πλανήτης ελληνικής κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Το ιδιόκτητο mining farm της Bitfury καθώς και το mining pool της Iνδίας Bitcoin India δημιούργησαν τα πρώτα block βασισμένα στο BIP 148 στην πρόταση δηλαδή για ενεργοποίηση του segwit μέσω των node. Η πρόταση αυτή που φέρει και την ονομασία UASF(User Activation Soft Fork) και που δημιουργήθηκε από τον ανώνυμο developer του Litecoin Shaolinfry επιτρέπει στα node να ενεργοποιήσουν από μόνα τους το segwit patch παρακάπτοντας τους miner από αυτή την διαδικασία.

O Shaolinfry έχει δημιουργήσει το συγκεκριμένο BIP με activation time του soft fork να είναι το διάστημα μεταξύ 15 Οκτωβρίου και 15 Νοεμβρίου εφόσον οι miner μέχρι αυτή την ημερομηνία δεν έχουν κάνει active το segwit.

Αρκετοί θεωρούν ότι το UASF είναι μια λύση ώστε να αρθεί η στασιμότητα στην τεχνολογική πρόοδο του Bitcoin που οφείλετε κυρίως σε μέρος των miner που εμποδίζουν την ενεργοποίηση του segwit patch και προωθούν ένα hard fork βασισμένο στο Bitcoin Unlimited κώδικα καθώς φοβούνται ότι θα χάσουν τον έλεγχο των fee στις bitcoin συναλλαγές.

Πάντως το όλο εγχείρημα είναι στα πρώτα του βήματα καθώς θα πρέπει εκτός των miner να δημιουργηθεί κώδικας ώστε και τα node να είναι βασισμένα σε αυτό το patch.

 

 

The post H Bitfury και Bitcoin India δημιουργούν τα πρώτα block συμβατά με το UASF appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Συχνά φτιάχνεις «έγραφα» που έχουν μια συγκεκριμένη μορφή. Ανάλογα με την δουλεία σου αυτά μπορεί να είναι: Επιστολές που έχουν τα στοιχεία σου, κείμενα για κάποιο blog σε markdown που έχουν μια συγκεκριμένη δομή, πλαίσια για φωτογραφίες με συγκεκριμένες αναλογίες και οδηγούς ή ακόμα και σκελετοί προγραμμάτων. Πολλά προγράμματα έχουν τους δικούς τους μηχανισμούς για […]

H European Space Agency, ανακοίνωσε χθές τις 45 ομάδες  που θα συμμετέχουν στην τρίτη φάση του πρώτου ευρωπαϊκoύ διαγωνισμού Astro Pi, όπου και θα δουν τα πειράματά τους εκτελούνται στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ανάμεσα στις 45 νικήτριες ομάδες που επιλέχθηκαν είναι 5 ομάδες από  ελληνικά σχολεία, ενώ 4 ακόμα ελληνικές ομάδες  ήταν ανάμεσα στις Highly commented ομάδες της Δεύτερης φάσης. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν 184 ομάδες από 15 Ευρωπαϊκές χώρες, με περισσότερους από 1800 μαθητές να έχουν σχεδιάσει πειράματα για τον ISS.

Οι 5 ομάδες από την Ελλάδα που θα συμμετέχουν στην τρίτη φάση του Διαγωνισμού:

Delta TALOS ed-UTH-robotix
Weightless Mass Intercultural Jr. High School of Evosmos
49th Astro Pi Teamwork 49th Elementary School of Patras
Astro Travellers 12th Primary School of Petroupolis
GKGF-1 Gymnasium of Kanithos


Σε αυτή την φάση του διαγωνισμού οι αποστολές που σχεδίασαν οι ομάδες,  γίνεται πραγματικότητα. Ο κώδικας τους,  θα αναρτηθεί στον ISS για να τρέξει στο Astro Pi . Τα δεδομένα που παράγονται από τα πειράματα που θα επιλεγούν θα λαμβάνονται πίσω στη γη και θα  διανέμονται στις ομάδες μέχρι τις 15 Μαΐου. Οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να εργαστούν σαν πραγματικοί επιστήμονες και θα αναλύουν δεδομένα που συλλέγονται στο διάστημα!

AstroPi_Logo_v5Το Astro Pi είναι το όνομα ενός μικρού υπολογιστή που αναπτύχθηκε από το Ίδρυμα Raspberry Pi, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Διαστήματος  του Ηνωμένου Βασιλείου και της ESA.

Ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός Astro Pi, είχε σαν στόχο να σχεδιάσουν  οι  μαθητές ένα επιστημονικό πείραμα που μπορεί να τρέξει με τη χρήση αισθητήρων Astro Pi , και να γράψουν τον κώδικα του  Astro Pi για να εκτελεστεί αυτό το πείραμα πάνω στον ISS.

cover

Διαβάστε περισσότερα για τα αποτελέσματα του διαγωνισμού εδώ

Στόχος του διαγωνισμού είναι να συγκεντρωθούν πληροφορίες για την ιστορία, τον πολιτισμό, τις παραδόσεις, και τους λαούς από κάθε γωνιά της περιοχής της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΚΑΕ). Αυτό θα προωθήσει την αμοιβαία γνώση και κατανόηση με την αύξηση της ποσότητας και της ποιότητας της ελεύθερης γνώσης διαθέσιμα για την περιοχή της ΚΑΕ. Και αυτό είναι ένα σημαντικό έργο, δεδομένου ότι η Wikipedia, η μεγαλύτερη ενιαία πηγή γνώσης στο Διαδίκτυο, ακόμα υπολείπεται σε λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Το εγχείρημα είναι επίσης ένα εργαλείο για τη διευκόλυνση της περιφερειακής συνεργασίας, με αποτέλεσμα την στενότερη ολοκλήρωση του κινήματος Wikimedia, το παγκόσμιο δίκτυο των εθελοντών και των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων που εργάζονται για την υποστήριξη των ιστοσελίδων της Wikipedia.

Περισσότερες πληροφορίες

Πηγή άρθρου: https://planet.ellak.gr/  , Wikimedia Greece

Άμστερνταμ, Open Borough.

Το Άμστερνταμ πειραματίζεται με νέες μορφές συμμετοχικής δημοκρατίας μέσω της καινοτόμου πρωτοβουλίας Open Borough, η οποία χρησιμοποιεί ψηφιακά εργαλεία για να υποβοηθήσει τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτών  στις αναπτυσσόμενες γειτονιές του.
Ως μέρος ενός αρχικού πιλοτικού προγράμματος, οι πολίτες κλήθηκαν να υποβάλουν σχέδια για το εσωτερικό μιας σήραγγας ποδηλασίας. Θα μπορούσαν να φορτώσουν τις προτάσεις τους και να ψηφίσουν τις αγαπημένες τους μέσω μιας online πλατφόρμας.
Μια δεύτερη άσκηση επικεντρώθηκε στην ανάπλαση μιας πλατείας, όπου οι πολίτες καλούνται να υποβάλουν προτάσεις, σχόλια και να ψηφίσουν για αυτές. Επιτυχημένες  ιδέες στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στον επικεφαλής του έργου και την ομάδα των αρχιτεκτόνων.

        Gijon, συμμετοχή των πολιτών και ανοικτή διακυβέρνηση 

Ένα νέο μοντέλο ανοιχτής, συνεργατικής και συμμετοχικής διακυβέρνησης στην Χιχόν αλλάζει τον τρόπο που οι πολίτες αλληλεπιδρούν με το δήμο. Χρησιμοποιώντας νέα ψηφιακά εργαλεία και τα ανοιχτά δεδομένα, η Gijon έχει δημιουργήσει πλατφόρμες που επιτρέπουν στην τοπική κοινωνία να αντιδράσει, να συζητήσει και συμβάλει στις πολιτικές και πρωτοβουλίες. Μια νέα διαδικτυακή πύλη ανοικτών δεδομένων επιτρέπει στους πολίτες να έχουν πρόσβαση, να συμβουλευτούν και να αναλύσουν πληροφορίες, προκειμένου να κατανοήσουν καλύτερα την πόλη τους.
Υπάρχει ένα φανάρι που χρειάζεται καθορισμό ή ένα σπασμένο πεζοδρόμιο; Οι πολίτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα άλλο online εργαλείο και εφαρμογή για να επισημανθούν τα προβλήματα υποδομής απευθείας στο δήμο.
Μπορούν επίσης να συμμετέχουν στην τοπική δημοκρατία μέσω μιας πύλης που επιτρέπει στους πολίτες  να σχολιάζουν  τις προτάσεις της συζήτησης και να ψηφίζουν.


Πηγή άρθρου: http://eurocities.eu/  , http://www.citybranding.gr

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

To Γαλλικό startup ACINQ παρουσίασε την πρώτη έκδοση του Eclair της δικής της πρότασης πληρωμών βασισμένη στο Lighting network. Το lighting network είναι κανάλια πληρωμών βασισμένα πάνω στο bitcoin blockchain αλλά που επιτρέπουν την πραγματοποίηση χιλιάδων  συναλλαγών άμεσα και με σχεδόν μηδενικά fee.

H τεχνολογία του Lighting network είναι για πολλούς μια λύση για την αντιμετώπιση του ολοένα αυξημένου όγκου συναλλαγών στο bitcoin blockchain σύστημα.

The post H ACINQ παρουσίασε την πρώτη alpha έκδοση του Eclair Lighting Network appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Το GNOME 3.24, είναι η τελευταία σταθερή έκδοση του GNOME 3. Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει νέα χαρακτηριστικά και βελτιώσεις όπως επίσης και μερικές μικρότερες αλλαγές και διορθώσεις σφαλμάτων.

Η λειτουργία νυχτός είναι ένα νέο χαρακτηριστικό που εισάγεται σε αυτή την έκδοση. Αυτό, αλλάζει διακριτικά το χρώμα της οθόνης ανάλογα με την ώρα της ημέρας. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην μείωσης της αϋπνίας, αν χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή σας τη νύχτα, ξεκουράζοντας επίσης και τα μάτια σας. Ένα άλλο νέο χαρακτηριστικό που θα κάνει πολλούς χρήστες χαρούμενους είναι η ενσωμάτωση των πληροφοριών για τον καιρό στην περιοχή ειδοποιήσεων. Αυτό παρουσιάζει μια απλή περίληψη του καιρού της ημέρας, και ενσωματώνεται με την εφαρμογή «Καιρός».

Σε αυτή την έκδοση θα δούμε άλλη μια νέα εφαρμογή, τις «Συνταγές», που περιέχει συνταγές που έχουν εισαχθεί από μέλη της κοινότητας GNOME. Διαθέτει ένα εκτεταμένο σύνολο χαρακτηριστικών για την προσθήκη και επεξεργασία συνταγών, δημιουργίας λίστας αγορών, την προσαρμογή των ποσοτήτων και έχει ακόμη και μια λειτουργία μαγειρέματος παρουσιάζοντας σε σας τα βήματα μιας συνταγής. Άλλες εφαρμογές του GNOME που έχουν βελτιωθεί για στην έκδοση 3.24 περιλαμβάνουν τον περιηγητή «Ιστό», τον προβολέα φωτογραφιών «Φωτογραφίες», το πελάτη IRC «Πολάρι», «Παιχνίδια», «Ημερολόγιο» και την «Αριθμομηχανή».

Η όλο και πιο ώριμη κατάσταση του «Κατασκευαστή» και του Flatpak κάνει το GNOME 3.24 μια ιδιαίτερα συναρπαστική έκδοση για τους προγραμματιστές. Ο «Κατασκευαστής» καθιστά δυνατή τη χρήση του Flatpak ως μια απίστευτα εύκολη και σταθερή βάση για την ανάπτυξη εφαρμογών.

Το GNOME 3.24 έχει την κωδική ονομασία “Πόρτλαντ”, ως αναγνώριση της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου LAS GNOME.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση GNOME μπορείτε να βρείτε στις σημειώσεις της έκδοσης.

Πηγή: https://www.gnome.org

Οι ψαγμένοι μπορεί να γνωρίζουν ή και να χρησιμοποιούν ένα «Tiling window manager» όπως τον i3, τον xmomad ή τον dwm (αν κάτι δεν λείπει του linux είναι οι διαφορετικοί διαχειριστές παραθύρων). Η διαφορά αυτών των διαχειριστών είναι ότι τα παράθυρα είναι πάντα σε παράθεση σαν πλακώστρωση και ποτέ ένα παράθυρο δεν κρύβει τμήμα άλλου […]

Τι μπορεί να παρέχουν τα ανοιχτά δεδομένα στα μουσεία και τα ιδρύματα πολιτιστικής κληρονομιάς;
Τα δυνητικά οφέλη για τους πολιτιστικούς φορείς από την παροχή ανοιχτών δεδομένων, περιλαμβάνουν τον εμπλουτισμό των δεδομένων τους, την απόκτηση μεγαλύτερου κοινού, νέες ευκαιρίες χρηματοδότησης, την αύξηση του ενδιαφέροντος στις συλλογές τους και την οικοδόμηση τεχνογνωσίας. Ακόμα, τα ανοιχτά δεδομένα προωθούν την δημόσια αποστολή των μουσείων και των πολιτιστικών ιδρυμάτων, ενισχύοντας την ικανότητά τους να παρέχουν πληροφορίες για το κοινό. Για πολλά πολιτιστικά ιδρύματα, η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πρόσβαση στο ευρύτερο δυνατό φάσμα των ανθρώπων, είναι στο επίκεντρο των βασικών αξιών τους. Η παροχή ανοιχτών δεδομένων είναι τρόπος για να γίνει αυτό δυνατό.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Οργανισμού Ανοιχτών τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ με την Postscriptum, έγινε στις 13 Μαρτίου 2017, μια παρουσίαση των πλεονεκτημάτων των ανοιχτών δεδομένων σε στελέχη της Εθνικής Πινακοθήκης από την Κατερίνα Λενάκη, μέλος του Athens Node του ODI. Στόχος της παρουσίασης ήταν να γίνει μια εισαγωγή στη έννοια και την χρησιμότητα των ανοιχτών δεδομένων από ένα μεγάλο πολιτιστικό οργανισμό όπως η Εθνική Βιβλιοθήκη, και να παρουσιαστούν παραδείγματα καλών πρακτικών από πολιτιστικά ιδρύματα του εξωτερικού.

Δείτε την παρουσίαση εδώ

Είναι γεγονός πως τον τελευταίο καιρό, πολλοί χρήστες που, από τη μία, χρησιμοποιούν το λογισμικό που παράγει η κοινότητα του KDE και, από την άλλη, προτιμούν το Ubuntu ως λειτουργικό σύστημα έχουν στραφεί προς το KDE Neon. Για όσους δεν το γνωρίζουν, το KDE Neon (για να είμαστε ακριβείς, η User edition του KDE Neon) αποτελεί τον συνδυασμό της τελευταίας LTS έκδοσης του Ubuntu με την τελευταία σταθερή έκδοση του λογισμικού που εκδίδει η κοινότητα του KDE. Δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, του Ubuntu 16.04 με την τελευταία έκδοση των Plasma, του Frameworks και των KDE Applications. Με αυτό τον τρόπο συνδυάζουν μια διανομή που παρέχει υποστήριξη για πολλά χρόνια χωρίς όμως να περιορίζονται στα πακέτα που προσφέρει η διανομή, το Ubuntu στην προκειμένη, αλλά έχοντας τη δυνατότητα να λαμβάνουν τις τελευταίες κυκλοφορίες του λογισμικού του KDE κατευθείαν από την κοινότητα.

Παρόλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που μιλάμε, ενώ τα πακέτα της επιφάνειας εργασίας Plasma καθώς και του KDE Frameworks περιέχουν την τελευταία έκδοση των μεταφράσεων (μιλάμε για όλες τις γλώσσες), αυτό δε συμβαίνει για τις εφαρμογές του KDE. Κάτι που μπορούμε να διαπιστώσουμε εύκολα με τον παρακάτω τρόπο:

Ανοίγουμε το konsole και εκτελούμε:

sudo apt search kde-l10n-el

Το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν το παρακάτω:

kde-l10n-el/xenial-updates,now 4:15.12.3-0ubuntu1.1 all [installed]

el (el) localization for KDE

Τι σημαίνει αυτό; Η τελευταία έκδοση του kde-l10n-el, το οποίο είναι το πακέτο των μεταφράσεων των KDE Applications (προσοχή, όχι του Plasma ή του Frameworks, μιλάμε μόνο για τις εφαρμογές) μας έρχεται από την έκδοση 15.12.3. Πιο συγκεκριμένα, είναι το πακέτο που έχει κατασκευάσει η ομάδα του Ubuntu και όχι κάποιο πακέτο από την ομάδα των προγραμματιστών του KDE Neon. Σημειώνουμε πως τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, η τρέχουσα έκδοση των KDE Applications είναι η 16.12.3. Δηλαδή, το πακέτο που βρίσκεται στο αποθετήριο δεν είναι και τόσο ενημερωμένο και κατά συνέπεια, δεν περιέχει αρκετή από τη δουλειά που έχει γίνει τον τελευταίο καιρό.

Πώς θα έχουμε την τελευταία έκδοση των μεταφράσεων

Αρχικά, ανοίγουμε στον περιηγητή μας την παρακάτω ιστοσελίδα:

https://download.kde.org/stable/applications/

και κατεβάζουμε την τελευταία έκδοση του πακέτου kde-l10n-el. Π.χ. για τις μεταφράσεις της έκδοσης 16.12.3 των εφαρμογών του KDE πηγαίνουμε στο:

https://download.kde.org/stable/applications/16.12.3/src/kde-l10n/

και κατεβάζουμε το:

kde-l10n-el-16.12.3.tar.xz

Στη συνέχεια, μεταβαίνουμε στο φάκελο λήψης και το αποσυμπιέζουμε, εκτελώντας:

tar xf kde-l10n-el-16.12.3.tar.xz

Απομένει να κάνουμε το build και να το εγκαταστήσουμε. Επομένως, μεταβαίνουμε στο φάκελο που κάναμε την αποσυμπίεση και εκτελούμε:

cd kde-l10n-el-16.12.3/5/el/

Με αυτό τον τρόπο μεταβαίνουμε στον φάκελο που βρίσκονται οι μεταφράσεις των Framewokrs-based εφαρμογών, που είναι και οι εφαρμογές με τις οποίες ασχολείται η μεταφραστική ομάδα τον τελευταίο καιρό.

Στη συνέχεια, κατασκευάζουμε τον φάκελο για να κάνουμε το build με την εντολή:

mkdir build

Σε περίπτωση που δεν έχει χρειαστεί στο παρελθόν να μεταγλωττίσετε τον πηγαίο κώδικα κάποια εφαρμογής ή βιβλιοθήκης, κατά πάσα πιθανότητα, δε θα έχετε εγκατεστημένα τα αναγκαία πακέτα. Σε κάθε περίπτωση, με την παρακάτω εντολή θα εγκατασταθεί ότι χρειάζεται για να προχωρήσουμε στη μεταγλώττιση του πηγαίου κώδικα που περιέχει τις μεταφράσεις:

sudo apt install cmake extra-cmake-modules build-essential plasma-framework-dev gettext kdoctools-dev

Τώρα είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε. Εκτελούμε λοιπόν τα παρακάτω:

  • cmake -DCMAKE_INSTALL_PREFIX=/usr/local -DCMAKE_PREFIX_PATH=/usr/local ..
  • make
  • sudo make install

...και τέλος! Την επόμενη φορά που θα ανοίξετε μια εφαρμογή του KDE, αυτή θα περιλαμβάνει την πιο πρόσφατη εικόνα της δουλειάς της μεταφραστικής ομάδας.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να σημειώσουμε πως το άρθρο αυτό δε θα θέλαμε να συνδεθεί με την προτίμηση μας προς κάποια συγκεκριμένη διανομή (το Ubuntu και το KDE Neon στην προκειμένη). Σε περίπτωση μάλιστα που υπάρχει το αντίστοιχο πρόβλημα και σε κάποια άλλη διανομή που χρησιμοποιεί λογισμικό του KDE είτε ως περιβάλλον εργασίας είτε απλά περιλαμβάνει τις εφαρμογές του, σας προτρέπουμε να αναφέρετε στα σχόλια πιθανούς τρόπους επίλυσης.

Τον Μάρτιο του 2017, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εκδώσει ανακοίνωση για την εφαρμογή ενός νέου ευρωπαϊκού πλαισίου διαλειτουργικότητας (EIF). Το νέο πλαίσιο θα παρέχει μια κοινή προσέγγιση για τις δημόσιες διοικήσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη στην προσπάθειά τους να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν end-to-end και καλύτερης ποιότητας ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Πρακτικά αυτό θα γίνεται μέσω των συστάσεων για την εφαρμογή των αρχών και των μοντέλων της διαλειτουργικότητας με τη χρήση συγκεκριμένων λύσεων πληροφορικής.

Το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων είναι το αποτέλεσμα της αναθεώρησης του υπάρχοντος πλαισίου,  με έναν τρόπο ώστε οι νέες πολιτικές της ΕΕ (π.χ. οδηγία για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, η οδηγία INSPIRE, ο κανονισμός eIDAS), οι  αναδυόμενες τεχνολογικές τάσεις (μεγάλα και ανοιχτά δεδομένα, cloud) και τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τα προγράμματα διαλειτουργικότητας,  λήφθηκαν  υπόψη.

Η ανάγκη για την αναθεώρηση του πλαισίου επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης διαβούλευσης με τους ενδιαφερομένους των δημόσιων διοικήσεων, τους πολίτες, τις επιχειρήσεις και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.

Η εφαρμογή του νέου European Interoperability Framework (EIF),  θα επικουρείται από το σχέδιο δράσης της διαλειτουργικότητας, το οποίο περιγράφει τις προτεραιότητες μέχρι το 2020. Η επιτυχής εφαρμογή του (EIF) θα βελτιώσει την ποιότητα των ευρωπαϊκών δημόσιων υπηρεσιών και να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου οι δημόσιες διοικήσεις μπορούν να συνεργάζονται ψηφιακά.

Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν σύντομα.

Πηγή άρθρου: https://ec.europa.eu/isa2/

 

 

Κάθε παιγνίδι έχει κρυμμένα κάπου μυστικά cheat codes. Το cinnamon έχει κάποια κρυμμένους μυστικούς κωδικούς που κάνουν χρήσιμα πράγματα για τους προγραμματιστές του. Αλλά ουδέν κρυφό από τον κώδικά. Το ποιο χρήσιμο είναι το «r | restart» το οποίο επανεκκινεί το cinnamon αν κάποια στιγμή κολλήσει. Συμβαίνει καμία φορά … Ο μυστικός συνδυασμός είναι Alt+F2,»r»,»ENTER». […]
  1. Η μείωση του ελάχιστου αριθμού επεξεργασιών στις 100
  2. Διατήρηση του ελάχιστου αριθμού επεξεργασιών το τελευταίο εξάμηνο στις 50

Η  Wikimedia Community User Group  Greece (Ομάδα Χρηστών Κοινότητας Wikimedia στην Ελλάδα) είναι ανεξάρτητη ομάδα εθελοντών που δραστηριοποιείται στα εγχειρήματα του Wikimedia Foundation και ενδιαφέρεται για οργάνωση και συμμετοχή σε εξωστρεφείς δράσεις με σκοπό την στήριξη και προώθηση της Βικιπαίδειας και των υπόλοιπων εγχειρημάτων του Wikimedia στην Ελλάδα.

Η WCUG-GR είναι από το 2013 επίσημα αναγνωρισμένη από το Ίδρυμα Wikimedia Ομάδα Χρηστών Wikimedia στην Ελλάδα. Τα περισσότερα μέλη μας είναι έμπειροι και με συστηματική συνεισφορά χρήστες, όμως καλωσορίζουν οποιονδήποτε θέλει να συμμετέχει στις εξωστρεφείς δράσεις μας. Όλοι μπορούν να συμμετέχουν στην ομάδα μας, ακόμα κι εκείνοι που δεν έχουν κάνει λογαριασμό σε κάποιο από τα εγχειρήματα του Wikimedia. Νέα μέλη όχι μόνο είναι ευπρόσδεκτα, αλλά ενθαρρύνονται να λάβουν μέρος στις δραστηριότητες και τις εξωστρεφείς εκδηλώσεις μας. Για περισσότερα δείτε προϋποθέσεις συμμετοχής στο WM-GR.

Στις 21 Μαρτίου 2017, η κοινότητα του KDE, τηρώντας το σχετικό χρονοδιάγραμμα, ανακοίνωσε την κυκλοφορία της έκδοσης 5.9.4 του χώρου εργασίας Plasma. Πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά κυκλοφορία, μέρος της προγραμματισμένης σειράς ενημερώσεων σταθεροποίησης, στην οποία θα βρούμε επιδιορθώσεις σφαλμάτων καθώς και ενημερώσεις στις μεταφράσεις.

Όπως πιθανώς γνωρίζετε, η έκδοση 5.9 του Plasma έχει ήδη κυκλοφορήσει από τα τέλη Ιανουαρίου, με πληθώρα νέων χαρακτηριστικών και βελτιώσεων. Αν θέλετε να ενημερωθείτε για τα νέα χαρακτηριστικά της έκδοσης αυτής, συμβουλευτείτε το σχετικό άρθρο.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις διορθώσεις σφαλμάτων που έρχονται με την έκδοση 5.9.4, δείτε τη σχετική λίστα.

Όπως συμβαίνει πάντα με τις νέες εκδόσεις σταθεροποίησης, έτσι και αυτή, θα είναι σύντομα διαθέσιμη σε μια σειρά διανομών του Linux. Κατά συνέπεια, ενημερώνοντας το σύστημά σας με τον τρόπο που παρέχει η διανομή σας, θα λάβετε σύντομα τα πακέτα που μας φέρνει η νέα ενημερωμένη έκδοση.

 

“Οι νέες τεχνολογίες οδηγούν σε μια εκθετική αύξηση του όγκου και του είδους των διαθέσιμων δεδομένων, δημιουργώντας πρωτόγνωρες δυνατότητες για την ενημέρωση και τον  μετασχηματισμό της κοινωνίας και την προστασία του περιβάλλοντος. Οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις, οι ερευνητές και οι ομάδες πολιτών βρίσκονται σε αναβρασμό του πειραματισμού, της καινοτομίας και της προσαρμογής στον νέο κόσμο ... Read more

Το νέο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Σύστημα Κληρώσεων για απευθείας αναθέσεις δημόσιων συμβάσεων και  μελετών αποκλείει τις γνωστές συναλλαγές…

Σε λειτουργία τέθηκε το «Κεντρικό Ηλεκτρονικό Σύστημα Κληρώσεων για Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Μελετών και παροχής Τεχνικών και Λοιπών Συναφών Επιστημονικών Υπηρεσιών», βάζοντας οριστικό τέλος στις απευθείας αναθέσεις, ενισχύοντας ταυτόχρονα τηn διαφάνεια και τον υγιή ανταγωνισμό.

Με το εν λόγω σύστημα το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών «θωρακίζει» την ουσιαστική έννοια και διάσταση των «απευθείας αναθέσεων», που θεσμοθετήθηκαν για να αντιμετωπιστούν έκτακτες και επείγουσες καταστάσεις ειδικά για μικρά έργα, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε μία «γκρίζα» και διαβλητή διδικασία αναθέσεων δημοσίων έργων.

Μέχρι πρότινος οι Αναθέτουσες Αρχές του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα είχαν τη δυνατότητα προσφυγής στη διαδικασία της «απευθείας ανάθεσης» δημοσίων συμβάσεων έργων και μελετών, όταν η εκτιμώμενη αξία της σύμβασης είναι ίση ή κατώτερη από το ποσό των 20 χιλιάδων € χωρίς ΦΠΑ. Η δυνατότητα αυτή δημιούργησε σε πολλές περιπτώσεις τις γνωστές στρεβλώσεις των θολών αναθέσεων σε ημετέρους, δίνοντας διαχρονικά τη δυνατότητα στους ολίγους και εκλεκτούς να κάνουν πάρτι με τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Η χώρα άφησε πίσω της την παθογένεια και την «γκρίζα» αντιμετώπιση των δημοσίων έργων με την ψήφιση του νόμου 4412/2016 τον περασμένο Αύγουστο. Ακολούθως, και σύμφωνα με το άρθρο 118 (παρ. 5) του προαναφερθέντος Νόμου, οι Αναθέτουσες Αρχές που θα προσφεύγουν εφεξής στη διαδικασία της «απευθείας ανάθεσης» δημοσίων συμβάσεων έργων και μελετών θα το πράττουν μέσα από ένα αδιάβλητο σύστημα δημόσιας κλήρωσης, και όχι κατά το δοκούν, όπως πολλάκις συνέβαινε στο παρελθόν.

Ειδικότερα για την επιλογή του αναδόχου θα διενεργείται υποχρεωτικά δημόσια ηλεκτρονική κλήρωση μέσω του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Συστήματος Κληρώσεων (Κ.Η.Σ.Κ). Σημειώνεται, μάλιστα, ότι η δημόσια κλήρωση θα διενεργείται μεταξύ συμμετεχόντων που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια αξιοπιστίας, τεχνικής και οικονομικής επάρκειας και θα αναπτύσσεται στη Γενική Γραμματεία Υποδομών του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.

Η εκάστοτε Αναθέτουσα Αρχή, προκειμένου να προβεί στη διαδικασία της «απευθείας ανάθεσης», θα δημοσιεύει μια φορά το χρόνο και για διάστημα τουλάχιστον 20 ημερών πρόσκληση για την κατάρτιση καταλόγων ενδιαφερομένων ανά κατηγορίες έργων/μελετών. Στην πρόσκληση θα ζητείται από τους ενδιαφερομένους να πληρούν συγκεκριμένες απαιτήσεις ειδικής τεχνικής ικανότητας, για να μπορούν να συμπεριληφθούν στους καταλόγους, στους οποίους θα πρέπει να εγγραφούν τουλάχιστον τρεις συμμετέχοντες. Σε διαφορετική περίπτωση, ο κατάλογος δεν θα ισχύει. Μετά την υπογραφή της σύμβασης ο ανάδοχος διαγράφεται υποχρεωτικά από τον κατάλογο της ηλεκτρονικής κλήρωσης και ρητώς δεν θα συμμετέχει στις επόμενες κληρώσεις του έτους.

