και σύντομα θα την δούμε και στο εργασιακό περιβάλλον που προσφέρει το Linux, παρόλο που μέχρι τώρα αυτό θεωρούνταν κάτι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί. Ενώ πολλά περιφερειακά VR και οθόνες (HMD) υποστηρίζουν το Linux, ορισμένα παιχνίδια αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο εν λόγω λειτουργικό σύστημα. Ωστόσο το VR gaming στο Linux βελτιώνεται. Το ίδιο ισχύει τώρα και με το Linux desktop, με το νέο xrdesktop.

Το Xrdesktop είναι ένα έργο ανοιχτού κώδικα. Έχει σχεδιαστεί για να σας επιτρέπει να εργάζεστε με παραδοσιακά desktop, όπως το GNOME και το KDE, σε VR. Για να το πετύχει αυτό, φροντίζει ώστε τα window managers να λαμβάνουν γνώση του VR και στη συνέχεια χρησιμοποιεί το χρόνο εκτέλεσης του VR για να κάνει το desktop τρισδιάστατο. Έπειτα από αυτό, θα μπορείτε να εργαστείτε στην επιφάνεια εργασίας, χρησιμοποιώντας ελεγκτές VR στη θέση του ποντικιού και του πληκτρολογίου.

Το συγκεκριμένο εγχείρημα έχει την υποστήριξη της Valve, μιας εταιρείας παιχνιδιών, η οποία από καιρό υποστηρίζει το Linux με την πλατφόρμα παιχνιδιών Steam. Η Valve ασχολείται ιδιαίτερα με το VR και το OpenVR, ένα ανοιχτό περιβάλλον προγραμματισμού εφαρμογών VR (API).

Το Xrdesktop δεν είναι το μόνο έργο που επιδιώκει να γεφυρώσει το κενό μεταξύ εικονικής πραγματικότητας και επιφάνειας εργασίας. Για παράδειγμα, το Safespaces είναι ένα περιβάλλον εργασίας 3D / VR για τον display server Arcan. Αλλά, όπως και οι προγραμματιστές του Safespaces παραδέχτηκαν, μπορεί να κουράσει τα μάτια του χρήστη και να του προκαλέσει ζάλη.

Φυσικά, το xrdesktop είναι ακόμα σε εξέλιξη. Για να μπορέσει να λειτουργήσει άψογα με τον υπάρχοντα X11/Wayland compositor/window manager χρειάζεστε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα γραφικών και κάποια ρύθμιση με το GNOME και το KDE.

Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας και του συνδυασμού του VR με την παραδοσιακή επιφάνεια εργασίας του Linux. Σύμφωνα με τον Lubosz Sarnecki, έναν προγραμματιστή του xrdesktop, «Αυτή η ενσωμάτωση του xrdesktop στα window managers επιτρέπει την αντιγραφή των υπαρχόντων windows σε XR [extended reality] και τη σύνθεση της επιφάνειας εργασίας μέσω των ενεργειών XR.»

Εάν επιθυμείτε να το δοκιμάσετε, μπορείτε να βρείτε οδηγίες εγκατάστασης στο xrdesktop Wiki. Το πρόγραμμα διατίθεται σε πακέτα για το Arch Linux και το Ubuntu Linux. Μπορείτε επίσης να το εγκαταστήσετε σε άλλες διανομές, αλλά θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το xrdesktop από την πηγή.

Πηγή άρθρου: https://www.secnews.gr/

GUADEC 2019, Thessaloniki

Αφού αποφασίσατε να έρθετε στο συνέδριο GUADEC, η επόμενη κίνηση είναι να ψάξετε στο πρόγραμμα για ποια ομιλία θέλετε να παρακολουθήσετε. Είπαμε, μην είστε ανυπόμονοι. Θα ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα https://2019.guadec.org/. Μάλιστα θα ανακοινωθεί και η εφαρμογή που θα μπορείτε να βλέπετε το πρόγραμμα πιο εύκολα.

Η συνηθισμένη δομή όλων των συνεδρίων είναι:

1. Επίσημη έναρξη του συνεδρίου
2. Κεντρική ομιλία από ένα σημαντικό πρόσωπο που έχει κάνει την διαφορά στον χώρο
3. Ομιλίες

Στην κεντρική ομιλία, συμμετέχουν όλοι οι σύνεδροι. Στην συνέχεια ακολουθεί ένα διάλειμμα και ο καθένας πάει στην αίθουσά του για τις παρουσιάσεις-ομιλίες. Η κεντρική ομιλία μπορεί να γίνει και στο τέλος της πρώτης ημέρας, έτσι ώστε να είναι σίγουροι ότι θα είναι όλοι παρόντες.

Ποιος είναι ο τυχερός φέτος;
Το όνομά του είναι Dr Luis Falcon.

Το βιογραφικό του;

Ο Luis Falcón, M.D., B.Sc, είναι κάτοχος πτυχίου Πληροφορικής και Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (ΗΠΑ) και της Ιατρικής από το IUCS στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή). Ο Dr. Falcon είναι ένας ακτιβιστής κοινωνικών δικαιωμάτων, δικαιωμάτων των ζώων και ακτιβιστής ελεύθερου λογισμικού. Είναι ο ιδρυτής του GNU Solidario, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που παρέχει Υγεία και Εκπαίδευση με Ελεύθερο Λογισμικό. Ο Dr. Falcon είναι ο προγραμματιστής που έφτιαξε το GNU Health, του βραβευμένου Συστήματος Πληροφοριών Υγείας και Νοσοκομειακών Συστημάτων (Ιατρικού Φακέλου), πάντα με ελεύθερα δικαιώματα χρήσης. Είναι προσκεκλημένος ομιλητής σε εθνικά και διεθνή συνέδρια για το Ελεύθερο Λογισμικό, την Ηλεκτρονική Υγεία και την Κοινωνική και Προληπτική Ιατρική. Ο Dr. Falcon σήμερα ζει στις Καναρίους Νήσους, στην Ισπανία.

Dr Luis Falcon

Περιγραφή ομιλίας του:

GNU HEALTH: Ο αγώνας για τα δικαιώματά μας για ένα παγκόσμιο και ανώτερο Σύστημα Δημόσιας Υγείας.

Η υγεία πρέπει να παραμείνει ένα αμετάκλητο ανθρώπινο δικαίωμα. Το GNU Health είναι ένα "κοινωνικό έργο" που χρησιμοποιεί την τεχνολογία και τη φιλοσοφία του Ελεύθερου λογισμικού για την παροχή ελευθερίας και ισότητας στην υγειονομική περίθαλψη.

Στην ομιλία του θα ασχοληθεί με τη σημασία του Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα στη Δημόσια Υγεία, τη διακυβέρνηση δεδομένων, την ιδιωτικότητα και την ανάγκη καθολικής εφαρμογής ενός μοναδικού αναγνωριστικού-ταυτότητας ατόμου / ασθενούς. Θα μιλήσει για τις αντιφάσεις και τους κινδύνους ιδιωτικών εταιρειών στο σύστημα δημόσιας υγείας, όπως οι υπηρεσίες "cloud", στο σύστημα δημόσιας υγείας.

Θα συνοψίσei ορισμένες βασικές πτυχές του GNU Health που ωφελούν το σύστημα δημόσιας υγείας: από τους κοινωνικοοικονομικούς καθοριστικούς παράγοντες της υγείας μέχρι την τεχνολογία αιχμής στην βιοπληροφορική και την κλινική γενετική. Επιπλέον, θα παρουσιάσει το GNU Health Federation που ενσωματώνει πληροφορίες που προέρχονται από χιλιάδες εγκαταστάσεις υγείας σε ένα σύστημα δημόσιας υγείας της χώρας και σε προσωπικές συσκευές υγείας.

Τέλος, θα επανεξετάσει ορισμένες αξιοσημείωτες περιπτώσεις εφαρμογής που έγιναν κατά τη διάρκεια αυτών των 10 ετών, την κοινότητα του GNU Health και πώς να συμμετάσχετε στο έργο της.

ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ

Να δούμε τα σίγουρα. Η ομιλία θα γίνει στις 23 Αυγούστου 2019 στο κεντρικό αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (ισόγειο, στα δεξιά, θα δείτε τα βελάκια).
Αναμένουμε την ώρα (πάντως ή το πρωί γίνεται ή το απόγευμα, η τελευταία).

Βολεύει πάντως να είναι η τελευταία γιατί μετά θα ακολουθήσει δεξίωση, οπότε ταιριάζει με το εορταστικό κλίμα.

H Ελληνική Κοινότητα του WordPress διοργανώνει την πρώτη της τοπική συνάντηση στο νησί της Σύρου, καταμεσής του Αιγαίου και των όμορφων Κυκλάδων.

Την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2019, στις 18:00 το απόγευμα, στο εσωτερικό αίθριο cafe του Diogenis Hotel, θα πραγματοποιηθεί το 1ο WordPress Syros Meetup. O χώρος έχει όλες τις προδιαγραφές και για ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες.

Diogenis Hotel – Syros (1st WordPress Syros Meetup venue)

Αυτή η πρώτη συνάντηση θα είναι μια ευκαιρία να μιλήσουμε για το αγαπημένο μας θέμα: το WordPress! Επιπλέον, θα γνωριστούμε και θα απολαύσουμε το καφεδάκι μας συζητώντας για τις εμπειρίες και τη σχέση που έχουμε με το γνωστό εργαλείο.

Στην αρχή της συνάντησης θα γίνει μια σύντομη αναφορά στην πορεία του WordPress και σε όλα όσα έχει επιτύχει η Ελληνική Κοινότητα του WordPress. Θα μάθουμε πως μπορούμε να συνεισφέρουμε και να συμμετέχουμε αλλά και να επικοινωνήσουμε με τις κατά τόπους οργανωτικές ομάδες και άλλα μέλη. Φυσικά, θα μιλήσουμε και για το επόμενο μεγάλο WordCamp Thessaloniki 2019, που θα πραγματοποιηθεί στις 12-13 Οκτωβρίου 2019 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Τα καφεδάκια μας θα είναι κερασμένα από το χορηγό του 1ου WordPress Syros meetup.

Στην συνάντηση, όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, ανεξαρτήτως φύλου, οικονομικής κατάστασης, επιπέδου γνώσεων, ηλικίας και επαγγελματικής θέσης. Είσαι web designer, developer, blogger, δημοσιογράφος, vlogger, content creator, εκπαιδευτικός, ελεύθερος επαγγελματίας, επιχειρηματίας, ή επιθυμείς να μάθεις τι είναι το WordPress; Έλα να βρεις τη θέση σου στην Ελληνική Κοινότητα του WordPress. Όπως όλα τα meetup που διοργανώνονται από την Ελληνική Κοινότητα του WordPress και σε αυτό η παρακολούθηση και συμμετοχή είναι απολύτως δωρεάν. Η συνάντηση διέπεται από τον Κώδικα Συμπεριφοράς της Παγκόσμιας Κοινότητας που ισχύει για όλα τα τοπικά ή μεγαλύτερης κλίμακας events.

Σε περιμένουμε!

Χρήσιμες Πληροφορίες

Οι φίλοι που επιθυμούν να έρθουν στα επόμενα WordPress Meetups που θα πραγματοποιηθούν στη Σύρο, μπορούν να παρακολουθούν τις ανακοινώσεις μας στα κοινωνικά δίκτυα και τον ιστότοπο της Ελληνικής Κοινότητας του WordPress.

Πηγή άρθρου: https://planet.ellak.gr/ https://wpgreece.org

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Την πρώτη Αυγούστου κλείσαμε δύο χρόνια πλέον από τα δραματικά γεγονότα του 2017 όταν σχεδόν όλο το σύνολο των  κινέζων miner καθοδηγούμενο από την Bitmain αποφάσισε να πάρει ουσιαστικά τον έλεγχο του Bitcoin εξαναγκάζοντας χωρίς καμία ουσιαστική συναίνεση να γίνει fork για την αύξηση του Block size. Σε αυτή την ενέργεια τους βρήκαν συμπαράσταση από αρκετά μεγάλα bitcoin startup προωθώντας την ιδέα μιας μη συναινετικής αλλαγής βασικών κανόνων στον κώδικα και στην λειτουργία του ψηφιακού νομίσματος.

Τα γεγονότα τότε οδήγησαν την Bitcoin κοινότητα και τους developer του ψηφιακού νομίσματος που εναντιώνονταν σε μια τέτοια ιδέα στην δημιουργία του κώδικα UASF που έδινε την δυνατότητα της ενεργοποίησης του segwit μέσα από τα node πετώντας ουσιαστικά έξω τους miner καθώς απειλούσε όσους δεν ακολουθήσουν την πλειοψηφία των node σε απόρριψη όλων των block που θα έχουν δημιουργήσει και σε μεγάλη οικονομική τους απώλεια.

Σαν τελευταία απέλπιδα προσπάθεια η Bitmain καθώς έβλεπε ότι ο αγώνας ελέγχου του Bitcoin χανόταν δημιούργησε μαζί με τα δορυφορικά της mining pool ένα fork του Bitcoin το Bcash(Bitcoin Cash) με την γνωστή του κατάληξη μετά από δύο χρόνια στο να μετατραπεί και αυτό σε ένα altcoin που δεν χρησιμοποιεί πλέον κανείς. Ενδεικτικό είναι ότι το 2017 δημιουργήθηκαν δεκάδες bitcoin fork με όλα τους μετά από δύο χρόνια να έχουν χάσει πάνω από το 90% της αξίας τους έναντι του Bitcoin.

Ας θυμηθούμε πλέον τα δραματικά γεγονότα που οδήγησαν στην λεγόμενη μέρα ανεξαρτησίας του Bitcoin

  • Το καλοκαίρι του 2015 έχει ήδη φουντώσει η συζήτηση για το scaling του Bitcoin με τους developer του Bitcoin Gavin Andressen και Mike Hearn να προτείνουν την άμεση αύξηση των block του Bitcoin μέσω ενός fork. Οι υπόλοιποι developer αντιδρούν καθώς πιστεύουν ότι μια διάσπαση στο δίκτυο και αύξηση του block size θα δημιουργήσει ασυμβατότητες και προβλήματα στο ίδιο το δίκτυο.
  • Άγουστος 2015 δημιουργείτε από τον Mike Hearn και Gavin Andressen ο κώδικας BitcoinXT που αν καθιερωθεί θα φέρει την άμεση αύξηση του Block size από το 1mb στα 8mb ενώ σταδιακά το block size θα αυξάνεται ανά δύο χρόνια. Η πρόταση αυτή απορρίπτεται άμεσα από τα μεγάλα mining pool.
  • Σεπτέμβριος 2015 ανοιχτή επιστολή των developer προς την κοινότητα
  • Δεκέμβριος 2015 παρουσιάζετε στο συνέδριο Scaling Bitcoin που γίνετε στο Hong Kong η τεχνολογική λύση segwit που επιτρέπει την απελευθέρωση χώρου στα block χωρίς την αναγκαιότητα ενός hard fork.
  • Ιανουάριος 2016 Ο Gavin Andressen δημιουργεί νέο κώδικα το Bitcoin Classic για την άμεση αύξηση του block size μέσω ενός hard fork. Και αυτή την φορά οι υπόλοιποι developer του Bitcoin την απορρίπτουν. Οι miner κυρίως με έδρα την Κίνα την βλέπουν θετικά και η πρόταση κερδίζει έδαφος με το Bitcoin να είναι πλέον πολύ κοντά σε ένα fork.
  • Ιανουάριος 2016 o Mike Hearn ένας από τους δύο developer υπέρμαχους της άμεσης αύξησης του block size μέσω ενός hard fork ανακοινώνει ότι εγκαταλείπει το project.
  • Φεβρουάριος 2016  Το Bitcoin βρίσκεται πλέον πολύ κοντά σε ένα fork καθώς το Bitcoin Classic υποστηρίζεται από τους miner με έδρα κυρίως την Κϊνα. Αυτό που το αποτρέπει είναι μια συνάντηση των developer με διαχειριστές mining pool και η συμφωνία τους για αρχική ενεργοποίηση του segwit και μετέπειτα αύξηση του block size μέσω fork.
  • Δεκέμβριος 2016 ξεκίνησε η διαδικασία ενεργοποίησης του segwit soft fork από τους miner. Το μεγαλύτερο όμως mining pool η Bitmain καθώς και τα δορυφορικά της pool το νεοεμφανιζόμενο ViaBTC και BTCTOP αναβάλουν για μήνες την ενεργοποίηση του, απαιτούν άμεσο hard fork ενώ αρχίζουν να υποστηρίζουν το Bitcoin Unlimited ως λύση για την αύξηση του Block size, ένας τελείως ανέτοιμος κώδικας που δημιουργεί προβλήματα στο ίδιο το δίκτυο όπως το μη προγραμματισμένο fork από το pool του Roger Ver Bitcoin.com, και η κατάρρευση λειτουργίας των node του από bug στον κώδικα του.
  • Μάρτιο 2017 O ανώνυμος developer του Bitcoin ShaolinFry παρουσιάζει κώδικα για την ενεργοποίηση του segwit από την 1 Αυγούστου μέσω των node το λεγόμενο UASF(User Activation Soft Fork). H ενεργοποίηση μέσω των node λειτουργεί εκβιαστικά προς τους miner καθώς υπάρχει ο κίνδυνος αν δεν υποστηρίξουν αυτή την ενεργοποίηση να βγούνε μελλοντικά εκτός συστήματος, με τα bitcoin που έχουν κερδίσει να θεωρηθούν άκυρα λόγο reorg του chain. Η Bitmain απειλεί με άμεσο fork αν υποστηριχθεί το UASF ενώ η διαμάχη βαθαίνει. Δύο mining pool η Bitfury και Bitcoin India υποστηρίζουν το UASF.
  • Απρίλιος 2017 To τρίτο μεγαλύτερο mining pool εκείνης της εποχής με έδρα την Κίνα το F2pool υποστηρίζει το segwit. Είναι η πρώτη διάσπαση στο μέτωπο των κινεζικών mining pool για άμεσο hard fork του δικτύου.
  • Μάιος 2017 O Barry Silbert Ceo του επενδυτικού fund Digital Currency Group στο περιθώριο του συνεδρίου της Coindesk οργανώνει μια συνάντηση μεταξύ των miner, μεγάλων startup καθώς και developer που όμως δεν έχουν άμεση σχέση με το Bitcoin. Μέσα από αυτή την συνάντηση αποφασίστηκε η αρχική ενεργοποίηση του segwit και μετέπειτα η αύξηση του block size μέσω ενός hard fork. Την δημιουργία του κώδικα segwitx2 την αναλαμβάνει ο πρώην bitcoin developer Garzik. Οι developer του Bitcoin απορρίπτουν άμεσα την πρόταση.
  • Ιούλιος 2017 Το κίνημα της ενεργοποίησης του segwit μέσω των node έχει μεγαλώσει με χιλιάδες node να τρέχουν τον κώδικα του για ενεργοποίηση του segwit την 1 Αυγούστου. Από την άλλη η δημιουργία του κώδικα segwit2x από τον developer Garzik αντιμετωπίζει προβλήματα και πλέον υπάρχει  ο κίνδυνος να μην είναι έτοιμος και το UASF να γίνει πραγματικότητα στο δίκτυο με όλους τους μελλοντικούς κινδύνους που μπορεί να φέρει κυρίως για τους miner. Την λύση δίνει ο developer του Bitcoin James Hilliard  με ένα νέο patch που παρουσιάζει.
  • 1 Aυγούστου Το segwit πλέον έχει κλειδώσει στο δίκτυο ενώ τα UASF node είναι πλέον συμβατά με το υπόλοιπο δίκτυο. Δημιουργείτε ένα νέα altcoin το BitcoinCash – bcash μέσω fork που πραγματοποιεί το pool Viabtc. Είναι το πρώτο fork του δικτύου του Bitcoin. Θα ακολουθήσουν δεκάδες άλλα τους επόμενους μήνες.
  • Ανακοινώνετε από τους υποστηρικτές του segwit2x το fork να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο. Οι developer του Bitcoin απορρίπτουν ξανά την πρόταση.
  • Νοέμβριος 2017 Ακυρώνετε το fork του segwit2x καθώς αρκετοί από τους αρχικούς υποστηρικτές του έχουν ήδη εγκαταλείψει την ιδέα. Αυτό σημαίνει και το τέλος της εσωτερικής διαμάχης στο Bitcoin για την αύξηση του Block size μέσω fork.

 

The post 2 χρόνια από την μέρα ανεξαρτησίας του Bitcoin “UASF” appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Το FOSSCOMM 2019, το μεγαλύτερο συνέδριο Ελεύθερου Λογισμικού και Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα της χώρας, θα γίνει φέτος τον Οκτώβριο στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη Λαμία και η…   Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου Το FOSSCOMM 2019 θα γίνει στη Λαμία τον Οκτώβριο - Κάλεσμα για ομιλίες και εργαστήρια όπως δημοσιεύθηκε στο Linux Insider

Στεκώμενος έξω από την “Τοπογραφία του Τρόμου” (το πρώην Αρχηγείο της μυστικής αστυνομίας “Γκεστάπο”) στο Βερολίνο, κοιτώντας το γκρίζο και ουδέτερο αισθητικά εξωτερικό περίβλημα, σου είναι δύσκολο να κατανοήσεις το μέγεθος των Ναζιστικών φρικαλεοτήτων που διαπράχθηκε σε αυτόν τον τόπο. Τα σύγχρονα τουριστικά λεωφορεία μεταφέρουν τους τουρίστες από και προς το μουσείο ώστε να επισκεφθούν απομεινάρια του τείχους του Βερολίνου από τον Ψυχρό Πόλεμο, πλέον καλυμμένα με γκραφίτι, το κοντινό “Chekcpoint Charlie” καθώς και το ιστορικό αλλά εκμοντερνισμένο κτίριο της βουλής των Γερμανών (Bundestag). Ωστόσο, σε αυτά τα εδάφη, λειτουργούσαν θεσμοί καίριοι για το σύστημα διώξεων και εκφοβισμών των Ναζί.

Από το 1993 μέχρι το 1945, πριν ακόμα καταστραφούν και απογυμνωθούν, τα κτίρια εδώ στέγαζαν την μυστική αστυνομία (Γκεστάπο), την ηγεσία των Ες-Ες (τάγμα προστασίας του ναζιστικού κόμματος) και το κεντρικό γραφείο ασφάλειας του Ράιχ. Αυτοί οι θεσμοί χρησιμοποιούσαν ψυχρές και βάναυσες μεθόδους για να επιτύχουν εξίσου βάναυσους σκοπούς. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κομμουνιστική μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας παρακολουθούσε την αλληλογραφία και τις τηλεφωνικές κλήσεις των πολιτών της, καθώς και ξένους πολίτες που βρίσκονταν στα εδάφη της. Αριθμώντας 500.000 επαγγελματίες αλλά και κοινούς πληροφοριοδότες -με μερικές εκτιμήσεις να τους θέλουν έως και 2 εκατομμύρια (δεδομένου ότι συμπεριλαμβάνονται και οι περιστασιακοί πληροφοριοδότες) – για να επιβλέπουν ένα πληθυσμό 17 εκατομμυρίων, η Στάζι έχει χαρακτηριστεί ως ο πιο επιθετικός οργανισμός παρακολούθησης στην παγκόσμια ιστορία.

Τα απολυταρχικά καθεστώτα στην Γερμανία έκαναν εκτεταμένη χρήση της μαζικής παρακολούθησης προκειμένου να κυριαρχήσουν στην ελευθερία των πολιτών τους και να διαπράξουν φρικιαστικά εγκλήματα. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, ότι η σημερινή Γερμανία είναι κορυφαία χώρα όσον αφορά νόμους προστασίας της ιδιωτικότητας των δεδομένων. Ότι το Βερολίνο εξελίχθηκε σε παγκόσμια πρωτεύουσα των χάκερ και των υποστηρικτών της ιδιωτικότητας των δεδομένων καθώς και ότι μια από τις πρώτες υπολογιστικές πλατφόρμες peer-to-peer που εγγυείται προστασία ενάντια σε ανεπιθύμητη παρακολούθηση, η Enigma, πήρε το όνομά της απο το εργαλείο το οποίο χρησιμοποιούσαν τα ναζιστικά στρατεύματα για να μεταδίδουν κρυπτογραφημένα μηνύματα. Παρόλα αυτά, κατά έναν ειρωνικό τρόπο, η δύναμη των τωρινών συστημάτων μαζικής παρακολούθησης, όπως αυτά που διαχειρίζεται η NSA τα οποία αποκαλύφθηκαν από τον Edward Snowden, ξεπερνά κατά πολύ όσα μπορούσαν να σκεφτούν τα προηγούμενα απολυταρχικά καθεστώτα. Η παρακολούθηση έχει εξαπλωθεί σαν πανδημία.