Ειδικότερα με σχετική απόφαση του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών καταγράφονται οι τεχνικές λεπτομέρειες λειτουργίας του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Συστήματος Κληρώσεων οι οποίες περιγράφονται ως εξής:

  • Κάθε Αναθέτουσα Αρχή η οποία προσφεύγει στη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων έργων, μελετών και παροχής τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών αιτείται μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την εγγραφή της στο Κ.Η.Σ.Κ
  • Κάθε χρήστης, υπάλληλος Αναθέτουσας Αρχής, αιτείται ηλεκτρονικά την εγγραφή του μέσω του δικτυακού τόπου του Κ.Η.Σ.Κ. και  συμπληρώνει τα απαραίτητα προσωπικά του στοιχεία: όνομα, επώνυμο, ΑΦΜ, ΑΔΤ, διεύθυνση ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου  και την ειδικότητά του στην ενσωματωμένη στο σύστημα ηλεκτρονική φόρμα εγγραφής
  • Η εγγραφή είναι υποχρεωτική για όλους τους τεχνικούς υπαλλήλους των Αναθετουσών Αρχών, ενώ χρήστες του Κ.Η.Σ.Κ. δύναται εναλλακτικά να είναι και υπάλληλοι διαφορετικής ειδικότητας
  • Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών της παραγράφου 5 του άρθρου 188 του Ν.4412/16, ο εγγεγραμμένος στο σύστημα χρήστης της Αναθέτουσας Αρχής καταχωρεί στο σύστημα τους ενδιαφερόμενους υποψήφιους αναδόχους, οικονομικούς φορείς, βάσει των αντίστοιχων κατηγοριών έργου η μελέτης / παροχής τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών που επιθυμεί να αναθέσει
  • Η κλήρωση και η επιλογή του προσωρινού αναδόχου γίνεται αυτόματα από το Κ.Η.Σ.Κ. από το συγκεκριμένο κατάλογο για τη
  • σύμβαση που συμπεριλαμβάνει τους,  προς κλήρωση, οικονομικούς φορείς
  • Το Κ.Η.Σ.Κ. παράγει αυτόματα ηλεκτρονικό έγγραφο αποτελεσμάτων κλήρωσης. Η εκτύπωση του αποτελέσματος της κλήρωσης αποτελεί δικαιολογητικό της απευθείας ανάθεσης
  • Εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατή η υπογραφή της σχετικής σύμβασης με τον προσωρινό ανάδοχο που προκύπτει από την κλήρωση, η Αναθέτουσα Αρχή μπορεί να διενεργήσει επαναληπτική κλήρωση
  • Στο δικτυακό τόπο του Κ.Η.Σ.Κ. θα δημοσιεύονται τα στοιχεία των συμβάσεων των Αναθετουσών Αρχών και θα είναι διαθέσιμο το ισχύον ηλεκτρονικό έγγραφο των αποτελεσμάτων κλήρωσης.  Θα αναρτώνται στοιχεία συμβάσεων των οποίων επίκειται διενέργεια κλήρωσης όπου θα αναγράφονται και η ημερομηνία και ώρα της κλήρωσης, όπως επίσης και τα  εγχειρίδια και οδηγίες χρήσης του Κ.Η.Σ.Κ.

Η είσοδος στην εφαρμογή του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Συστήματος Κληρώσεων (Κ.Η.Σ.Κ) θα πραγματοποιείται από τη διεύθυνση kisk.ggde.gr

 

Πηγή άρθρου: http://www.ictplus.gr

Ένα από τα μεγαλύτερα συνέδρια ανάπτυξης λογισμικού θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα 18-20 Μάη.

Το Voxxed Days Athens περιλαμβάνει 3 μέρες ομιλιών, μια προ-συνεδριακή ημέρα με εργαστήρια, 2 keynote sessions, 3 tracks, 17 ομιλητές από το εξωτερικό και μια μετα-συνεδριακή ημέρα με εργαστήρια.

Το συνέδριο στηρίζει, και με την παρουσία του, το Wikimedia Community User Group Greece.

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Ενώ αρκετοί θεωρούν σχεδόν βέβαιη πλέον την διάσπαση του Bitcoin και την δημιουργία ενός νέου chain βασισμένου στον κώδικα του Bitcoin Unlimited νέο κενό ασφαλείας έβγαλε για άλλη μια φορά εκτός λειτουργίας τα περισσότερα node που είναι βασισμένα στον κώδικα του με αυτή την στιγμή στο δίκτυο να υπάρχουν λιγότερα από 200 τέτοια node σε λειτουργία δείχνοντας και την απειρία της μικρής ομάδας των προγραμματιστών του κάτι που το επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι το νέο bug ήταν μόλις 6 γραμμές ποιο κάτω από το προηγούμενο bug που είχε δημιουργήσει ξανά το ίδιο πρόβλημα λίγες μέρες πριν.

Τα node του Bitcoin Unlimited δεν είναι τα μόνα που δέχθηκαν επίθεση καθώς χθες το official site του project πέρασε για λίγη ώρα στον έλεγχο άγνωστων hacker.

 

Το Bitcoin Unlimited είναι ένας εναλλακτικός κώδικας του Bitcoin που δίνει τον απόλυτο έλεγχο της διαμόρφωσης του Block size του Bitcoin στους miner καθώς μπορούν να το αποφασίζουν ανάλογα με τις περιστάσεις και με τις συναλλαγές που υπάρχουν στο Bitcoin δίκτυο. Κάτι τέτοιο τους επιτρέπει να έχουν και τον απόλυτο έλεγχο στα fee των συναλλαγών που είναι και ένα μεγάλο μέρος του καθημερινού τους κέρδους. Φυσικά αυτός ο κώδικας έχει γίνει αποδεκτός από μεγάλη μερίδα των bitcoin miner κυρίως από αυτά με έδρα την Κίνα ενώ δηλώνουν ότι πλέον είναι αποφασισμένοι να διασπάσουν την αλυσίδα του Bitcoin δημιουργώντας ένα νέο chain με ένα νέο token βασισμένο σε αυτό τον κώδικα. Αρκετά ανταλλακτήρια δηλώνουν ότι το νέο token θα φέρει πλέον το ticket BTU.

 

 

 

 

The post Νέο κενό ασφαλείας στον κώδικα του Bitcoin Unlimited βγάζει για άλλη μια φορά εκτός λειτουργίας τα node του appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Στόχος του διαγωνισμού είναι να συγκεντρωθούν πληροφορίες για την ιστορία, τον πολιτισμό, τις παραδόσεις, και τους λαούς από κάθε γωνιά της περιοχής της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΚΑΕ). Αυτό θα προωθήσει την αμοιβαία γνώση και κατανόηση με την αύξηση της ποσότητας και της ποιότητας της ελεύθερης γνώσης διαθέσιμα για την περιοχή της ΚΑΕ. Και αυτό είναι ένα σημαντικό έργο, δεδομένου ότι η Wikipedia, η μεγαλύτερη ενιαία πηγή γνώσης στο Διαδίκτυο, ακόμα υπολείπεται σε λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

Το εγχείρημα είναι επίσης ένα εργαλείο για τη διευκόλυνση της περιφερειακής συνεργασίας, με αποτέλεσμα την στενότερη ολοκλήρωση του κινήματος Wikimedia, το παγκόσμιο δίκτυο των εθελοντών και των μη κερδοσκοπικών οργανώσεων που εργάζονται για την υποστήριξη των ιστοσελίδων της Wikipedia.

Περισσότερες πληροφορίες

Οι πατέντες καταστρέφουν την καινοτομία Ακούμε παντού για τις πατέντες. Περιλαμβάνονται συχνά σε δείκτες προόδου και καινοτομίας και χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση ερευνητικών ιδρυμάτων, πανεπιστημίων και εταιριών. Οι υποστηρικτές των πατεντών πιστεύουν ότι προωθούν την καινοτομία με το να γίνεται η γνώση δημόσια διαθέσιμη και χορηγώντας στον εφευρέτη το δικαίωμα αποκλειστικής εμπορικής εκμετάλλευσης. Δυστυχώς το … Continue reading Κάλεσμα για Ανοικτές Πατέντες
Το μενού του Cinnamon είναι βολικό, αλλά συνήθως τρέχουμε μόλις 2-3 προγράμματα καθημερινά. Δεν θα ήταν χρήσιμο να τα έχουμε πάντα μπροστά μας με κάποιο τρόπο και να τα βρίσκουμε με ένα κλικ; Ε λοιπόν όχι μόνο μπορούμε, αλλά υπάρχουν 3 τρόποι. Σαν συντόμευση στην γραμμή εργασιών σαν συντόμευση στην επιφάνεια εργασίας καθώς και στα […]

Για 16 χρόνια, οι συμμετέχοντες στο Wikimedia έχουν εργαστεί μαζί για να δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη ελεύθερη πηγή γνώσης στην ανθρώπινη ιστορία. Σήμερα, είναι περισσότερο από μια ομάδα δικτυακών τόπων. Είναι ένα κίνημα με αξίες και ένα ισχυρό όραμα: έναν κόσμο στον οποίο κάθε ανθρώπινο ον μπορεί να μοιραστεί ελεύθερα το σύνολο της γνώσης.

Ως κίνημα, ξεκινάει μια  συζήτηση για τον καθορισμό του μελλοντικού ρόλου του Wikimedia στον κόσμο.

Στην Διαβούλευση στρατηγικής , μπορεί να συμμετέχει ο καθένας που θέλει να μοιραστεί τις σκέψεις του για το μέλλον της ελεύθερης γνώσης και την πορεία της Wikipedia προς το 2030.

Πηγή άρθρου: https://el.wikipedia.org/wiki/

Σύμφωνα με τις ευρήματα μιας πρόσφατης μελέτης για τη Γενική Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ασφάλεια Δικτύων Επικοινωνιών, Περιεχομένου και Τεχνολογίας,  το λογισμικό ανοικτού κώδικα κατατάσσεται ως  μία από τις  βασικές κινητήριες δυνάμεις της ευρωπαϊκής βιομηχανίας λογισμικού, Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στις 5 Μαρτίου συστήνει στις  δημόσιες διοικήσεις στην Ευρώπη, να στηρίξουν τη χρήση του ανοιχτού κώδικα σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, μιας και ο «ανοιχτός κώδικας είναι σημαντικός για το μέλλον της ευρωπαϊκής βιομηχανίας λογισμικού.»

Σύμφωνα με τις προτάσεις της έρευνας, οι δράσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής πρέπει να ενισχύσουν την γνώση  για τον ανοιχτό κώδικα και την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των ιδιωτικών και δημόσιων οργανισμών. Η ΕΕ πρέπει να κάνει περισσότερα ώστε να καταστεί σαφές στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, στις δημόσιες διοικήσεις και στους χρήστες, ποια είναι τα πλεονεκτήματα του λογισμικού ανοικτού κώδικα.

Η μελέτη συνιστά στις δημόσιες διοικήσεις:

  • Να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν το λογισμικό ανοιχτού κώδικα ως οικονομική στρατηγική και να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που παρέχει για συμπαραγωγή. Η  εμπειρία των ΗΠΑ με την ενσωμάτωση ανοικτού κώδικα σε επιχειρηματικά μοντέλα, είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα από το οποίο μπορούν να μάθουν.
  • Να βελτιωθεί η επικοινωνία με την open source κοινότητα ανάπτυξης λογισμικού, καθώς και με τους δυνητικούς χρήστες,  και να ενισχυθεί η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των επιχειρήσεων.
  • Να υποστηρίξουν τεχνολογίες που βοηθούν την εύρεση και χρήση  λογισμικού ανοιχτού κώδικα
  • Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ θα πρέπει να γίνουν τα ίδια, χρήστες του λογισμικού κώδικα ανοικτού , ακόμη περισσότερο από ό, τι ήδη είναι. Αυτό θα παρέχει τα σχετικά παραδείγματα χρήσης, την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης στήριξης, και την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ελέγχου της ποιότητας.

Οι συγγραφείς της έρευνας Pierre Audoin Consultants (PAC), Le CXP and Fraunhofer ISI,  προσθέτουν ακόμη ότι με βάση τις συνεντεύξεις  και την  έρευνα τους, οι ευρωπαϊκές εταιρείες επιθυμούν να ενισχυθούν οι  ευρωπαϊκές πολιτικές για την αύξηση της υποστήριξης του ανοιχτού κώδικα.

 

Από την έκθεση:

  • Μια πολυεθνική εταιρία  που δραστηριοποιείται στον τομέα της μεταποίησης και των logistics, δήλωσε: «Θα ήθελα να δω περισσότερη υποστήριξη για την κοινότητα του λογισμικού ανοικτού κώδικα. Η κυβέρνηση και θεσμικά όργανα της ΕΕ θα πρέπει να χρησιμοποιούν το λογισμικό ανοιχτού κώδικα πολύ περισσότερο ! Αυτό θα παρέχει παραδείγματα χρήσης, θα εξασφαλίζει μακροπρόθεσμη στήριξη, ασφαλείς λύσεις και ένα υψηλό επίπεδο ελέγχου ποιότητας. Και αυτό θα βοηθήσει επίσης τους άλλους χρήστες. «
  • Ένας μεγάλος χονδρέμπορος μας είπε: «Εκτιμούμε το τι γίνεται από την κοινότητα του λογισμικού ανοικτού κώδικα. Θα πρέπει να λαμβάνουν υποστήριξη στο μέλλον. «

Πιο συγκεκριμένα η έρευνα The Economic and Social Impact of Software and Services on Competitiveness and Innovation – SMART 2015/0015   κάνει 5 βασικές συστάσεις για βελτίωση της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας τα επόμενα χρόνια: 

 

  • Βελτίωση των ηλεκτρονικών δεξιοτήτων στην Ευρώπη

Εκτός από τις τρέχουσες πρωτοβουλίες της ΕΕ στον τομέα της εκπαίδευσης και της εργασίας, η έρευνα συνιστά την έναρξη μιας online πλατφόρμας για την ευθυγράμμιση της προσφοράς και της ζήτησης για τους ειδικούς της πληροφορικής σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Αυτό θα δώσει την ευκαιρία στους ειδικευμένους ανθρώπους της πληροφορικής οι οποίοι δεν μπορούν να μια δουλειά στην πατρίδα τους , να βρουν μια θέση εργασίας σε εταιρείες πληροφορικής άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

  • Στήριξη της υιοθέτησης των ΤΠΕ σε όλους τους τομείς και άρση των κυβερνητικών εμποδίων

Οι πρωτοβουλίες της ΕΕ έχουν μόλις αρχίσει να αντιμετωπίσουν το θέμα του Industry 4.0 και του Διαδίκτυο των πραγμάτων (IoT). Η έρευνα συνιστά την επέκταση της πρωτοβουλίας “Digitizing European Industry” σε όλους τους τομείς και την περαιτέρω ανάπτυξη του οράματος της “digital representation” για την Ευρώπη. Ο όρος «digital representation» σημαίνει ότι όλα τα φυσικά αντικείμενα, καθώς και τα πρόσωπα, όλο και περισσότερο έχουν digital twins. Η έρευνα πιστεύει ότι υπάρχει μια ευκαιρία για την Ευρώπη να γίνει η κορυφαία αγορά στο κόσμο για τις τεχνολογίες και τις εφαρμογές digital representation. Ο καινοτόμος συνδυασμός του IoT, των εφαρμογών big data, της τεχνητής νοημοσύνης και της ψηφιοποίησης, μπορεί να δώσει μια σημαντική ώθηση στη Ευρωπαϊκή οικονομία, Έτσι, η ευρωπαϊκή πολιτική πρέπει να επικεντρωθεί στην ενεργοποίηση της καινοτομίας στον τομέα toy digital representation σε όλους τους τομείς της εφαρμογής του.

  • Υποστήριξη του λογισμικού ανοικτού κώδικα σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης

Το Λογισμικό ανοικτού κώδικα μπορεί να εξελιχθεί σε μια μοναδική δύναμη στο τομέα της Ευρωπαϊκής αγοράς λογισμικού, εάν υποστηριχθεί αναλόγως. Παρά το γεγονός ότι το λογισμικό ανοιχτού κώδικα είναι πολύ καλά προσαρμοσμένο για εφαρμογές σε εμπορικό πλαίσιο, οι ευρωπαϊκές εταιρείες, οι δημόσιες διοικήσεις και οι χρήστες δεν γνωρίζουν ακόμη αρκετά για τα πλεονεκτήματά του. Έτσι, η έρευνα συνιστά την εστίαση σε δράσεις πολιτικής που ενισχύουν την βάση γνώσεων για τον ανοικτό κώδικα και την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των ιδιωτικών και δημόσιων οργανώσεων.

  •  Αύξηση της εμπιστοσύνης στο cloud computing και στις υποδομές ΙΤ, προστασία της ιδιωτικών δεδομένων και της ασφάλειας

Στο πλαίσιο της εταιρικής χρήσης, και ιδίως στην προσπάθειά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την ψηφιοποίηση των επιχειρηματικών διαδικασιών, η ασφάλεια του cloud και η εμπιστοσύνη διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο. Η έρευνα συνιστά τη συνέχιση των πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι ήδη σε εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα.

  •  Αύξηση των δημοσίων δαπανών R & D στον τομέα των ΤΠΕ

Είναι φανερό ότι τεχνικά έργα που σχετίζονται με IT-engineering, υποεκπροσωπούνται στην Ευρώπη στη χρηματοδότηση της έρευνας. Και στα λίγα προγράμματα που υποστηρίζουν IT-engineering, όπως το ICT-LEIT (Leadership in Enabling and Industrial Technologies), η τρέχουσα υπερκάλυψη είναι αποθαρρυντική για τις εταιρείες που θέλουν να κάνουν αίτηση. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να αυξήσει σημαντικά τα ερευνητικά κονδύλια για την έρευνα στην πληροφορική, και ιδιαίτερα για την ΤΠ που σχετίζονται με τις νέες και αναδυόμενες τεχνολογίες, προκειμένου να διατηρήσει την Ευρωπαϊκή βιομηχανία λογισμικού ανταγωνιστική.

Πηγή άρθρου: https://joinup.ec.europa.eu

Διαβάστε όλη την έρευνα The Economic and Social Impact of Software and Services on Competitiveness and Innovation – SMART 2015/0015

One of the most unwanted baggages for crypto implementations written prior to this decade is the (pseudo-)random generator, or simply PRNG. Speaking for GnuTLS, the random generator was written at a time where devices like /dev/urandom did not come by default on widely used operating systems, and even if they did, they were not universally available, e.g., devices would not be present, the Entropy Gathering Daemon (EGD) was something that was actually used in practice, and was common for software libraries like libgcrypt to include code to gather entropy on a system by running arbitrary command line tools.

That resulted in an internal random generator which had to rely on whatever was provided by the operating system and the administrator, and that, in several cases was insufficient to seed a cryptographic PRNG. As such, an advanced PRNG was selected, based on Yarrow, which kept a global per-process state, and was aggressively gathering information, including high precision timestamps and process/thread statistics, to enhance a potentially untrusted pool formed from the system random generator or EGD. That, also meant locks for multi-threaded processes to access the global state, and thus a performance bottleneck, since a call to the PRNG is required even for the simplest of crypto operations.

Today, however, things have changed in operating systems. While Linux used to be a pioneer with /dev/urandom, now all operating systems provide a reliable PRNG, even though there are still no standardized APIs.
  • Linux provides /dev/urandom, getrandom(), getentropy()
  • Windows provides CryptGenRandom()
  • *BSD provides /dev/urandom, getentropy()
  • MacOSX provides /dev/urandom, getentropy()
  • Solaris: /dev/urandom, getentropy(), getrandom().
On the list above, I ignore the /dev/random interface which has concerning properties, such as indefinite response time (see my previous post for limitations on the Linux interfaces).

Some of the interfaces above are provided as system calls, some others as libc calls, and others as file system devices, but for the application writer, that shouldn't make significant difference. These devices or system calls, provide access to a system PRNG, which is in short doing what was GnuTLS doing manually previously, mixing various inputs from the system, in a level and way that a userspace library like GnuTLS could never do, as the kernel has direct access to available hardware and interrupts.

Given the above, a question that I've been asking myself lately, is whether there is any reason to continue shipping something advanced such as a Yarrow-based PRNG in GnuTLS? Why not switch to simple PRNG, seeded only by the system device? That would not only provide simplicity in the implementation, but also reduce the performance and memory cost of complex constructions like Yarrow. In turn, switching to something simple with low memory requirements would allow having a separate PRNG per-thread, further eliminating the bottleneck of a global per-process PRNG.

The current PRNG


To provide some context on GnuTLS' PRNG, it is made available through the following function all:
 int gnutls_rnd(gnutls_rnd_level_t level, void *data, size_t len);
That takes as input an indicative level, which can be NONCE for generating nonces, RANDOM for session keys, or KEY for long term keys. The function outputs random data in the provided buffer.

There was (a partial) attempt in GnuTLS 3.3.0 to improve performance, by introducing a Salsa20-based PRNG for generating nonces, while keeping Yarrow for generating keys. This change, although it provided the expected performance improvement for the generation of nonces, it still kept global state, and thus still imposed a bottleneck for multi-threaded processes. At the same time, it offered no improvement on the memory consumption (in fact it was increased slightly by a Salsa20 instance - around 64 bytes).

For the yet-unreleased 3.6.0, we took that enhancement several steps further, ensuing the elimination of the locking bottleneck for multi-threaded processes. It was a result of a relatively large patch set, improving the state of the internal PRNG, and rewriting it, to the following layout.

The new PRNG


The Yarrow and Salsa20 PRNGs were replaced by two independent PRNGs based on the CHACHA stream cipher. One PRNG is intended to be used for the NONCE level (which we'll refer to it as the nonce PRNG) and the other for KEY and RANDOM levels (the key PRNG). That reduces the memory requirements by eliminating the heavyweight Yarrow, and at the same time allows better use of the CPU caches, by employing a cipher that is potentially utilized by the TLS protocol, due to the CHACHA-POLY1305 ciphersuite.

To make the state lock-free, these two generators keep their state per thread by taking advantage of thread local data. That imposes a small memory penalty per-thread --two instances of CHACHA occupy roughly 128-bytes--, albeit, it eliminates the bottleneck of locks to access the random generator in a process.

Seeding the PRNG

The PRNGs used by GnuTLS are created and seeded on the first call to gnutls_rnd(). This behavior is a side-effect of a fix for getrandom() blocking in early boot in Linux, but it fits well with the new PRNG design. Only threads which utilize the PRNG calls will allocate memory for it, and carry out any seeding.

For threads that utilize the generator, the initial seeding involves calling the system PRNG, i.e., getrandom() in Linux kernel, to initialize the CHACHA instances. The PRNG is later re-seeded; the time of the re-seed depends both on time elapsed and the amount of bytes generated. At the moment of writing, the nonce PRNG will be re-seeded when 16MB of is generated, or 4 hours of operation, whichever is first. The key PRNG will re-seed using the operating system's PRNG, after 2MB of data are generated, or after 2 hours of operation.

As a side note, that re-seed based on time was initially a major concern of mine, as it was crucial for a call to random generator to be efficient, without utilizing system calls, i.e., imposing a switch to kernel mode. However, in glibc calls like time() and gettimeofday() are implemented with vdso something that transforms a system call like time(), to a memory access, hence do not introduce any significant performance penalty.

The data limits imposed to PRNG outputs are not entirely arbitrary. They allow several thousands of TLS sessions, prior to re-seeding, to avoid re-introducing a bottleneck on busy servers, this time being the system calls to operating system's PRNG.

Defense against common PRNG attacks

There are multiple attacks against a PRNG, which typically require a powerful adversary with access to the process state (i.e., memory). There are also attacks on which the adversary controls part of the input/seed to PRNG, but we axiomatically assume a trusted Operating System, trusted not only in the sense of not being backdoored, but also in the sense of doing its PRNG job well.

I'll not go through all the details of attacks (see here for a more detailed description), but the most prominent of these attacks and applicable to our PRNG are state-compromise attacks. That is, the attacker obtains somehow the state of the PRNG --think of a heartbleed-type of attack which results to the PRNG state being exposed--, and uses that exposed state to figure out past, and predict future outputs.
Given the amount of damage a heartbleed-type of attack can do, protecting against the PRNG state compromise attacks remind this pertinent XKCD strip. Nevertheless, there is merit to protecting against these attacks, as it is no longer unimaginable to have scenarios where the memory of the PRNG is exposed.

 

Preventing backtracking

This attack assumes that the attacker obtained access to the PRNG state at a given time, and would need to recover a number of bytes generated in the past. In this construct, both the  nonce and key PRNGs re-seed based on time, and data, after which recovery is not possible. As such an attacker is constrained to access data within the time or data window of the applicable generator.

Furthermore, generation of long-term keys (that is, the generator under the KEY level), ensures that such backtracking is impossible. That is, in addition to any re-seed previously described, the key generator will re-key itself with a fresh key generated from its own stream after each operation.

Preventing permanent compromise

That, is in a way the opposite of the previous attack. The attacker, still obtains access to the PRNG state at a given time, and would like to recover to recover all data generated in the future. In a design like this, we would like to limit the number of future bytes that can be recovered.

Again, the time and data windows of the PRNGs restrict the adversary's access within them. An attacker will have to obtain constant or periodic access to the PRNG state, to be able to efficiently attack the system.


Final remarks

The design of the new GnuTLS PRNG is quite similar to the arc4random implementation on the OpenBSD system. The latter despite its name, is also based on the CHACHA cipher. Few details differ, however. The GnuTLS PRNG enforces a refresh of the PRNG based on elapsed time, in addition to output data, does re-key only for when a requests for data at the KEY level, and strives for low memory footprint as it utilizes a separate generator per process thread.

 

Another thing to note, is that the fact that the gnutls_rnd() call allows for an advisory level to be specified, provides the internal implementation quite some flexibility. That is, the given level, although advisory, allows for optimizations to be enabled for levels that are not intended for secrecy. That is, apply different data and time limits on nonce and key generator, and thus increasing performance when possible. The cost of such a compromise for performance, is a larger window of exposure when the PRNG's state is compromised.


The generator described, will be made available in the next major release of GnuTLS, although the details may change.


Κάθε μόνιτορ έχει τέσσερις γωνίες. Κερδίζει σίγουρα τις περισσότερες μπουγάτσες που έχουν μόλις τρεις. Αλλά μια μπουγάτσα όσες γωνίες και αν έχει το μόνο που μπορείς να την κάνεις είναι να την φας. Ενώ οι γωνίες του μόνιτορ μπορούν να κάνουν ένα σωρό χρήσιμα πράγματα. Μια γωνία μπορεί να είναι ενεργή με δύο τρόπους. Με […]

Αυτήν την εβδομάδα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις για το Ελεύθερο Λογισμικό / Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα, τις ανοιχτές τεχνολογίες και την καινοτομία!

Μπορείτε επίσης να δείτε περισσότερες εκδηλώσεις για τις επόμενες εβδομάδες ή να καταχωρίσετε τη δική σας εκδήλωση στο: https://ellak.gr/events

Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ σας προτείνει να τις παρακολουθήσετε και να τις διαδώσετε:

Ημερομηνία / Ώρα

Εκδήλωση

Δευτέρα

19/03/2017 – 27/03/2017
Ολοήμερο

Athenpreneurship 101
Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, Αθήνα
19/03/2017 – 23/03/2017
Ολοήμερο
The Eleventh International Conference on Digital Society and eGovernments
Hotel Novotel Cap 3000 in Nice, Saint Laurent du Var
20/03/2017 – 24/03/2017
Ολοήμερο
CeBIT 2017
hannovermesse, Hannover
20/03/2017
Ολοήμερο
EclipseConverge
San Jose Convention Center, San Jose
20/03/2017 – 21/03/2017
Ολοήμερο
Linux Storage, Filesystem & Memory Management Summit
Hyatt Regency Cambridge, Cambridge
20/03/2017
18:30 – 21:30
Μεταρρυθμίσεις ή Επικοινωνιακές Φωτοβολίδες; Η Δημόσια Διοίκηση στην τριετία 2016-2018
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα

Τρίτη

21/03/2017
Ολοήμερο

EIT Digital Conference
EGG Conference and Meeting Centre, Brussels
21/03/2017 – 24/03/2017
Ολοήμερο
GUUG-Frühjahrsfachgespräch 2017
Technischen Universität Darmstadt, Darmstadt
21/03/2017 – 22/03/2017
Ολοήμερο
Open Science Conference 2017
NH Collection Berlin Friedrichstraße, Berlin
21/03/2017
Ολοήμερο
Α Deep Look on How Artificial Intelligence Αffects Βusiness
gazARTE, Αθήνα
21/03/2017
18:00 – 22:00
Hackday στο Hackerspace
Hackerspace, Αθήνα

Τετάρτη

22/03/2017
Ολοήμερο

Big Linked Geodata
Delft University of Technology, Delft
22/03/2017 – 25/03/2017
Ολοήμερο
Codemotion Rome 2017
Università degli Studi di Roma Tre, Rome
22/03/2017 – 23/03/2017
Ολοήμερο
Vault
Hyatt Regency Cambridge, Cambridge
22/03/2017
12:00 – 13:00
Webinar με θέμα τις απαιτήσεις του Ορίζοντα 2020 για την παροχή Ανοικτής Πρόσβασης στα ερευνητικά δεδομένα

Πέμπτη

23/03/2017 – 24/03/2017
Ολοήμερο

Data Summit 17
The Data Lab – Innovation Centre, Edinburgh

Παρασκευή

24/03/2017 – 25/03/2017
Ολοήμερο

10th Annual Conference of Estonian Social Sciences (ESAK 10): “Estonia 100 – towards openness?
Tallinn University School of Governance, Law and Society, Tallinn

Σάββατο

25/03/2017 – 26/03/2017
Ολοήμερο

Linux Weekend 2017
Fakulteti i Teknologjisë së Informacionit (FTI), Tiranë
25/03/2017 – 26/03/2017
Ολοήμερο
MobCon Europe
Inter Expo Center, Sofia
25/03/2017
02:00 – 05:00
UPSat launch to ISS
Hackerspace, Αθήνα
25/03/2017
10:00 – 12:00
Using Raspberry Pi for Building the IoT @ POS4work
POS4work, Patra

Οι μαθητές/τριες του 1ου Γυμνασίου Ρόδου, μέσω της χρήσης ανοιχτών τεχνολογιών  ξεκίνησαν την προσπάθεια να συμμετέχουν στην κατασκευή ενός ρομποτικού οχήματος, για να συμμετέχουν στο διεθνή αγώνα Robot-SM,   στην κατηγορία Folkrace, που γίνεται στο Gothenburg της Σουηδίας  http://www.robotsm.se/what-is-robot-sm/ Πρόκειται για αγώνα ρομποτικών αυτόνομων (οδηγούμενων χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση) mini-όχημάτων (autonomous driverless mini car), τα οποία κινούνται εντός πίστας και αποφεύγουν εμπόδια, που οργανώνεται από το Chalmers Robotic Union, του Παν/μιου του Chalmers, τον Απρίλιο του 2017.

Μέσα από αυτή τη προσπάθεια τους, είχαν την ευκαιρία να μάθουν αξιοποιώντας διαδικτυακά εργαλεία, να προγραμματίσουν με γλώσσα C++ , να ακολουθήσουν καλές πρακτικές της βιομηχανίας λογισμικού, να αναζητήσουν λύσεις σε προβλήματα που ανακύπτουν καινοτομώντας, να βιώσουν την δυναμική που αναπτύσσεται με υπερτοπικές συνέργειες  και να κεφαλαιοποιήσουν πολλαπλά την πολύτιμη εμπειρία της νέας κουλτούρας διαμοιρασμού πόρων  με την ανάπτυξη της ανοιχτότητας, (open source software και hardware) στην παγκόσμια κοινότητα.

Η ομάδα μαθητών/τριων του 1ου Γυμνασίου Ρόδου με βάση αυτές τις γνώσεις και την εμπειρία που αποκόμισαν από την κατασκευή του ρομποτικού οχήματος, προχώρησαν στην ιδέα της δημιουργίας μιας start-up, στα πλαίσια του προγράμματος«Εικονική Επιχείρηση 2017» του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων (ΣΕΝ)/Junior Achievement Greece : Της ομάδας Roboholics!

 

Η ομάδα των Roboholics, δημιούργησε ένα προϊόν (prototype) βασισμένο στις ανοιχτές τεχνολογίες του Arduino και του 3d Printing, τελειοποίησε τον κώδικα, σχεδίασε την αρχική ιδέα και εκτύπωσε τα πρωτότυπα με την υποστήριξη και τη συνεργασία του Παν/μίου Chalmers της Σουηδίας. Όταν τα πρωτότυπα έφθασαν στη Ρόδο, έγινε η συναρμολόγηση η τοποθέτηση και οι δοκιμές του υλικού (hardware) και δημιούργησαν το b-χ@πι: ένα «έξυπνο κουτί» για χάπια. Το b-χ@πι με δύο συρτάρια. Κάθε συρτάρι έχει έξι θήκες. Σε κάθε συρτάρι, αντιστοιχεί ένα λαμπάκι. Στο πλάι του κουτιού, υπάρχει ένας βομβητής.

 

Το κουτί λειτουργεί ως εξής: Όταν έρθει η συγκεκριμένη ώρα για να πάρει τα χάπια του ο χρήστης (π.χ. 8.00 το πρωί), τότε χτυπάει ο βομβητής και ανάβει το λαμπάκι. Όταν ο χρήστης ανοίξει το συρτάρι και πάρει τα χάπια του, τότε σβήνει το λαμπάκι και σταματάει ο βομβητής. Η αρχική ρύθμιση των ωρών λήψης των φαρμάκων (π.χ. 8 το πρωί, 8 το βράδυ), γίνεται εύκολα από τον φροντιστή ή τον χρήστη, με εφαρμογή από το κινητό.

 

 

Η ομάδα των Roboholics

Στην αρχή όλα τα μέλη, ασχοληθήκαν με τον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και τα ηλεκτρονικά. Στη συνέχεια, για τις ανάγκες του project, οι ρόλοι  έγιναν συγκεκριμένοι.
Εύη Διακοκωνσταντή, Project Management
Κυριάκος Μαυράκης και Βασίλης Τσίμπος, Software Development
Σερίφ Μπάστιαλη και Γιάγκος Καπετανάκης, Hardware Development
Νίκος Βαρνάβας, Οικονομικών
Εύη Διακοκωνσταντή, Σχεδιασμός Προϊόντος
Θεοδώρα Πεσυρίδη, Μάρκετινγκ

Λευτέρης Σπάρταλης, Ηλεκτρολόγος Μηχανικό & Μηχ. Η/Υ, Msc Τεχνοοικονομική Διοίκηση Ψηφιακών Συστημάτων, ο οποίος ασχολείται με ιδιωτικά έργα κτιριακού αυτοματισμού.

Υπεύθυνη για την υλοποίηση και το συντονισμό του προγράμματος, η εκπαιδευτικός του 1ου Γυμνασίου Ρόδου, Αγγελική Νικολάου, Αρχιτέκτων Μηχ/κος.

GitHub Repository: https://github.com/Roboholics

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ 1ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΡΟΔΟΥ

Το 1ο Γυμνάσιο Ρόδου ένα δημόσιο σχολείο που ιδρύθηκε το 1979, με 300 μαθητές, 30 εκπαιδευτικούς  και έχει ένα όραμα: Να συνδέσει την τάξη με την πραγματική ζωή, να ενισχύσει την εξωστρέφεια, να καλλιεργήσει τη δημιουργικότητα των παιδιών, να αναπτύξει δεξιότητες που ευνοούν  την καινοτομία και να αναδείξει την αριστεία, Το 1ο Γυμνάσιο Ρόδου υλοποιεί τα τελευταία χρόνια καινοτόμα προγράμματα που στηρίζονται στους άξονες πολιτισμός,  τεχνολογία,  καινοτομία, αριστεία.

Σχολικό έτος 2015-2016

Η συμμετοχή του σχολείου στον 10ο Διαγωνισμό του ΣΕΝ JA » Εικονική Eπιχείρηση», απέσπασε «Βραβείο Δημιουργικότητας». Τα προϊόντα εκτέθηκαν στην εμπορική έκθεση HO.RE.CA. και στην μαθητική εμπορική έκθεση του ΣΕΝ τον Απρίλιο του 2016 και προσέλκυσε το ενδιαφέρον πολλών αγοραστών.

https://www.youtube.com/watch?v=i12ydnjRsK4

http://www.huffingtonpost.gr/senja-greece/-1-usb-stick_b_9543360.html

Σχολικό έτος 2013-14 και Σχολικό έτος 2012-2013

Το σχολείο συμμετείχε ως εταίρος δορυφόρος στο διακρατικό πρόγραμμα 8 χωρών της ΝΑ Ευρώπης, Sagittarius του SEE/B/0016/4.3/TRANSNATIONAL PROJECT,  ACTIVITY 6.2. Αντικείμενο των δραστηριοτήτων του σχολείου ήταν ο σχεδιασμός, η οργάνωση και υλοποίηση καλών πρακτικών στη χρήση του τοπικού πολιτιστικού αποθέματος,  ως μοχλού ανάπτυξης, εμπλέκοντας νέους και ενήλικες στο πολιτιστικό επιχειρείν. Ενδεικτικά, μια δράση του σχολείου, διάχυσης των αποτελεσμάτων, ήταν η πρόταση για «Rebrading Rhodes» προς τους φορείς και την τοπική κοινότητα στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου τον Απρίλιο του 2013 .  https://www.slideshare.net/secret/nVad4gzueUi5ph

https://www.youtube.com/watch?v=V3YQ3pXZqsQ

Σχολικό έτος 2012-2013

Σε συνεργασία με το Rutgers University New Jersey των ΗΠΑ ομάδα μαθητών του σχολείου, υλοποίησαν πρόγραμμα κατασκευής και λειτουργίας ψηφιακού θεματικού πάρκου για τον Κολοσσό της Ρόδου, σε  τρισδιάστατο εμβυθιζόμενο διαδικτυακό περιβάλλον (3DVW) και συγκεκριμένα στο OpenSim.

Η εθελοντική ομάδα προκειμένου να προβάλει τη Ρόδο, συνέλαβε τη δημιουργία θεματικού πάρκου και ανέπτυξε το  Colossus Park, εντός της  εικονικής πανεπιστημιούπολης του Rutgers http://www.slideshare.net/ageliki/colossus-project-201213.  Για τη διάχυση των αποτελεσμάτων διεξήχθη workshop  για εκπαιδευτικούς. https://www.youtube.com/watch?v=lRHW1bWAICY

2010 Η εκπαιδευτικός του σχολείου  και υπεύθυνη για την υλοποίηση του προγράμματος , κ. Αγγελική Νικολάου, συμμετείχε και διακρίθηκε στη Δράση του Υπουργείου Παιδείας «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010».

2009 Το σχολείο μας διακρίθηκε με το Πρώτο Βραβείο στον 4ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό «e-στολόγιο», του Υπουργείου Παιδείας για την κατασκευή ιστολογίου . http://rogro.blogspot.gr/

http://etwinning.sch.gr/contests/national-contest

 

Διαβάστε περισσότερα για τους Roboholics στο https://create.arduino.cc/

Ίσως τις τελευταίες μέρες να έχετε διαβάσει αναφορές στο πρόσφατο SHA1 collision και τις συνέπειές του. Διόλου ασήμαντο γεγονός, αν και δεν έχει τις διαστάσεις που του προσδίδουν ορισμένοι. Έγινε μάλιστα και μια μικρή -και ανόητη- επίθεση στον Linus Torvalds, με αφορμή τη χρήση του SHA1 από το git. Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τι συνέβη, πώς έγινε και τι πραγματικά σημαίνει, σε όσο το δυνατόν απλούστερη γλώσσα.

 

Τι είναι το SHA1

Το SHA1 (Secure Hash Algorithm 1) είναι cryptographic hash function (κρυπτογραφική συνάρτηση κατακερματισμού στα Ελληνικά). Μια μαθηματική συνάρτηση δηλαδή, από αυτές που τσουβαλιάζουμε με τον όρο «αλγόριθμοι». Η λειτουργία του είναι αντίστοιχη με άλλες τέτοιες συναρτήσεις: του δίνουμε κάποια δεδομένα και μας επιστρέφει έναν ακέραιο αριθμό σταθερού μεγέθους. Ο αριθμός αυτός εκφράζεται συνήθως με το δεκαεξαδικό σύστημα, έχει μήκος 40 ψηφία ενώ το μέγεθός του μπορεί να ξεκινάει από τα 32bits και να ξεπερνάει τα 256. Αναφέρεται δε ως «hash sum» ή πιο απλά «hash». Τα δεδομένα που θα του δώσουμε μπορούν να είναι οτιδήποτε, από μια απλή φράση ή ένα αρχείο κειμένου μέχρι εικόνες και βίντεο. Ενδεικτικά, το SHA1 hash της φράσης «Μαθαίνουμε για το SHA1», χωρίς τα εισαγωγικά βεβαίως, είναι 81761f2fe4807e11248b90f0a150e74f39cdcbc5.

Όπως και αρκετά άλλα πράγματα στο ίδιο πεδίο, το SHA1 είναι δημιούργημα της γνωστής και μη εξαιρετέας N.S.A. Εμφανίστηκε το 1993, χρησιμοποιείται στο χώρο της κρυπτογραφίας και αυτό που κάνει βασικά είναι να ταυτοποιεί δεδομένα. Αυτό επιτυγχάνεται γιατί ο αριθμός που μας δίνει το SHA1 ως αποτέλεσμα είναι απόλυτα συνδεδεμένος με τα δεδομένα που θα του εισάγουμε κι έτσι είναι μοναδικός για κάθε εισαγωγή. Λέγοντας «κρυπτογραφία» όμως, δεν εννοούμε μόνο μυστικές υπηρεσίες και παιχνίδια κατασκοπείας αλλά και απλά, καθημερινά θέματα που είναι μεν σημαντικά, μας απασχολούν δε ελάχιστα· τα SSL πιστοποιητικά που χρησιμοποιούν όλοι οι browsers είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

 

Τι συνέβη και με ποιο τρόπο

Αυτό που συνέβη ήταν ότι η ως άνω μέθοδος κρυπτογράφησης παραβιάστηκε. «Έσπασε», όπως συνηθίζουμε να λέμε. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και σίγουρα δε θα είναι η τελευταία. Το SHA1 άντεξε κάτι παραπάνω από 20 χρόνια, η παραβίασή του όμως είχε προβλεφθεί πολύ καιρό πριν, ενώ το θεωρητικό μοντέλο αυτής υπήρχε δημοσιευμένο ήδη από το 2012. Στις 23 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους λοιπόν έγινε απλά κάτι που ήταν αναμενόμενο για τους ειδικούς του χώρου: ανακοινώθηκε το πρώτο καταγεγραμμένο SHA1 collision.

Όπως είπαμε παραπάνω, το hash που παίρνουμε όταν κρυπτογραφούμε κάτι -στην περίπτωσή μας με τη χρήση του SHA1- είναι μοναδικό για κάθε εισαγωγή. Αυτό σημαίνει ότι, αν η λειτουργία της κρυπτογράφησης είναι σωστή, είναι αδύνατο να υπάρξει παρέμβαση/αλλοίωση (δε χρειάζονται πολλά, ακόμα και η αλλαγή ενός και μόνο χαρακτήρα αρκεί) στα δεδομένα μας χωρίς να αλλάξει το αντίστοιχο hash. Ή τουλάχιστον ήταν αδύνατο μέχρι να σημειωθεί το collision.

Collision attack ονομάζεται το είδος επίθεσης όπου επιχειρείται η ανεύρεση δύο διαφορετικών εισαγωγών σε μια κρυπτογραφική συνάρτηση που να παράγουν το ίδιο hash, πετυχαίνοντας έτσι τη σύγκρουση (collision) αυτών. Είναι δε μαθηματικά βέβαιο ότι κάθε κρυπτογραφική συνάρτηση είναι ευάλωτη σε μια τέτοια επίθεση.

Πώς γίνεται όμως να είναι κάτι αδύνατο και ταυτόχρονα αναμενόμενο; Γίνεται, για δύο λόγους. Από τη μία, όταν πρόκειται για την κρυπτογραφία, στην πραγματικότητα αυτό που αποκαλούμε «αδύνατο» σημαίνει «χρονοβόρο/κοστοβόρο». Κι από την άλλη, οι έννοιες διαφέρουν λίγο, ανάλογα με το αν βρισκόμαστε εντός ή εκτός του πεδίου που ασχολείται με την κρυπτογραφία. Πιο συγκεκριμένα, σε αντίθεση με αυτά που αναφέρονται συνήθως, μια μέθοδος κρυπτογράφησης μπορεί να θεωρείται «σπασμένη» και παράλληλα να εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη χρήση. Αυτό συμβαίνει γιατί, για τον «απλό κόσμο» και γενικότερα όσον αφορά την πρακτική εφαρμογή, η κρυπτογράφηση λογίζεται ως «σπασμένη» όταν υπάρξει επιτυχής παραβίασή της, ενώ για τους ειδικούς αρκεί να προκύψει ένα θεωρητικό μοντέλο το οποίο επιτρέπει την παραβίαση σε μικρότερο χρονικό διάστημα και με λιγότερους πόρους από όσο χρειάζεται μια επίθεση «brute force».

Brute force attack αποκαλούμε το -συνηθέστερο αλλά δυσκολότερο- είδος επίθεσης κατά το οποίο ο επιτιθέμενος χρησιμοποιεί μια μέθοδο «δοκιμής-και-λάθους», στην προσπάθειά του να μαντέψει πληροφορίες. Μια τέτοια μέθοδος είναι η δοκιμή ανεύρεσης ενός password με τη χρήση λεξικού. 

Πάμε τώρα να δούμε πώς επετεύχθη το περιβόητο SHA1 collision και μερικά πραγματικά νούμερα που δηλώνουν το αξιοθαύμαστο -από τεχνικής πλευράς- του γεγονότος.

Όπως αναφέρθηκε, το θεωρητικό μοντέλο που οδηγούσε στην παραβίαση του SHA1 με collision δημοσιεύτηκε το 2012 από τον Dr. Marc Stephens, ειδικό ερευνητή κρυπτολογίας του Centrum Wiskunde & Informatica (Κέντρο Μαθηματικών και Επιστήμης Υπολογιστών) της Ολλανδίας. Εννοείται πως δεν έμεινε άπραγος από τότε αλλά επιχειρούσε, σε συνεργασία με άλλους ειδικούς του ίδιου Κέντρου αλλά και της Google, να κάνει τη θεωρία πράξη. Χρησιμοποιώντας τις υποδομές της Google, ήτοι τους υπερυπολογιστές που διαθέτει αυτή, και έπειτα από μόλις πέντε χρόνια, η ομάδα κατάφερε να δημιουργήσει δύο αρχεία PDF με διαφορετικό περιεχόμενο αλλά ολόιδιο SHA1 hash, παραβιάζοντας έτσι την κρυπτογράφηση. Αυτό που πρέπει να αναφερθεί εδώ είναι ότι το περιεχόμενο των αρχείων PDF που δημοσιεύτηκαν ως απόδειξη δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί με τον ίδιο τρόπο μπορούν να αλλοιωθούν οποιαδήποτε άλλα PDF.

Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά τα πέντε χρόνια μπορεί να φαντάζουν αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα αλλά δεν είναι. Χρειάστηκαν περισσότερα, πολλά περισσότερα. Το ίδιο και πόροι.

Σύμφωνα με τα νούμερα που ανέφερε η ομάδα, απαιτήθηκαν:

• 9,2 πεντάκις (ναι, πεντάκις) εκατομμύρια υπολογισμοί SHA1
• 6.500 χρόνια υπολογισμών CPU για την πρώτη φάση της επίθεσης
• 110 χρόνια υπολογισμών CPU για τη δεύτερη φάση

Βλέπετε, μπορεί να μην έχουμε (ακόμα) τρόπο για να ταξιδέψουμε στο χρόνο, έχουμε όμως τη δυνατότητα να τον επιταχύνουμε, έστω κι αν αυτό συμβαίνει στο εσωτερικό μιας μηχανής. Κι αν δε σας αρκούν τα νούμερα αυτά, να πούμε επίσης ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επίθεσης είναι περίπου 100.000 φορές γρηγορότερος από το brute force.

Ποια η σημασία για εμάς

Εφόσον μιλάμε για πρακτική παραβίαση μιας μεθόδου κρυπτογράφησης, η οποία να σημειωθεί ότι χρησιμοποιείται σε αρκετούς τομείς, το γεγονός μας επηρεάζει όλους και κανένας δε μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο. Ήδη υπήρξε πρόβλημα στο SVN και πιο συγκεκριμένα στο αποθετήριο πηγαίου κώδικα του WebKit, όταν κάποιος ανέβασε δύο ανάλογα «πειραγμένα» PDFs ως proof of concept και για έλεγχο ευπαθειών, ενώ το SHA1 χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων και από το git. Δεν καταρρέει όμως το σύμπαν, ούτε και θα αλωθούν μεμιάς τα υπολογιστικά συστήματα.

Τα SVN (Subversion) και git είναι version control systems/συστήματα ελέγχου εκδόσεων, που φιλοξενούν τον πηγαίο κώδικα διαφόρων έργων και εκεί φυσικά λαμβάνει χώρα η ανάπτυξή του.

Κι εδώ θα μιλήσουμε λίγο για τη χαζή ίντριγκα του θέματος. Είπαμε ότι το SHA1 collision επηρεάζει (θεωρητικά) και το git, δημιουργός του οποίου δεν είναι άλλος από τον Linus Torvalds. Όπως ήταν φυσικό λοιπόν, υπήρξε κάποιο ενδιαφέρον και ερωτήσεις προς εκείνον σχετικά με το αν είναι φρόνιμο να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται το SHA1 αλλά και γιατί δεν είχε επιλέξει κάποια άλλη μέθοδο. Δεν έλειψε μάλιστα και μια μικρή επίθεση από έναν καθηγητή κρυπτογραφίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins των Η.Π.Α., ο οποίος σε ανάρτησή του στο Twitter είπε τα εξής:

Δε θέλω να δείξω ασέβεια προς τον Linus αλλά γιατί δεν άλλαξε το git σε SHA2 πριν από πέντε χρόνια αντί να δικαιολογεί σημέρα το SHA1;

Φαίνεται εύλογο το ερώτημα με την πρώτη ματιά, σωστά; Υπάρχουν όμως δύο μικρές λεπτομέρειες: αρχικά, ο Linus έχει μεταβιβάσει τον έλεγχο και τη διαχείριση του git σε άλλο προγραμματιστή (Junio C Hamano) από το 2005 -που σημαίνει ότι, ακόμα κι αν ήθελε, δε θα μπορούσε να αλλάξει ο ίδιος κάτι «πριν από πέντε χρόνια». Επίσης, ουδέποτε δικαιολόγησε τη χρήση του SHA1 από το git. Αυτό που έκανε ήταν ότι αφενός μεν έθεσε το όλο θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις, λέγοντας ότι

Δεν πέφτει ο ουρανός

αφετέρου δε εξήγησε κατ’ επανάληψη ότι το git δε χρησιμοποιεί το SHA1 με τρόπο που να επηρεάζεται άμεσα. Αλλά ποιος προσέχει τι λένε οι άλλοι, ε;

Επιστρέφουμε, λίγο πριν το τέλος, στη σημασία που έχει το SHA1 collision για εμάς. Θυμηθείτε τα νούμερα που αναφέραμε παραπάνω. Όπως μπορείτε να συμπεράνετε, παρ’ όλο που υπάρχει τρόπος παραβίασης, δεν είναι κάτι που μπορεί να το πετύχει ο Μπάμπης ο «χάκερ» στο υπόγειό του (εκτός βέβαια κι αν το υπόγειό του βρίσκεται στις εγκαταστάσεις της Google ή σε κάποιον άλλο χώρο όπου ζουν υπερυπολογιστές). Δεν πρόκειται δηλαδή για κάτι εύκολο και βέβαια δεν είναι τόσο «τραγικό» όσο το παρουσιάζουν κάποιοι. Έγινε λόγος για το ότι η «ευαισθησία» του SHA1 ήταν γνωστή εδώ και κάμποσα χρόνια, ενώ υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν τρόποι για να προστατευτούμε. Μπορούμε για παράδειγμα να πούμε στον browser μας να μη δέχεται SSL πιστοποιητικά που χρησιμοποιούν το SHA1. Ενδεχομένως αυτό να μην ισχύει για όλους τους browsers στην παρούσα φάση, οι πιο σημαντικοί εξ αυτών όμως βρίσκονται ήδη σε διαδικασία μετάβασης. Το ίδιο θα γίνει σταδιακά και σε βάθος χρόνου με οτιδήποτε χρησιμοποιεί με κάποιο τρόπο την προαναφερθείσα μέθοδο κρυπτογράφησης.

Μη στέκεστε όμως στο πώς αναφέρονται και προβάλλονται κάποια γεγονότα, ειδικά στον πολύ σημαντικό τομέα της κρυπτογραφίας. Ο τομέας αυτός είναι κάπως ιδιαίτερος, για ευνόητους λόγους, και υπάρχει η τάση -από τους «απ’ έξω»- να μεγεθύνονται τα θέματα και να γίνεται η τρίχα τριχιά. Αυτό που συνέβαινε πάντοτε και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει είναι ένας αέναος κύκλος. Επινοείται μια μέθοδος κρυπτογράφησης, της επιτίθενται (με καλή ή κακή πρόθεση), «σπάει», εμφανίζεται βελτιωμένη ή παίρνει τη θέση της κάποια άλλη και ξανά από την αρχή.

Εσείς να προσπαθείτε να ενημερώνεστε, γιατί η κρυπτογράφηση είναι κάτι που μας αφορά και αναπόφευκτα θα μας απασχολήσει όλους ανεξαιρέτως τα επόμενα χρόνια. Και να θυμάστε απλά ότι τα πάντα είναι απαραβίαστα μέχρι να παραβιαστούν.

 

Πηγή άρθρου: http://osarena.net/

Πως θα σας φαινόταν αν οι πιο συχνές εντολές τερματικού που σχετίζονται με την εγκατάσταση, διόρθωση, ενημέρωση, αναβάθμιση πακέτων του Arch Linux αλλά και άλλα πολλά, τα είχατε σε ένα εύχρηστο μενού; Ε λοιπόν μπορείτε να τα έχετε με το PacUI. Το PacUI είναι ένα εργαλείο τερματικού, το οποίο παρέχει χρήσιμες και προηγμένες επιλογές για […]
Αρχείο:2030.wikimedia.org.webmΓια 16 χρόνια, οι συμμετέχοντες στο Wikimedia έχουμε εργαστεί μαζί για να δημιουργήσουμε τη μεγαλύτερη ελεύθερη πηγή γνώσης στην ανθρώπινη ιστορία. Σήμερα, είμαστε περισσότερο από μια ομάδα δικτυακών τόπων. Είμαστε ένα κίνημα με αξίες και ένα ισχυρό όραμα: έναν κόσμο στον οποίο κάθε ανθρώπινο ον μπορεί να μοιραστεί ελεύθερα το σύνολο της γνώσης.

Ως κίνημα, αρχίζουμε μια συζήτηση για να ξεκινήσουμε τον καθορισμό του μελλοντικού ρόλου του Wikimedia στον κόσμο.

Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Ανοιχτά για όλους: Βικιπαίδεια:Διαβούλευση στρατηγικής Wikimedia 2017

Java Hellenic User Group | Η ελληνική κοινότητα προγραμματιστών Java

Παρουσιαση 1 – Refactoring in Practice

Παρουσιαση 2 – Microbenchmarking with JMH

Περιμένουμε τις δικές σας ιδέες για παρουσιάσεις. Οποιοδήποτε θεμα
εχει σχεση με Java και σας ενδιαφέρει μπορεί να γίνει παρουσίαση. Δεν
είναι ανάγκη να ειναι κατι προχωρημένο, αρκεί να σας αρέσει.

Κάντε την προταση σας ειτε στο https://www.meetup.com/Java-Hellenic-User-Group/ είτε στην λίστα https://groups.google.com/forum/?fromgroups#!forum/jhug

Ραντεβου στην επόμενη συνάντηση!

Το Ubuntu 12.04 Precise Pangolin κυκλοφόρησε περίπου πριν από 5 έτη. Ως μια Long Term Support έκδοση θα υποστηρίζεται με ενημερώσεις ασφαλείας και νέα πακέτα μέχρι τον Απρίλιο του 2017. Πιο συγκεκριμένα, το Ubuntu 12.04 LTS θα τεθεί σε κατάσταση

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

20 και πλέον ανταλλακτήρια με κοινή τους ανακοίνωση παρουσίασαν το πλάνο της επόμενης μέρας σε περίπτωση που το Bitcoin Unlimited γίνει fork από την κύρια αλυσίδα του Bitcoin χωρίς την καθολική συναίνεση του Bitcoin οικοσυστήματος με μόνη υποστήριξη μέρος των miner. Όπως αναφέρουν σε αυτή την περίπτωση το νέο νόμισμα που θα προκύψει από το fork θα γίνει trade στις πλατφόρμες τους ως ένα νέο altcoin  και θα αντιμετωπιστεί ως τέτοιο ακόμα και αν δημιουργηθεί από το μεγαλύτερο μέρος της επεξεργαστικής ισχύς του mining δικτύου του Bitcoin.

Αντιθέτως η αλυσίδα του Bitcoin θα συνεχίσει να θεωρείτε και να διαπραγματεύεται ως Bitcoin.

Προσθέτουν όμως ότι θα μπει για διαπραγμάτευση στις πλατφόρμες τους μόνο και εφόσων μετά το fork οι developer του Bitcoin Unlimited αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του replay attack που θα προκύψει δηλαδή της δυνατότητας να στέλνει κάποιος νομίσματα σε διευθύνσεις στην κανονική αλυσίδα του Bitcoin αλλά και στην fork αλυσίδα που θα προκύψει.

Αυτό το πρόβλημα ήδη είχε παρουσιαστεί στο fork του altcoin Ethereum με την δημιουργία του Ethereum Classic με το replay attack να είναι η αιτία απώλειας χιλιάδων ψηφιακών νομισμάτων τότε από τα ανταλλακτήρια.

Την ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε σήμερα την υπογράφουν μεταξύ άλλων το μεγαλύτερο σε όγκο συναλλαγών ανταλλακτήριο Bitfinex, το μεγαλύτερο ανταλλακτήριο σε ευρώ Kraken, το ευρωπαϊκό ανταλλακτήριο Bitstamp, το άλλοτε μεγαλύτερο ανταλλακτήριο στον κόσμο με έδρα την Κίνα BTCC το μεγαλύτερο ανταλλακτήριο του Μεξικού Bitso καθώς και τα Bitsquare, Bitonic, Bitbank, Coinfloor, Coincheck, itBit, QuadrigaCX, Bitt, Bittrex, Ripio, The Rock Trading και Zai.

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι o διαχειριστής της πλατφόρμας Shapeshift Erik Voorhees που φαίνεται να υπογράφει την ανακοίνωση δηλώνει ότι ο σκοπός της είναι μόνο για το πως θα διαπραγματευτούν το BU τις πρώτες μέρες δημιουργίας του και όχι να δηλώσουν ότι ένα τέτοιο fork είναι δεδομένο να συμβεί, ενώ έχει και αμφιβολίες για το πως παρουσιάστηκε το τελικό κείμενο.

Με ξεχωριστή του ανακοίνωση το μεγαλύτερο ανταλλακτήριο altcoin το Poloniex αναφέρει ότι και αυτό θα διαπραγματεύεται το fork του Bitcoin Unlimeted ως ένα νέο altcoin.

 

The post Bitcoin ανταλλακτήρια παρουσίασαν το σχέδιο έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση hard fork appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Στο σημερινό άρθρο θα μάθουμε τον τρόπο με το οποίο προσθέτουμε γλώσσες στο σύστημα. Θα εγκατασταθούν εκτός από μεταφράσεις και ορθογραφικός έλεγχος και ότι άλλο σχετικό υπάρχει. Μπορούμε και να αφαιρέσουμε επίσης, αλλά παραπάνω γλώσσες δεν πειράζουν καθόλου. Προσοχή: εκεί που λέει «Μέθοδοι εισόδου» δεν πειράζουμε. Είναι για «παράξενες γλώσσες» όπως τα κινέζικα. Το πληκτρολόγιο […]

Το Open Source Albania (OSCAL), το πρώτο ετήσιο συνέδριο στο είδος του στην Αλβανία, πρόκειται να πραγματοποιηθεί για τέταρτη συνεχή χρονιά, προάγοντας την ελευθερία του λογισμικού ,το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, την ελεύθερη κουλτούρα και την ανοιχτή γνώση, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και στην ευρύτερη περιοχή.

Το OSCAL 2017 θα διεξαχθεί μεταξύ 13 και 14 Μαΐου,στον χώρο της κοιτίδας επιχειρηματικότητας Of çina και στο ινστιτούτο Harry Fultz. To OSCAL διοργανώνεται από το Open Labs Hackerspace, την τοπική κοινότητα που ασχολείται με την ενδυνάμωση της ανοιχτής κουλτούρας,από το 2012.

Τη φετινή χρονιά,το OSCAL αναμένεται να συγκεντρώσει πάνω από 500 ενδιαφερόμενους, προγραμματιστές,εταιρίες και επαγγελματίες του λογισμικού ανοιχτού κώδικα, της ανοιχτής κουλτούρας. Το συνέδριο όχι μόνο παρέχει σε όλους την ευκαιρία να μοιραστούν τη γνώση και την εμπειρία τους με τους υπόλοιπους, αλλά εμπνέει και άλλους να κάνουν το ίδιο.
Κατά τη διάρκειά του,το συνέδριο θα φιλοξενήσει μια μεγάλη σειρά παρουσιάσεων και workshops που κινούν το ενδιαφέρον.
Ειδικότερα,και τις δύο μέρες, από τις 09.00 μέχρι τις 18.00, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να εξοικειωθούν με διάφορα θέματα,να έρθουν σε επαφή συνεισφέροντας σε
κοινότητες και να ανακαλύψουν ευκαιρίες εργασίας. Επίσης, info booths από τις κοινότητες θα βρίσκονται εκεί,με στόχο την ενημέρωση του κάθε ενδιαφερόμενου.
Mozilla, Fedora Project, LibreOffice,OpenStreetMap, Wikipedia, phpList και Nextcloud είναι μόνο μερικά από τα ονόματα των έργων, τα οποία οι συμμετέχοντες του OSCAL θα
μπορέσουν να γνωρίσουν καλύτερα.

Το θέμα (#OSCAL2017) “Internet of People” είναι το σύνθημα του OSCAL 2017, δίνοντας έμφαση στο ρόλο του ατόμου στην βιομηχανία της τεχνολογίας. Η τεχνολογία δε θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Οι άνθρωποι εξελίσσονται μέσω της τεχνολογίας και η τεχνολογία εξελίσσεται μέσω των ανθρώπων. Γιατί, στο κάτω-κάτω, εμείς είμαστε αυτοί που τη δημιουργούμε. Αυτό,όμως, που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ο λόγος για τον οποίο αναπτύσσουμε την τεχνολογία: τον κοινωνικό αντίκτυπο που αυτή δημιουργεί.