Παρακολουθώντας απλούς πολίτες

Μαζική παρακολούθηση, εξηγεί ο οργανισμός Privacy International (Παγκόσμια Ιδιωτικότητα), είναι η υποβολή ενός ολόκληρου πληθυσμού ή ενός σημαντικού μέρους ενός συνόλου σε αδιάκριτη παρακολούθηση. “Κάθε σύστημα που παράγει και συλλέγει δεδομένα πολιτών χωρίς την πρόθεση να στοχεύσει την συλλογή δεδομένων σε ορισμένους μόνο στόχους (μεμονωμένους πολίτες) αποτελεί ένα είδος μαζικής παρακολούθησης.”

Η NSA, περισσότερο από όλους, έχει εφαρμόσει διαβόητες τεχνικές μαζικής παρακολούθησης και κυβερνοπολέμου. Χάριν του Snowden γνωρίζουμε πλέον σχετικά με την μυστική συμμαχία “Five Eyes” (Πέντε Μάτια), μια πολύπλευρη συμφωνία παρακολούθησης μεταξύ των Η.Π.Α, του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας η οποία δίνει τη δυνατότητα σε κάθε κράτος που συμμετέχει να παρακολουθεί τους πολίτες του μεταβιβάζοντας αυτή την ενέργεια σε κάποιο από τα άλλα συνεργαζόμενα κράτη. Πρόσφατα, τον Αύγουστο του 2016, μια ομάδα γνωστή ως “Shadow Brokers” διέρρευσε πληροφορίες σχετικές με αμφιλεγόμενα κυβερνο-όπλα της NSA τα οποία ένα πρώην μέλος της NSA χαρακτήρισε ως “κλειδιά για το βασίλειο”. Με την χρήση κακόβουλου λογισμικού και εκμεταλλευόμενοι το κένο ασφαλείας σε πολλά συστήματα, η NSA  χρησιμοποιούσε αυτά τα εργαλεία χρόνια ώστε να “χακάρει” μεμονωμένους πολίτες, εταιρείες και κυβερνήσεις. Η υπηρεσία, εκμεταλλευόταν τρωτά σημεία των συστημάτων ασφαλείας μεγάλων εταιρειών όπως η Cisco, χωρίς ποτέ να ενημερώνει την εν λόγω εταιρεία για τα κενά ασφαλείας.

Η ευρεία χρήση διαδεδομένων παραλληλισμών για την κατανόηση της σημερινής μαζικής παρακολούθησης, όπως οι αναφορές στην Ναζιστική Γερμανία, τη Στάζι η τον “Μεγάλο Αδελφό” του Τζώρτζ Όργουελ, διατρέχει τον κίνδυνο να άρει την προσοχή από τα απολυταρχικά καθεστώτα του παρελθόντος. Αντιμετωπίζοντάς τους (παραλληλισμούς) όμως, ως μέτρο σύγκρισης με την σημερινή κατάχρηση εξουσίας, π.χ. με το γεγονός πως η NSA μπορεί να συλλέξει 5 δισεκατομμύρια τηλεφωνικές κλήσεις ανά ημέρα, προσφέρουν μια χρήσιμη οπτική στα γεγονότα. Η εδρεύουσα στη Γερμανία OpenDataCity συνέκρινε τον όγκο των αρχείων που αποθήκευσε η Στάζι με την αποθηκευτική δυνατότητα δεδομένων της NSA. Αποφάνθηκε πως τα αρχεία της Στάζι θα γέμιζαν 48,000 αρχειακές αποθήκες ενώ μονάχα το περιεχόμενο ενός server της NSA θα μπορούσε να γεμίσει 42 τρισεκατομμύρια αρχειακές αποθήκες. Ο οργανισμός, συνοψίζει πως η NSA μπορεί να συλλέξει 1 δισεκατομμύριο φορές περισσότερο όγκο δεδομένων από τη Στάζι.

Παρόλα αυτά, η NSA δεν αποτελεί τον μοναδικό παράδειγμα στην παρακολούθηση πολιτών. Τον Οκτώβριο του 2016 στο Ηνωμένο Βασίλειο, δικαστικές έρευνες έκριναν πως οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας (GCHQ, MI5 και MI6) συνέλεξαν παρανόμως τεράστιες ποσότητες δεδομένων από επικοινωνίες, “παρακολουθώντας τα τηλέφωνα και την χρήση internet των πολιτών καθώς και συλλέγοντας λοιπές προσωπικές πληροφορίες χωρίς επαρκή μέτρα ασφαλείας και δίχως επίβλεψη για 17 χρόνια.” Οι υπηρεσίες ασφαλείας όμως δεν χρειάζεται πια να ανησυχούν για την νομιμότητα των πράξεών τους, καθώς τον αμέσως επόμενο μήνα εγκρίθηκε το Νομοσχέδιο για τις Εξεταστικές Εξουσίες – γνωστό και ως “χάρτα παρακολουθήσεων”- το οποίο νομιμοποιούσε τις μαζικές ψηφιακές παρακολουθήσεις στην χώρα.

Ελέγχοντας κρίσιμες δομές

Σήμερα, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις ελέγχουν σημαντικές δομές του διαδικτύου, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν το domain mapping, τα υποβρύχια καλώδια, το υλικό και το λογισμικό, τον κώδικα και τα υπολογιστικά κέντρα.  Αυτό σημαίνει ότι το διαδίκτυο είναι σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωτικό, παρακολουθείται, χειραγωγείται και είναι ευάλωτο σε επιθέσεις κλοπής δεδομένων. Πολλοί ανησυχούν, πως λόγω του ανερχόμενου Internet of Things, το οποίο περιλαμβάνει έξυπνα σπίτια, έξυπνες πόλεις καθώς και τεχνολογίες που φοριούνται πάνω μας, σύντομα θα υπάρξει έκρηξη σε προσωπικά δεδομένα ικανά να συλλεχθούν, από το ληγμένο γάλα στο ψυγείο σας μέχρι την αρτηριακή σας πίεση και πολλά άλλα. Αυτή η εικόνα ανοίγει την πόρτα σε μια πληθώρα ηθικών προβλημάτων.

H συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων έχει ήδη επιτρέψει την χρήση τους σε ασυνήθιστα κοινωνικά πειράματα. Το Υπουργείο Άμυνας των Η.Π.Α έχει μελετήσει εκτενώς πως μπορεί να επηρεάζει χρήστες στο facebook, στο Twitter, στο Pinterest και στο Kickstarter ώστε να κατανοήσει τους κοινωνικούς δεσμούς και το πώς διαδίδονται τα μηνύματα διαμέσου αυτών των δικτύων. Τα μηνύματα αυτά σχετίζονται με δράσεις όπως το “Occupy Wall Street” και την Αραβική Άνοιξη. Επίσης το facebook, σε μια αμφιλεγόμενη δράση, προσπάθησε να ελέγξει τα συναισθήματα των χρηστών του διαμέσου της χειραγώγησης της ροής ειδήσεών του (News feed).

Ο παγκόσμιος ιστός (World Wide Web) έχει οχυρώσει τέτοια συστήματα εξουσίας δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επηρεάσουν τα κοινωνικά δίκτυα και τον γενικό πληθυσμό προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση με ένα υπόγειο και στρατηγικό τρόπο. Αυτή η νέα τάξη πραγμάτων παρουσιάζεται από τον καθηγητή Φιλοσοφίας και Ηθικής της Πληροφορίας, Luciano Floridi (Λουτσιάνο Φλορίντι), ως “γκρίζα δύναμη”. Η “γκρίζα δύναμη” δεν μοιάζει με την καθιερωμένη κοινωνικο-πολιτική ή στρατιωτική δύναμη, εξηγεί ο Floridi. Δεν είναι δηλαδή η δύναμη του να επηρεάσεις άμεσα κάποιον, άλλα η δύναμη του να επηρεάσεις αυτούς οι οποίοι έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν τις μάζες.

O Floridi υποστηρίζει πως τον 19ο και τον 20ο αιώνα οι κάτοχοι της γκρίζας δύναμης ήταν οι βιομήχανοι. Σήμερα όμως, οι κάτοχοι της γκρίζας δύναμης είναι αυτοί που ελέγχουν τα κοινωνικά δίκτυα, τις μηχανές αναζήτησης και τις βιομηχανίες που σχετίζονται με τις ψηφιακές τεχνολογίες. Για παράδειγμα το Google Transparency project (εγχείρημα υπέρ της διαφάνειας) έχει αναγνωρίσει 258 περιπτώσεις δραστηριότητας “περιστρεφόμενων πορτών” μεταξύ της Google και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Η.Π.Α, του Κογκρέσου και των πολιτικών εκστρατειών για τις εθνικές εκλογές κατά την οκταετία θητείας του Προέδρου Ομπάμα. Αυτές οι περιστρεφόμενες πόρτες εμπλέκουν εκλεγμένους στον Λευκό Οίκο, πρώην εργαζομένους στην Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας ή στο Πεντάγωνο που παραιτήθηκαν από τις διοικητικές θέσεις για να βρεθούν σε υψηλά ιστάμενες θέσεις στην Google, καθώς και στελέχη της Google που μετακινήθηκαν ως αξιωματούχοι στον Λευκό Οίκο και στο Υπουργείο Άμυνας.

Επομένως, η επικίνδυνη δύναμη της μαζικής επιτήρησης δεν ανήκει μόνο στα ολοκληρωτικά καθεστώτα του παρελθόντος. Οι σύγχρονες μορφές επιτήρησης χρησιμοποιούνται από εταιρείες και κυβερνήσεις, που μερικές φορές δουλεύουν διαρκώς για να εκμεταλλευτούν, να χειραγωγούν και να επηρεάζουν τον γενικό πληθυσμό. Ανεξάρτητα από τα κίνητρα πίσω από αυτά τα επεμβατικά συστήματα, είναι σαφές ότι ενέχουν πάντα κίνδυνο, ειδικά αν πέσουν σε λάθος χέρια.

Τα λάθος χέρια

Η απειλή ενός ακροδεξιού λευκού ρατσιστικού κινήματος που κερδίζει έδαφος στις ΗΠΑ είναι εδώ και καιρό μια πιθανότητα. Αλλά λίγοι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να κερδίσει πραγματικά τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ. Αυτή η δυνατότητα ήταν δύσκολο να γίνει αποδεκτή. Δεν είχε προηγούμενη εμπειρία σε δημόσιο αξίωμα. Όμως, η απογοητευτική πραγματικότητα όλο και βαθαίνει. Ως «επικεφαλής διοικητής» των ΗΠΑ, αυτός ο επικίνδυνος άνθρωπος θα έχει τα χέρια του στους μοχλούς της εξουσίας που προηγουμένως επέβλεπε η διοίκηση του Μπαράκ Ομπάμα. Αυτό περιλαμβάνει τον έλεγχο της μαζικής επιτήρησης και των όπλων μαζικής καταστροφής.