Συμμετοχή
Οι ενδιαφερόμενοι που επιθυμούν να συμμετάσχουν, θα πρέπει να εξασφαλίσουν το εισιτήριό τους, εντελώς δωρεάν, με μια επίσκεψη στη σελίδα oscal.openlabs.cc.

Περισσότερες πληροφορίες:
Website: oscal.openlabs.cc
E-mail: oscal@openlabs.cc
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης:
Hashtag: #OSCAL2017
Twitwer: @OSCALconf
Instagram: @oscalconf

Αν δεν το έχετε παρατηρήσει, το τρένο των Trans σίγουρα έχει πια αφήσει τον σταθμό. Οι Trans τώρα εμφανίζονται σε περιοδικά, τηλεοπτικές εκπομπές, βιβλία, ιστοσελίδες – σε ό,τι θέλετε. Και όμως, για μερικούς από εμάς, αυτό μπορεί να αρχίζει να μοιάζει υπερβολικό.

Στην τελική, δεν μας δίδαξαν τι σημαίνουν όλα αυτά τα πράγματα περί φύλου καθώς μεγαλώναμε. Και είναι αλήθεια ότι πολλά έχουν αλλάξει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πώς μπορεί να περιμένουν να συμβαδίσουμε με όλα αυτά;

Υπάρχει πολλή συζήτηση αναφορικά με την trans κοινότητα, αλλά αν δεν έχετε γνώση, αυτές οι συνομιλίες μπορούν τελικά να σας κάνουν να αισθάνεστε αποκλεισμένοι ή εντελώς σε σύγχυση.

Αισθάνεστε ότι σας λείπουν πληροφορίες; Σαν να έχετε ξεμείνει πίσω στο σταθμό;

Εύχεστε κάποιος απλά να επιβράδυνε και να εξηγούσε τι σημαίνουν όλα αυτά;

Σας καταλαβαίνω! Οι άνθρωποι γράφουν σε μένα όλο το χρόνο για να εκφράσουν τις ίδιες απογοητεύσεις – εάν αισθάνεστε έτσι, δεν είστε σίγουρα μόνοι. Να πάρει, είμαι trans ο ίδιος και ακόμα μαθαίνω πράγματα σχετικά με το φύλο κάθε μέρα (μπορώ να σας εγγυηθώ ότι κάποιος θα μου γράψει μετά από αυτό το άρθρο, μαθαίνοντάς μου κάτι νέο!).

Γι’ αυτό θέλησα να δημιουργήσω αυτόν τον οδηγό – έναν οδηγό για τα διαφυλικά άτομα για όσους το χρειάζονται σύντομα, απλά και γλυκά. Όσο σύντομος μπορεί να είναι ένας ολόκληρος οδηγός για τα φύλα, τέλος πάντων.

Ας σπάσουμε σε κομμάτια τα βασικά του φύλου, της ταυτότητας φύλου, και ναι, ας φτιάξουμε το πολυπόθητο Transgender 101.

 

Το παλιό καλό δίπολο των φύλων – και γιατί είναι ξεπερασμένο

Είστε πιθανώς εξοικειωμένοι με αυτή την ιστορία: Όταν ένα μωρό γεννιέται, η παρουσία ενός πέους ή ενός αιδοίου καθορίζει αν θα πούμε το παιδί αγόρι ή κορίτσι.

Τα αγόρια, στο σύνολό τους, αναμένεται να είναι αρσενικά, να ντύνονται με έναν ορισμένο τρόπο, και εκπληρώνουν συγκεκριμένους ρόλους στην κοινωνία, όπως το να είναι προστάτες. Τα κορίτσια, αντίθετα, αναμένεται να είναι θηλυκά, να ντύνονται με άλλο τρόπο, και να εκπληρώσουν άλλους ρόλους στην κοινωνία, όπως είναι το να παρέχουν φροντίδα.

Αυτό είναι το σενάριο που ακολουθούμε εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα – ότι τα γεννητικά όργανά μας, από όλα τα πράγματα, καθορίζουν το ποιοι είμαστε.

Ένα πέος θα κάνει κάποιον αρσενικό, το οποίο σημαίνει ότι είσαι σκληρός, δραστήριος και ισχυρός. Ένα αιδοίο θα κάνει κάποιον θηλυκό, το οποίο σημαίνει ότι θα είσαι ήπιων τόνων, ευάλωτος και παθητικός. Όταν το σκέφτεστε, φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι ένα μόνο μέρος του σώματος μπορεί να καθορίσει ένα τόσο συγκεκριμένο και δυαδικό πεπρωμένο.

…δυαδικό; Μήπως είπα δυαδικό;

Σίγουρα αυτό είπα, και θα με ακούσετε να χρησιμοποιώ πολύ αυτή τη λέξη .

Το δυαδικό φύλο δημιουργείται από το σενάριο που δεχόμαστε: Ότι η κοινωνία αποτελείται από άνδρες και γυναίκες που έχουν σαφώς διαφορετικά χαρακτηριστικά με βάση, λοιπόν, το τι συμβαίνει εκεί κάτω.

Με βάση αυτή τη δυαδικότητα, μας δίνονται οι ρόλοι των δύο φύλων – σαν να έχουμε επιλεγεί για ένα θεατρικό έργο – το οποίο μας λέει τι είδους συμπεριφορές είναι αποδεκτές για ένα άτομο αυτού του φύλου. Ενισχύεται όταν λέμε πως τα αγόρια δεν πρέπει να κλαίνε, για παράδειγμα, ή τα κορίτσια ενθαρρύνονται να είναι “ευγενικά” και να επικεντρώνονται στην εμφάνισή τους.

Αυτοί οι ρόλοι των δύο φύλων διαφέρουν από πολιτισμό σε πολιτισμό, και έχουν αλλάξει στην διάρκεια της ιστορίας.

Το «δυαδικό φύλο» είναι περιοριστικό στην καλύτερη περίπτωση (καθορίζεται ολόκληρο το πεπρωμένο σας πραγματικά από τη στιγμή που γεννιέστε;) και είναι επιβλαβές στη χειρότερη περίπτωση (τα γεννητικά όργανα καθορίζουν το ποιος θα έπρεπε και δεν θα έπρεπε να είστε;).

Θα ήθελα να πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πολύπλοκοι από αυτό. Είναι πάρα πολύ απλοϊκό να πούμε ότι τα γεννητικά όργανά μας καθορίζουν τι είδους ζωή θα πρέπει να ζήσουμε – ή τι είδους άνθρωποι θα πρέπει να είμαστε.

Επομένως, γιατί θα πρέπει τα γεννητικά όργανά μας να καθορίσουν τι είδος φύλο θα πρέπει να έχουμε;

Σκεφτείτε γρήγορα, μόλις σας έριξα σε μια παγίδα! Πολλοί από εμάς ακούμε σε ολόκληρη τη ζωή μας ότι το να είσαι άνδρας ή γυναίκα βασίζεται απλώς στο σώμα μας. Αν το φύλο δεν είναι αυτό, τι στο καλό είναι τότε;

Είμαι ευτυχής που ρωτήσατε. Ας το αναλύσουμε.

 

Τι είναι το κοινωνικό φύλο (gender); Και σε τι διαφέρει από το βιολογικό (sex);

Το πιο συνηθισμένο λάθος στον καθορισμό του φύλου είναι ότι συχνά συγχέεται με το βιολογικό φύλο. Το βιολογικό φύλο κατά τη γέννηση αναφέρεται στην σεξουαλική ανατομία που φαίνεται να έχει ένα άτομο όταν γεννηθεί (ορισμένοι ορισμοί περιλαμβάνουν επίσης τις ορμόνες και τα χρωμοσώματα, αν και αυτά δεν μπορούν να προσδιοριστούν απλά με μια ματιά).

Οι περισσότεροι άνθρωποι ορίζονται σαν θηλυκά ή αρσενικά κατά τη γέννηση με βάση αυτή τη βιολογία, αλλά μερικοί άνθρωποι είναι ερμαφρόδιτοι – πράγμα που σημαίνει ότι η ανατομία τους, τα χρωμοσώματα, και / ή οι ορμόνες τους δεν εμπίπτουν στον τυπικό ορισμό γυναικών και ανδρών.

Το σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι όταν μιλάμε για το βιολογικό φύλο, μιλάμε για το σώμα (πώς εμείς, ως κοινωνία, το κατανοούμε και επιλέγουμε να το ορίσουμε – τα σώματα είναι μόνο σώματα, τελικά). Όταν μιλάμε για το κοινωνικό φύλο, μιλάμε πραγματικά για το πώς ένα άτομο προσδιορίζεται σαν προσωπικότητα.

Το φύλο περιγράφει την εσωτερική σχέση ενός ατόμου με την αρρενωπότητα, την θηλυκότητα, με τα δύο ή και με κανένα. Πώς μπορούν να εκφραστούν με βάση αυτή τη σχέση. Και για ορισμένους, τη σχέση τους με το βιολογικό τους φύλο.

Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολλά διαφορετικά συστατικά. Είναι πιο εύκολο να το κατανοήσουμε αν τα χωρίσουμε σε τρία μέρη. Με τον τρόπο αυτό, το φύλο γίνεται κάτι σαν μια συνταγή! Ας δούμε τα συστατικά:

Υπάρχει η ταυτότητα φύλου, το οποίο σημαίνει απλά με ποιο φύλο(α) αισθάνεσαι πιο ευθυγραμμισμένος (μερικές φορές, αυτό περιλαμβάνει τους ρόλους των δύο φύλων με τους οποίους νιώθει κάποιος πιο άνετα).

Υπάρχει η έκφραση φύλου, η οποία αναφέρεται στους τρόπους που “εκφράζονται” τα φύλα (ρούχα, συμπεριφορά, εμφάνιση-μαλλιά, κλπ).

Και τέλος, υπάρχει κάτι που θα αποκαλούσα σχέση φύλου, που εκφράζει τα συναισθήματά σου σχετικά με τα χαρακτηριστικά του φύλου σου (νιώθω άνετα με το στήθος, για παράδειγμα; Είμαι στενοχωρημένος που έχω πέος;).

Συχνά – αλλά όχι πάντα – η σχέση φύλου καθορίζεται από το φύλο στο οποίο ανήκουμε (και το αντίστροφο).

Σε τελική ανάλυση το φύλο είναι προσωπικό, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε άτομο έχει την δική του εσωτερική αίσθηση του ποιος είναι. Το φύλο είναι κάτι που ο καθένας μας καθορίζει για τον εαυτό του.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ρωτήθηκαν για το πώς ήξεραν τι φύλο ήταν, θα έλεγαν συχνά, “απλά το ήξερα”. Πιθανότατα και εσύ αισθάνεσαι με τον ίδιο τρόπο. Είναι προσωπικό – και αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από ό,τι είναι το σώμα μας!

 

Ποιοι είναι λοιπόν οι trans και cis;

Παραδοσιακά, η κοινωνία μας έχει αναθέσει τον καθορισμό των φύλων με βάση το βιολογικό φύλο ενός ατόμου – δηλαδή αν καταταχθήκατε στα θηλυκά κατά τη γέννηση (a female at birth-AFAB), θεωρείστε κορίτσι, και αν καταταχθήκατε στα αρσενικά κατά τη γέννηση (a male at birth-AMAB), υποτίθεται ότι είστε αγόρι.

Αν η υπόθεση είναι σωστή – και αυτοπροσδιοριστείτε με το φύλο που σας ανατέθηκε κατά τη γέννηση – ονομάζεστε cis (cisgender).

Το cis δεν είναι μια κακή λέξη ή ένα κακό πράγμα. Είναι τόσο απλό όπως το να αποκαλούν κάποιον ψηλό ή κοντό – αυτό ακριβώς είναι. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να αντιμετωπίσετε το φύλο σας, ως σύμφωνο με αυτό που σας ανέθεσαν εκ γενετής.

Αν όμως η αρχική ανάθεση ήταν εσφαλμένη – και προσδιορίζεστε με διαφορετικό φύλο από αυτό που σας ανατέθηκε στη γέννηση – ονομάζεστε trans (transgender).

Για παράδειγμα, εγώ κατατάχθηκα στα θηλυκά κατά τη γέννηση, που σημαίνει ότι είχα τα χαρακτηριστικά του φύλου που αναφέρεται ως «θηλυκό». Και λόγω αυτού, θεωρήθηκε ότι ήμουν κορίτσι.

Αλλά όταν έψαχνα στην δική μου “συνταγή των δύο φύλων”, τα συστατικά με έκαναν να υποψιαστώ ότι τελικά δεν ήμουν ένα κορίτσι.

Ένιωσα ότι αποκαλώντας τον εαυτό μου γυναίκα δεν συντονιζόταν με το πώς ένιωθα για τον εαυτό μου (την ταυτότητα μου). Μου άρεσε να εκφράζομαι ανδρόγυνα (άλλοτε σαν άνδρας και άλλοτε σαν γυναίκα) και με διφορούμενους (ως προς το φύλο) τρόπους (η έκφραση μου). Και ένιωθα πολύ άβολα με το στήθος μου και άλλα σεξουαλικά μέρη του σώματός μου – και θα ήθελα αυτά τα πράγματα να αλλάξουν (η σχέση φύλου μου).

Μπορείτε πιθανώς να καταλάβετε – από την ταυτότητα, την έκφραση και η σχέση φύλου μου – γιατί ένιωθα πιο άνετα με το να μην προσδιορίζομαι ως γυναίκα… επειδή δεν ταίριαζε ακριβώς σε μένα!

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει κάποιος απλός ή ακριβής τύπος για τον καθορισμό του φύλου – γιατί μερικές φορές, η έκφραση, η ταυτότητα, και η σχέση φύλου μας μπορεί να μοιάζει αντίθετη ή να είναι πολύ διαφορετική από το ένα άνθρωπο στον άλλο.

Οι άνδρες μπορούν να αρέσκονται στα γυναικεία ρούχα (όπως οι drag queens, για παράδειγμα, πολλοί από τους οποίους – αλλά όχι όλοι – ντύνονται με υπερβολικά γυναικείους τρόπους για να παίξουν, αλλά ζουν και προσδιορίζονται ως άνδρες στην καθημερινή τους ζωή). Οι γυναίκες μπορούν να αρέσκονται στα αρσενικά κουρέματα. Η έκφραση δεν μας λέει πάντα το πως ένα άτομο αυτοπροσδιορίζεται!

Για μερικούς ανθρώπους, ο ανδρισμός και η θηλυκότητα είναι ένα πολύ αληθινό μέρος της έκφρασης και της ταυτότητάς τους. Για άλλους, ο ανδρισμός και η θηλυκότητα δεν έχουν πολύ ενδιαφέρον. Όλα εξαρτώνται από το άτομο, και ο καθένας θα πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφραστεί με όποιον τρόπο νιώθει άνετα!

Γνωρίζω, επίσης, trans γυναίκες (γυναίκες που έχουν προσδιοριστεί σαν αρσενικά κατά τη γέννηση), οι οποίες έχουν πέη και δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την διατήρησή τους. Ξέρω trans άνδρες που έχουν αιδοία και είναι απόλυτα ικανοποιημένοι. Ούτε η σχέση φύλου μας λέει πάντα το ποια είναι η ταυτότητα ενός ατόμου!

Η έκφραση φύλου και η σχέση φύλου, ενώ μπορούν να δίνουν πληροφορίες για το πώς ένα άτομο προσδιορίζεται, δεν το κάνουν πάντα. Μπορείτε να προσθέσετε βασιλικό σε μια ντοματόσουπα και να εξακολουθεί να είναι ντοματόσουπα!

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρησιμοποιούν οποιαδήποτε από αυτήν την ορολογία για να περιγράψουν το φύλο τους – είτε γιατί απλά δεν ταιριάζει σε αυτούς, είτε γιατί αποτελούν μέρος ενός διαφορετικού πολιτισμού – αλλά έχει πάλι ακριβώς την ίδια ισχύ!

Ο καθένας – και οι συνταγές του – είναι μοναδικός! Είναι πάντα καλύτερο να μην υποθέτουμε και να αφήνουμε τους άλλους να δηλώνουν οι ίδιοι το φύλο τους.

“Έλα τώρα, Σαμ!” θα σκέφτεστε πιθανώς. Αυτό είναι τόσο εξεζητημένο! Δεν μπορείς να το απλοποιήσεις για μένα;

Ναι. Ας κρατήσουμε τα πράγματα απλά και γλυκά: Το μόνο πράγμα που χρειάζεται να κάνετε είναι να πιστέψετε τους ανθρώπους όταν μοιράζονται την αλήθεια τους μαζί σας και να μην υποθέτετε ποτέ ότι γνωρίζετε κάποιον καλύτερα από τον ίδιο του τον εαυτό!

 

Υπάρχουν περισσότερα από δύο φύλα; (Ναι!)

Εάν το φύλο είναι ένα κοινωνικά κατασκευασμένο πράγμα – εννοώντας ότι έχουμε δημιουργήσει τους ρόλους των δύο φύλων με βάση το βιολογικό φύλο – ποιος είναι αυτός που μπορεί να πει ότι υπάρχουν μόνο δύο φύλα; Οι άνθρωποι, τελικά, μπορούν να αισθάνονται και να προσδιορίζονται με μια ολόκληρη ποικιλία από τρόπους.

Θα μπορούσαν να υπάρχουν τόσα φύλα όσα και οι άνθρωποι!

Τελικά, υπάρχουν τόσοι πολλοί συσχετισμοί που μπορεί να έχει ένα άτομο με τον ανδρισμό και τη θηλυκότητα (και όπως θα διαβάσετε, και με τα δύο μαζί ή με κανένα από αυτά), τόσοι πολλοί τρόποι που μπορούμε να εκφραστούμε, και αμέτρητοι τρόποι που μπορούμε να αισθανόμαστε για το σώμα μας.

Συνεπάγεται λοιπόν ότι το φύλο είναι κάτι πιο περίπλοκο από ό,τι “άντρας” ή “γυναίκα”.  Έτσι αν αναρωτιέστε πως θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότερα από δύο φύλα, θα είχατε δίκιο – υπάρχουν.

Η βιβλιογραφία γύρω από τη θεωρία των φύλων επεκτείνεται γρηγορότερα από ό, τι μπορούμε να παρακολουθήσουμε. Υπάρχει ένα νέο λεξιλόγιο που αναδύεται γύρω από την ταυτότητα φύλου, και ο κατάλογος συνεχίζει να αυξάνεται. Ενώ αυτόχθονες πολιτισμοί με περισσότερα από δύο φύλα έχουν πάψει να υπάρχουν εδώ και αιώνες, η Δυτική κουλτούρα μόλις τώρα αρχίζει να ξετυλίγει την πολυπλοκότητα των δύο φύλων.

Η μη-δυαδικότητα, για παράδειγμα, περιγράφει τους ανθρώπους που δεν αναγνωρίζονται αποκλειστικά ως αρσενικά ή θηλυκά.

Και αυτό είναι υπέροχο: Υπάρχει μια ολόκληρη λίστα με μη-δυαδικούς αυτοπροδιορισμούς, μερικοί από τους πιο κοινούς είναι οι άφυλοι/agender (όπου δεν ταυτίζονται με κανένα φύλο), οι genderqueer (ένας προσδιορισμός ή έκφραση που δεν ταιριάζει με το παραδοσιακά αρσενικό ή θηλυκό – εγώ αυτοπροσδιορίζομαι έτσι!), οι genderfluid (όπου υπάρχει μια ρευστότητα μεταξύ αρσενικού, θηλυκού και ουδέτερου τρόπου έκφρασης του φύλου) και ακόμη οι bigender (όπου προσδιορίζονται και με τα δύο φύλα, είτε εναλλασσόμενα ή ακόμα και ταυτόχρονα)!

Εντάξει, αντιλαμβάνομαι ότι αυτή είναι πολύ ορολογία. Πάρτε μια ανάσα! Εισπνοή, εκπνοή.

Εδώ είναι το συμπέρασμα: το σύμπαν των φύλων επεκτείνεται συνεχώς – και νομίζω ότι είναι όμορφο το ότι ανακαλύπτουμε νέες γλώσσες για να περιγράψουμε τα βαθύτερα και πιο περίπλοκα μέρη του εαυτού μας!

Γιατί να μην το αποδεχτούμε αυτό;

 

Ποια η επίδραση της σεξουαλικότητας;

Εάν η ταυτότητα του φύλου, με απλά λόγια, καθορίζεται από το φύλο με το οποίο ένα άτομο ταυτίζεται, πώς ταιριάζει η σεξουαλικότητα σε αυτήν την εικόνα;

Η σεξουαλικότητα αφορά το από ποιους ελκόμαστε – πράγμα που σημαίνει ότι τα διαφυλικά άτομα, όπως ακριβώς και οι cis άνθρωποι, μπορούν να είναι είτε ετεροφυλόφιλα , ομοφυλόφιλα, λεσβίες, αμφισεξουαλικά, ασεξουαλικά, queer, καθώς και κάθε άλλο είδος σεξουαλικότητας που υπάρχει.

Ας κάνουμε πρακτική σε αυτό για ένα δευτερόλεπτο.

Ένας γκέι trans άνδρας; Είναι ένας άντρας (ο οποίος προσδιορίστηκε στο θηλυκό γένος κατά τη γέννηση) και έλκεται από άλλους άνδρες.

Τι θα λέγατε για μια ασεξουαλική trans γυναίκα; Είναι μια γυναίκα (που προσδιορίστηκε ως αρσενικό κατά τη γέννηση) και εκδηλώνει ελάχιστη έως καθόλου σεξουαλική έλξη.

Τι θα λέγατε για έναν ετεροφυλόφιλο trans άνδρα; Είναι ένας άντρας (ο οποίος προσδιορίστηκε ως θηλυκό κατά τη γέννηση) και έλκεται από γυναίκες.

Τι θα λέγατε για ένα άφυλο πανσέξουαλ άνθρωπο; Αυτό είναι ένα άτομο που δεν ταυτίζεται με κανένα φύλο και έλκεται από άτομα όλων των φύλων.

Ξέρω ότι είναι πολλά! Έτσι, αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο: Το φύλο δεν είναι το ίδιο με τη σεξουαλικότητα. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι το να είσαι trans είναι το ίδιο με το να είσαι ομοφυλόφιλος. Ωστόσο, πολλά διαφυλικά άτομα είναι ομοφυλόφιλα, ετεροφυλόφιλα και οτιδήποτε υπάρχει ενδιάμεσα!

Το από ποιόν έλκεστε δεν έχει να κάνει με το φύλο με το οποίο προσδιορίζεστε. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα!

Απλά αφήστε τους ανθρώπους να αποκαλύψουν τη σεξουαλικότητά τους, εάν και όταν αισθάνονται άνετα με αυτό – να ελέγχετε τις υποθέσεις σας και πάντα να κρατάτε ανοιχτό μυαλό.

 

Πες μου για αυτή τη μεταβατική φάση

Θα μπορούσα να γράψω ένα ολόκληρο άρθρο για την μετάβαση μόνο, αλλά θα το καλύψω πολύ σύντομα εδώ για να σας δώσω μια γεύση του τι αφορά περίπου όλη αυτή η φάση της μετάβασης.

Η μετάβαση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα άτομο παίρνει την εσωτερική ταυτότητά του και την εκδηλώνει στη ζωή του κοινωνικά, συναισθηματικά ή ιατρικά.

Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την κοινωνική μετάβαση, η οποία μπορεί να συνεπάγεται την επιλογή ενός νέου ονόματος, την χρήση νέων αντωνυμιών (όπως «αυτός» αντί του «αυτή»), την αλλαγή του τρόπου ντυσίματος και την αποκάλυψη της πραγματικής ταυτότητας (coming out) σε οικογένεια και φίλους.

Μερικοί trans άνθρωποι μιλούν για τη συναισθηματική μετάβασή τους, η οποία είναι η διαδικασία της αποδοχής του πραγματικού τους εαυτού και η εξερεύνηση της ταυτότητάς τους ως άτομα.

Και τέλος, υπάρχει η ιατρική μετάβαση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τις ορμόνες και τις χειρουργικές επεμβάσεις που χρειάζονται για να αλλάξει φυσικά το σώμα.

Ένα σύνηθες κίνητρο για την ιατρική μετάβαση είναι η παρουσία του συνδρόμου δυσφορίας του σώματος, το οποίο αφορά την αγωνία ή ταλαιπωρία που βιώνει κάποιος λόγω των σεξουαλικών σημείων του σώματός του.

Υπάρχει, επίσης, η κοινωνική δυσφορία, η οποία αφορά την αγωνία ή ταλαιπωρία που νιώθει κάποιος όταν δεν αντιμετωπίζεται με το σωστό φύλο δημόσια (όταν ένας άντρας, για παράδειγμα, αντιμετωπίζεται κατά λάθος ως γυναίκα).

Δεν επιλέγει κάθε trans πρόσωπο την ιατρική ή ακόμη και κοινωνική μετάβαση. Δεν βιώνει κάθε trans πρόσωπο το σύνδρομο δυσφορίας! Η διαδρομή είναι μοναδική για κάθε trans άτομο, όπως επίσης είναι και οι λόγοι που επιδιώκει τις μεταβάσεις του.

Δυστυχώς, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τείνουν να επικεντρώνονται στις φυσικές αλλαγές των διαφυλικών ατόμων χωρίς να σέβονται την συναισθηματική πραγματικότητά μας και τους κοινωνικούς μας αγώνες.

Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό για τους ανθρώπους που έχουμε στη ζωή μας να σέβονται την ιδιωτική ζωή μας και να μην ρωτάνε σχετικά με τις μεταβάσεις μας αν δεν τους έχουμε εμείς επιτρέψει να το κάνουν. Οι μεταβάσεις μας είναι προσωπικές και υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τόσα άλλα που έχουν να κάνουν με το ποιοι είμαστε.

Έτσι, εκτός και αν ένα trans άτομο σας έχει πει ότι θα ήθελε να μοιραστεί τις λεπτομέρειες της μετάβασής του μαζί σας, κρατήστε τις ερωτήσεις για τον εαυτό σας. Πιθανότατα δεν θα θέλατε κάποιος να ζητά πληροφορίες σχετικά με τα δικά σας γεννητικά όργανα – οπότε ίσως δεν θα έπρεπε να κάνετε το ίδιο στα διαφυλικά άτομα που βρίσκονται στη ζωής σας!

 

Εντάξει, νομίζω το καταλαβαίνω. Και τώρα τι;

Αν έχετε φτάσει ως αυτό το σημείο, θέλω καταρχάς να σας χειροκροτήσω. Μόλις συμπύκνωσα επτά χρόνια δικής μου έρευνας και αποδόμησης – τα οποία μπορέσατε απλά να τα καταναλώσετε σε, τι, λιγότερο από μία ώρα;

Αυτό είναι μια τεράστια υπόθεση! Και δικαιολογημένα, υπάρχουν πολλά για να χωνέψετε. Έτσι, δώστε στον εαυτό σας ένα ελαφρύ κτύπημα στην πλάτη επειδή τα καταφέρατε – πιστέψτε με όταν λέω ότι ξέρω πόσο συμπυκνωμένα είναι αυτά τα θέματα.

(Ήταν ένας απόλυτος πονοκέφαλος και μόνο το να τα γράψω, πραγματικά…)

Το τελευταίο πράγμα που θέλω να καλύψω είναι κάποιες πολύ βασικές εθιμοτυπίες για τους trans.

Τώρα, προφανώς, έχω συμπεριλάβει και κάποιες επιπλέον παραπομπές ανάγνωσης για αυτό το άρθρο – τις οποίες ελπίζω ότι θα κρατήσετε για αργότερα! – Και πολλές από αυτές αφορούν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους καλύτερους τρόπους αλληλεπίδρασης με τους trans ανθρώπους.

Υπάρχει επίσης ένας οδηγός του GLAAD (ενός αμερικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού για LGBT θέματα) τον οποίο πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε, και περιλαμβάνει ένα γλωσσάρι όρων και κάποιες χρήσιμες προτάσεις για τους συμμάχους μας.

Αλλά για να ξεκινήσετε, εδώ υπάρχουν μερικές γρήγορες και βασικές κατευθυντήριες γραμμές που βοηθούν:

Γλώσσα: Πάντα να χρησιμοποιείτε τις αντωνυμίες που ζητά το trans πρόσωπο. Αν δεν είστε σίγουροι για το τι θέλουν, ρωτήστε. Πάντα να χρησιμοποιείτε το όνομα που το trans άτομο χρησιμοποιεί. Αν δεν είστε σίγουροι για το ποιο είναι, ρωτήστε.

Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις εδώ – τα trans άτομα πρέπει να υπαγορεύουν αυτό με το οποίο νιώθουν άνετα, και οι cis άνθρωποι θα πρέπει πάντα να ρωτούν αν δεν ξέρουν!

Συμβουλή: Είναι εντάξει, αν κάτι πάει στραβά με τις αντωνυμίες κάποιου. Απλά ζητήστε συγγνώμη, διορθώστε τον εαυτό σας και προχωρήστε!

Ερωτήσεις: Είναι εντάξει να ρωτήσετε σχετικά με τα ονόματά μας και τις αντωνυμίες που χρησιμοποιούμε. Αλλά αν θέλετε να ρωτήσετε για τις μεταβάσεις, τις χειρουργικές επεμβάσεις, τα σώματα ή το ιστορικό μας, θα πρέπει να περιμένετε μέχρι να αναφέρουμε το θέμα εμείς.

Συμβουλή: Αν θέλετε να ξέρετε για τα διαφυλικά άτομα, μπορείτε πάντα να αναζητήσετε στο google την ερώτησή σας!

Ιδιωτικότητα: Παρακαλούμε να μην λέτε στους άλλους ότι είμαστε trans ή μην αποκαλύπτετε προσωπικές πληροφορίες σχετικά με τις μεταβάσεις μας, εκτός και αν σας έχουμε πει ότι είναι εντάξει να το κάνετε.

Συμβουλή: Μερικές φορές οι trans είναι «αόρατοι» – που σημαίνει ότι οι άνθρωποι γύρω τους δεν ξέρουν ότι είναι trans, επειδή υποθέτουν ότι είναι cis. Άλλοι απλά δεν έχουν εκδηλωθεί δημόσια, επειδή φοβούνται τις αντιδράσεις των γύρω τους. Κρατήστε το αυτό κατά νου, αν πρόκειται να μιλήσετε με άλλους για ένα trans πρόσωπο που έχετε στη ζωή σας και που μπορεί να μην το γνωρίζουν!

Βία: Δυστυχώς, τα διαφυλικά άτομα – και κυρίως τα μη λευκά trans – μπορούν να είναι θύματα παρενόχλησης και βίας σε εκπληκτικά υψηλά ποσοστά. Αυτό σημαίνει ότι αν δείτε ένα trans πρόσωπο που θα μπορούσε να είναι σε μπελάδες, η παρέμβαση σας μπορεί να κάνει την διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου!