Γράφοντας στους Time την επόμενη μετά τη νίκη του Τραμπ, η ακτιβίστρια ψηφιακών και τρανς δικαιωμάτων Evan Greer παρατήρησε ότι ο Ομπάμα έχει “περιθώριο εβδομάδων για να κάνει κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει την αποτροπή του εκφασισμού των Ηνωμένων Πολιτειών: τον αποχαρακτηρισμό και την διάλυση της ανεξέλεγκτης, μυστικοπαθούς κατάστασης μαζικής επιτήρησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, – πριν να την αναλάβει ο Τραμπ”. Στις 10 Νοεμβρίου, ο Edward Snowden έγραψε στο Twitter: “Οι εξουσίες μιας κυβέρνησης κληρονομούνται στην επόμενη. Η μεταρρύθμισή τους είναι πλέον η μεγαλύτερη ευθύνη του προέδρου αυτού, που έχει ήδη καθυστερήσει.” Ο Snowden συνέχισε: “Για να είμαστε σαφείς, “πρόεδρος” σημαίνει αυτός ο πρόεδρος, αυτή τη στιγμή. Όχι ο επόμενος. Υπάρχει ακόμα χρόνος να δράσουμε”. Οι “αντάρτες” εκδότες του WikiLeaks έκαναν στο Twitter μια υπενθύμιση για εκείνους που βρίσκονται στις ΗΠΑ και «άφησαν τον Ομπάμα να νομιμοποιήσει» τις δολοφονίες του οποιουδήποτε, την κατασκοπεία όλων και την εκδίωξη εκδοτών και πηγών. “Όλα αυτά θα ανήκουν στον Trump σε 69 ημέρες”, προειδοποίησαν.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο Τραμπ εξαπέλυσε μια ομοβροντία λεκτικών επιθέσεων που θα έπρεπε κανονικά να βυθίσουν την υποψηφιότητά του. Αντίθετα θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας των ΗΠΑ, όπως το πρόγραμμα COINTELPRO (COunter INTELligence PROgram) του FBI που πραγματοποιούσε συγκαλυμμένες, βίαιες και παράνομες ενέργειες κατά των εγχώριων ομάδων, ο Τραμπ ζήτησε την επιτήρηση των τζαμιών, πρότεινε ότι μπορεί να κατευθύνει το γενικό εισαγγελέα του να ερευνήσει το κίνημα ” Black Lives Matter”  και απείλησε δημοσιογράφους και την ελευθερία του Τύπου. Αυτές οι απειλές από το Τραμπ, όσο ανησυχητικές και να είναι, δεν είναι καινούργιες. Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η αστυνομία της Νέας Υόρκης παρακολουθούσε συστηματικά μουσουλμάνους. Το FBI παρακολούθησε το κίνημα Black Lives Matter στη Βαλτιμόρη μετά τον θάνατο του Freddie Gray τον περασμένο Απρίλιο. Και κατά τη διάρκεια της οκταετούς θητείας του, ο Ομπάμα δίωξε περισσότερους πληροφοριοδότες με τον αρχαϊκό νόμο περί κατασκοπείας του 1917 από ό,τι όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι μαζί.

Ο Τραμπ έχει υποσχεθεί να επαναφέρει μεθόδους ανάκρισης όπως τον εικονικό πνιγμό αλλά και να εφαρμόσει και άλλες “αδιανόητες” τεχνικές βασανιστηρίων. Έχει εκφράσει την επιθυμία του να γεμίσει τις φυλακές του Γκουαντάναμο στην Κούβα με περισσότερους κρατούμενους. Ζήτησε από την Apple να βοηθήσει το FBI να ξεκλειδώσει το iPhone που ανήκει σε έναν σκοπευτή του San Bernardino. Θα επιβλέψει το πρόγραμμα των drones του Ομπάμα. Ο κατάλογος των τρομακτικών υποσχέσεων και δυνατοτήτων του Τραμπ εκτείνεται από το σκοτεινό και μακάβριο μέχρι το σκοτεινό και κωμικό. Ακόμη και συγκρίνοντάς τες με τον Dr Strangelove (1964, Stanley Kubrick) ενσταλάζουν μια μακάβρια νηφαλιότητα για την κατάσταση. Δέκα Αμερικανοί πρώην υπεύθυνοι βάσεων εκτόξευσης πυρηνικών εξέφρασαν ανησυχία για το γεγονός ότι ο Τραμπ έχει πρόσβαση σε πυρηνικά όπλα. Αυτοί οι αξιωματικοί, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για την εκτέλεση εντολών εκτόξευσης πυρηνικών όπλων, υπέγραψαν μια επιστολή προειδοποιώντας ότι ο Τραμπ δεν θα έπρεπε να έχει “το δάχτυλό του πάνω στο κουμπί” λόγω της άστατης ιδιοσυγκρασίας του.

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να ανησυχούμε βαθύτατα για το τι θα κάνει o Τραμπ με τη νεοσυσταθείσα προεδρική του εξουσία. Έχει, στο κάτω κάτω, ορκιστεί να εκδικηθεί τους αντιπάλους του. Αν εννοεί πραγματικά αυτή την απειλή ή αν χρησιμοποιεί το μίσος της ξενοφοβικής εκλογικής βάσης του για να αυξήσει τις ψήφους είναι άγνωστο. Αλλά αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η εκλογή του Τραμπ μας φέρνει σε επικίνδυνα και αχαρτογράφητα εδάφη.

Πρώτα ήρθαν για τα hashtags…

Πριν από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, τον Απρίλιο του 2016, μέλη περισσότερων από 90 αμερικανικών εθνοτήτων συγκεντρώθηκαν στο Standing Rock στη Βόρεια Ντακότα για να προστατεύσουν ιερές τοποθεσίες των φυλών τους και την υδροδότηση τους. Συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν για την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Dakota Access, ο οποίος απειλεί να περάσει από την περιοχή. Μέχρι τον Νοέμβριο, υπήρξαν αναφορές για άμεση παρακολούθηση τους, από έδαφος και αέρα. Οι διαδηλωτές ανέφεραν ότι ελικόπτερα χαμηλής πτήσης συχνά αιωρούνταν πάνω από στρατόπεδα, φωτίζοντας με μερικές φορές με τους προβολείς τους στη μέση της νύχτας. Οι ακτιβιστές εξέφρασαν την ανησυχία τους για εισβολές στην ιδιωτική ζωή τους, συμπεριλαμβανομένων συνομιλιών που καταγράφηκαν ακόμη και όταν δεν ήταν βέβαιο ότι βρίσκονταν υπό παρακολούθηση οποιαδήποτε στιγμή.

Ο φόβος της συνεχούς παρακολούθησης στο Standing Rock συνέχισε να απειλεί τους διαδηλωτές στα τέλη Οκτωβρίου, όταν μια κοινοποίηση στο Facebook υποστήριζε ότι το αστυνομικό τμήμα του Morton County χρησιμοποίησε τα check-in του Facebook για να στοχεύσει τους ανθρώπους στο στρατόπεδο διαμαρτυρίας. Ξεκίνησε μια καμπάνια στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που καλούσε τους ανθρώπους να κάνουν check in στο Standing Rock και να μοιραστούν αυτό το αίτημα με τα δίκτυά τους, να κατακλύσουν και να μπερδέψουν την αστυνομία. Λίγο περισσότερο από 24 ώρες μετά την κλήση, περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα είχαν κάνει check in στο Standing Rock. Κάποιοι ανησυχούν ότι η αστυνομία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα από τα check-in για να παρακολουθήσει το δίκτυο των  ανθρώπων που έδειξαν συμπάθεια στις ομάδες που διαμαρτύρονται.

Πρόσφατες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η αστυνομική χρήση λογισμικού επιτήρησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τη συλλογή προσωπικών πληροφοριών που δημοσιεύουμε σε αυτά, κλιμακώνεται. Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU) έλαβε χιλιάδες δημόσιες αναφορές όπου αποκαλυπτόταν ότι οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου σε όλη την πολιτεία της Καλιφόρνιας “εξαγοράζουν κρυφά λογισμικό κοινωνικής κατασκοπείας που μπορεί να σαρώνει τους ακτιβιστές δημιουργώντας ένα δίχτυ ψηφιακής επιτήρησης”. Το λογισμικό αυτό παρακολουθούσε τις “απειλές για τη δημόσια ασφάλεια” εντοπίζοντας τα hashtag όπως #BlackLivesMatter, #DontShoot, #PoliceBrutality και πολλά άλλα.

Η ACLU αναφέρει ότι, από τις 63 υπηρεσίες επιβολής νόμου της χώρας, οι 20 έχουν αποκτήσει ισχυρά εργαλεία επιτήρησης κοινωνικών δικτύων όπως το MediaSonar, το X1 Social Discovery και το Geofeedia. Ακόμα χειρότερα, η ACLU σημειώνει ότι δεν βρήκαν στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτές οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου προτίθενται να παρέχουν κάποια δημόσια ενημέρωση, να οργανώσουν συζητήσεις, να ακούσουν τη γνώμη της τοπικής κοινότητας ή την συγκατάθεση των νομοθετών για τη χρήση αυτής της επεμβατικής τεχνολογίας. Καμία υπηρεσία “δεν δημιούργησε κάποια πολιτική χρήσης που θα περιόριζε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται αυτά τα εργαλεία και θα βοηθούσε στην προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών”. Ίσως ανησυχούν για την εναντίωση της κοινής γνώμης.

Μάτια στον ουρανό

Έξω από το δικαστήριο της Βαλτιμόρης στα τέλη Ιουνίου, μια ομάδα ανθρώπων κρατούσε πλακάτ απαιτώντας δικαιοσύνη για τον Freddie Gray. Ο Gray, ένας 25χρονος μαύρος, πέθανε ενώ ήταν υπό κράτηση τον Απρίλιο του 2015. Στο δικαστήριο, η εισαγγελία ισχυρίστηκε ότι ο αξιωματικός Caesar Goodson οδηγούσε το αστυνομικό του όχημα απρόσεκτα μέσα στην πόλη ταρακουνώντας και χτυπώντας σκόπιμα το σώμα του Gray που βρισκόταν  στο πίσω μέρος του βαν. Από την απερίσκεπτη οδήγηση έσπασε ο λαιμός του Gray.

Έξω από το δικαστήριο, ένας άνδρας που στεκόταν μαζί με τους διαδηλωτές διερωτήθηκε γιατί, με εκατοντάδες κάμερες στο επίπεδο του δρόμου, η αστυνομία της Βαλτιμόρης δεν είχε βίντεο από το περιστατικό που οδήγησε στο θάνατο του Gray. Όχι μόνο υπήρχαν πολλές κάμερες που θα μπορούσαν να έχουν καταγράψει κάτι, αλλά η αστυνομία της πόλης είχε δοκιμάσει, χωρίς να ενημερώσει το κοινό, ένα σύστημα εναέριας επιτήρησης προσαρμοσμένο από τη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ. Μια έρευνα του Bloomberg αποκάλυψε ότι το σύστημα παρακολούθησης χρησιμοποιεί ευρυγώνιες κάμερες  για να καταγράψει περίπου 30 τετραγωνικά μίλια σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή, στέλνοντας εικόνες σε πραγματικό χρόνο στους αναλυτές στο έδαφος. Στη συνέχεια, το βίντεο αποθηκεύεται και είναι διαθέσιμο για έλεγχο, μερικές εβδομάδες αργότερα, εάν είναι απαραίτητο. Ο δικαστής απάλλαξε τον Officer Goodson από όλες τις κατηγορίες στην περίπτωση του Gray. Και όμως το σύστημα εναέριας επιτήρησης της αστυνομίας της Βαλτιμόρης δοκιμάζεται πάνω από εκείνους που διαμαρτύρονται έξω από τα δικαστήρια.

Παρόλο που δεν αναφέρθηκε ότι οι κάμερες κατέγραψαν τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του Gray, το FBI κυκλοφόρησε δικό του βίντεο που επιβεβαιώνει την παρακολούθηση του κινήματος Black Lives Matter. Οι καταγραφές του FBI χρονολογούνται από τις 29 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου του 2015 και λαμβάνονται από αεροσκάφη και drones. Αυτές και άλλες αναφορές, όπως η παρακολούθηση από το FBI των προγενέστερων διαμαρτυριών του Black Lives Matter που ξέσπασε μετά τη δολοφονία από την αστυνομία του 18χρονου μαύρου Michael Brown στο Ferguson Missouri, έρχονται σε αντίθεση με δηλώσεις των αξιωματούχων του FBI που λένε ότι το Προεδρείο δεν χρησιμοποιεί αεροπλάνα κατασκοπείας για την παρακολούθηση ειρηνικών διαμαρτυριών.

Στην πραγματικότητα, μια έρευνα από την North Star Post το 2015 αποκάλυψε ότι τουλάχιστον 100 αεροσκάφη χρησιμοποιούνται από τις αμερικανικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου για την κατασκοπεία πολιτών. Αυτά τα αεροσκάφη είναι εξοπλισμένα με προηγμένη τεχνολογία απεικόνισης και κάμερες υψηλής ανάλυσης – ειδικά το StingRay, μυστική τεχνολογία παρακολούθησης των κινητών τηλεφώνων και πιθανά υπέρυθρα ή άλλα συστήματα νυχτερινής όρασης. Το Associated Press ανέφερε στο FBI ότι σε διάστημα μόλις 30 ημερών είχε εντοπίσει τουλάχιστον πενήντα αεροσκάφη και είχε εντοπίσει πάνω από εκατό πτήσεις σε έντεκα πολιτείες. Αλλά το FBI κράτησε αυτή την επιχείρηση κρυφή από το αμερικανικό κοινό, καταλογραφώντας τα αεροσκάφη σε υπεράκτιες εταιρείες που δεν υπάρχουν.