Συμβουλή: Το να εμπλακείτε ενώ παρενοχλούμαστε λεκτικά, το να προσφερθείτε να μας συνοδεύσετε στο μπάνιο της επιλογής μας ή απλά να μας ρωτήσετε αν χρειαζόμαστε βοήθεια όταν μοιάζουμε στενοχωρημένοι μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση από ό, τι νομίζετε!

Πάνω απ ‘όλα, να θυμάστε ότι το διαδίκτυο έχει μια αφθονία πόρων – αν δεν είστε σίγουροι για το τι να κάνετε ή πως να ρωτήσετε, ψάξτε το!

 

Το πιο σημαντικό μάθημα από όλα

Θυμάμαι όταν αποκαλύφθηκα σε μία ηλικιωμένη συγγενή η οποία μου είπε, “Απλά δεν καταλαβαίνω. Δεν το καταλαβαίνω. Τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά, όταν ήμουν παιδί”.

Ίσως και εσείς να έχετε κάποιο νεότερο πρόσωπο στη ζωή σας που μόλις αποκαλύφθηκε – και όλο αυτό του φαίνεται υπερβολικό για να ανταπεξέλθει.

Θα πω κάτι που μπορεί να σας εκπλήξει: Δεν χρειάζεται να καταλάβετε.

Τι; Με δουλεύεις; …μπορεί να πείτε. Μόλις διάβασα όλον αυτόν τον οδηγό… και τώρα μου λες ότι δεν χρειάζεται να τα καταλάβω όλα αυτά;

Θα σας πω αυτό που είπα και στην συγγενή μου – σε κάποια που αγαπώ πολύ βαθιά.

Την κοίταξα και είπα, “Μια μέρα, εμείς θα έχουμε κάποιο δείπνο. Θα με κοιτάξεις απ΄ την άλλη μεριά του τραπεζιού και θα με πιάσεις να χαμογελάω. Και θα δεις κάτι μέσα μου – κάτι που θα είναι διαφορετικό. Ένα είδος ευτυχίας που ποτέ πριν δεν είχε δει σε μένα.”

Χαμογέλασα και εκείνη ξέσπασε σε κλάματα. “Τότε είναι που θα καταλάβεις. Όχι επειδή θα έχεις διαβάσει μια ντουζίνα άρθρα και βιβλία, όχι επειδή είδες τη Laverne Cox στην τηλεόραση. Θα καταλάβεις γιατί θα δεις πώς η μετάβασή μου με έχει μετατρέψει στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, στην πιο ευτυχισμένη εκδοχή του εαυτού μου.”

Αν ανησυχείτε για το αν καταλαβαίνετε τα πάντα που έχουν να κάνουν με το φύλο και τη σεξουαλικότητα, θέλω να πάρετε μια βαθιά ανάσα και να θυμάστε αυτό:

Θα καταλάβετε τι σημαίνει trans πραγματικά, όταν γίνετε μάρτυρας της ευτυχίας ενός trans ατόμου – κάποιου που έχει επιτέλους ολοκληρωθεί και νιώθει πλήρη τον εαυτό του, κάποιου ο οποίος χαίρεται μέσα στο δικό του δέρμα και είναι εκθαμβωτικός. Τότε είναι που όλα αυτά θα έχουν νόημα.

Έχω βρεθεί σε δωμάτια γεμάτα με διαφυλικά άτομα, και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχει μια ενέργεια εκεί που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο – οι trans άνθρωποι είναι διαλλακτικοί και όμορφοι και, με πολλούς τρόπους, ελεύθεροι.

Δεν θα καταλάβετε τι είναι οι trans μόνο με την ανάγνωση αυτού του άρθρου. Θα υπάρξει μια στιγμή όμως που θα το καταλάβετε – κοιτάζοντας στα μάτια ενός αγαπημένου προσώπου, υποστηρίζοντας ένα συνάδελφο σε μεταβατικό στάδιο, στηρίζοντας ένα φίλο που μόλις έχει αρχίσει ορμόνες, και νιώθοντας την ενέργεια και τη χαρά που ξεχειλίζουν μέσα σε αυτό το δωμάτιο.

Τότε, φίλοι μου, είναι που όλα όσα έχω πει θα αρχίσουν να βρίσκουν τη θέση τους.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο οδηγός Transgender 101 δεν αφορά την θεωρία. Αφορά πραγματικούς ανθρώπους, που αναζητούν να ζήσουν την αλήθεια τους, όπου και αν αυτή τους οδηγήσει. Και όταν το δείτε, απλά θα το ξέρετε.

Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου Open AIRE2020, διοργανώνει σε συνεργασία με το Digital Curation Centre (DCC) και με εισηγήτρια τη Sarah Jones, webinar για τις απαιτήσεις του Ορίζοντα 2020 για την παροχή Ανοικτής Πρόσβασης στα ερευνητικά δεδομένα. Το webinar που απευθύνεται σε ερευνητές και συντονιστές έργων, βιβλιοθηκονόμους και διαχειριστές αποθετηρίων, θα διεξαχθεί την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017, στις 12.00 και θα είναι διάρκειας μίας (1) ώρας. Η γλώσσα διεξαγωγής θα είναι τα αγγλικά.

Η παροχή ανοικτής πρόσβασης στα ερευνητικά δεδομένα αποτελεί από 01/01/2017 υποχρέωση για το σύνολο των θεματικών του Ορίζοντα 2020. Το webinar θα ενημερώσει τους ερευνητές για τις υποχρεώσεις του Ορίζοντα 2020 για την παροχή ανοικτής πρόσβασης στα ερευνητικά δεδομένα και τον τρόπο συμμόρφωσης με αυτές, τη διαμόρφωση σχεδίου διαχείρισης δεδομένων (data management plan), την αναζήτηση κατάλληλων αποθετηρίων και υποστηρικτικών εργαλείων.

Το webinar διοργανώνεται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου OpenAIRE2020, στο οποίο το ΕΚΤ συμμετέχει ως εταίρος. Σημειώνεται ότι το OpenAIRE2020 υποστηρίζει τους ερευνητές σε θέματα ανοικτής πρόσβασης μέσω του δικτύου των National Open Access Desks (NOADs). Το ΕΚΤ στο πλαίσιο του ρόλου του ως το ελληνικό NOAD υποστηρίζει τους ερευνητές μέσω της διοργάνωσης σεμιναρίων, webinars και την παροχή ενημερωτικού υλικού.

Για να δηλώσετε τη συμμετοχή σας και για να παρακολουθήσετε την εκδήλωση πατήστε εδώ. Η φόρμα συμμετοχής θα παραμείνει ανοικτή μέχρι και την Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017.

Εφαρμόζοντας Πολιτικές για την Ανοικτή Πρόσβαση

Το ΕΚΤ υπήρξε ο πρώτος ελληνικός οργανισμός που ήδη από το 2003 υπέγραψε τη Διακήρυξη του Βερολίνου για την Ανοικτή Πρόσβαση στη Γνώση των Θετικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών και έκτοτε υποστηρίζει όλες τις πρωτοβουλίες της κίνησης για την Ανοικτή Πρόσβαση (Open Access Movement), αναγνωρίζοντας τα πολλαπλά οφέλη της για την κοινωνία.  Η Ανοικτή Πρόσβαση στο περιεχόμενο επιστήμης και πολιτισμού αποτελεί άλλωστε κεντρική επιλογή που διατρέχει οριζόντια τις δράσεις του ΕΚΤ.

Προς αυτή την κατεύθυνση το ΕΚΤ προσφέρει Ανοικτή Πρόσβαση σε μεγάλο όγκο έγκριτου επιστημονικού και πολιτιστικού περιεχομένου, το οποίο παράγεται στη χώρα μας, καθώς και υποδομές και υπηρεσίες σε φορείς έρευνας και πολιτισμού της χώρας. Αναπτύσσει και διαθέτει υπηρεσίες Ανοικτής Πρόσβασης εθνικής εμβέλειας όπως, μεταξύ άλλων, το Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών (http://www.didaktorika.gr), αποθετήρια επιστημονικού & πολιτιστικού περιεχομένου (http://www.ekt.gr/repositories), έγκριτες ηλεκτρονικές επιστημονικές εκδόσεις (http://epublishing.ekt.gr), το www.openarchives.gr, τη μεγαλύτερη ελληνική πύλη πρόσβασης σε ψηφιακό περιεχόμενο επιστήμης και πολιτισμού, καθώς και τη νέα πύλη www.searchculture.gr που επιτρέπει την ενιαία αναζήτηση σε περισσότερα από 150.000 ψηφιακά τεκμήρια πολιτιστικού περιεχομένου.

Με στόχο, μάλιστα, την ευαισθητοποίηση της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και του ευρύτερου κοινού για την Ανοικτή Πρόσβαση, το ΕΚΤ δημιούργησε την πύλη www.openaccess.gr και ενημερώνει το http://blog.openaccess.gr το οποίο λειτουργεί συμπληρωματικά με την πύλη ως ένα βήμα διαλόγου προς όλους, ώστε να αναδειχθούν καίρια ζητήματα, πρακτικές και προβληματισμοί σχετικά με την Ανοικτή Πρόσβαση στην Ελλάδα.

Αξιοποιώντας τη συμμετοχή του σε ευρωπαϊκά έργα (PASTEUR4OA, RECODE, MedOAnet, HIRMEOS, OPERAS-D) για την προώθηση των πολιτικών ανοικτής πρόσβασης, το ΕΚΤ διοργανώνει σειρά συνεδρίων, ημερίδων και κατ’ ιδίαν συναντήσεων με εκπροσώπους φορέων και χρηματοδοτών έρευνας με στόχο την υποστήριξή τους στην υιοθέτηση πολιτικών ανοικτής πρόσβασης.

Επιπρόσθετα, το ΕΚΤ έχει επεξεργαστεί πρότυπα πολιτικής τα οποία μπορούν  να υιοθετήσουν οι ενδιαφερόμενοι ερευνητικοί φορείς και χρηματοδότες έρευνας.  Η προτεινόμενη πολιτική ευθυγραμμίζεται πλήρως με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως αυτό αποτυπώνεται στη Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2012 για την πρόσβαση και τη διατήρηση της επιστημονικής πληροφόρησης και το πλαίσιο του Ορίζοντα 2020 και τις υποχρεώσεις που θέτει στους ερευνητές για την παροχή ανοικτής πρόσβασης σε δημοσιεύσεις και επιστημονικά δεδομένα.

Στον τομέα των ερευνητικών δεδομένων, οι ενδιαφερόμενοι φορείς (χρηματοδότες και φορείς έρευνας, διαχειριστές αποθετηρίων και εκδότες) μπορούν να συμβουλευθούν τις συστάσεις πολιτικής για την ανοικτή πρόσβαση στα ερευνητικά δεδομένα που επεξεργάστηκε το ΕΚΤ στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου RECODE.

Υπενθυμίζεται ότι το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης λειτουργεί επίσης ως Εθνικό Σημείο Επαφής για τον Ορίζοντα 2020 (http://innovation.ekt.gr/horizon2020), υποστηρίζοντας τους ελληνικούς οργανισμούς με  συμβουλευτικές υπηρεσίες για τον εντοπισμό των κατάλληλων χρηματοδοτικών εργαλείων, εξεύρεση συνεργατών από όλη την Ευρώπη, αξιοποίηση των ερευνητικών τους αποτελεσμάτων.

Πηγή άρθρου: http://www.ekt.gr

Για κάθε δουλειά στο linux υπάρχει πολύ πιθανόν και μια εντολή που μπορεί να κάνει αυτή την δουλειά. Μένει μόνο να βρεις το πώς δουλεύει… Ας πούμε την εντολή «unzip». Και σαν έξυπνο παιδί θα δώσεις την εντολή «man unzip» να διαβάσεις τι κάνει και πώς. Και τότε θα διαπιστώσεις πως τελικά δεν είσαι τόσο […]

Χάρη στις ψηφιακές τεχνολογίες, σήμερα μπορούμε να κάνουμε τραπεζικές συναλλαγές, να διαβάζουμε ειδήσεις, να σπουδάζουμε για την απόκτηση ενός πτυχίου και να συνομιλούμε με τους φίλους μας σε όλο τον κόσμο -και όλα αυτά χωρίς να αφήσουμε την άνεση του σπιτιού μας. Αλλά ένας τομέας που φαίνεται να παραμένει σχεδόν αδιαπέραστος από αυτά τα οφέλη είναι το μοντέλο μας στην δημοκρατική διακυβέρνηση, η οποία έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη από τότε που εφευρέθηκε τον 20ο αιώνα.

Οι νέοι πειραματισμοί δείχνουν πώς οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην εμπλοκή νέων ομάδων ανθρώπων, την ενδυνάμωση των πολιτών και να διαμορφώσουν μια νέα σχέση μεταξύ των πόλεων και των τοπικών κατοίκων τους και των βουλευτών και των πολιτών.

Το Nesta πραγματοποίησε μια έρευνα πάνω σε μερικές από τις πρωτοποριακές καινοτομίες στην ψηφιακή δημοκρατία  που λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής, και δημοσίευσε τα κύρια αποτελέσματα της.

Στο κοινοβουλευτικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων χωρών όπως η Βραζιλία και η Γαλλία, οι πειραματισμοί με νέα εργαλεία επιτρέπουν στους πολίτες να συμβάλουν στην εκπόνηση νομοθεσίας. Τα πολιτικά κόμματα, όπως οι Podemos στην Ισπανία και το Κόμμα Πειρατών στην Ισλανδία, χρησιμοποιώντας εργαλεία όπως το Loomio , το Reddit  και το Discourse επιτρέπουν στα μέλη του κόμματος και στο ευρύ κοινό, να συζητήσουν και να τροφοδοτήσουν τις προτάσεις πολιτικής. Οι τοπικές κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει πλατφόρμες που επιτρέπουν στους πολίτες να υποβάλουν ιδέες και πληροφορίες, βαθμονόμηση των προτεραιοτήτων και κατανομή των δημόσιων πόρων.

Σχήμα 1: Επτά κύρια παραδείγματα ψηφιακής δημοκρατίας
Σύνδεσμοι:
Madam Mayor, I have an idea  (Κυρία Δήμαρχος, έχω μια ιδέα)
vTaiwan
LabHacker  και eDemocracia
Parlement & Citoyens
Decide Madrid (Αποφάσισε Μαδρίτη)
Pirate Party  (Κόμμα Πειρατών Ισλανδίας)
Better Neighborhoods  / Better Reykjavik  (Καλύτερες Γειτονιές / Καλύτερο Ρέικιαβικ)

Μετά από λεπτομερή διερεύνηση αυτών των μελετών περιπτώσεων και των διδαγμάτων από αυτές, έχουμε διερευνήσει τις προκλήσεις που θα πρέπει η ψηφιακή δημοκρατία να αντιμετωπίσει στο μέλλον. Αυτό περιλαμβάνει το πώς να αναπτυχθεί μια πιο διαφοροποιημένη αντίληψη για το τι εννοούμε με τον όρο “συμμετοχή” και την αντιμετώπιση του ψηφιακού χάσματος.

Διδάγματα από τους καινοτόμους

  • Ανάπτυξη ενός σαφούς σχεδίου και διαδικασίας: Οι πρωτοπόροι στον τομέα εμπλέκουν τους ανθρώπους με νόημα, δίνοντάς τους ένα σαφές μερίδιο, διεξάγουν ανάλυση των ενδιαφερόμενων μερών, λειτουργούν με πλήρη διαφάνεια και θέτουν πρόσβαση στις πιο δύσκολο να προσεγγισθούν ομάδες, με offline μεθόδους.
  • Τοποθέτηση της απαραίτητης υποστήριξης: Οι πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες έχουν μια σαφή υποστήριξη από νομοθέτες, επίσης εξασφαλίζουν τους αναγκαίους πόρους για την προώθηση της σωστής διαδικασίας (PR και διαφήμιση), καθώς και τα εσωτερικά συστήματα για τη διαχείριση και την αξιολόγηση μεγάλου αριθμού ιδεών.
  • Επιλογή των σωστών εργαλείων: Τα σωστά ψηφιακά εργαλεία συμβάλουν στη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη και στην κατανόηση του θέματος και μπορεί να συμβάλουν στην άρση ορισμένων από τις αρνητικές επιπτώσεις όσων μπορεί να προσπαθήσουν να βλάψουν ή να “κάνουν παιχνίδι” την διαδικασία.

Η άνοδος της ψηφιακής δημοκρατίας

Οι δημοκρατικοί θεσμοί σήμερα φαίνονται λίγο-πολύ όπως έδειχναν εδώ και δεκαετίες, αν όχι αιώνες. Τα κτήρια του Κοινοβουλίου, το Κογκρέσο των ΗΠΑ, καθώς και μερικά από τα αρχαιότερα κοινοβούλια της Δύσης είναι σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτα από τα διαδοχικά κύματα των νέων τεχνολογιών. Εξακολουθούμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι συζητήσεις απαιτούν οι ομιλητές να είναι σωματικά παρόντες, υπάρχει μικρή χρήση των ψηφιακών πληροφοριών και της ανταλλαγής δεδομένων, κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών συνόδων και οι βουλευτές στο Ηνωμένο Βασίλειο ψηφίζουν πηγαίνοντας περπατώντας με τα πόδια μέσα από διαδρόμους. Το κτίριο του Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου, ειδικότερα, είναι πασιφανές για την απουσία οθονών, την καλή σύνδεση στο διαδίκτυο και κάθε άλλης IT υποδομής που θα επέτρεπε ένα εργασιακό περιβάλλον του 21ου αιώνα συγκρίσιμο με αυτό που υφίσταται στα γραφεία σχεδόν κάθε σύγχρονης επιχείρησης.

Ταυτόχρονα, σχεδόν κάθε άλλος τομέας της ζωής -η οικονομία, ο τουρισμός, οι αγορές, η εργασία και οι κοινωνικές μας σχέσεις- έχει δραματικά μεταμορφωθεί από την ανάδυση των νέων μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, ιδιαίτερα με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή από τις δυνατότητες που διανοίγονται μέσω της αύξησης της πρόσβασης και της χρήσης των δεδομένων ή με τις νέες προσεγγίσεις για την επίλυση προβλημάτων, όπως μέσω του πληθοπορισμού (crowdsourcing) ή με την άνοδο της οικονομίας κοινής χρήσης (sharing economy).

Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτό το χάσμα μεταξύ του τρόπου με τον οποίο οι πολίτες διάγουν την καθημερινή τους ζωή και του τρόπου με τον οποίο η πολιτική και η δημοκρατία πραγματοποιείται, είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που συνέβαλαν στη μείωση της αξιοπιστίας και της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς. Μεγάλες μειονότητες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν βλέπουν πλέον τη δημοκρατία ως ένα καλό σύστημα διακυβέρνησης, ιδιαίτερα οι νέοι. Σύμφωνα με τον Economist Intelligence Unit’s Democracy Index (Δείκτης Δημοκρατίας του Economist Intelligence Unit) του 2014 και του 2015, όχι μόνο είναι τα ποσοστά συμμετοχής χαμηλά, αλλά και τα επίπεδα απεμπλοκής είναι τα υψηλότερα που έχουν καταγραφεί σε 16 από τις 20 χώρες που χαρακτηρίζονται ως “πλήρεις δημοκρατίες”[1].
[1]. The Economist Intelligence Unit (2015) ‘Democracy Index: Democracy in an age of Anxiety. ’ London, New York, Hong Kong, Geneva: The Economist Intelligence Unit. p.11.

Σε αντίδραση πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες είναι η απάντηση και ότι αυτές από μόνες τους μπορούν να ενθαρρύνουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή, τις καλύτερες αποφάσεις και περισσότερη εμπιστοσύνη. Οι υποστηρικτές ισχυρίζονται ότι η ψηφιακή δημοκρατία μπορεί να επιτύχει βαθύτερη και ευρύτερη συμμετοχή, ότι μπορεί να συμβάλει σε μια πιο πλούσια δημόσια σφαίρα για τα επιχειρήματα και την συζήτηση από ότι ήταν ποτέ δυνατόν με τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης και ότι με την αξιοποίηση πιο μεμονωμένων πηγών εμπειρογνωμοσύνης μπορεί να επιτύχουμε καλύτερες αποφάσεις πάρα να βασιζόμαστε μόνο σε επαγγελματίες πολιτικούς και σε δημόσιους υπαλλήλους.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών υπήρξαν χιλιάδες πειράματα. Σε ορισμένους τομείς, όπως αυτόν της εκστρατείας/καμπάνιας ή της παρακολούθησης των ενεργειών που εκτελούνται από βουλευτές, υπάρχει ένα πλούσιο πεδίο καινοτομίας, με μυριάδες εφαρμογές, πλατφόρμες και ιστοχώρους να έχουν κερδίσει σημαντικό αριθμό χρηστών. Ιστότοποι εκστρατείας/διαμαρτυρίας, για παράδειγμα, μπορούν να βρεθούν σε πολλά μέρη του κόσμου, με τη μία μορφή ή την άλλη. Άλλα πειράματα έχουν επικεντρωθεί σε τομείς όπως η σύνταξη συμμετοχικού προϋπολογισμού, το άνοιγμα διαδικασίας επίλυσης προβλημάτων για μια σειρά κοινωνικών θεμάτων, σε μια εστίαση για το πώς τα ψηφιακά μπορούν να ενισχύσουν τις πιο παραδοσιακές δραστηριότητες της κοινοβουλευτικής και δημοκρατικής εργασίας, όπως η ψηφοφορία ή διαχείριση υπόθεσης.

Μέχρι στιγμής, ωστόσο, η πραγματικότητα δεν έχει αρθεί μέχρι το ύψος των ελπίδων και των προσδοκιών. Παρά το γεγονός ότι με τα εργαλεία εκστρατείας/καμπάνιας έχουν κινητοποιηθεί εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθώντας να επηρεάσουν κόμματα και κοινοβούλια, τα εργαλεία που είναι πιο κοντά στην καθημερινή δημοκρατία έχουν την τάση να περιλαμβάνουν αρκετά μικρό και μη αντιπροσωπευτικό αριθμό πολιτών και έχουν χρησιμοποιηθεί για σχετικά περιθωριακά θέματα.

Μέρος της αιτίας είναι η απροθυμία από την πλευρά των παραδοσιακών κομμάτων και κοινοβουλίων να υιοθετήσουν νέες μεθόδους σε κλίμακα, καθώς και για σημαντικά ζητήματα. Αλλά οι μεταρρυθμιστές έχουν επίσης κάνει και λάθη. Συχνά ήταν πολύ γραμμικοί και μηχανιστικοί στο να υιοθετήσουν την παραδοχή ότι η τεχνολογία ήταν η λύση, αντί να εστιάζουν στον συνδυασμό της τεχνολογίας και των νέων οργανωτικών μοντέλων. Έχουν αποτύχει να μάθουν το μάθημα τους από την δεκαετία του 1990 στο ότι η δημοκρατία είναι ένα σύμπλεγμα πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένων των μέσων ενημέρωσης, της κοινωνίας των πολιτών και των συνηθειών συμβιβασμού καθώς και των επίσημων μηχανισμών ψηφοφορίας. Και πολλοί ήταν επαρκώς προσαρμοσμένοι στους πολύ διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους λαμβάνουν χώρα διάφορα είδη επιχειρηματολογίας και διαλόγου, καθώς κάποιοι πλαισιώνονται από συμφέροντα, άλλοι με πολύ τεχνικές γνώσεις, άλλοι ακόμα πλαισιώνονται πάρα πολύ από ηθικές θέσεις.

Μερικά από τα πειράματα έχουν επίσης πέσει μέσα στο ίδιο πρόβλημα όπως γίνεται και με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -μια τάση να πολώνονται οι απόψεις και όχι να γεφυρώνουν αυτά που χωρίζουν τους ανθρώπους καθώς κλίνουν προς τους άλλους που μοιράζονται τις πολιτικές τους πεποιθήσεις[2], καθώς οι ψευδείς πληροφορίες κυκλοφορούν[3] και ο διάλογος σκληραίνει τις αντίθετες θέσεις αντί να συμβάλει στο να κατανοήσουν οι άνθρωποι τις διαφορετικές απόψεις. Η τρέχουσα αντιμαχία για το φίλτρο-φούσκα έχει φέρει αυτά τα ζητήματα με πολύ μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους[4].
[2]. Hargittai, E., Gallo, J., Kane, M. (2008) Cross-ideological discussions among conservative and liberal bloggers. ‘Public Choice.’ 134: 67-68; Conover, M.D., Ratkiewicz, J., Francisco, M., Goncalves, B., Flammini, A. and Menczer, F. (2011) ‘Political Polarization on Twitter.’ Proceedings of the Fifth International AAAI Conference on Weblogs and Social Media. Menlo Park: AAAI Press. Lawrence, E., Sides, J. and Farrell, H. (2010) Self-segregation or deliberation? Blog readership, participation and polarization in American Politics. ‘Perspectives on Politics.’ 8:141-57.
[3]. This phenomenon is known as Information cascades, where things are published, taken as true and shared very quickly. See for example, Easley, D. and Kleinberg, J. (2010) ‘Networks, Crowds, and Markets: Reasoning about a Highly Connected World.’ Cambridge: Cambridge University Press.
[4]. Pariser, E. (2015) Did Facebook’s Big New Study ill My Filter Bubble Thesis? [online]. ‘BackChannel.’ 7 May, 2015. Available from: filter bubble  [Accessed 22 November 2016].

Μαθαίνοντας από τους πρωτοπόρους

Αυτή η μελέτη μοιράζεται τα διδάγματα από την έρευνα του Nesta σε μερικές από τις πρωτοποριακές καινοτομίες στην ψηφιακή δημοκρατία που λαμβάνουν χώρα σε όλη την Ευρώπη και πιο πέρα, σήμερα. Στόχος μας ήταν να καταδείξουμε δύο βασικά ερωτήματα:

Πώς και σε ποιο βαθμό τα ψηφιακά εργαλεία που χρησιμοποιούνται από τα κοινοβούλια, τις δημοτικές αρχές και τα πολιτικά κόμματα για να συμμετάσχουν οι πολίτες, βελτιώσουν την ποιότητα και τη νομιμότητα της λήψης των αποφάσεων τους;

Τι μπορούμε να μάθουμε από τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της ψηφιακής δημοκρατίας σχετικά με το πώς να πάρουμε τα μέγιστα από τα ψηφιακά εργαλεία και να δημιουργήσουμε μια αποτελεσματική πλατφόρμα για τη συμμετοχή;

Οι περιπτωσιολογικές μελέτες μας εξετάζουν τις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη συμμετοχή των πολιτών στις συζητήσεις, στις προτάσεις και στην λήψη των αποφάσεων. Παρουσιάζουμε εδώ τα ευρήματά μας, ισχνά σε κάποιους τομείς περιοριζόμαστε από την έλλειψη δεδομένων και επίσημων αξιολογήσεων των αποτελεσμάτων και του αντίκτυπου.