Όπως και το ελληνικό μυθολογικό τέρας, ο Άργος Πανόπτης, το FBI γέμισε με μάτια ολόκληρο τον ουρανό του αμερικανικού έθνους για να επιτηρεί τον κόσμο και να κατασκοπεύει τους διαδηλωτές. Ο Πανόπτης – από το ελληνικό “παν” (όλος) και οπτικός – έβλεπε τα πάντα γιατί είχε εκατό μάτια που κάλυπταν το σώμα του από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα. Αυτό το τέρας ήταν η έμπνευση για την σωφρονιστική φυλακή που πρότεινε ο φιλελεύθερος φιλόσοφος Jeremy Bentham, το “Panopticon.” Χρησιμοποιώντας το μοντέλο ως μεταφορά, ο γάλλος φιλόσοφος Michel Foucault υποστήριξε ότι απεικονίζει τον ορισμό των σχέσεων εξουσίας στην καθημερινή ζωή. Οι αρχές ελπίζουν ότι εάν υπάρχει μια κάμερα κατασκοπείας εναέρια – μέσω αεροσκαφών, drones, CCTV, οποιασδήποτε ηλεκτρονικής συσκευής ή τεχνολογίας γεωγραφικού εντοπισμού από τις εφαρμογές πλοήγησης αλλά και τα κοινωνικά σας δίκτυα -, θα διορθώσετε τη συμπεριφορά σας. Ακόμη και αν δεν σας κατασκοπεύουν πραγματικά, η απειλή του ότι κάποιος κάνει κάτι τέτοιο θα συμβάλει στη διατήρηση της τάξης.

Η οικονομία του  “Καπιταλισμού της επιτήρησης”

Στο βιβλίο του το 1964, ο “Ο άνθρωπος της μίας διάστασης”, ο φιλόσοφος Herbert Marcuse ισχυρίστηκε ότι στις τεχνολογικά προηγμένες κοινωνίες ο ολοκληρωτισμός μπορεί να επιβληθεί χωρίς τρόμο. Αυτό συμβαίνει με τη μετατροπή της ιδιωτικής ζωής σε μέρος ενός συνολικού συστήματος κυριαρχίας. Για τον Marcuse, η σφαίρα της μαζικής κατανάλωσης, για παράδειγμα, ξεπέρασε τις βασικές ανάγκες για να προσφέρει περισσότερη άνεση, πολυτέλεια και ευημερία. Αυτά τα κίνητρα όχι μόνο καλύπτουν τις καθημερινές καταπιεστικές εντυπώσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, αλλά λειτουργούν και ως λούστρο που παγιδεύει τη φαντασία των ανθρώπων από τον οραματισμό ενός διαφορετικού, ίσως καλύτερου τρόπου ζωής.

Στον σημερινό τεχνολογικά προηγμένο κόσμο της πληροφορικής και των επικοινωνιών, η διαδικασία μετατροπής της ιδιωτικής ζωής σε ένα γενικό σύστημα κυριαρχίας συμβαίνει κρυφά – ακόμα και αν το τελικό προϊόν εμφανίζεται παντού.

Η Yahoo, για παράδειγμα, στοχεύει στην κατοχύρωση ευρεσιτεχνιών “έξυπνων πινακίδων” που θα τοποθετηθούν δίπλα σε αυτοκινητόδρομους, σε αεροδρόμια, σε πορθμεία, σε μπαρ και ξενοδοχεία, σε συστήματα δημόσιων συγκοινωνιών, σε διασταυρώσεις και σε άλλους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Αυτές οι ψηφιακές διαφημιστικές πινακίδες θα βασίζονται σε μια σειρά επεμβατικών τεχνολογιών παρακολούθησης, όπως κυψελών, κινητών εφαρμογών, στατικών εικόνων, βιντεοκαμερών, πλοήγησης οχημάτων, δορυφόρων, αεροσκαφών, μικροφώνων, ανιχνευτών κίνησης και “βιομετρικών αισθητήρων” όπως δακτυλικών αποτυπωμάτων, συσκευών αναγνώρισης προσώπου και αμφιβληστροειδή. Οι έξυπνες διαφημιστικές πινακίδες της Yahoo θα αποβλέπουν στον εντοπισμό συγκεκριμένων ατόμων και εκείνων που βρίσκονται ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο για να προσδιορίσουν τα δημογραφικά τους δεδομένα και την κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση. Θα δημιουργήσουν προφίλ για τους ανθρώπους που βρίσκονται στη γύρω περιοχή, πριν εμφανίσουν εξατομικευμένες διαφημίσεις σε αυτά. Η Yahoo χαρακτήρισε αυτή τη διαδικασία “ομαδοποίηση”. Άλλοι χαρακτήρισαν αυτή την εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων για εταιρικό κέρδος ως “καπιταλισμό της Στάζι”. Νέες κοινωνικές θεωρίες εμφανίζονται γρήγορα σε αυτόν τον τομέα.

Η διαδικασία μέσω της οποίας η τεχνολογία ανταποκρίνεται σε άτομα και ομάδες για να παρακολουθεί και να τροποποιεί την ανθρώπινη συμπεριφορά με κλιμακούμενους και κερδοφόρους τρόπους έχει περιγραφεί από την Shoshana Zuboff, ομότιμη καθηγήτρια στο Harvard Business School, ως ένα νέο υπο-είδος καπιταλισμού γνωστού ως «καπιταλισμό επιτήρησης». Η Zuboff περιγράφει τον εποπτικό καπιταλισμό ως «μια νέα λογική συσσώρευσης». Είναι μια «νέα οικονομική μεταλλαγή που εκτρέφεται από την παράνομη σύζευξη των τεράστιων δυνάμεων του ψηφιακού με τη ριζική αδιαφορία και τον εγγενή ναρκισσισμό του οικονομικού καπιταλισμού και το νεοφιλελεύθερο όραμά του που κυριαρχούσε στο εμπόριο για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες, ειδικά στις αγγλοσαξονικές οικονομίες.”

Η απίστευτη εξέλιξη στην επεξεργαστική δύναμη των υπολογιστών, οι πολύπλοκοι αλγόριθμοι και τα άλματα στις δυνατότητες αποθήκευσης δεδομένων συνδυάζονται για να καταστεί δυνατός ο καπιταλισμός επιτήρησης. Είναι η διαδικασία της συσσώρευσης με την εκποίηση των δεδομένων που παράγουν οι άνθρωποι. Εμφανίζεται τόσο με υπόγειους όσο και με φαινομενικά αγαθούς τρόπους.

Πέρα απ’ την εικονική πραγματικότητα στην πραγματική απελευθέρωση

Οι τεχνολογικά προηγμένες κοινωνίες παράγουν όλο και πιο προσωποποιημένους κόσμους. Προσαρμοστικοί αλγόριθμοι μας προτείνουν την επόμενη σειρά στο Netflix που θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε. Η Amazon Prime μας συνιστά προϊόντα που θα μπορούσαν να παραδοθούν την επόμενη μέρα. Τα παιχνίδια Αυξημένης και Εικονικής Πραγματικότητας, τα οποία συμπληρώνουν και παρέχουν επαναστατικές ψηφιακές δυνατότητες, βρίσκονται σε άνοδο. Αυτή η πορεία προς την εξατομίκευση συνδυάζεται με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις που προσφέρουν μια αίσθηση επιλογής και ικανοποίησης σε έναν κόσμο γεμάτο συντριπτική ανισότητα και αδικία.

Η εμφάνιση της ευημερίας, η αίσθηση ότι όλες οι γνώσεις και οι εικονικές δυνατότητες είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο, στα χέρια μας, στην παλάμη του χεριού μας, που μας περιβάλλει όπου κι αν πάμε, είναι μια ψηφιακή απόσπαση από τη δομική καταπίεση που ενσωματώνεται στο σύνολο των καθημερινότητας. Είναι μια τοξική απόσπαση προσοχής από εκείνους που αγωνίζονται να προστατεύσουν τις κοινότητές τους, όπως οι αυτόχθονες λαοί στο Standing Rock και το κίνημα Black Lives Matter. Είναι μια απόσπαση της προσοχής από τον σεξισμό, την αποδυνάμωση, την περιβαλλοντική αποσύνθεση, την ταξική κυριαρχία και τον ρατσισμό, ενώ με πολλούς τρόπους η ίδια γαλβανίζει και αυτά τα ίδια προβλήματα.

Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η ριζοσπαστική φαντασία να επανεξετάσουμε το πως οι ισχυρές τεχνολογικές αλλαγές θα μπορούσαν να επαναπροσδιοριστούν ώστε να τροφοδοτήσουν τους φτωχούς, να παράσχουν υγεία, εκπαίδευση και πολιτισμό σε όλους, να αποκεντρώσουν τις κοινωνίες και να επιτύχουν την αυτοδιοίκηση, την ισονομία και την δημοκρατική αυτονομία. Ο αριθμός των ενεργών χρηστών εικονικής πραγματικότητας εκτιμάται ότι θα αυξηθεί στα 171 εκατομμύρια μέχρι το 2018. Για τους ανθρώπους που φαντάζονται ολόκληρους νέους κόσμους όλη την ώρα, το να φανταστούν μόνο έναν νέο κόσμο – τον δικό μας – στον οποίο θα υπάρχουν φιλικά οικολογικά έξυπνα σπίτια, έξυπνες πόλεις, έξυπνα σχολεία και έξυπνα νοσοκομεία για όλους, δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολο. Η τεχνολογία υπάρχει. Η επίτευξη “κοινής πολυτέλειας” για όλους είναι πλέον πιο δυνατή από ποτέ.

Ωστόσο, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι κρατικοί θεσμοί έχουν υιοθετήσει και μετασχηματίσει τις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών σε μερικά από τα πιο ισχυρά εργαλεία κοινωνικού ελέγχου που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Τα δίκτυά τους, οι πλατφόρμες και οι συσκευές επιτήρησής τους επέτρεψαν μια επικίνδυνη συγχώνευση δημόσιας και ιδιωτικής εξουσίας και είναι σαφώς σχεδιασμένα να εδραιώσουν τις δικές τους προνομιακές και κυριαρχικές θέσεις. Εξαρτάται από εμάς, τους ανθρώπους και τις κοινότητες που πλήττονται περισσότερο, να αγωνιστούμε για την επανόρθωση, την αποκέντρωση και την αναδημιουργία αυτών των τεχνολογιών, προκειμένου να καταστούν δυνατοί νέοι και καλύτεροι τρόποι ζωής.

Πηγή άρθρου: https://medialibre.net

Του Ευάγγελου Φαρμακίδη*

Μόλις έχει τελειώσει το τελευταίο επεισόδιο της καινούριας σεζόν της αγαπημένης μας σειράς του Netflix και έχουμε αποφασίσει να βγούμε για μια βόλτα. Πριν κλείσουμε την τηλεόραση για να ετοιμαστούμε, μια άλλη σειρά κεντρίζει το ενδιαφέρον μας. Εμφανίστηκε στα προτεινόμενα και τυχαίνει να είναι το είδος της σειράς που μας αρέσει. Μετά από μια γρήγορη ματιά αποφασίζουμε να δούμε μόνο το Trailer για να σιγουρευτούμε ότι είναι της αρεσκείας μας.

Πράγματι είναι! Η έξοδος ακυρώνεται και ένας νέος μαραθώνιος επεισοδίων (Binge-Watching) ξεκινά.

Πόσο ελεύθερες είναι άραγε οι επιλογές μας στην εποχή των Big Data;

Θέλαμε πράγματι να μείνουμε σπίτι και να δούμε μια νέα σειρά ή θέλαμε να βγούμε για μια βόλτα;

Μήπως με κάποιον έντεχνο τρόπο η βούλησή μας επηρεάζεται σημαντικά και οι αποφάσεις μας καθοδηγούνται;

Στα παραπάνω ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια σύντομη, απλή και κατανοητή απάντηση.

Η επιλογή του παραδείγματος του Netflix δεν είναι ασφαλώς τυχαία. Όπως δεν είναι τυχαία και η εμφάνιση της νέας προτεινόμενης ενδιαφέρουσας σειράς στην οθόνη της τηλεόρασής μας.