Τα μαθήματα μπορούν να συνοψιστούν σε έξι κύρια θέματα:

http://gdurl.com/mNpvΣκέψου δύο φορές: μην εμπλακείς για χάρη της εμπλοκής – Προσφέροντας απτά αποτελέσματα (όπως πχ. για έναν συμμετοχικό προϋπολογισμό) και δεσμεύοντας ψήφους, μπορείς να κάνεις την εμπλοκή πιο ουσιαστική, αλλά εξίσου σημαντικό είναι και το να αποδείξεις στους πολίτες πώς οι εισφορές τους έχουν ληφθεί υπόψιν, ακόμη και αν το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που αναζητούσε το άτομο. Με την εμπλοκή των ανθρώπων όσο το δυνατόν σε αρχικό στάδιο (για παράδειγμα, όταν σχηματοποιούνται τα θεμέλια για τη νέα νομοθεσία και όχι μόνο στην επανεξέταση του κοντά-στο-τελικό κειμένου) η αίσθηση της ικανοποίησης στους ανθρώπους στο ότι κάνουν τη διαφορά, είναι πιθανό να είναι υψηλότερη.

http://gdurl.com/TWKFΝα είσαι ειλικρινής: τι εμπλέκεται και τι πρόκειται να κάνεις με τα δεδομένα εισόδου – Αυτό είναι σημαντικό για όλους τους ενδιαφερομένους. Πριν αρχίσεις οποιαδήποτε πρωτοβουλία για ψηφιακή δημοκρατία, είναι απαραίτητο να εξεταστεί το ποιος πρέπει να εμπλακεί (για παράδειγμα, είναι στόχος η ευρεία, μαζική συμμετοχή ή θα αξιοποιηθούν περισσότερο οι εξειδικευμένές, διανεμημένες εμπειρίες;) και πως αυτή η κοινότητα μπορεί καλύτερα να προσεγγισθεί. Επιπλέον, η σαφήνεια για το τι συνεπάγεται η διαδικασία βοηθά στη διαχείριση των προσδοκιών και στο να δημιουργηθεί μια πιο αποτελεσματική άσκηση για όλους τους εμπλεκόμενους. Οι καλύτερες μέθοδοι έχουν αποτελεσματική διευκόλυνση και μετριοπάθεια για να ενθαρρύνουν τις θετικές και εποικοδομητικές συζητήσεις, αποφεύγοντας τις παγίδες των πιο παραδοσιακών φόρουμ και τη συνομιλία στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Η παροχή ανατροφοδότησης σχετικά με τα αποτελέσματα είναι επίσης απαραίτητη. Σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει κίνδυνος απογοήτευσης με τη διαδικασία και ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτερη αποσύνδεση από τις δημοκρατικές διαδικασίες.

http://gdurl.com/pK1AΨηφιακά δεν είναι η μόνη απάντηση: η παραδοσιακή προσέγγιση και συμμετοχή ακόμα παίζουν ρόλο – Προσεκτικά στοχευμένες δημόσιες σχέσεις, διαφήμιση και ευαισθητοποίηση του κοινού στηρίζουν σχεδόν κάθε επιτυχημένη πρωτοβουλία με εμπλοκή του ψηφιακού πολίτη. Πολλές πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα εκείνες οι οποίες επιτρέπουν στους πολίτες να πάρουν αποφάσεις ή να παίξουν ένα πολύ ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη ή την εξέταση των προτάσεων, επίσης συνδυάζουν offline και online δραστηριότητα. Αυτό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή της προώθησης μέσω της υπαίθριας διαφήμισης και της τοπικής δημοσιογραφίας ή μέσω προληπτικής προσέγγισης των οργανώσεων πολιτών με βάση την κοινωνία, όπως αυτές στο Παρίσι και στη Μαδρίτη. Ή θα μπορούσε να περιλαμβάνουν στόχευση σε ψηφιακά ενεργές ομάδες μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως στο Ρέικιαβικ. Αυτό είναι σημαντικό για τη γεφύρωση του ψηφιακού χάσματος και την αύξηση της νομιμότητας στην διαδικασία της λήψης των αποφάσεων, διευρύνοντας την πισίνα των συμμετεχόντων.

http://gdurl.com/mvFlΜην χάνεις χρόνο: λάβε υποστήριξη από τους φορείς λήψης αποφάσεων προτού να επενδύσεις πάρα πολύ – Η εξασφάλιση, ιδανικά ευρείας και διακομματικής υποστήριξης, είναι σημαντική για πολλούς λόγους. Κατ ‘αρχάς, η υιοθέτηση από τους παράγοντες που είναι στην λήψη των αποφάσεων και η ενσωμάτωση των νέων τρόπων εργασίας σε υφιστάμενες δομές και στους θεσμούς, αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα του να υιοθετηθούν και να υλοποιηθούν οι προτάσεις ή οι αποφάσεις. Βοηθά επίσης να ενσωματωθούν νέες διαδικασίες σε τρέχοντες οργανισμούς ή να αλλάξουν οι τρόποι εργασίας. Τούτου λεχθέντος, είναι σημαντικό η όλη πρωτοβουλία να είναι ανοικτή σε ταχύτερες και ελαφρύτερες μορφές πειραματισμού, ώστε να είναι εφικτό να μειωθούν τα εμπόδια για την αποδοχή της και να βοηθήσει τους εκπροσώπους να συνειδητοποιήσουν τις δυνατότητές της. Επιπλέον, οι πρωτοβουλίες που έχουν επιδιώξει να συνδέσουν ενεργά τους εκπροσώπους και τους πολίτες, για παράδειγμα, μέσω κοινών συζητήσεων, έχουν δει επίσης να αυξάνεται το ενδιαφέρον και τα επίπεδα της συμμετοχής των πολιτών, καθώς η αντίληψη των επιπτώσεων των εισφορών τους, θεωρούν ότι θα είναι μεγαλύτερη. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, ορισμένες πρωτοβουλίες (ιδιαίτερα εκείνες με επικεφαλής νεότερα πολιτικά κόμματα της Ευρώπης) έχουν πέσει σε επικρίσεις. Έχουν υποσχεθεί πιο άμεση λογοδοσία των φορέων λήψης των αποφάσεων για τους πολίτες, αλλά στα μάτια κάποιων, δεν καταφέρνουν να σταθούν στο ύψος των υποσχέσεων που δόθηκαν, αντικατοπτρίζοντας και πάλι τους εγγενείς κινδύνους της αμφισβήτησης των ριζικά νέων μοντέλων.

http://gdurl.com/Rzf5Μην παρακάμπτεις: η ψηφιακή δημοκρατία δεν είναι μια γρήγορη και φθηνή λύση – Υπάρχει συχνά μια ελπίδα ότι “ψηφιακά” σημαίνει και ένας πιο αποτελεσματικός και πιο φθηνός τρόπος για να γίνει κάτι. Σε κανένα από τα παραδείγματα που έχουμε δει δεν συμβαίνει αυτό. Για να λειτουργήσει η ψηφιακή δημοκρατία συχνά απαιτείται εκτεταμένη παραδοσιακή προσπάθεια προσέγγισης παράλληλα με τη χρήση των νέων τεχνολογιών επικοινωνίας. Οι πρωτοβουλίες ψηφιακής δημοκρατίας απαιτούν ομάδες για να τις παραδώσουν και να τις υποστηρίξουν, χρειάζονται επενδύσεις στον τομέα της πληροφορικής και του λογισμικού, καθώς και επενδύσεις σε προσωπικό ή/και εθελοντές για να εξασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν οι απαραίτητες δεξιότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι σημαντικό να υπάρχει η ικανότητα να αξιολογηθεί ένας μεγάλος όγκος συνεισφορών, με ψηφιακό back-end που θα υποστηρίζει την ανάλυση και την επεξεργασία των δεδομένων που λαμβάνονται.

http://gdurl.com/ZSr6Δεν είναι σχετικά με σένα: επέλεξε τα εργαλεία που έχουν σχεδιαστεί για τους χρήστες που θέλεις και προσπάθησε να σχεδιάσεις να αφήσεις εκτός την καταστροφική συμμετοχή – Το εργαλείο που χρησιμοποιείται δεν θα πρέπει μόνο να μειώνει τα εμπόδια στη συμμετοχή με το να καθιστά εύκολο σε κάποιον να συμμετέχει, αλλά θα πρέπει να σχεδιαστεί ενεργά για την βελτίωση της ποιότητας της συζήτησης, του διαλόγου και του αποτελέσματος. Οι καλύτερες πλατφόρμες κάνουν εύκολο για τους συμμετέχοντες να δουν τις συνεισφορές των άλλων, με κάποια οπτικοποίηση του περιεχομένου για να βοηθήσουν στην κατανόηση του. Μπορούν επίσης να εισαχθούν χαρακτηριστικά σχεδιασμένα για τον περιορισμό του trolling ή της καταχρηστικής συμπεριφοράς που συνδέεται με πολλά διαδικτυακά φόρουμ και να εμποδιστεί σε συγκεκριμένες ομάδες να “συλλάβουν” ή να “κάνουν παιχνίδι” πάνω στο αποτέλεσμα. Τα εργαλεία ανοικτού κώδικα είναι η βέλτιστη επιλογή για τη διαφάνεια, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε να επαληθεύσει τον κώδικα που τρέχει πίσω από τις ψηφοφορίες και τους άλλους μηχανισμούς.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα για την ψηφιακή δημοκρατία;

Προκειμένου να αναπτυχθούν και να γίνουν mainstream οι διαδικασίες που υποστηρίζουν κοινοβούλια, κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα στο έργο τους, η ψηφιακή δημοκρατία πρέπει να αντιμετωπίσει μια σειρά από προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται απέναντί της. Ολοκληρώνουμε την έκθεσή μας με τις αντανακλάσεις πάνω σε αυτά -από το να αναπτυχθεί μια πιο διαφοροποιημένη αντίληψη για το τι εννοούμε με τον όρο “συμμετοχή” και για την αντιμετώπιση του ψηφιακού χάσματος, για τη βελτίωση της κατανόησης του τι παρακινεί τους ανθρώπους να συμμετέχουν και πώς μπορούμε να εξισορροπήσουμε τις φιλοδοξίες με την πραγματικότητα του τι είναι εφικτό, να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι περαιτέρω απογοήτευσης και να κάνουμε την ψηφιακή δημοκρατία την “νέα νόρμα”. Αναλογιζόμαστε, επίσης, τις ευκαιρίες που οι νέες τεχνολογίες μπορούν να προσφέρουν και τους τομείς των δημοκρατικών διαδικασιών μας, εκεί όπου οι πρωτοβουλίες ψηφιακής δημοκρατίας είναι ακόμη πολύ λίγες. Και, τέλος, αποτείνουμε πρόσκληση στην κοινότητα ψηφιακής δημοκρατίας για να εξετάσει το πώς μπορεί καλύτερα να μετρήσει και να αξιολογήσει τον αντίκτυπο της αξίας της, για να χτίσει μια βάση με τα αποδεικτικά στοιχεία για το τι λειτουργεί.

Πηγή άρθρου: http://www.nesta.org.uk

Μετάφραση: http://waves.pirateparty.gr

Τον Απρίλιο του 2017 διοργανώνεται, για πρώτη φορά στην Ελλάδα από φοιτητές, ο πανελλήνιος μαθητικός διαγωνισμός διαστημικής CanSat in Greece. Ο διαγωνισμός αυτός αποτελεί την προκριματική φάση του ευρωπαϊκού διαγωνισμού CanSats in Europe, που διοργανώνεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).

Η διοργάνωση του CanSat in Greece 2017 αποτελεί μία εθελοντική, μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία φοιτητών, μελών του IEEE NTUA Student Branch. Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές οι οποίοι καλούνται να κατασκευάσουν ένα δορυφόρο σε μέγεθος κουτιού αναψυκτικού. Στην τελική φάση του διαγωνισμού οι δορυφόροι των μαθητών εκτοξεύονται σε ύψος 1km και εκτελούν μία αποστολή που οι ίδιοι έχουν σχεδιάσει. Οι αποστολές θα αξιολογηθούν και η ομάδα με τη μεγαλύτερη βαθμολογία θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό CanSats in Europe του ESA.

Βασικός στόχος του διαγωνισμού είναι η εξοικείωση των μαθητών με τις σύγχρονες διαστημικές τεχνολογίες αξιοποιώντας τις γνώσεις τους στη φυσική, τον προγραμματισμό και τα μαθηματικά. Παράλληλα, οι μαθητές μυούνται στη διαδικασία της έρευνας, μαθαίνουν να συνεργάζονται και να δουλεύουν ομαδικά για την επίτευξη ενός κοινού στόχου.

Μέχρι σήμερα ο διαγωνισμός έχει καταφέρει να εμπνεύσει εκατοντάδες μαθητές στην Ελλάδα και να πολλαπλασιάσει το ενδιαφέρον των ελληνικών σχολείων. Συνολικά o διαγωνσιμός δέχτηκε 26 αιτήσεις από σχολεία εκ των οποίων επιλέχθηκαν οι 10. Πλέον οι ομάδες έχουν αρχίσει την κατασκευή των δορυφόρων τους. Κάθε μέρα που περνάει οι μαθητές έρχονται ακόμα πιο κοντά στο όνειρό τους να εκτοξεύσουν το δικό τους μικρό δορυφόρο!

Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και κύριοι υποστηρικτές του είναι:

  • Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος – European Space Agency (ESA)
  • Η Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ
  • Το IEEE Greece Section
  • Το Computer Society του IEEE Greece Section
  • Ο οργανισμός Corallia
  • Ο συνεργατικός σχηματισμός si-Cluster του Corallia.
  • Η Ακαδημία Αθηνών
  • Libre Space Foundation

Η διοργάνωση του διαγωνισμού είναι εθελοντική, μη κερδοσκοπική και δεν χρηματοδοτείται από κρατικούς φορείς. Για το σκοπό αυτό το CanSat αναζητά πόρους για να καλύψει τη διαμονή και τη διατροφή των μαθητών που συμμετέχουν καθώς και την προμήθεια των πυραύλων. Στο πλαίσιο αυτό έχει δημιουργηθεί μια crowdfunding καμπάνια στο Indiegogo, μέσω της οποίας μπορεί ο καθένας να στηρίξει την προσπάθειά , μπαίνοντας στην ιστοσελίδα και καταβάλλοντας ηλεκτρονικά το χρηματικό ποσό που επιθυμεί.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.cansat.gr!

Μια απο τις πιο χρήσιμες ιδιότητες των παραθύρων είναι η …. μετακίνησή τους. Όχι φυσικά πηγαίνοντας στην γραμμή του τίτλου του παραθύρου αλλά μετακινώντας την από οποιοδήποτε σημείο και αν έχετε το ποντίκι. Πηγαίνεις λοιπόν πάνω σε ένα παράθυρο που δεν είναι μεγιστοποιημένο και κρατάς πατημένο το αριστερό πλήκτρο ALT, πατημένο το αριστερό πλήκτρο του […]

Το δικαίωμα στη λήθη αποτελεί ένα νέο ψηφιακό δικαίωμα, το οποίο περιλαμβάνεται στον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (Κανονισμός 2016/679) που θα τεθεί σε ισχύ το 2018.

Το δικαίωμα έχει ήδη αναγνωριστεί με την απόφαση της 13ης Μαΐου 2014 (υπόθεση C-131/12) του Δικαστηρίου της ΕΕ, το οποίο προέβη σε ερμηνεία των διατάξεων της οδηγίας 95/46 / ΕΟΚ ώστε να περιλαμβάνουν το «δικαίωμα της λήθης» στο Διαδίκτυο. Η υπόθεση αυτή αφορούσε στις μηχανές αναζήτησης και την υποχρέωσή τους να αφαιρούν συνδέσμους προς ιστοσελίδες από τις λίστες των αποτελεσμάτων τους, έπειτα από αιτήματα των υποκειμένων των δεδομένων, με το επιχείρημα ότι οι πληροφορίες αυτές δε θα πρέπει πλέον να συνδέονται με το όνομά τους μέσω ενός τέτοιου καταλόγου. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι ακόμη και η αρχικώς νόμιμη επεξεργασία δεδομένων που είναι αληθή, μπορεί, κατά τη διάρκεια του χρόνου, να καταστεί ασυμβίβαστη με την οδηγία 95/46/ΕΟΚ, όταν τα εν λόγω δεδομένα δεν είναι πλέον απαραίτητα, υπό το πρίσμα των σκοπών για τους οποίους είχαν συλλεγεί ή τύχει επεξεργασίας.

Ωστόσο, το ψηφιακό δικαίωμα στη λήθη δεν αφορά μόνο στην υποχρέωση των παρόχων μηχανών αναζήτησης να αφαιρούν συνδέσμους που αφορούν προσωπικά δεδομένα. Και αυτό, καθότι ενσαρκώνει στην ουσία το αίτημα των ατόμων να έχουν τη δυνατότητα να επιτυγχάνουν την αφαίρεση των προσωπικών τους δεδομένων, ιδίως εκείνων που έχουν δημοσιευθεί  σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκτός εάν υπάρχει επιτακτικός λόγος για τη διατήρησή τους.

Στην πράξη, το δικαίωμα στη λήθη αφορά τη δυνατότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης  των συνεπειών του Διαδικτύου που «δεν ξεχνά ποτέ», εξασφαλίζοντας την προσωπική αυτονομία του ατόμου και την προστασία της ιδιωτικής ζωής.

Το 2012, η ​​Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πρότασή της για τον Κανονισμό σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα καθώς και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, αντικαθιστώντας την οδηγία 95/46/ΕΟΚ, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου για την προστασία των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μια κεντρική διάταξη του προτεινόμενου κανονισμού αποτελεί το άρθρο 17, με το οποίο εισάγεται το «δικαίωμα στη λήθη» στο ψηφιακό περιβάλλον. Το εισαχθέν δικαίωμα έχει τις ρίζες του στο «δικαίωμα της λήθης» (le droit à l’oubli), το οποίο αναγνωρίζεται από τη νομολογία στη Γαλλία, την Ιταλία και άλλες χώρες (Mantelero, 2012). Στο τελικό κείμενο του κανονισμού που εγκρίθηκε πρόσφατα (Κανονισμός 2016/679), σημειώθηκαν ορισμένες αλλαγές, αλλά η ουσία του δικαιώματος στη λήθη παρέμεινε ανεπηρέαστη, ενώ ο τίτλος μετετράπη σε «Δικαίωμα διαγραφής» (right to erasure).

Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του δικαιώματος στη λήθη είναι η ενίσχυση των δικαιωμάτων των χρηστών του Διαδικτύου και η εξισορρόπηση της έλλειψης ελέγχου επί των προσωπικών τους δεδομένων (Ausloos, 2012). Παρουσιάζεται επίσης ως μια προσπάθεια αντιμετώπισης του ζητήματος της ψηφιακής λήθης, με άλλα λόγια, των προβλημάτων προστασίας της ιδιωτικής ζωής που ανακύπτουν στο Διαδίκτυο, το οποίο «δεν ξεχνά ποτέ» (Rosen, 2011). Πιο συγκεκριμένα, όπως επεσήμανε ο Mayer-Schönberder (Mayer-Schönberger, 2009), στην ψηφιακή εποχή ο κανόνας δεν είναι η προεπιλογή της λήθης (default of forgetting), αλλά η προεπιλογή της θύμησης (default of remembering), γεγονός που δημιουργεί μεγάλους κινδύνους για την ιδιωτική ζωή σε έναν κόσμο  «μεγαδεδομένων» (Big Data) (Koops, 2011). Ένας κόσμος στον οποίο είναι σχεδόν αδύνατο κάποιος να ξεφύγει από το παρελθόν, αφού κάθε status στο Facebook, φωτογραφία ή Tweet μπορεί να αντιγραφεί ή/και να σταλεί από άλλους χρήστες ή να αποθηκευτεί σε διαδικτυακές αρχειοθήκες, όπως το Wayback Machine, και σε προαποθηκευμένες ιστοσελίδες (cached pages). Σαν αποτέλεσμα, οι πληροφορίες μπορούν να είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο, ακόμη και αν έχουν διαγραφεί από την αρχική τους θέση (Mitrou/Karyda, 2012). Επιπλέον, οι μηχανές αναζήτησης παρέχουν πρόσβαση σε ένα μεγάλο αριθμό προσωπικών πληροφοριών για κάθε άτομο, σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί αναζήτηση με βάση το όνομα ή/ και το επώνυμό του.

Στο πλαίσιο αυτό, η καθιέρωση του δικαιώματος στη λήθη αποτελεί την αναγνώριση των εκτεταμένων δυνατοτήτων που παρέχει ο κυβερνοχώρος στη διάδοση και τη διανομή τεραστίου όγκου δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, οι οποίες καθιστούν αδύνατο τον έλεγχο της ροής των προσωπικών πληροφοριών (Ausloos, ό.π.).

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν διαφορετικές εννοιολογικές προσεγγίσεις, όσον αφορά στο νέο αυτό δικαίωμα, στη βιβλιογραφία. Αν και γίνεται κυρίως αντιληπτό ως δικαίωμα (π.χ., Conley, 2010), άλλοι συγγραφείς κάνουν λόγο για μια ηθική ή κοινωνική αξία (Blanchete / Johnson, 2002) ή έναν στόχο πολιτικής (Mayer-Schönberger, ό.π.), όπως και για το «έννομο συμφέρον ενός ατόμου να ξεχάσει και να ξεχαστεί» (Rouvroy, 2008). Επιπλέον, το δικαίωμα στη λήθη είναι συνδεδεμένο με το δικαίωμα στην ταυτότητα του ατόμου, στο μέτρο που αυτό εκφράζει «τη δυνατότητα ενός ατόμου να ανακαλύψει εκ νέου τον εαυτό του, να έχει μία δεύτερη ευκαιρία για να ξεκινήσει από την αρχή και να παρουσιάσει μια ανανεωμένη ταυτότητα στον κόσμο» (Andrade, 2011, σ. 91).

Κοινή συνισταμένη των εννοιολογήσεων αυτών αποτελεί η αναγνώριση πως κάθε άτομο έχει ουσιώδες συμφέρον – πιθανώς προστατευόμενο από ένα από ένα νόμιμο δικαίωμα – στο να μην έρχεται αντιμέτωπο με άλλους, επί τη βάσει στοιχείων από το παρελθόν, τα οποία δεν σχετίζονται με τρέχουσες αποφάσεις ή απόψεις για το άτομο αυτό (Koops, 2001, σε 232). Στον ψηφιακό κόσμο, το δικαίωμα αυτό παίρνει μια πιο ρεαλιστική μορφή: γίνεται αντιληπτό ως το αίτημα ενός ατόμου σε διαγραφή των δεδομένων που τον αφορούν και μπορεί κάλλιστα να αναδιατυπωθεί ως «δικαίωμα στη λήθη του κυβερνοχώρου» (Xantoulis, 2012).

II. Το δικαίωμα στη λήθη ως μέρος των Δικαιωμάτων στην ιδιωτική ζωή στο Διαδίκτυο

Δεδομένου ότι το Διαδίκτυο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας σήμερα, η προστασία της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο έχει αναδειχθεί σε ένα ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα. Κατά την αντίληψή μας, η προστασία της ιδιωτικής ζωής δεν αρκείται στην ξεπερασμένη αντίληψη ενός δικαιώματος «να μας αφήσουν ήσυχους» (Warren / Brandeis, 1890), αλλά εκφράζει περισσότερο την αυτονομία του ατόμου να αποφασίζει ποιες πληροφορίες επιθυμεί να αποκαλύψει και που.

Προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι απειλές για την ιδιωτική ζωή και την αυτονομία, προτείνεται να γίνει αποδεκτό ένα σύνολο δικαιωμάτων που αφορούν στην προστασία της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο (Bernal, 2014). Μια τέτοια προσέγγιση, βασισμένη στα δικαιώματα, διαφοροποιείται από μία καθαρά κανονιστική προσέγγιση και παραπέμπει στην έννοια των προσδοκιών κατά τη θεωρία του Luhmann (Luhmann, 1995), καθώς αντανακλά την αντίληψη των ατόμων σχετικά με το ποια θεωρούν ως δικαιώματά τους. Ειδικότερα, τα ψηφιακά δικαιώματα είναι τα εξής:

α) Το δικαίωμα του ατόμου να περιηγείται στο διαδίκτυο με τρόπο που να διασφαλίζεται η προστασία της ιδιωτικής του ζωής: αυτό συνεπάγεται πως όταν οι χρήστες του Διαδικτύου αναζητούν ή αποκτούν πρόσβαση σε πληροφορίες, πραγματοποιούν αγορές ή άλλες συναλλαγές, έχουν μια νόμιμη προσδοκία για προστασία της ιδιωτικής τους ζωής,

β) Το δικαίωμα του ατόμου να παρακολουθεί αυτούς που το παρακολουθούν: το δικαίωμα αυτό νοείται ως το δικαίωμα του ατόμου να ενημερώνεται σε περίπτωση νόμιμης παρακολούθησης των δεδομένων του,

γ) το δικαίωμα του ατόμου να διαγράφει προσωπικά δεδομένα του: το δικαίωμα αυτό αντιπροσωπεύει το αίτημα ενός ατόμου να διαγραφούν προσωπικά δεδομένα που το αφορούν (δικαίωμα στη λήθη),

δ) το δικαίωμα σε μία ηλεκτρονική ταυτότητα: πρόκειται για το δικαίωμα του ατόμου να δημιουργήσει μια online ταυτότητα, να έχει αξιώσεις ως προς αυτήν και να την προστατεύσει. Αυτό περιλαμβάνει το δικαίωμα να κρατήσει τα στοιχεία της ταυτότητάς του εμπιστευτικά και να μην τα αποκαλύπτει, εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο.

Όπως είναι προφανές, το δικαίωμα στη λήθη, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο του παρόντος άρθρου, έχει κεντρική θέση στο παραπάνω σύνολο ψηφιακών δικαιωμάτων. Κατά την άποψή μας, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το παραπάνω δικαίωμα ως μέρος των θεμελιωδών ψηφιακών δικαιωμάτων, δεδομένου ότι είναι, κατά μία έννοια, διακριτό από την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Ειδικότερα, το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή επεκτείνεται σε πληροφορίες που δεν είναι δημόσια γνωστές, ενώ το δικαίωμα στη λήθη αναφέρεται στη διαγραφή πληροφοριών που κατέστησαν στο παρελθόν δημόσιες (Weber, 2011).

III. Η ρύθμιση του άρθρου 17 του Γενικού Κανονισμού και η απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση Google Spain

Η διάταξη του άρθρου 17 του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) περιλαμβάνει ουσιαστικά ένα δικαίωμα διαγραφής δεδομένων, βάσει του οποίου απαιτείται από έναν υπεύθυνο επεξεργασίας να διαγράψει προσωπικά δεδομένα και να αποκλείσει οποιαδήποτε περαιτέρω διάδοση των δεδομένων αυτών, αλλά και να υποχρεώσει τους τρίτους, π.χ. μηχανές αναζήτησης κλπ., να διαγράψουν τυχόν συνδέσμους προς αυτά, ή αντίγραφά τους ή αντιγραφή των δεδομένων.

Η διάταξη αυτή τυγχάνει εφαρμογής στις ακόλουθες έξι περιπτώσεις, οι οποίες απορρέουν από τις γενικές αρχές προστασίας προσωπικών δεδομένων (Costa, Poullet, 2012):

(α) τα προσωπικά δεδομένα δεν είναι πλέον απαραίτητα σε σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους συνελέγησαν ή με άλλο τρόπο έτυχαν επεξεργασίας,

(β) το υποκείμενο των δεδομένων αποσύρει τη συναίνεση στην οποία στηρίζεται η επεξεργασία, και δεν υπάρχει άλλη νομική βάση για την επεξεργασία,

(γ) το υποκείμενο των δεδομένων αντιτίθεται στην επεξεργασία και δεν υπάρχουν υπέρτεροι νομικές βάσεις για την επεξεργασία ή το υποκείμενο των δεδομένων αντιτίθεται στην επεξεργασία,

(δ) τα προσωπικά δεδομένα έχουν επεξεργαστεί παράνομα,

(ε) τα προσωπικά δεδομένα πρέπει να διαγραφούν σε συμμόρφωση με μια νομική υποχρέωση με βάση κοινοτικούς ή εθνικούς κανόνες στους οποίους υπόκειται ο υπεύθυνος επεξεργασίας,

(στ) τα προσωπικά δεδομένα έχουν συλλεχθεί σε σχέση με την προσφορά υπηρεσιών κοινωνίας της πληροφορίας για παιδιά.

Το δικαίωμα στη λήθη, όπως κατοχυρώνεται στον Γενικό Κανονισμό δεν νοείται ως ένα απόλυτο δικαίωμα. Ως εκ τούτου, ορισμένες εξαιρέσεις περιορίζουν το πεδίο εφαρμογής του, με σημαντικότερες την ελευθερία της έκφρασης και της πληροφόρησης. Όπως γίνεται κοινώς αποδεκτό, το δικαίωμα στη λήθη δεν μπορεί να ισοδυναμεί με δικαίωμα διαγραφής της ιστορίας, μετατρέποντας τη σύγχρονη κοινωνία σε μια κοινωνία «λωτοφάγων» (Ιγγλεζάκης, 2014), κάτι το οποίο θα συνέβαινε εάν το Διαδίκτυο είχε προγραμματιστεί για να «ξεχνά», όπως π.χ. αν το περιεχόμενο του Internet είχε προγραμματιστεί να έχει αυτόματη λήξη (Fleischer, 2011).

Ωστόσο, έχουν εκφραστεί ανησυχίες, κυρίως από συγγραφείς στις ΗΠΑ, αναφορικά με τα αποτρεπτικά αποτελέσματα (chilling effects) που θα έχει το δικαίωμα στη λήθη στην ελευθερία έκφρασης, καθώς θα μπορούσε να αναγκάσει μεσάζοντες του Διαδικτύου (internet intermediaries) να λογοκρίνουν το περιεχόμενο το οποίο δημοσιεύουν ή στο οποίο παραπέμπουν μέσω συνδέσμων, οδηγώντας στην απώλεια του καθεστώτος ουδετερότητάς τους ( βλέπε, π.χ., Rosen, 2012, Fleischer, 2011). Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπάρχει μία νομική παράδοση, σύμφωνα με την οποία δεν παρέχεται προστασία του δικαιώματος στη λήθη, τουλάχιστον όσον αφορά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον Τύπο, που απολαμβάνουν του δικαιώματος να δημοσιοποιούν πληροφορίες που είναι νόμιμα διαθέσιμες, χωρίς το δικαίωμα αυτό να περιορίζεται από την επίκληση επιχειρημάτων σε σχέση με το παρελθόν εγκληματιών και άλλων προσώπων (Werro, 2009).

Οι μηχανές αναζήτησης επηρεάζονται επίσης από το δικαίωμα στη λήθη. Ειδικότερα, οι μηχανές αναζήτησης διευκολύνουν την εύρεση δεδομένων μέσω των αναρίθμητων ιστοσελίδων που είναι αναρτημένες στον Παγκόσμιο Ιστό και, κατά συνέπεια, ενισχύουν τη δυνατότητα των ατόμων να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες. Ως εκ τούτου, οποιοσδήποτε περιορισμός της λειτουργίας των μηχανών αναζήτησης, μπορεί να θεωρηθεί ως περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης (Alsenoy et al., 2013).

Η Viviane Reding, πρώην Επίτροπος Δικαιοσύνης της ΕΕ και πρώην Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τόνισε (Redding, 2012) ότι το δικαίωμα αυτό βασίζεται σε ήδη υπάρχοντες κανόνες και δεν αποτελεί καινοφανές (ex novo) δικαίωμα. Πράγματι, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε απόφαση στις 13 Μαΐου 2014, στην υπόθεση C-131/12 (Google Spain SL, Google Inc. κατά Agencia Espanola de Proteccion de Datos, Mario Costeja Gonzalez), με την οποία επιβεβαίωσε την άποψη ότι το «δικαίωμα στη λήθη» πηγάζει από τις διατάξεις της Οδηγίας 95/46 / ΕΟΚ. Εν συνεχεία, η Vivian Reding αναφέρθηκε στην απόφαση αυτή σε ανάρτησή της στο Facebook ως μία «σαφή νίκη για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των Ευρωπαίων».

Ως εκ τούτου, η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ ενίσχυσε το δικαίωμα της ψηφιακής λήθης, παρά τη διστακτική στάση των κυβερνήσεων της ΕΕ, οι οποίες αποφάσισαν να καθυστερήσουν τη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την προστασία δεδομένων, υποβάλλοντας πρόταση για την έκδοση νέου Κανονισμού για την προστασία δεδομένων μέχρι το 2015, παρόλο που η μεταρρύθμιση αναμενόταν να έχει ολοκληρωθεί πριν από την εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Μάιο του 2014.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η απόφαση αυτή ήλθε ένα μήνα μετά την απόφαση του Δικαστηρίου στις υποθέσεις C-293/12 και C0594 / 12 (Digital Rights Irelan και Seitlinger κ.α.), η οποία κήρυξε άκυρη την Οδηγία για τη διατήρηση δεδομένων (Data Retention Directive). Αυτό δεν καταδεικνύει έναν «δικαστικό ακτιβισμό» εκ μέρους του Δικαστηρίου, υπέρ της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, δεδομένου ότι οι αποφάσεις και στις δύο περιπτώσεις είναι δικαιολογημένες. Παρ’ όλα αυτά, η στάση του Δικαστηρίου έδωσε ένα σαφές μήνυμα: Ιδιαίτερα σε ό, τι αφορά την περίπτωση της Google, είναι προφανές ότι το Δικαστήριο της ΕΕ υποστηρίζει τη μεταρρύθμιση του νομικού πλαισίου της Ένωσης για την προστασία των δεδομένων και την εισαγωγή ενός δικαιώματος ελέγχου, όπως είναι το «δικαίωμα στη λήθη». Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί καμία έκπληξη, το γεγονός ότι το δικαίωμα αυτό συμπεριελήφθη πράγματι στον Κανονισμό 2016/679.

Επιπρόσθετα, είναι προφανές ότι η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ στην υπόθεση αυτή, η οποία αναγνώρισε το δικαίωμα ενός ατόμου να ζητήσει από τη Google την αφαίρεση συνδέσμων προς δεδομένα που το αφορούν και είναι μη σχετικά ή και χρονικά ξεπερασμένα, θα έχει σημαντικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε εταιρείες του Διαδικτύου, όπως οι μηχανές αναζήτησης. Η Google, λίγο μετά την έκδοση της απόφασης, έλαβε αρκετά τέτοια αιτήματα. Μεταξύ αυτών, ένας πρώην πολιτικός, ο οποίος επεδίωκε την επανεκλογή του, και αιτήθηκε να αφαιρεθούν σύνδεσμοι προς ένα άρθρο σχετικά με τη συμπεριφορά του όσο ήταν εκλεγμένος, ένας άνδρας καταδικασμένος για κατοχή εικόνων κακοποίησης παιδιών, ο οποίος ζήτησε επίσης να αφαιρεθούν οι σύνδεσμοι προς άρθρα που αναφέρονται στις καταδίκες του και ένας γιατρός, ο οποίος ζήτησε την απομάκρυνση των αρνητικών σχολίων ασθενών από τα αποτελέσματα αναζήτησης.