To Netflix σήμερα αριθμεί περί τους 137 εκατομμύρια συνδρομητές σε 190 χώρες και οφείλει μεγάλο μέρος της επιτυχίας του στα Big Data. Η ανάλυση δεδομένων είναι μια πρακτική που η εταιρία εφάρμοσε από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, όταν η υπηρεσία Streaming δεν ήταν διαθέσιμη και το Netflix εξυπηρετούσε τους πελάτες του αποκλειστικά με την αποστολή DVDs στο σπίτι μέσω του ταχυδρομείου. Μελετώντας τις προτιμήσεις άλλων πελατών του, τους πρότεινε ταινίες που πιθανόν να τους ενδιέφεραν.

Με την πρακτική αυτή θέλησε να αυξήσει τα έσοδά του και ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που ανέκυπτε κάθε φορά που μια ταινία βραβευόταν με Όσκαρ ή κάποιος διάσημος κριτικός ταινιών έγραφε μια διθυραμβική κριτική για μια ταινία: η ζήτηση της συγκεκριμένης ταινίας αυξανόταν κατακόρυφα με αποτέλεσμα αφενός το Netflix να μην μπορεί να εξυπηρετήσει την αυξημένη ζήτηση και αφετέρου οι παλαιότερες ταινίες να μένουν στα αζήτητα με αποτέλεσμα η εταιρία να χάνει περισσότερα έσοδα.

Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να στρέψει τους πελάτες του σε λιγότερο διάσημες ή παλαιότερες ταινίες. Για τον λόγο αυτό ανέπτυξε έναν αλγόριθμο πρόβλεψης, ο οποίος ονομάστηκε Cinematch, για να προτείνει στους χρήστες του νέες ταινίες με βάση τις προτιμήσεις των άλλων χρηστών.

Αργότερα, τον Οκτώβριο του 2006, θέλοντας να βελτιώσει την απόδοση του αλγορίθμου, προκήρυξε έναν ανοιχτό διαγωνισμό, το Netflix Prize. Η ομάδα που θα κατάφερνε να βελτιώσει σε ικανοποιητικό βαθμό τα αποτελέσματα του αλγορίθμου θα κέρδιζε χρηματικό έπαθλο ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Στον διαγωνισμό, ο οποίος τράβηξε το ενδιαφέρον ολόκληρης της παγκόσμιας κοινότητας, συμμετείχαν περισσότερες από 40.000 ομάδες ειδικών (στους τομείς των μαθηματικών, της στατιστικής, της πληροφορικής κ.α.) από 183 διαφορετικές χώρες του κόσμου. Για τον σκοπό αυτό δόθηκε στους ερευνητές πρόσβαση σε αξιολογήσεις και κριτικές 500.000 χρηστών του Netflix.

Χρειάστηκαν τρία ολόκληρα χρόνια για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα και το βραβείο τελικά δόθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2009. Ο αλγόριθμος που κέρδισε ήταν αποτέλεσμα κοινοπραξίας 4 ομάδων υπό την ονομασία BellKor’s Pragmatic Chaos και βελτίωνε τα αποτελέσματα του υπάρχοντος αλγορίθμου κατά 10.06%. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να λαμβάνουμε προτάσεις, οι οποίες ξεπερνούν σε ποσοστό επιτυχίας το 85%.

Κρατώντας μας απασχολημένους με συνεχόμενη ροή προτάσεων, το Netflix καταφέρνει κάθε μήνα να ανανεώνουμε τη συνδρομή μας. Αν δεν υπήρχαν οι προτάσεις αυτές, είναι πιθανό ότι μετά το τέλος της τελευταίας σεζόν της αγαπημένης μας σειράς, θα ακυρώναμε τη συνδρομή μας, τουλάχιστον μέχρις ότου κυκλοφορήσει η νέα σεζόν της αγαπημένης μας σειράς.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσωποποιημένης εμπορικής πρακτικής του Netflix είναι το ακόλουθο: Για την προώθηση της -ίσως πιο διάσημης- σειράς του, που ανέδειξε και καθιέρωσε την εταιρία, το House of Cards, γυρίστηκαν διαφορετικά trailers με διαφορετικές εκδοχές της ίδιας σειράς, που όμως απευθύνονταν σε διαφορετικές ομάδες κοινού, ανάλογα με τις προτιμήσεις τους. Έτσι, στα προτεινόμενα κάθε “ομάδας” εμφανιζόταν διαφορετικό trailer για την ίδια ακριβώς σειρά, ανάλογα με το ιστορικό των προτιμήσεών τους. Για παράδειγμα, οι φίλοι των δραματικών ταινιών έβλεπαν μια πιο δραματική εκδοχή της σειράς, ενώ αντίστοιχα οι φίλοι των περιπετειών μια πιο περιπετειώδη εκδοχή της κ.ο.κ..

Το Netflix σήμερα συλλέγει διάφορα δεδομένα των χρηστών του, όπως η ηλικία, το φύλο, η γεωγραφική θέση, πληροφορίες σχετικά με τον υπολογιστή τους ή άλλες συσκευές που χρησιμοποιούν για την πρόσβαση στην υπηρεσία, τα προγράμματα που παρακολούθησαν από την ημέρα της εγγραφής τους, οι ημέρες και οι ώρες που συνδέονται, το ιστορικό των αναζητήσεών τους, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο έκαναν scroll κατά την περιήγησή τους. Καταγράφει ακόμα κάθε πότε κάνουν παύση, πηγαίνουν πίσω για να ξαναδούν μια σκηνή ή πότε περνούν με fast play μια βαρετή σκηνή.

Στην επιστήμη σήμερα δεν υπάρχει ένας οικουμενικά αποδεκτός ορισμός για τα Big Data. Μπορούμε όμως να πούμε ότι ως “Μεγάλα Δεδομένα” ορίζονται τα δεδομένα, ανεξαρτήτως είδους, που συγκεντρώνουν τα εξής βασικά χαρακτηριστικά: υπερβολικά μεγάλο όγκο (volume), μεγάλη ποικιλία (variety) και υψηλή ταχύτητα συλλογής – ακόμη και σε πραγματικό χρόνο – από πολλαπλές πηγές (velocity).

Data mining ή εξόρυξη δεδομένων είναι η διαδικασία μέσω της οποίας αποκτά κανείς χρήσιμες πληροφορίες μέσα από την κατάλληλη επεξεργασία των «ακατέργαστων», αταξινόμητων, πολύπλοκων και με μεγάλο όγκο δεδομένων, τα οποία προηγουμένως έχουν συλλεχθεί και βρίσκονται σε τεράστιες και αχανείς βάσεις.

Οι πληροφορίες που εξορύσσονται από τα δεδομένα είναι ένα πανίσχυρο “όπλο” στα χέρια των Marketers, οι οποίοι τις χρησιμοποιούν για την προώθηση των προϊόντων ή ακόμα και για τη σχεδίαση νέων.

Τα δεδομένα σήμερα, στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, έχουν την ίδια αξία με αυτή που είχε το πετρέλαιο για τη 2η Βιομηχανική Επανάσταση και ο ατμός για την 1η (The world’s most valuable resource is no longer oil, but data, The Economist, 2017).

Με τον παραπάνω τρόπο, το Netflix γνωρίζει ποια από τα προγράμματά του πρέπει να μας προτείνει, αλλά επιπλέον στηρίζει και την παραγωγή των νέων προγραμμάτων του στις προτιμήσεις και τις συνήθειες των χρηστών του. Γνωρίζοντας με ακρίβεια τί προτιμούν οι χρήστες του, παράγει προγράμματα που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνουν επιτυχίες, πριν καν γυριστούν.

Η χρήση των μεθόδων αυτών εμπορικής προώθησης σε καμία περίπτωση δεν είναι κατακριτέα, ούτε φυσικά είναι πρόθεση του γράφοντος να ξορκίσει τα Big Data, τα οποία αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα σε πολλούς τομείς της ζωής μας και πέρα από την εμπορική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα στην Ιατρική Επιστήμη.

Αντίθετα, τα οφέλη για τον ενημερωμένο καταναλωτή είναι πολλαπλά, καθώς του παρέχεται η ευκαιρία να κάνει σωστές επιλογές, οι οποίες θα είναι της αρεσκείας του και θα καλύπτουν τις ανάγκες του, ενώ ταυτόχρονα εξοικονομεί χρόνο και χρήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 την αξία των προσωπικών δεδομένων και θέσπισε ένα ειδικό νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου από τη μια να διευκολύνει την ελεύθερη ροή τους και από την άλλη να προστατεύσει τους κατοίκους των χωρών μελών της. Τελευταία μεγάλη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία της είναι η ψήφιση του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων ή ευρύτερα γνωστού ως GDPR. Σημειωτέον ότι αναμένεται ο νέος Κανονισμός ePrivacy, που θα αφορά, μεταξύ άλλων, και την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.

Η σημασία των μεγάλων δεδομένων για τις σύγχρονες οικονομίες και την επιστήμη του Marketing είναι αδιαμφισβήτητη. Άλλωστε, όπως πολύ εύστοχα έχει επισημάνει ο Dan Zarrella “Marketing without data is like driving a car with your eyes closed”.

Οι καταναλωτές όμως θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι, ώστε οι πρακτικές αυτές να λειτουργούν προς όφελός τους και όχι επηρεάζοντας τη βούλησή τους, χειραγωγώντας τις αποφάσεις τους και καθορίζοντας τον τρόπο ζωής τους.

Bιβλιογραφία

  •     Mareike Jenner, (2018), Netflix and the Re-invention of Television. Palgrave Macmillan.
  •     Pant V., Yu E., (2018), Conceptual Modeling to Support the “Larger Goal” Pivot – An Example from Netflix. In: Buchmann R., Karagiannis D., Kirikova M. (eds) The Practice of Enterprise Modeling. PoEM 2018. Lecture Notes in Business Information Processing, vol 335. Springer, Cham.
  •     Kai-Ingo Voigt, OanaBuliga, Kathrin Michl, (2017), Entertainment on Demand: The Case of Netflix. In: Business Model Pioneers, Springer International Publishing.
  •     Jenkins J., (2017), Netflix. In: Schintler L., McNeely C. (eds) Encyclopedia of Big Data, Springer, Cham
  • Roberts R., (2017), Live TV, Netflix, Amazon, the Universe! In: Mastering Media with the Raspberry Pi. Apress, Berkeley, CA.
  • McDonald K. & Smith-Rowsey D., (2016), The Netflix effect: Technology and entertainment in the 21st century. London: Bloomsbury Academic.
  • Amatriain X., Basilico J., (2015), Recommender Systems in Industry: A Netflix Case Study. In: Ricci F., Rokach L., Shapira B. (eds) Recommender Systems Handbook. Springer, Boston, MA.
  •     Mary J. Cronin, (2014), Netflix Switches Channels. In: Top Down Innovation, Springer International Publishing.
  • Keating, Gina, (2012), Netflixed: The Epic Battle for America’s Eyeballs. Portfolio/ Penguin.
  •     Robert M. Bell, Yehuda Koren& Chris Volinsky, (2010), All Together Now: A Perspective on the Netflix Prize. CHANCE, 23:1, 24-29.
  •     S. Finlay, (2014), Predictive Analytics, Data Mining and Big Data, Palgrave Macmillan UK.
  •     Min Chen, Shiwen Mao, Yin Zhang, Victor CM Leung, (2014), Big Data: Related Technologies, Challenges and Future Prospects, Springer International Publishing.
  •     Hrushikesha Mohanty, PrachetBhuyan, Deepak Chenthati, (2015), Big Data: A Primer, Springer India.

*Ο Ευάγγελος Φαρμακίδης είναι μέλος της Homo Digitalis, ασκούμενος δικηγόρος, τελειόφοιτος του ΔΠΜΣ «Δίκαιο και Πληροφορική» του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής, ΠαΜακ και της Νομικής Σχολής, ΔΠΘ, μεταπτυχιακός φοιτητής Ποινικού Δικαίου και Εγκληματολογικών Επιστημών στη Νομική Σχολή, ΔΠΘ, κάτοχος Διπλώματος στην Κοινωνική Οικονομία και Κοινωνική Επιχειρηματικότητα και Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πηγή άρθρου: https://www.homodigitalis.gr/posts/3791

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Τα Bitcoin που έχουν γίνει μέχρι σήμερα mining ξεπέρασαν το 85% και έχουν πλέον εξορυχθεί πάνω από 17 εκατομμύρια 850 χιλιάδες ψηφιακά νομίσματα. Τα υπόλοιπα 3.5 εκατομμύρια αναμένετε να γίνουν mining στα επόμενα 122 χρόνια μέχρι το 2140 που είναι και η χρονιά ορόσημο που θα βγει μέσα από την διαδικασία του ψηφιακού mining και το τελευταίο Bitcoin.