Από την οπτική της Google η κατάσταση που διαμορφώθηκε είναι ιδιαιτέρως αρνητική, δεδομένου ότι έλαβε έναν τεράστιο αριθμό αιτημάτων αφαίρεσης, τα οποία βασίζονταν στην απόφαση του ΔΕΕ. Προκειμένου να αντεπεξέλθει, καθιέρωσε μια νέα διαδικασία για τα αιτήματα διαγραφής, ήτοι μια online φόρμα, μέσω της οποίας οι χρήστες μπορούν να υποβάλλουν τα αιτήματα για τη διαγραφή δεδομένων που τους αφορούν. Η Google φέρεται να είχε λάβει περισσότερα από 91.000 αιτήματα μέχρι τον Ιούλιο του 2014, τα οποία αντιστοιχούσαν συνολικά σε 328.000 συνδέσμους. Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% τα αιτήματα αυτά έγιναν δεκτά, σε 15% των περιπτώσεων η Google ζήτησε περισσότερες πληροφορίες, ενώ περισσότερα από το 30% των αιτημάτων απερρίφθησαν. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο η Google χειρίστηκε τα αιτήματα αφαίρεσης βρέθηκε στο επίκεντρο κριτικής από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ, καθώς περιόριζε την αφαίρεση των συνδέσμων μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ προχωρούσε και στην ενημέρωση των  ιδιοκτητών των σχετικών ιστοσελίδων αναφορικά με την αφαίρεση των συνδέσμων από τα αποτελέσματά της.

IV. Η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ στην υπόθεση Google Spain

Το κύριο υπό εξέταση ζήτημα στην υπόθεση Google Spain αφορούσε στο κατά πόσον οι σχετικές διατάξεις της Οδηγίας θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως νομική βάση για τις αξιώσεις της αφαίρεσης προσωπικών δεδομένων από τη λίστα των αποτελεσμάτων που εμφανίζεται μετά από αναζήτηση που πραγματοποιείται στο διαδίκτυο, με βάση το όνομα ενός ατόμου.

Το Δικαστήριο της ΕΕ έλαβε κατ’ αρχάς υπόψιν τη διάταξη του άρθρου 12 (β) της Οδηγίας, το οποίο ορίζει ότι «τα κράτη μέλη εγγυώνται στα πρόσωπα στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα το δικαίωμα να λαμβάνουν από τον υπεύθυνο της κατά περίπτωση, τη διόρθωση, τη διαγραφή ή το κλείδωμα των δεδομένων των οποίων η επεξεργασία δεν είναι σύμφωνη προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ιδίως λόγω ελλιπούς ή ανακριβούς χαρακτήρα των δεδομένων». Η απαρίθμηση των λόγων που δικαιολογούν μια τέτοια απαίτηση δεν είναι περιοριστική, συνεπώς το Δικαστήριο έκρινε ότι η ασυμβατότητα της επεξεργασίας με τις διατάξεις της οδηγίας μπορεί επίσης να προκύπτει από το γεγονός ότι τα δεδομένα αυτά είναι ανεπαρκή, άσχετα ή υπερβολικά σε σχέση με τους σκοπούς της επεξεργασίας, ότι δεν είναι ενημερωμένα, ή ότι διατηρούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό, τι είναι απαραίτητο, εκτός αν είναι αναγκαία η διατήρησή τους για ιστορικούς, στατιστικούς ή επιστημονικούς σκοπούς. Αυτή αποτελεί μια ιδιαίτερη αναφορά στην αρχή της ποιότητας των δεδομένων, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 6 (1) (γ) έως (ε) της Οδηγίας.

Το Δικαστήριο διατύπωσε περαιτέρω το επιχείρημα ότι ακόμη και η αρχικώς νόμιμη επεξεργασία δεδομένων που είναι ακριβή (accurate), μπορεί, κατά τη διάρκεια του χρόνου, να καταστεί ασυμβίβαστη με την Οδηγία, σε περίπτωση που τα εν λόγω δεδομένα δεν είναι πλέον απαραίτητα, υπό το πρίσμα των σκοπών για τους οποίους έχουν συλλεγεί ή επεξεργαστεί10. Είναι προφανές ότι αυτή η γραμμή επιχειρηματολογίας επηρεάζεται από τις διατάξεις του σχεδίου κανονισμού για τη θέσπιση του δικαιώματος στη λήθη και καταδεικνύει τη δέσμευση του Δικαστηρίου στη διαδικασία μεταρρύθμισης του νομικού πλαισίου για την προστασία δεδομένων.

Εν συνεχεία, το Δικαστήριο εφάρμοσε αυτό το αξίωμα στις περιστάσεις της υπόθεσης. Ειδικότερα, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, σε περίπτωση υποβολής ενός τέτοιου αιτήματος από το υποκείμενο των δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 12 (β) της οδηγίας, δεδομένου ότι η συμπερίληψη στον κατάλογο των αποτελεσμάτων, τα οποία εμφανίζονται μετά από μια αναζήτηση που γίνεται βάσει του ονόματός του, με συνδέσμους που έχουν δημοσιευθεί νομίμως από τρίτους σε ιστοσελίδες και περιέχουν αληθινές πληροφορίες που τον αφορούν προσωπικά, δεν είναι συμβατή, σε αυτό το χρονικό σημείο, με το άρθρο 6 (1) (γ) έως (ε) της Οδηγίας, επειδή οι πληροφορίες αυτές, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης, είναι ανεπαρκείς, άσχετες ή δεν ισχύουν πλέον, ή είναι υπερβολικές σε σχέση με τους σκοπούς της εν λόγω επεξεργασίας από τον χειριστή της μηχανής αναζήτησης, τότε οι πληροφορίες αυτές, καθώς και οι σύνδεσμοι στον κατάλογο των αποτελεσμάτων, πρέπει να διαγραφούν.

Περαιτέρω, σε περίπτωση που το υποκείμενο των δεδομένων ασκεί το δικαίωμά του να αντιταχθεί στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων που το αφορούν για σοβαρούς νομικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 14 (α) της οδηγίας, το Δικαστήριο υποστήριξε πως, όταν οι εν λόγω αιτήσεις βασίζονται σε εικαζόμενη μη συμμόρφωση με τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 7 (στ) της Οδηγίας, η επεξεργασία πρέπει να λαμβάνει χώρα με έγκριση, βάσει του άρθρου 7, για όλη την περίοδο κατά την οποία τελείται.

Ο παράγοντας του χρόνου φαίνεται πως διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή την περίπτωση, και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο έκρινε ότι στα αιτήματα αυτά θα πρέπει να εξετάζεται το κατά πόσον το υποκείμενο των δεδομένων έχει δικαίωμα να ζητήσει να μη συνδέονται πλέον, σε αυτό το χρονικό σημείο, οι πληροφορίες που το αφορούν προσωπικά, με το όνομά του στη λίστα των αποτελεσμάτων που εμφανίζονται μετά από μια αναζήτηση που γίνεται με βάση το όνομά του.

Το Δικαστήριο της ΕΕ προχώρησε, όμως, ακόμη περισσότερο. Συγκεκριμένα, τόνισε ότι το δικαίωμα του υποκειμένου των δεδομένων να ζητά την αφαίρεση των πληροφοριών που το αφορούν από τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης βασίζεται στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και τα δικαιώματα αυτά παρακάμπτουν, όχι μόνο το οικονομικό συμφέρον του χειριστή της μηχανής αναζήτησης, αλλά και το ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού για την εξεύρεση πληροφοριών σχετικά με το υποκείμενο των δεδομένων.

Εξαίρεση από τον κανόνα αυτό αποτελεί η περίπτωση κατά την οποία το υποκείμενο των δεδομένων είναι δημόσιο πρόσωπο, καθώς τότε η παρέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματά του δικαιολογείται από το επικρατέστερο ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού να έχει, μέσω της ένταξης στη λίστα των αποτελεσμάτων αναζήτησης, πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες.

Τέλος, το Δικαστήριο έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ζήτημα της κύριας δίκης, σχετικά με την παρουσίαση στη λίστα των αποτελεσμάτων, στα οποία αποκτά πρόσβαση ένας χρήστης του Διαδικτύου πραγματοποιώντας μια αναζήτηση μέσω της Google βάσει του ονόματος του υποκειμένου των δεδομένων, συνδέσμων προς on-line αρχειοθήκη καθημερινής εφημερίδας, η οποία περιέχει ανακοινώσεις, στις οποίες υπάρχει αναφορά στο όνομα του υποκειμένου των δεδομένων και αφορούν στη δημοπρασία ακινήτων για λόγους που σχετίζονται με τη διαδικασία είσπραξης οφειλών κοινωνικής ασφάλισης. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τον ευαίσθητο χαρακτήρα των πληροφοριών και το γεγονός ότι τα περιστατικά που αφορούν το παραπάνω περιστατικό έλαβαν χώρα 16 χρόνια πριν, απεφάνθη ότι πράγματι θεμελιώνεται το δικαίωμα του υποκειμένου των δεδομένων να μην συνδέονται πλέον οι πληροφορίες αυτές με το όνομά του μέσω των αποτελεσμάτων αναζήτησης.

V. Συμπέρασμα

Το νέο ψηφιακό δικαίωμα στη λήθη έχει ήδη σημειώσει αρκετή επιτυχία, αν και δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή ο Νέος Κανονισμός που το προβλέπει τηρά. Οι μηχανές αναζήτησης έχουν συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ στην υπόθεση της Google Spain και ανταποκρίνονται στα αιτήματα για διαγραφή αποτελεσμάτων αναζήτησης. Η πρώτη εταιρία που δημοσίευσε online αίτηση για αιτήματα διαγραφής ήταν η Google, ενώ ακολούθησαν Bing και Yahoo. Παρά το γεγονός ότι αρχικά οι αφαιρέσεις των αποτελεσμάτων λάμβαναν χώρα μόνον όσον αφορά στις ευρωπαϊκές εκδόσεις της Google, η αφαίρεση επεκτάθηκε σε όλες τις εκδόσεις, έπειτα από τις προειδοποιήσεις της γαλλικής αρχής προστασίας δεδομένων για επιβολή κυρώσεων στη Google, σε περίπτωση που δεν αφαιρούσε τα αποτελέσματα αναζήτησης σε παγκόσμιο επίπεδο και σε όλες τις εκδόσεις των υπηρεσιών της, αλλά μόνο στα ευρωπαϊκά domains. Φυσικά, μόλις τεθεί σε ισχύ ο νέος Κανονισμός για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων , το δικαίωμα στη λήθη θα αποκτήσει μια ευρύτερη διάσταση, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών διαδικτύου.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Alsenoy, B., Van/Kuczerawy, A./Ausloos, J., Search engines after Google Spain: internet@liberty or privacy@peril?, ICRI working paper 15/2013, διαθέσιμο online: https://www.law.kuleuven.be/icri/ (link is external)  και http://ssrn.com/link/ICRI-RES.html (link is external).

Ausloos, J., The ‘Right to be Forgotten’ Worth remembering?, (2012)  Computer Law & Security Review 28, σελ. 143-152.

Bernal, P., Internet Privacy Rights. Rights to Protect Autonomy (2014) Cambridge University Press.

Blanchette, J. -F./Johnson, D.G., Data Retention and the panoptic society: The social benefits of  forgetfulness, (2002) The Information Society: An International Journal, τομ. 18, τεύχος 1.

Conley, C., The Right to Delete, AAAI Spring Symposium Series, North America,  (2010), διαθέσιμο online: http://www.aaai.org/ocs/index.php/SSS/SSS10/paper/view/1158/1482 (link is external)

Costa, L./Poullet, Y., Privacy and the regulation of 2012, (2012) Computer Law & Security Review 28, σελ. 254-262.

Danagher, L., An Assessment of the Draft Data Protection Regulation: Does it Effectively Protect Data?, (2012) European Journal of Law and Technology τομ. 3, αριθ. 3, διαθέσιμο online: http://ejlt.org//article/view/171/260 (link is external).

Fleischer, P., Foggy Thinking About the Right to Oblivion, Privacy…? (Mar. 9, 2011), διαθέσιμο online: http://peterfleischer.blogspot.com/2011/03/foggy-thinking-about-right-to-oblivion.html (link is external).

Hert, P. De/Papakonstantinou, V., ‘The proposed data protection regulation replacing Directive 95/46/EC: a sound system for the protection of individuals’, (2012), Computer Law & Security Review, τεύχος 2, τομ. 28, σελ.130 – 142.

Hornung, G., A General Data Protection Regulation for Europe? Light and Shade in the Commission’s draft of 25 January 2012, (2012) scripted τομ. 9, τεύχος 1, 2012.

Ιγγλεζάκης, Ι., Το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη και οι περιορισμοί του (2014), Εκδόσεις Σάκκουλα (link is external).

Koops, B.–J., Forgetting Footprints, Shunning Shadows. A Critical Analysis of the “Right to Forgotten” in Big Data Practice, (2011) scripted τομ. 8, τεύχος 3, Δεκ. 2011.

Kuschewsky, M., Sweeping Reform for EU Data Protection, (2012) European Lawyer, 112, σελ. 12 επ..

Luhmann, N. Social Systems (1995), Stanford University Press.

Mayer-Schönberger, V., Delete: The Virtue of Forgetting in the Digital Age (2009), Princeton University Press.

Mandelero, A, U.S. Concern about the European Right to Be Forgotten and Free Speech: Much Ado about Nothing? (2012), Contratto e impresa, σελ. 727-740, διαθέσιμο online: http://porto.polito.it/2503514/ (link is external)

Mitrou, L./Karyda, M., EU’s Data Protection Reform and the Right to be Forgotten: A Legal Response to a Technological Challenge? (February 5, 2012). 5th International Conference of Information Law and Ethics 2012, Κέρκυρα-Ελλάδας, 29-30 Ιουνίου 2012, διαθέσιμο online: http://ssrn.com/abstract=2165245 (link is external)

Reding, V., The EU Data Protection Reform 2012: Making Europe the Standard Setter for Modern Data Protection Rules in the Digital Age, Μόναχο 22 Ιανουαρίου 2012, Speech/12/26.

Rosen, J., Free Speech, Privacy, and the Web that Never Forgets, (2011) 9 J. on Telecomm. and High Tech. L. 345.

Rosen, J., The Right to Be Forgotten, 64 Stan. L. Rev. Online 88, 13 Φεβρουαρίου 2012, διαθέσιμο online: http://www.stanfordlawreview.org/sites/default/files/online/topics/64-SLRO-88.pdf (link is external)

Rouvroy, A., Reinventer l’art d’oublier et de se faire oublier dans la de l’information? version augmentée, (2008) διαθέσιμο online: http://works.bepress.com/antoinette_rouvroy/5/ (link is external)

Traung, P., The Proposed New EU General Data Protection Regulation, (2012) CRi, τεύχος 4, σελ. 33-49.

Werro, F., ‘The Right to Inform v. the Right to be Forgotten: A Transatlantic Clash’, in: Aurelia Colombi Ciacchi, Christine Godt, Peter Rott, Leslie Jane Smith, (eds.), Liability in the Third Millenium, F.R.G., 2009, διαθέσιμο online: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1401357 (link is external)

Xanthoulis, N., Conceptualising a Right to Oblivion in the Digital World: A Human Rights-Based Approach (2012), διαθέσιμο online: http://ssrn.com/abstract=2064503 (link is external)

Πρόσθετη βιβλιογραφία

Ambrose, M.L./Friess, N./Matre,J.V., Seeking Digital Redemption: the Future of Forgiveness in the Internet Age, Santa Clara Computer and High Technology Law Journal, Τομ. 29  (2012).

Andrade, N. G. de, Right to Personal Identity: The Challenges of Ambient Intelligence and the Need for a New Legal Conceptualization,  in: S. Gutwirth et al (eds), Privacy and Data Protection. An Element of Choice (2011), σελ. 65-97.

Blanchette, J.-F., The Noise in the Archive: Oblivion in the Age of Total Recall, in Gutwirth S. et al.(ed.), Computers, Privacy and Data Protection: an Element of Choice (2011), σελ. 25 επ..

Castellano, P, S., The right to be forgotten under European Law: A Constitutional debate, Lex Electronica, τομ. 16.1 (Winter 2012).

Giannakaki, M., The right to be forgotten in the era of social media and cloud computing, in: Akrivopoulou C. and Garipidis N. (ed.), Human Rights and Risks in the Digital Era: Globalization and the Effects of Information Technologies, 2012, σελ. 11 επ.

Mayer-Schönberger, V., Usefull Void: The Art of Forgetting in the Age of Ubiquitous Computing, Working paper RWP07, John F. Kennedy, School of Government, Harvard University, April 2007, διαθέσιμο online: http://www.vmsweb.net/attachments/pdf/Useful_Void.pdf (link is external)

Szekely, I., The Right to Forget, the Right to be Forgotten. Personal Reflections on the Fate of Personal Data in the Information Society, in: S. Gurwith et al (eds.), European Data Protection: In Good Health?, 2012.

Terwangne, C. de, Internet Privacy and the Right to Be Forgotten/Right to Oblivion, (2012) IDP Numero 13, σελ. 109-121.

Walker, R., K., The Right to Be Forgotten, (2012) Hastings Law Journal, Τομ. 64:101, σελ. 257-286.

Warren, S & Brandeis, L., ‘The Right to Privacy’, (1890) Harvard Law Review, Τομ. IV, 15 Δεκεμβρίου 1890, Αριθ. 5.

Weber, R.H., The Right to Be Forgotten More Than a Pandora’s Box?, (2011) Jipitec 2, αριθ. 2 (July 26), διαθέσιμο online: http://www.jipitec.eu/issues/jipitec-2-2-2011/3084 (link is external)

Zittrain, J. L., The Future of the internet, And How to stop it, Virginia, Yale University Press 2008.

—————

Το παρόν άρθρο παρουσιάστηκε στο συνέδριο «Segurança da informação e Direito Constitucional do ciberespaço», 17-18 Νοεμβρίου 2016,στη Λισαβόνα

Επιμέλεια μετάφρασης: Βασίλης Καρκατζούνης

 

Πηγή άρθρου: https://www.lawspot.gr –Ιωάννης Ιγγλεζάκης

 

Hello everyone!

Thankfully, it didn’t take me a year to write a 2nd post! This time it’s about a part of a project I worked on the last 2-3 months (in parallel to my PhD studies of course :P). The topic is again teleoperation, this time only using hardware (last post was about using a virtual environment) such as the UR3 robotic arm below (looks great doesn’t it?).

UR3

The project I contributed to was demonstrated in Mobile World Congress 2017 in Barcelona at one of the booths of Ericsson. Why Ericsson? Because King’s College London (where I study) and Ericsson collaborate on standardizing 5G. I must say it was a pleasure working with everyone who participated.

Needless to say it was a really tiring week as the event hit a record of 108,000 visitors, but what an experience it was…just epic! I also had the chance to meet and discuss with many interesting and amazing people. For more information there is a CNET article with a bit of a demonstration as well 🙂

Anyway…with the amount of time I had available to learn how to use ROS etc and make the robot move, I could only create a gesture system that receives position commands from a client. The positions the robot could move were pre-defined. I wish I had more time to make a direct control application (with speed and range of motion limiters of course).

The juice

You can download the Python script here. So…to make the robot move we used Linux (Ubuntu 14.04 specifically) with ROS. I said “we” because ROS was not used only for making the robot move. Anyhow, to make the app run you need to:

  1. Create a catkin workspace using ROS.
  2. Download the ROS-Industrial universal robot meta-package.
  3. Download ur_modern_driver and put everything inside the workspace’s src folder.
  4. Compile with catkin_make (yes, you will probably need to install many ROS dependencies).
  5. And then open a terminal to launch ROS with:

    $ source path/to/workspace/devel/setup.sh

    $ roslaunch ur_bringup ur3_bringup.launch robot_ip:=xxx.xxx.xxx.xxx (apply the correct robot IP)

  6. Open another terminal to run the application:

    $ source path/to/workspace/devel/setup.sh

    $ rosrun ur_modern_driver network_move.py

 

Again, as with my previous post…not sure if this is helpful to anyone but it’s good to have it documented somewhere 🙂

The post Controlling a UR3 robot with gestures over a network appeared first on Kostas Antonakoglou.

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Αμέσως μετά την αποκάλυψη ενός σοβαρού κενού ασφαλείας στον κώδικα του Bitcoin Unlimited που δίνει την δυνατότητα σε κάποιον απομακρυσμένα να βγάλει εκτός λειτουργίας τα node που είναι βασισμένα σε αυτόν τον κώδικα, ξεκίνησαν οι επιθέσεις σε αυτά βγάζοντας τα μέσα σε λίγη ώρα εκτός λειτουργίας.

Το κενό αυτό ασφαλείας υπήρχε στον κώδικα του BU πάνω από ένα χρόνο κάτι που για την ομάδα των developer του Bitcoin αποδεικνύει και την φτωχή συντήρηση και επίβλεψη του κώδικα του από την μικρή ομάδα προγραμματιστών που έχουν δημιουργήσει το BU.

Ενώ αυτή την στιγμή τα περισσότερα node του BU έχουν βγει εκτός λειτουργίας δεν επηρεάζουν όμως την ομαλή λειτουργία του δικτύου καθώς αντιπροσωπεύουν μόνο ένα 5% του συνόλου των Bitcoin node. Αντιθέτως όμως η επεξεργαστική ισχύ των miner που βασίζουν την λειτουργία τους σε αυτόν τον κώδικα είναι αυτή την στιγμή στο 30% με το μεγαλύτερο mining pool AntPool να πιέζει για ενεργοποίηση ενός hard fork βασισμένο σε αυτό τον κώδικα.

Αυτή η επίθεση όμως έχει ως αποτέλεσμα να ανοίξει άλλη μια μεγάλη συζήτηση στο Bitcoin οικοσύστημα για τον κίνδυνο που ενέχει μια τέτοια επιλογή από μέρος των miner να ενεργοποιήσουν έναν τόσο ανέτοιμο κώδικα σε ένα σύστημα όπως το Bitcoin μόνο και μόνο λόγο της αντιπαράθεσης που έχουν με την ομάδα των προγραμματιστών του Bitcoin.

Εξάλου δεν έχουν περάσει μόλις δύο μήνες από το προηγούμενο flaw στον κώδικα του Bu που λίγο έλειψε να δημιουργήσει άθελα του ένα fork στην blockchain αλυσίδα του Bitcoin.

 

The post Κενό ασφαλείας βγάζει εκτός λειτουργίας όλα τα Bitcoin Unlimited node appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Στο σημερινό άρθρο θα δούμε πως μπορούμε να ανεβάσουμε την στατική σελίδα μας στο github για να το χρησιμοποιούμε ως δωρεάν hosting (φιλοξενία). Στην εποχή που διανύουμε, η ανάγκη για διαδικτυακή παρουσία είναι αδιαμφισβήτητη. Όμως αρκετές φορές οι «ανάγκες» που έχουμε είναι τόσο μικρές που ακόμη και το μικρότερο αντίτιμο για hosting των πάροχων είναι υπεραρκετό […]

Στην ψηφιακή εποχή μας, βασιζόμαστε σε στοιχεία για να πάρουμε συνειδητές αποφάσεις. Από τους πολίτες που αναζητούν την ταχύτερη διαδρομή προς το σπίτι μέχρι και τις εταιρείες που αναζητούν επιχειρήσεις να επενδύσουν σε τεχνολογίες και υπηρεσίες που συλλέγουν, η αποθήκευση και η κοινή χρήση δεδομένων όλο και περισσότερο διαμορφώνει τις επιλογές που κάνουμε. Χρειαζόμαστε μια ισχυρή οικονομία δεδομένων για τη στήριξη αυτού του κινήματος.

Ωστόσο, όπως όλες οι αναδυόμενες αγορές, η οικονομία των δεδομένων έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει μέχρι την οικοδόμηση της δυναμικής που χρειάζεται για να έχει μια σημαντική θετική επίδραση.  Τα αναγνωρίσιμα κενά που υπάρχουν στην οικονομία δεδομένων – συμπεριλαμβανομένης μιας ισχυρής υποδομής δεδομένων, και τη έλλειψη σε επενδύσεις σε δεξιότητες  δεδομένων και την καινοτομία δεδομένων – πρέπει να επιλυθούν για να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο η οικονομία δεδομένων.

Σε αυτό το βίντεο – από την εκδήλωση για το Open Data Day  του  ODI Vienna – η  Διευθύνων Σύμβουλος του ODI  Jeni Tennison , αναλύει με λεπτομέρεια αυτά τα κενά και τονίζει την ανάγκη για τις κυβερνήσεις και τον ιδιωτικό τομέα να εξετάσουν τους ρόλους των ιδίων κεφαλαίων, της ηθικής και της εμπλοκής τους στην ώθηση για μια ισχυρότερη οικονομία δεδομένων.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή άρθρου: http://theodi.org/

Ο πυρήνας του διαδικτύου (internet) δεν είναι αυτό που οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται όταν είναι “online”. Ναι μεν είναι ένας αφηρημένος χώρος που παρέχει άπειρες δυνατότητες, αλλά αποτελείται στην ουσία από υλικό, εκατομμύρια διακομιστές (servers), διανομείς (routers), καλώδια και άλλες περιφερειακές δικτυακές συσκευές. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων υπάρχει μια ενσύρματη η ασύρματη σύνδεση που “φτάνει” τον κάθε χρήστη του διαδικτύου. Κάθε μια από τις συνδεδεμένες στο διαδίκτυο συσκευές έχει την δική της φυσική τοποθεσία. Μερικές από αυτές τις συσκευές είναι ομαδοποιημένες, κάτι το οποίο καθιστά τις τοποθεσίες τους ένα τρόπον τινά “σταυροδρόμι” του διαδικτύου.

Ένας από τους λόγους που σπάνια συζητάμε περί της αόρατης αυτής δικτυακής υποδομής του internet είναι το γεγονός ότι η ταχύτητα των πακέτων δεδομένων που ταξιδεύουν μέσα στο δίκτυο είναι τόσο μεγάλη που τις περισσότερες φορές δεν νιώθουμε αισθητή διαφορά είτε το πακέτο ταξιδεύει λίγα τετράγωνα πιο κάτω είτε στην άλλη άκρη του κόσμου.

Η παρατήρηση, πως αυτή η ταχύτητα παραμένει “αόρατη” σε εμάς, δεν αλλάζει το γεγονός πως αυτά τα πακέτα μέσα σε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου, ταξιδεύουν χιλιάδες χιλιόμετρα καλωδίων, μέσω μυριάδων διακομιστών, σε διαφορετικές εθνικές περιοχές και περνούν από μερικά εν δυνάμει σημεία οπού (τα πακέτα) μπορούν να ληφθούν, να επιβραδυνθούν, να αποθηκευθούν, να αντιγραφούν ή να παρατηρηθούν.

Σε αντίθεση με το τηλεφωνικό δίκτυο, το οποίο για αρκετά χρόνια αποτελούσε εταιρικό μονοπώλιο στις περισσότερες χώρες, ο παγκόσμιος ιστός αποτελείται από δεκάδες χιλιάδες διασυνδεδεμένα δίκτυα τα οποία διαχειρίζονται τηλεπικοινωνιακές εταιρείες, πάροχοι internet, μεμονωμένες εταιρείες, πανεπιστήμια, κυβερνήσεις και άλλοι. Αυτές οι οντότητες διέπονται από διαφορετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, επιχειρησιακές και τεχνικές σχέσεις, πολιτικές ιδιωτικότητας και μοντέλα ιδιοκτησίας. Ακόμα και οι συνηθέστερες και πιο ευαίσθητες μορφές επικοινωνίας μας στηρίζονται σε αυτές τις οντότητες. Παρόλα αυτά, τις περισσότερες φορές, η γνώση μας για τον τρόπο διασύνδεσης αυτών των δικτύων και τον τρόπο χειρισμού των δεδομένων μας παραμένει ελλιπής.

Το πρώτο βήμα για να κατανοήσουμε αυτό το αόρατο δίκτυο είναι η προσπάθεια κατανόησης της δομής του κοντινότερου σε εμάς δικτύου, αυτού που διαχειρίζεται ο πάροχος internet (Internet Service Provider) και αποτελεί ιδιοκτησία του. Κάθε πάροχος είναι μοναδικός, έχοντας διαφορετικό αριθμό χρηστών, διαφορετικό αριθμό διασυνδεδεμένων routers που με τη σειρά τους οργανώνονται σε διαφορετικές δομές.

Κάθε συσκευή που συνδέεται στο internet (ο προσωπικός σας υπολογιστής, τα routers, οι servers) έχουν μια διεύθυνση IP. Η διεύθυνση IP (Internet Protocol)  είναι μια λογική διεύθυνση του διαδικτύου που καθιστά δυνατή τη ροή δεδομένων στο internet. Ο οργανισμός IANA (Internet Assigned Numbers Authority) μέσω των RIR (Regional Internet Registries) αναθέτει τις διευθύνσεις αυτές σε οντότητες που επιθυμούν να τις αγοράσουν και καταρτεί μια βάση δεδομένων με το εύρος διευθύνσεων που ανήκει σε αυτές καθώς και με άλλα δεδομένα όπως το εύρος διευθύνσεων που κατέχει η κάθε χώρα. Έτσι ο κάθε ISP (πάροχος internet) έχει μια πεπερασμένη και ορισμένη λίστα διευθύνσεων IP που με τη σειρά του διαθέτει στους χρήστες των υπηρεσιών του και στις ίδιες δομές του.

Αυτή η λίστα, το ευρύ πλήθος των διευθύνσεων IP που κατέχει ο κάθε πάροχος, αποτέλεσε το αρχικό σημείο της έρευνάς μας.

Χρησιμοποιήσαμε τα εύρη των διευθύνσεων IP του κάθε παρόχου και δημιουργήσαμε ένα τοπολογικό χάρτη δικτύου για τον κάθε ένα. Προκειμένου να οπτικοποιήσουμε μεγάλες ομάδες δεδομένων, στην περίπτωση μας περισσότερες από 300.000 διευθύνσεις IP και τους μεταξύ τους συνδέσμους,  έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε ένα εργαλείο ικανό να αναπαραστήσει, να επεξεργαστεί και να μετατρέψει το δίκτυο σε ένα χάρτη. Χρησιμοποιήσαμε, λοιπόν, το Gephi, μια διαδραστική πλατφόρμα οπτικοποίησης και διερεύνησης δεδομένων, κατάλληλη για διαφόρων ειδών δίκτυα και πολύπλοκα συστήματα, δυναμικούς και ιεραρχικούς γράφους. Τα παραγόμενα αποτελέσματα παρατίθενται παρακάτω σε μορφή 30 διαφορετικών χαρτών που αφορούν την Σερβία.

Διαφορετικές δομές και τι μπορούμε να μάθουμε από αυτές.
Η ανάλυση της δομής ενός δικτύου μπορεί να είναι χρήσιμη για διάφορες πτυχές της ασφάλειας του ίδιου, καθώς και της απόδοσής του, αλλά το κύριο ενδιαφέρον μας ως ερευνητές σε αυτή την περίπτωση σχετίζεται με την πιθανή κατάχρηση της ιδιωτικότητας στο δίκτυο, την ψηφιακή παρακολούθηση, την αποθήκευση πληροφοριών και τα διαφορετικά είδη φιλτραρίσματος του παγκοσμίου ιστού, που περιλαμβάνουν τον έλεγχο του περιεχομένου του και την λογοκρισία.