Μέχρι το επόμενο halving του Bitcoin δηλαδή την μείωση της παραγωγής των Bitcoin ανά block στο μισό που αναμένετε να πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2020 θα έχουν εξορυχθεί πάνω από 18 εκατομμύρια ψηφιακά νομίσματα. Ακολούθως στα halving του 2024 θα έχουμε ξεπεράσει τα 19 εκατομμύρια Bitcoin ενώ το 2028 θα έχουνε εξορυχθεί πάνω από 20 εκατομμύρια ψηφιακά νομίσματα με τα υπόλοιπα μέχρι το προκαθορισμένο αριθμό των 21 εκατομμυρίων ψηφιακών νομισμάτων να γίνονται mining σταδιακά μέχρι το 2140.

Μεγάλη αύξηση έχει σημειωθεί και στην επεξεργαστική ισχύ του Bitcoin mining καθώς πλέον έχει ξεπεράσει τα 70ΕH/s με την επόμενη διόρθωση της ισοτιμίας να αναμένετε και αυτή ανοδική κατά 5-7%.

The post Εξορύχθηκε το 85% όλων των Bitcoin appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Του Δρ. Θεόδωρου Χίου*

Η νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία 2019/790 για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα στην ψηφιακή ενιαία αγορά (Digital Single Market Directive – DSM) η οποία τέθηκε σε ισχύ τον περασμένo Μάιο, έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό κυρίως λόγω των διατάξεων που αφορούν την ανάρτηση προστατευόμενου περιεχομένου σε πλατφόρμες διαμοιρασμού όπως το Youtube και την εισαγωγή νέου συγγενικού δικαιώματος υπέρ των εκδοτών τύπου για διαδικτυακές χρήσης των εκδόσεών τους (τέως άρθρα 13 και 15). Λιγότερο γνωστή (αλλά εξίσου σημαντική) είναι η ενότητα της Οδηγίας που περιέχει μέτρα για την εξασφάλιση ευρύτερης πρόσβασης σε περιεχόμενο τέχνης και πολιτισμού εντός της ενιαίας ψηφιακής αγοράς της ΕΕ.

Το άρθρο 14 της Οδηγίας 2019/790 και ο Δημόσιος Τομέας (Public Domain) στο προσκήνιο.

Σε αυτήν την ενότητα εντάσσεται και η διάταξη του άρθρου 14, η οποία επιδιώκει να διευκολύνει τη χρήση έργων, των οποίων η διάρκεια προστασίας από πνευματικά δικαιώματα έχει λήξει και ανήκουν, πλέον, στο Δημόσιο Τομέα (public domain)[1].

Σύμφωνα με τη εν λόγω διάταξη η οποία τιτλοφορείται «Έργα εικαστικών τεχνών που έχουν καταστεί κοινό κτήμα»: «όταν έχει λήξει η διάρκεια προστασίας ενός έργου εικαστικών τεχνών, κάθε υλικό που προκύπτει από πράξη αναπαραγωγής του εν λόγω έργου δεν υπόκειται σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικά δικαιώματα, εκτός εάν το υλικό που προκύπτει από την εν λόγω πράξη αναπαραγωγής είναι πρωτότυπο υπό την έννοια ότι αποτελεί προσωπική πνευματική δημιουργία του δημιουργού.»

Ratio της ρύθμισης.

Ως γνωστόν, κάθε έργο (πχ. κείμενο, φωτογραφία, μουσική σύνθεση, έργο εικαστικών τεχνών κλπ.) καθίσταται κοινό κτήμα μετά την πάροδο 70 ετών από το θάνατο του δημιουργού του. Μετά τη λήξη της προστασίας από πνευματικά δικαιώματα, τα έργα μπορούν να τύχουν ελεύθερης χρήσης, αναπαραγωγής και εκμετάλλευσης από τον καθένα, ακόμα και για εμπορικό σκοπό, χωρίς την ανάγκη προηγούμενης λήψης άδειας.

Εντούτοις, σε ορισμένα κράτη μέλη είναι δυνατή η επίκληση πνευματικών ή συγγενικών δικαιωμάτων επί των ψηφιοποιημένων αντιγράφων και απεικονίσεων των έργων αυτών, όπως π.χ. επί ψηφιακών φωτογραφιών έργων, που απεικονίζουν ή αναπαράγουν με άλλο τρόπο τα μη προστατευόμενα έργα από του δημιουργούς των εν λόγω αντιγράφων.

Ως εκ τούτου, θεωρήθηκε ότι η δημιουργία μονοπωλίου επί των εν λόγω αναπαραγωγών υπονομεύει το καθεστώς του Δημόσιου Τομέα και ότι οι διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών περί πνευματικής ιδιοκτησίας που διέπουν την προστασία των εν λόγω αναπαραγωγών δημιουργούν ανασφάλεια δικαίου και επηρεάζουν τη διασυνοριακή διάδοση έργων εικαστικών τεχνών που έχουν καταστεί κοινό κτήμα.

Περιφρούρηση του Δημόσιου Τομέα.

Σε απάντηση της ανωτέρω πρόκλησης, η διάταξη του άρθρου 14 εισάγει έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή Δημοσίου Τομέα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και θέτει ένα νομικό φραγμό στη μονοπώληση των αναπαραγωγών μη προστατευόμενων πλέον έργων, κρίνοντας ότι η προστασία των αναπαραγωγών έργων  που ανήκουν στο Δημόσιο Τομέα μέσω δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικών δικαιωμάτων δεν συνάδει με τη λήξη της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων[2].

Αυτό καθίσταται δυνατό με την κατά πλάσμα δικαίου προβλεπόμενη αδυναμία απόκτησης πνευματικών ή συγγενικών δικαιωμάτων επί «κάθε υλικού» που προκύπτει από «πράξη αναπαραγωγής» και αναπαράγει μη προστατευόμενο έργο εικαστικών τεχνών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι παράγωγες ψηφιακές απεικονίσεις (π.χ. φωτογραφίες ενός έργου) ή άλλες αναπαραγωγές (π.χ. τρισδιάστατα αντίγραφα) των κοινόχρηστων πλέον έργων τίθενται εκτός του πεδίου προστασίας από το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας.

Διπλή οριοθέτηση: εικαστικά έργα και πιστές αναπαραγωγές.

Πάντως, η ανωτέρω ρύθμιση υπόκειται σε δύο βασικούς περιορισμούς:

  1. αφορά μόνον τα έργα εικαστικών τεχνών και
  2. καλύπτει μόνο τις πιστές αναπαραγωγές τους[3].

Τούτο σημαίνει ότι αφενός η διάταξη δεν εφαρμόζεται σε έργα πέραν των εικαστικών τεχνών, όπως πχ. κείμενα, μουσικές συνθέσεις κλπ. Το υλικό που προκύπτει από τα εν λόγω έργα θα δύναται να προστατεύεται από πνευματικά ή συγγενικά δικαιώματα (πχ. εκδοτικά ή παραγωγού και εκτελεστών), εφόσον η σχετική εθνική νομοθεσία το προβλέπει.

Αφετέρου, το υλικό που αναπαράγει εικαστικά έργα που ανήκουν στο κοινό κτήμα δεν θα υπόκειται σε καθεστώς «παρόμοιας διανομής», αλλά στο σύνηθες καθεστώς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων εφόσον  χαρακτηρίζεται από πρωτοτυπία, δηλαδή, κατά τη ρητή υπόμνηση της διάταξης, αποτελεί προσωπική πνευματική δημιουργία του δημιουργού του.

Ως πρωτότυπες αναπαραγωγές μη προστατευόμενων έργων θα πρέπει μάλλον να θεωρήσουμε τις αποκαταστικές ψηφιοποιήσεις κοινόχρηστων εικαστικών έργων, τη δημιουργία σύνθετων έργων με βάση μη προστατευόμενα έργα (π.χ. κολλάζ) ή ακόμα τις δημιουργικές προσαρμογές ή μετατροπές τους (πχ. αλλαγή τεχνοτροπίας) .

Μία πρώτη αξιολόγηση της διάταξης.

Η διάταξη του άρθρου 14 είναι σημαντική στο βαθμό που εισάγει μία ρύθμιση πανευρωπαϊκής εφαρμογής που αναγνωρίζει την περιφρούρηση και προστασία του Δημοσίου Τομέα. Η δικαιοπολιτική στάθμιση που επιτυγχάνει τάσσεται υπέρ των συμφερόντων των χρηστών για προώθηση του πολιτισμού και της πρόσβασης στην πολιτιστική κληρονομιά, ιδίως στο ψηφιακό περιβάλλον[4], τουλάχιστον στον τομέα των έργων των εικαστικών τεχνών.

Στην πράξη, η νέα διάταξη διασφαλίζει ότι οι ψηφιακές πιστές απεικονίσεις εικαστικών έργων που ανήκουν στο κοινό κτήμα, όπως αυτές που είναι αναρτημένες στο διαδίκτυο ή αναμένεται να αναρτηθούν πχ. σε ψηφιακό αποθετήριο ή στην ιστοσελίδα ενός φορέα πολιτιστικής κληρονομιάς, θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα από το κοινό, για οποιοδήποτε σκοπό, ακόμα και εμπορικό, χωρίς όμως να αποκλείεται η εμπορική εκμετάλλευσή τους από τον εν λόγω φορέα[5].

Πάντως, η εισαγόμενη περιφρούρηση του Δημοσίου Τομέα είναι de minimis και χωρίς πρόβλεψη μέτρων επιβολής σε περίπτωση υπονόμευσής της. Στην πραγματικότητα, η αξιολόγηση της «πιστότητας» της αντιγραφής ή, αντιστρόφως, της πρωτοτυπίας του παράγωγου έργου απεικόνισης αναμένεται να αποτελέσει τον κρίσιμο σταθμιστικό παράγοντα για τη αναγνώριση ή όχι πνευματικών δικαιωμάτων επί παράγωγου ψηφιοποιημένου υλικού που αναπαράγει έργα του κοινού κτήματος. Η ρητή αναφορά στο (μάλλον χαμηλό) ευρωπαϊκό κριτήριο της πρωτοτυπίας ενδεχομένως να παρέχει ερείσματα για μία συσταλτική προσέγγιση περί της πιστότητας του αντιγράφου.

Προοπτικές για τη χρήση απεικονίσεων μνημείων που ανήκουν στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά.  

Τελικό στάδιο για την πλήρη θετικοποίηση της διάταξης του άρθρου 14 είναι η μεταφορά της στις εσωτερικές έννομες τάξεις όλων των κρατών-μελών της ΕΕ μέχρι τον Ιούνιο του 2021.

Η προσέγγιση του εθνικού νομοθέτη αναφορικά με την έννοια του «έργου εικαστικών τεχνών», η οποία δεν ορίζεται εντός της Οδηγίας, θα καθορίσει το τελικό πεδίο εφαρμογής της διάταξης. Ειδικότερα όσον αφορά την μεταφορά στην ελληνική έννομη τάξη, υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το νομοθετικό προηγούμενο του άρθρου 2 παρ. 1 ν. 2121/1993, στα έργα των εικαστικών τεχνών περιλαμβάνονται τα σχέδια, τα έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, τα χαρακτικά έργα και οι λιθογραφίες, αλλά όχι οι φωτογραφίες.

Περαιτέρω, η εισαγωγή της διάταξης του άρθρου 14 στην Οδηγία 2019/790 και η επικείμενη μεταφορά της αναπόφευκτα δημιουργεί σχέση έντασης με το ιδιόρρυθμο δικαίωμα του Δημοσίου επί της πολιτιστικής κληρονομιάς που προβλέπει ο ν. 3028/2002 για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Ως γνωστόν, σύμφωνα με το άρθρο 46 παρ. 4 του ανωτέρω νόμου, όπως αυτό ισχύει μετά την πρόσφατη τροποποίησή του[6], σε συνδυασμό με την εξίσου πρόσφατη εκτελεστική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπ’ αρ. 356481/254593/7509/2927/2019[7], η παραγωγή και αναπαραγωγή, με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, κάθε είδους αντιγράφων και απεικονίσεων μνημείων (πχ. ψηφιακών απεικονίσεων που αναρτώνται στο διαδίκτυο), που ανήκουν στο δημόσιο και βρίσκονται σε αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικούς τόπους ή είναι μεμονωμένα, καθώς και κινητών που βρίσκονται σε μουσεία ή συλλογές του Δημοσίου, προϋποθέτει υποχρεωτικά τη λήψη προγενέστερης άδειας από το Υπουργείο Πολιτισμού και, εφόσον αυτές πραγματοποιούνται ιδίως για άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή εμπορικό σκοπό, την καταβολή του αντίστοιχου τέλους στο Τ.Α.Π. πριν από την πραγματοποίηση οποιασδήποτε χρήσης αυτών των αντιγράφων και απεικονίσεων.

Το ανωτέρω καθεστώς χρήσης (πιστών) αναπαραγωγών μνημείων του Δημοσίου, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και έργα των εικαστικών τεχνών, όπως γλυπτά, τοιχογραφίες, λιθογραφίες, αγιογραφίες κλπ., αν τυπικά και δεν ερείδεται σε πνευματικό ή συγγενικό δικαίωμα υπέρ του Δημοσίου, φαίνεται prima facie να παρουσιάζει προβλήματα συμβατότητας με το νέο ενωσιακό δίκαιο.

Διότι, η υποχρεωτική λήψη προηγούμενης άδειας για τη δημιουργία και χρήση πιστών αναπαραγωγών έργων εικαστικών τεχνών που συνιστούν μνημεία του Δημοσίου και έχουν εξ ορισμού καταστεί, ως έργα, κοινό κτήμα, δεν συνάδει με την εισαγόμενη περιφρούρηση του Δημόσιου Τομέα και την τελολογία του άρθρου 14 της Οδηγίας 2019/790, δυνάμει της οποίας «όλοι οι χρήστες θα έχουν τη δυνατότητα να διαδίδουν επιγραμμικά, με πλήρη ασφάλεια δικαίου, αντίγραφα έργων τέχνης που έχουν καταστεί κοινό κτήμα»[8].

Η μεταφορά της επίμαχης διάταξης στην εσωτερική έννομη τάξη, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική ευκαιρία για την προώθηση της πρόσβασης και της διαθεσιμότητας της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στο ψηφιακό περιβάλλον, αναμένεται λοιπόν με ενδιαφέρον.

* Δικηγόρος Πνευματικών δικαιωμάτων, Ψηφιακών Τεχνολογιών και Καινοτομίας (theodoros.chiou@iprights.gr), εκλεγμένος Μεταδιδακτορικός Ερευνητής στη Νομική Σχολή Αθηνών και Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

[1] Αιτ. σκ. 3 Οδηγίας.
[2] Αιτ. σκ. 51 Οδηγίας.
[3] Βλ. αιτ. σκ. 53 Οδηγίας.
[4] Εμμέσως, αιτ. σκ. 53 Οδηγίας.
[5] Βλ. αιτ. σκ. 53 in fine: «Όλα τα ανωτέρω δεν θα πρέπει να εμποδίζουν τα ιδρύματα πολιτιστικής κληρονομιάς να πωλούν αναπαραγωγές, όπως ταχυδρομικές κάρτες.»
[6] Με το άρθρο 15 Ν. 4598/2019, ΦΕΚ Α’ 36/1.3.2019.
[7] ΦΕΚ 2812/Β/4-7-2019.
[8] Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Δελτίο Τύπου, Ερωτήσεις και Απαντήσεις – Υπερψήφιση εκσυγχρονισμένων κανόνων, κατάλληλων για την ψηφιακή εποχή, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Βρυξέλλες, 26 Μαρτίου 2019, διαθέσιμο στο: http://europa.eu/rapid/press-release_MEMO-19-1849_el.htm.

Πηγή άρθρου: http://blog.openaccess.gr/?p=4503

Ο Brave browser, με όλα τα built-in χαρακτηριστικά του δεν τον κάνει απλά τον καλύτερο browser αυτή την στιγμή, αλλά αν το χρησιμοποιεί κανείς στο κινητό, θα δει δραματική μείωση στην κατανάλωση της μπαταρίας του. Τον brave browser, τον χρησιμοποιώ αποκλειστικά σε όλες τις συσκευές μου εδώ και 3-4 μήνες. Ιδιαίτερα όμως τώρα το καλοκαίρι... Continue Reading →

Στις 22 Ιουλίου η EDRi, μαζί με άλλες 29 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών , απηύθυνε ανοιχτή επιστολή προς την εκλεγμένη Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, και τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Frans Timmermans.

Με την επιστολή αυτή ζητούν να διασφαλιστεί πως η νομοθεσία περί διατήρησης μεταδεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών στα Κράτη Μέλη της ΕΕ θα ευθυγραμμιστεί επιτέλους με τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και τις διατάξεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.

Συγκεκριμένα οι οργανώσεις επιθυμούν:

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταρτίσει ενδελεχή έρευνα αναφορικά με την ισχύουσα νομοθεσία στον τομέα αυτό, συμπεριλαμβανομένης μίας συστηματικής αξιολόγησης του αντικτύπου στα δικαιώματα του ανθρώπου και μιας συγκριτικής ανάλυσης των περιπτώσεων κατά των οποίων η χρήση των εν λόγω διατάξεων έχει οδηγήσει στην διαλεύκανση σοβαρών εγκλημάτων,

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι οι συζητήσεις για μία νέα ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία στον τομέα αυτό δεν θα επηρεάσουν τη γρήγορη υιοθέτηση της προτεινόμενης νομοθεσίας για την προστασία της ιδιωτικότητας στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (ePrivacy Regulation),

-H Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναθέσει στον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA) την εκπόνηση λεπτομερούς μελέτης για την σχετική νομοθεσία των κρατών μελών και την συμβατότητα αυτής με τη νομολογία του ΔΕΕ και τις διατάξεις του Χάρτη, και

-Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει µέτρα κατά των κρατών µελών στα οποία ισχύει νομοθεσία που έρχεται σε αντίθεση με τη νομολογία του ΔΕΕ και τις διατάξεις του Χάρτη, µε την κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει.

Μπορείτε να δείτε το πλήρες κείμενο της επιστολής εδώ.

Πηγή άρθρου: https://www.homodigitalis.gr/posts/4029

Συμβουλές αναφορικά με τη χρήση εφαρμογών (applications) επεξεργασίας φωτογραφιών εξέδωσε η Γαλλική Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (CNIL).

Αναλυτικά:

Πριν «κατεβάσετε» την εφαρμογή

Κατεβάστε εφαρμογές από τα επίσημα καταστήματα εφαρμογών (π.χ. AppStore ή Google Play). Μεταβείτε στη σελίδα παρουσίασης της εφαρμογής και διαβάστε τυχόν αρνητικές κριτικές ή σχόλια.

Η ελκυστικότητα ή ο χιουμοριστικός χαρακτήρας της προσφερόμενης υπηρεσίας δεν πρέπει να σας οδηγεί στο να αποποιείστε τα δικαιώματα σας, ούτε να σας επιβάλει καταχρηστικούς όρους αναφορικά με τη χρήση των προσωπικών σας δεδομένων.

Οι όροι χρήσης και η πολιτική απορρήτου της εφαρμογής θα πρέπει να σας επιτρέπουν να γνωρίζετε με ποιο τρόπο θα χρησιμοποιοιθούν τα προσωπικά σας δεδομένα.

Η εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή πρέπει να παρέχει ορισμένες πληροφορίες στον χρήστη, οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:

  • εάν οι φωτογραφίες σας αποθηκεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή εκτός αυτής, καθώς και την διάρκεια αποθήκευσης τους.
  • εάν οι φωτογραφίες σας θα κοινοποιηθούν σε τρίτα μέρη (π.χ. συνεργαζόμενες εταιρείες)
  • εάν οι φωτογραφίες σας θα επαναχρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς (π.χ. διαφήμιση, έρευνα κ.λπ.)
  • εάν υπάρχει τρόπος να ασκήσετε τα δικαιώματά σας δυνάμει του ΓΚΠΔ (αντίταξη, διαγραφή, πρόσβαση κ.λπ.).

Κατά την χρήση

Ελέγξτε τους όρους και τις άδειες που παρέχονται από την εφαρμογή

Η πρόσβαση μιας εφαρμογής στην κάμερα και στη βιβλιοθήκη (library) της συσκευής σας σημαίνει ότι η εφαρμογή μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλες τις φωτογραφίες, όχι μόνο σε αυτές που θέλετε να στείλετε.

Κατά τη μεταφόρτωση των φωτογραφιών σας στο διαδίκτυο, προσέξτε αν υπάρχουν μηνύματα ή εικονίδια που σας ενημερώνουν ότι η εφαρμογή θα έχει πρόσβαση στο πλήρες άλμπουμ σας, έτσι ώστε να έχετε την ευχέρεια να αντιταχθείτε στην επιλογή αυτή.

Προσοχή στις φωτογραφίες των άλλων

Οι φίλοι ή οι συγγενείς σας ενδέχεται να μην έχουν αποδεχθεί τους όρους χρήσης της εφαρμογής.

Για το σεβασμό της ιδιωτικής τους ζωής και ιδιαίτερα σε περίπτωση που οι φωτογραφίες αυτές ενδέχεται να δημοσιοποιηθούν, χρησιμοποιήστε την εφαρμογή μόνο με φωτογραφίες που απεικονίζουν εσάς.

Αν οι φωτογραφίες δημοσιευθούν στο διαδίκτυο ή αν εσείς τις δημοσιεύσετε σε κοινωνικά δίκτυα, λάβετε υπόψην ότι μπορεί αυτές να περιλαμβάνουν μεταδεδομένα, όπως η γεωγραφική θέση, ο χρόνος λήψης των φωτογραφιών ή πληροφορίες για το είδος της συσκευής σας.

Αφού χρησιμοποιήσετε την εφαρμογή

Ορισμένες εφαρμογές μπορούν να συνεχίσουν να «τρέχουν στο παρασκήνιο» και να συλλέγουν δεδομένα ακόμα και όταν δεν τις χρησιμοποιείτε πια.

Θυμηθείτε να αφαιρέσετε τα δικαιώματα της εφαρμογής μετά την ολοκλήρωση της χρήσης της.

Πηγή άρθρου: https://www.lawspot.gr/

Το OpenHMD είναι ένα έργο που στοχεύει στη δημιουργία ενός API ανοιχτού κώδικα και οδηγών για immersive technologies. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει οθόνες με built-in head tracking.

Προς το παρόν υποστηρίζει αρκετά συστήματα, όπως το Android, το FreeBSD, το Linux, το OpenBSD, το Mac OS και τα Windows. Οι συσκευές που υποστηρίζει περιλαμβάνουν το Oculus Rift, το HTC Vive, το DreamWorld DreamGlass, το Playstation Move κτλ. Προσφέρει επίσης υποστήριξη για ένα ευρύ φάσμα γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων των Go, Java, .NET, Perl, Python και Rust.

Το έργο OpenHMD κυκλοφορεί υπό την Άδεια Boost License.

Πρόσφατα, το έργο OpenHMD κυκλοφόρησε την έκδοση 0.3.0 με την επωνυμία Djungelvral.

Η ενημερωμένη έκδοση πρόσθεσε υποστήριξη για τις ακόλουθες συσκευές:

  • 3Glasses D3
  • Oculus Rift CV1
  • HTC Vive and HTC Vive Pro
  • NOLO VR
  • Windows Mixed Reality HMD support
  • Deepoon E2
  • GearVR Gen1

Στο OpenHMD προστέθηκε ένας γενικός shader στρέβλωσης. Αυτές οι προσθήκες "καθιστούν δυνατή την απλή ρύθμιση ορισμένων μεταβλητών στους οδηγούς που δίνουν πληροφορίες στον shader σχετικά με το μέγεθος του φακού, τη χρωματική εκτροπή, τη θέση και τις ιδιορρυθμίες".

Ανακοινώθηκαν επίσης σχέδια για την αλλαγή του συστήματος που γίνεται build to OpenHMD . Το OpenHMD πρόσθεσε υποστήριξη για το Meson και θα αφαιρέσει την υποστήριξη για τα Autotools στην επόμενη έκδοση (0,4).

H ομάδα πίσω από το OpenHMD, υπόσχεται ότι θα επιταχύνει τον κύκλο έκδοσης του OpenHMD για να υποστηρίξουν γρήγορα  ακόμα περισσότερες συσκευές.

Δείτε περισσότερα για το OpenHMD εδώ