Υπάρχουν τρεις βασικές δομές δικτύων:
Κεντροποιημένο. Όλες οι συσκευές συνδέονται σε ένα κέντρο. Αυτό το κέντρο έχει προνομιούχα πρόσβαση και εξαιτίας αυτού αντιπροσωπεύει την κυρίαρχη οντότητα σε αυτό το δίκτυο.
Αποκεντρωμένο. Παρόλο που το κέντρο είναι ακόμα το σημείο με την μεγαλύτερη προσβασιμότητα, το δίκτυο είναι δομημένο έτσι ώστε τα υπο-κέντρα να έχουν επίσης σημαντικό εύρος προσβασιμότητας.
Κατανεμημένο. Κανένα κέντρο δεν έχει εύρος προσβασιμότητας που να διαφέρει σημαντικά από το εύρος των άλλων κέντρων.

Αναλύοντας, λοιπόν, τους χάρτες των Σέρβων παρόχων παρατηρήσαμε πως υπάρχουν τόσο κεντροποιημένα όσο και αποκεντρωμένα μοντέλα. Ένα κεντροποιημένο μοντέλο μπορεί να αποδοθεί στον κρατικό πάροχο ονοματι Telekom Serbia ενώ ένα παράδειγμα αποκεντρωμένου δικτύου συναντάνται στην περίπτωση του πανεπιστημιακού δικτύου – Amres.

Αλλά εκτός από την ικανοποίηση της περιέργειας μας για μια βαθύτερη κατανόηση του τεχνολογικού μας περιβάλλοντος και του πάθους μας για οπτικοποίηση μεγάλου όγκου δεδομένων, μπορούμε να έχουμε κάποια πρακτική χρήση αυτών των χαρτών στο πεδίο της ελευθερίας του διαδικτύου και της ιδιωτικότητας του κάθε χρήστη;

Το παιχνίδι του φιλτραρίσματος
Το διαδικτυακό φιλτράρισμα (ή αλλιώς Διαδικτυακή Λογοκρισία) είναι μια από τις πιο διαδεδομένες κυβερνητικές πρακτικές για τον διαδικτυακό έλεγχο. Η διαδικτυακή ελευθερία ανά τον κόσμο παρουσιάζει μείωση για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, με τον αριθμό των χωρών που εισάγουν διαδικτυακή λογοκρισία και τακτικές ελέγχου πιο επιθετικές και πιο εκλεπτυσμένες ταυτόχρονα όσον αφορά την στόχευση μεμονωμένων χρηστών του διαδικτύου να αυξάνει.

Υπάρχουν τρεις κοινότοπες πρακτικές αποκλεισμού πρόσβασης σε ιστότοπους του διαδικτύου: Το “μπλοκάρισμα” της διεύθυνσης IP, η αλλοίωση του DNS και το “μπλοκάρισμα” του URL μέσω proxy. Αυτές οι τεχνικές χρησιμοποιούνται για να αποτρέψουν την πρόσβαση σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες, σε συγκεκριμένα πεδία του διαδικτύου ή σε συγκεκριμένες διευθύνσεις αυτού. Όταν οι ιστοσελίδες που θέλουμε να στοχεύσουμε είναι εκτός νομικής δικαιοδοσίας της εκάστοτε κυβέρνησης (δηλαδή εδρεύουν σε μια ξένη χώρα) τότε η παραπάνω τεχνική αποτελεί την πλέον αποτελεσματική επιλογή για να αποτραπεί η είσοδος στους κατοίκους της χώρας. Υπάρχουν, βέβαια, και πιο ανεπτυγμένες τεχνικές (το “μπλοκάρισμα” αναζήτησης που εμπεριέχει απαγορευμένους όρους, η ανάλυση με την χρήση λέξεων κλειδιών, η δυναμική ανάλυση περιεχομένου) οι οποίες όμως είναι πιο σπάνιες και για τις οποίες θα γίνει λόγος σε επόμενο μέρος της έρευνάς μας.

Μεγάλο ενδιαφέρον, σχετικά με την χαρτογράφηση των παρόχων, εγείρει η εξής ερώτηση: Σε ποιό ακριβώς σημείο της δικτυακής τοπολογίας του παρόχου θα συμβεί η φραγή; Σύμφωνα με την έρευνα της πρωτοβουλίας OpenNet, η διαδικτυακή φραγή μπορεί να συμβεί σε κάθε έναν ή και στο σύνολο των τεσσάρων κόμβων του δικτύου, που καταγράφονται παρακάτω:
1) ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ
2) ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ. Το να γίνεται φιλτράρισμα του δικτύου σε επίπεδο οργανισμών χρησιμοποιώντας τεχνικό μπλοκάρισμα
3) ΠΑΡΟΧΟΙ INTERNET. Η φραγή με εντολή της κυβέρνησης συνήθως υλοποιείται από τους παρόχους internet (ISP) χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε μια ή και συνδυασμό των άνωθι τεχνικών φραγής.
4) ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ. Η κρατική υλοποίηση φραγής σε εθνικό επίπεδο και η εφαρμογή τεχνολογιών φραγής μπορεί να επιτευχθεί με παρέμβαση στο επίπεδο της υποδομής του διαδικτύου, επηρεάζοντας έτσι την διαδικτυακή πρόσβαση σε ολόκληρη τη χώρα. Αυτό συνήθως συμβαίνει στο international gateway (διεθνή πύλη ροής δεδομένων) της κάθε χώρας.

Σε μια προηγούμενη μας έρευνα σχετικά με τον τρόπο διαδικτυακού φιλτραρίσματος που ακολούθησε το εθνικό ερευνητικό και εκπαιδευτικό δίκτυο της Σερβίας – AMRES, ανακαλύψαμε μια αποκεντρωμένη μέθοδο φιλτραρίσματος περιεχομένου, που κατ’ εξουσιοδότηση υλοποιούνταν μέσω τοπικών διαχειριστών δικτύου και διακομιστών σε κάθε Σέρβικο πανεπιστήμιο. Κάθε τοπικός διαχειριστής ήταν υπεύθυνος για τη δική του λίστα με απαγορευμένες ιστοσελίδες και ροές. Το δίκτυο AMRES είναι ένας από τους παλαιότερους παρόχους internet στη Σερβία, που καθιερώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, και η μέθοδος φραγής που παρουσιάστηκε παραπάνω αποτελεί φιλτράρισμα σε επίπεδο οργανισμού. Εάν ρίξουμε μια ματιά στην οπτικοποίηση του δικτύου AMRES, μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα γιατί αυτή η μέθοδος φραγής αποτέλεσε την πλέον κατάλληλη – η αποκεντρωμένη δομή του δικτύου κατά κάποιον τρόπο επιβάλλει μια τέτοιου τύπου στρατηγική.

Κατά τη γνώμη μας, αυτό το είδος και η πολυπλοκότητα μιας δικτυακής δομής, το μοντέλο ιδιοκτησίας και οι ανάγκες διαχείρισης παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του μοντέλου διαδικτυακού φιλτραρίσματος καθώς και στην ποσότητα και τον τύπο εξοπλισμού που θα χρησιμοποιηθεί για αυτό το σκοπό. Για εμάς, χρήστες ή ερευνητές, που δεν έχουμε πρόσβαση σε προνομιούχες πληροφορίες, η ανάλυση των δικτυακών τοπολογικών χαρτών, μπορεί να αποτελέσει σημείο έναρξης για την καλύτερη κατανόηση δομών ελέγχου και πιθανής καταστολής.

Το Δεκέμβριο του 2014, η κυβέρνηση της Σερβίας έστειλε στην Βουλή ένα σχέδιο τροπολογίας για τον νόμο περί τυχερών παιγνίων. Οι προτεινόμενες αλλαγές υιοθετήθηκαν χωρίς συζήτηση και δημόσια επανατροφοδότηση, παρόλο που η έγκριση αυτών των μέτρων θα εισήγαγε διαδικτυακή λογοκρισία στην Σερβία μέσω μιας κερκόπορτας. Η πρόταση με τα περισσότερα προβλήματα αφορούσε την τροπολογία που απαγόρευε “την παροχή πρόσβασης σε ιστότοπους μέσω των εγχώριων ISPs σε νομικά πρόσωπα ή μεμονωμένους πολίτες που διοργανώνουν τυχερά παίγνια χωρίς την έγκριση ή την συγκατάθεση της διοικούσας υπηρεσίας.”

Ευτυχώς, μετά από την ανάλυση της πρότασης από το ίδρυμα SHARE το τελευταίο ξεκίνησε μια ενημερωτική εκστρατεία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η αλλαγή του νόμου αποσύρθηκε από την κοινοβουλευτική διαδικασία μετά από κυβερνητική παρέμβαση. Σε μια παράγραφο του σχεδίου της τροπολογίας αναφερόταν πως η εγκατάσταση, η συντήρηση και το κόστος του εξοπλισμού που προορίζονταν για το διαδικτυακό φιλτράρισμα θα ήταν ευθύνη του εκάστοτε παρόχου. Με σκοπό να παρέχουμε ένα επιχείρημα σχετικά με τα παράλογα κόστη που θα επωμιζόταν κάθε πάροχος, προσπαθήσαμε να αναλύσουμε τον τοπολογικό χάρτη κάθε Σέρβικου παρόχου και κατ’ επέκταση την ποσότητα και το είδος του εξοπλισμού που αυτός θα χρειαζόταν να προμηθευθεί. Παρόλο που η μέθοδος μας δεν είναι 100% ακριβής, είχαμε στα χέρια μας κάτι με το οποίο μπορούσαμε να εργαστούμε, κάτι το οποίο μας έδωσε μια κάποια επίγνωση του άγνωστου και αόρατου σχεδιασμού αυτών των δικτύων. Κοιτώντας το χάρτη δικτύου της εταιρείας Telekom Serbia, του μεγαλύτερου παρόχου στη Σερβία και κατόχου του μεγαλύτερου μέρους της δικτυακής υποδομής, μπορούσαμε να παρατηρήσουμε την υψηλά συγκεντρωτική δομή στην οποία σχεδόν όλοι οι κύριοι κόμβοι και διακομιστές συνδέονται μέσω μόνον δύο κεντρικών servers. Το λογικό συμπέρασμα είναι πως προκειμένου να επιτύχουν φιλτράρισμα σε πραγματικό χρόνο θα χρειαστεί να εγκαταστήσουν εξοπλισμό μονάχα σε αυτούς τους κεντρικούς κόμβους. Από την άλλη βέβαια, κρίνοντας από τον αριθμό κόμβων που προσάπτονται σε αυτούς τους δύο κεντρικούς κόμβους, μπορούμε να μαντέψουμε πως οι τελευταίοι είναι ικανοί να επεξεργαστούν τεράστιες ποσότητες πληροφορίας και για αυτό το λόγο και ο εξοπλισμός που πρέπει να εγκατασταθεί θα έπρεπε να είναι υπερ-υψηλής επίδοσης. Μπορέσαμε λοιπόν να εκτιμήσουμε τον τύπο και το κόστος αυτού του εξοπλισμού με δεδομένο το μικρό πλήθος κατασκευαστών τέτοιου εξοπλισμού.

Παίξαμε το παιχνίδι του φιλτραρίσματος στους χάρτες και των άλλων παρόχων και κάθε ένας ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν πολύ περισσότερο αποκεντρωμένοι και χρειαστήκαμε περισσότερες προσπάθειες για να ανακαλύψουμε που θα μπορούσε πρακτικά να εφαρμοστεί το φιλτράρισμα. Τα αποκεντρωμένα δίκτυα είναι πιο πολύπλοκα όσον αφορά τον έλεγχο, εμπλέκουν περισσότερα σταυροδρόμια, περισσότερα σημεία που πρέπει να καλύψεις αν θέλεις να έχεις πρόσβαση σε όλες τις ροές δεδομένων. Παρόλα αυτά είναι δύσκολο να μην δει κανείς το σχήμα της δικτυακής δομής “Πανόπτη” στην περίπτωση υποδομών παρόμοιων με την περίπτωση της Telekom Serbia.

Δεδομένου ότι η ανάλυση μας εφαρμόζεται ακόμα στο επίπεδο μεμονωμένων παρόχων, αυτό αποτελεί μόνο ένα μικρό κομμάτι της ιστορίας. Το internet είναι ένα δίκτυο αποτελούμενο από δίκτυα και προκειμένου να αναγνωρίσουμε και να κατανοήσουμε που βρίσκονται τα σημεία ελέγχου, πρέπει να εξετάσουμε τις τοπικές τους διασυνδέσεις με τα διεθνή δίκτυα. Αυτό όμως αποτελεί το ζήτημα της επόμενής μας ανάλυσης.

Πηγή άρθρου: https://labs.rs/en/as/

Μετάφραση: https://medialibre.net

Διαβάστε ακόμα:  https://www.void.gr

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Δημιουργήθηκε σήμερα το πρώτο block βασισμένο στο Bitcoin implementation bcoin από το mining pool Btc.com. Το bcoin είναι ένα implementation του bitcoin σε javascript library της  δημοφιλής υπηρεσία αγοράς προϊόντων Purse.io .

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε και η πρώτη beta έκδοση του bcoin ενώ αυτή την στιγμή σε όλο το bitcoin δίκτυο τρέχουν μόλις 15 full node βασισμένα σε αυτόν.

Μπορείτε να δείτε περισσότερες λεπτομέρειες για το bcoin στο video παρουσίασης του από το CTO της Purse.io JJ( Christopher Jeffrey)

The post Δημιουργήθηκε το πρώτο block βασισμένο στο κώδικα του bcoin appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Στο προηγούμενο άρθρο μάθαμε για την ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ. Σήμερα θα πάμε λίγο πίσω και θα μάθουμε λίγα πράγματα για τα ΠΑΡΑΘΥΡΑ των εφαρμογών και τι εργασίες μπορούμε να κάνουμε σε αυτά. Ελπίζω να ξέρουμε όλοι τι είναι ένα ΠΑΡΑΘΥΡΟ, μιας και η ίδια λέξη έδωσε το όνομα της σε μια οικογένεια λειτουργικών συστημάτων, λες και τα […]

Αυτήν την εβδομάδα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις για το Ελεύθερο Λογισμικό / Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα, τις ανοιχτές τεχνολογίες και την καινοτομία!

Μπορείτε επίσης να δείτε περισσότερες εκδηλώσεις για τις επόμενες εβδομάδες ή να καταχωρίσετε τη δική σας εκδήλωση στο: https://ellak.gr/events

Ο Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών – ΕΕΛΛΑΚ σας προτείνει να τις παρακολουθήσετε και να τις διαδώσετε:

 

Ημερομηνία / Ώρα

Εκδήλωση

Δευτέρα

13/03/2017 – 15/03/2017
Ολοήμερο

European Big Data Hackathon
European Commission (Eurostat), Brussels
13/03/2017
14:00 – 21:00
Huawei Smart City Forum and Smart City Exhibition
Goulandris Natural History Museum, Kifissia

Τρίτη

14/03/2017
Ολοήμερο

Στον δρόμο της Έξυπνης Αστικής Ανάπτυξης
ΟΤΕΑcademy, Μαρούσι
14/03/2017
09:00 – 14:30
Ημερίδα για τα 20 χρόνια του ευρωπαϊκού προγράμματος Marie Skłodowska Curie Actions (MSCA) για τη σταδιοδρομία και την κινητικότητα των ερευνητών
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα Αίθουσα Σεμιναρίων, Ισόγειο
14/03/2017
18:00 – 21:00
40+ project: The GameChangers
Impact Hub Athens, Athens
14/03/2017
18:00 – 22:00
Hackday at hackerspace
Hackerspace, Αθήνα

Τετάρτη

15/03/2017 – 16/03/2017
Ολοήμερο

Cloud Expo Europe 2017
ExCeL, London
15/03/2017
09:00 – 14:30
Ημερίδα για τα 10 χρόνια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC)
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα Αίθουσα Σεμιναρίων, Ισόγειο
15/03/2017
18:00 – 20:30
Creative Industries: The Pitching
Innovathens, Αθήνα
15/03/2017
18:30 – 21:30
12η Συνάντηση για το Bitcoin και την τεχνολογία Blockchain, Θεσσαλονίκη
Lamdaspace, Θεσσαλονίκη
15/03/2017
18:30 – 21:30
JHUG March Meetup – Refactoring in Practice, Microbenchmarks
Trasys Greece, Χαλάνδρι
15/03/2017
19:00 – 21:30
Μηνιαία Bitcoin συνάντηση στην Αθήνα
Asian Taste, Athens

Πέμπτη

16/03/2017
19:00 – 20:45

Docker Birthday #4
the cube, Αθήνα

Παρασκευή

17/03/2017 – 19/03/2017
Ολοήμερο

7o ΠΑΝΟΡΑΜΑ Επιχειρηματικότητας και Σταδιοδρομίας
Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα
17/03/2017 – 19/03/2017
Ολοήμερο
BEYOND HACKATHON BY EUROBANK
Eurobank, Nea Ionia
17/03/2017 – 18/03/2017
Ολοήμερο
Denmark’s Open Source Days
Symbion, København Ø
17/03/2017 – 19/03/2017
Ολοήμερο
FOSSASIA 2017
Science Centre Singapore, Singapore
17/03/2017
10:00 – 11:30
DCAT-AP real-life implementations WG Virtual Meeting: March 17, 2017

Σάββατο

18/03/2017 – 19/03/2017
Ολοήμερο

curl meeting 2017
Z-Bau, Nürnberg
18/03/2017
Ολοήμερο
TEDxAUEB 2017
Innovathens, Αθήνα

Κυριακή

19/03/2017 – 23/03/2017
Ολοήμερο

The Eleventh International Conference on Digital Society and eGovernments
Hotel Novotel Cap 3000 in Nice, Saint Laurent du Var

Το diaspora* pod μας αναβαθμίστηκε στην τελευταία έκδοση

To librenet.gr πλέον τρέχει την τελευταία έκδοση του diaspora*.

<3 για τους ακούραστους ops μας.

Πήρε λίγο παραπάνω χρόνο απ’ το αναμενόμενο, αλλά είμαστε επιτέλους στην 0.6.4. Ετοιμάζουμε ένα μεγαλύτερο post με μερικά προβλήματα που συναντήσαμε με την postgres, τα οποία καθυστέρησαν την αναβάθμιση.

Ευχαριστούμε για την υπομονή. Μπορείς πάντα να βοηθήσεις με μια δωρεά, ή απλά να διαδώσεις το diaspora*.

λεπτομέρειες

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Όπως έχει πλέον καθιερωθεί στις 15 Μαρτίου και ώρα 7 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί η μηνιαία Bitcoin συνάντηση στην Αθήνα και  συγκεκριμένα στο Asian Taste Ιερά Οδός 26.

Παραθέτουμε την ανακοίνωση έτσι όπως αναρτήθηκε στο meetup.com

Οι φίλοι του Bitcoin, των κρυπτονομισμάτων και του blockchain συναντιόμαστε μια φορά το μήνα για να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις, να γνωριστούμε, να κάνουμε ερωτήσεις, να μάθουμε, να ανταλλάξουμε κρυπτονομίσματα, να φάμε και να πιούμε!

Η προσέλευση είναι δωρεάν και ο καθένας πληρώνει για ό,τι καταναλώσει. Πληροφορίες για το εστιατόριο στο https://www.facebook.com/Asian-Taste-357005361084335/

The post 15 Μαρτίου η μηνιαία Bitcoin συνάντηση στην Αθήνα appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Το cinnamon έχει κάποιες κρυμμένες δυνατότητες που κάνουν την ζωή μας ευκολότερη αν έχουμε ανοικτές πολλές εφαρμογές. Ας δούμε το πρώτο μέροςΓια να ενεργοποιήσετε την κλιμάκωση, πατήστε τώρα Ctrl+Alt+κάτω βελάκι. Με λίγα λόγια πατάμε το πρώτο πλήκτρο Ctrl και χωρίς να το ξαναπατήσουμε πατάμε το Alt και μετά το βελάκι, αφήνουμε τα κουμπιά. Μπράβο! Μπήκαμε […]

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Μετά από αναβολές που κράτησαν τέσσερα ολόκληρα χρόνια οπού ξεκίνησε η προσπάθεια των αδερφών Winklevoss  για εισαγωγή στα χρηματιστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών ενός παράγωγου βασισμένου στο Bitcoin οι ρυθμιστικές αρχές τις χώρας με μια ανακοίνωση τους σήμερα απέρριψαν αυτή την αίτηση.

Το παράγωγο Bitcoin ETF αρχικά είχε αιτηθεί για διαπραγμάτευση στο χρηματιστήριο Nasdaq ενώ αργότερα προτάθηκε για εισαγωγή στην χρηματαγορά παραγώγων BATS.

Η αιτιολόγηση για την απόρριψη του από την ρυθμιστική αρχή SEC των Ηνωμένων Πολιτειών βασίστηκε στο γεγονός ότι το Bitcoin στην ουσία είναι ένα μη ρυθμισμένο μέσο συναλλαγής που διαπραγματεύεται ελεύθερα και μη ελεγχόμενα από το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ανταλλακτήρια σε όλο τον κόσμο.

Άφησε όμως ένα παράθυρο ανοιχτό για το μέλλον όταν και εφόσον το ψηφιακό νόμισμα και οι αγορές διαπραγμάτευσης λειτουργήσουν κάτω από ρυθμιστικούς κανόνες.

“As discussed further below, the Commission is disapproving this proposed rule change because it does not find the proposal to be consistent with Section 6(b)(5) of the Exchange Act, which requires, among other things, that the rules of a national securities exchange be designed to prevent fraudulent and manipulative acts and practices and to protect investors and the public interest.

“The Commission believes that, in order to meet this standard, an exchange that lists and trades shares of commodity-trust exchange-traded products (“ETPs”) must, in addition to other applicable requirements, satisfy two requirements that are dispositive in this matter. First, the exchange must have surveillance-sharing agreements with significant markets for trading the underlying commodity or derivatives on that commodity. And second, those markets must be regulated.”

 

Μέχρι στιγμής τα αδέρφια Winklevoss διαχειριστές του ανταλλακτήριου Gemini δεν έχουν κάνει κάποια δήλωση γιαυτή την απόφαση.

The post Οι ρυθμιστικές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών απορρίπτουν το παράγωγο βασισμένο στο Bitcoin appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin

Για άγνωστο μέχρι στιγμής λόγο το Bitclub Network δημιούργησε τα Bitcoin block 456545 και 456552 βασισμένα σε ένα χρόνιο πρόβλημα του Bitcoin δικτύου που ονομάζεται malleability attack.

Συγκεκριμένα το πρόβλημα αφορά όταν κάποιος μεταδίδει αρχικά μια συναλλαγή η ένα block στο δίκτυο και μετά από λίγο μεταδίδει ξανά τις ίδιες συναλλαγές η block αλλάζοντας μερικά μη κρίσιμα στοιχεία σε αυτές, προκαλώντας σύγχυση στα bitcoin πορτοφόλια η στους blockchain explorer θεωρώντας αυτές τις συναλλαγές ως μη έγκυρες.

Φυσικά τα συγκεκριμένα block καθώς και οι συναλλαγές είναι πέρα για πέρα έγκυρες και το μόνο που καταφέρνει το malleability attack είναι να προκαλέσει σύγχυση σε χρήστες που χρησιμοποιούν κυρίως πορτοφόλια που δεν έχουν το κατάλληλο λογισμικό να αντιμετωπίσουν αυτές τις επιθέσεις.

Το πρώτο μεγάλο θύμα αυτής της επίθεσης ήταν η γνωστή σελίδα Blockchain.info που σταμάτησε την λειτουργία της για ώρα ώστε να ενημερώσει ξανά τις συναλλαγές αλλά  και το bitcoin block στην σελίδα και το wallet της.

Ο λόγος που το Bitclub Network μετάδωσε με αυτό τον τρόπο τα συγκεκριμένα block στο δίκτυο είναι άγνωστος καθώς μέχρι και τώρα οι διαχειριστές του mining pool που αντιπροσωπεύει περίπου το 4-7% του bitcoin mining δικτύου δεν έχουν δώσει κάποια εξήγηση.

Ο developer του Bitcoin Peter Todd πάντως σε ανάρτηση του στο twitter θεωρεί από την μεριά του ότι αυτή η επίθεση έγινε ώστε το pool να σπάσει την αλυσίδα του μεγάλου αριθμού των uncofirmed transaction που είχε δημιουργήσει.

Το πρόβλημα του malleability attack ταλαιπωρεί το Bitcoin δίκτυο από την αρχή της ύπαρξης του ενώ έχει χρησιμοποιηθεί ακόμα και από το MtGox ως την κύρια αιτία για την κατάρρευση του.

Το λεγόμενο segwit patch ήρθε ως πρόταση για λύση του προβλήματος αλλά μέχρι και σήμερα και για καθαρά πολιτικούς λόγους που αφορούν το debate για το scaling στο Bitcoin δεν έχει ενεργοποιηθεί από τους bitcoin miner.

 

The post To Bitclub Network mining pool πραγματοποίησε malleability attack στο δίκτυο appeared first on To Blog της Ελληνικής κοινότητας του Bitcoin.

Την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 κυκλοφόρησε η τρίτη ενημέρωση σταθεροποίησης της έκδοσης 16.12 των εφαρμογών του KDE, δηλαδή του ενός από τα τρία βασικά αντικείμενα ανάπτυξης της κοινότητας του KDE, μαζί με τον χώρο εργασίας Plasma και το KDE Frameworks.

Καθώς πρόκειται για ενημέρωση σταθεροποίησης, σε αυτήν θα βρούμε μόνο επιδιορθώσεις σφαλμάτων και ενημερώσεις στη μετάφραση. Συνεπώς, αποτελεί μια ενημέρωση που συνίσταται να εγκατασταθεί άμεσα από όλους.

Σημειώνουμε πως σε αυτήν την έκδοση έχουν διορθωθεί περισσότερα από 20 σφάλματα, βελτιώνοντας τη λειτουργία των εφαρμογών kdepim, ark, filelight, gwenview, kate, kdenlive, okular όπως επίσης και αρκετών άλλων εφαρμογών.

Σε περίπτωση που θέλετε να ενημερωθείτε σχετικά με το τι ακριβώς έχει αλλάξει με αυτήν την έκδοση, δείτε τη σχετική σελίδα.

Τα σχολεία και τα επαγγελματικά κολέγια στην Κολωνία, στο Άαχεν, στο Έσσεν και σε άλλες πόλεις της Κολωνίας, χρησιμοποιούν to Ucloud4schools , μια ανοιχτού κώδικα λύση eLearning και συνεργασίας που βασίζεται στο NextCloud.

Η υπηρεσία Ucloud4schools χρησιμοποιείται ήδη, σε πάνω από εκατό σχολεία της πόλης και της περιοχής της Κολωνίας. Στο Άαχεν,  χρησιμοποιείται ήδη από δύο σχολεία, και η διοίκηση της πόλης μελετά  να κάνει το λογισμικό διαθέσιμο σε άλλα. Το ucloud4schools χρησιμοποιείται επίσης από τους οργανισμούς επαγγελματικής κατάρτισης, στο Έσσεν, και σε σχολεία στο Gütersloh και Hückelhoven.

Η διαχείριση και  η υποστήριξη του έργου γίνεται από την  Regio IT, ένα πάροχο υπηρεσιών πληροφορικής με έδρα το Άαχεν. Σύμφωνα με τον Stefan Döhler, σύμβουλου της Regio IT, η λύση έχει σήμερα περισσότερους από 3000 χρήστες, συμπεριλαμβανομένων των φοιτητών για επαγγελματικές σχολές, μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων.

Πηγή άρθρου: https://joinup.ec.europa.eu

by: CommonsLab

Ακούμε παντού για τις πατέντες. Περιλαμβάνονται συχνά σε δείκτες προόδου και καινοτομίας και χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση ερευνητικών ιδρυμάτων, πανεπιστημίων και εταιριών. Οι υποστηρικτές των πατεντών πιστεύουν ότι προωθούν την καινοτομία με το να γίνεται η γνώση δημόσια διαθέσιμη και χορηγώντας στον εφευρέτη το δικαίωμα αποκλειστικής εμπορικής εκμετάλλευσης.

Δυστυχώς το υπάρχον σύστημα χορήγησης και εκμετάλλευσης των πατεντών λειτουργεί αντίθετα[1,2,3,4]. Εταιρίες που αγοράζουν πατέντες μόνο και μόνο για να σταματήσουν την καινοτομία στους ανταγωνιστές στους, δικηγόροι που επίτηδες γράφουν δυσνόητα τις πατέντες για να μην τις καταλαβαίνει κανείς και μετά να κάνουν αγωγές, δικηγορικές εταιρίες που αγοράζουν πατέντες με μόνο σκοπό να διεκδικήσουν ποσά μέσα από αγωγές από εταιρίες που καινοτομούν (patent trolls[5]). Άλλο ένα πρόβλημα, λιγότερο γνωστό, είναι το κόστος για να αποκτήσει κάποιος μια πατέντα , σε χρήματα και χρόνο. Το κόστος για την αίτηση και κατοχύρωση μιας πατέντας στην Ε.Ε. ανέρχεται στα 30.000€[6]. Έτσι γίνεται σχεδόν αδύνατο για μια νεοφυή επιχείρηση, έναν εφευρέτη ή και μια μικρομεσαία επιχείρηση να κάνει αίτηση για κατοχύρωση πατέντας με τόσο υψηλό κόστος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα καινοτομίες να μένουν κλειδωμένες στα συρτάρια. Το περασμένο χρόνο η Κοιν.Σ.Επ. μας συμμετείχε σε διαγωνισμό για επιχειρηματικό σχέδιο ενώ σκεφτόμασταν να κάνουμε και αίτηση για το ΕΣΠΑ νεοφυών επιχειρήσεων και στις δύο περιπτώσεις η κατοχύρωση πατέντας μετρούσε σαν θετικό. Ενώ γνωρίσουμε ότι το προϊόν μας θα μπορούσε να αποκτήσει πατέντα, πρώτον δεν έχουμε το κεφάλαιο για την κατοχύρωση και δεύτερον δεν θέλουμε μιας και είμαστε υπέρ της ανοικτής και ελεύθερης γνώσης. Αλλά οι υπάρχων οργανισμοί ανά τον κόσμο δεν αναγνωρίζουν ακόμα τα οφέλη της ανοικτής καινοτομίας. Για αυτό, ακολουθώντας τα παραδείγματα των αδειών GPL[7] και Creative Commons[8] που τροποποίησαν της άδειες περί δικαιωμάτων (copyright) προτείνουμε να κάνουμε κάτι παρόμοιο με τις πατέντες.

 

 Ανοικτές Πατέντες

Δύο απλοί τρόποι, με τους οποίους θα μπορούσαμε να το πετύχουμε αυτό είναι να δημιουργήσουμε κάτι αντίστοιχο με τις άδειες Creative Commons.

  • Ανοικτή Πατέντα, Αναφορά Δημιουργού (Open Patent, Attribution OP-BY)
  • Ανοικτή Πατέντα, Αναφορά Δημιουργού, Παρόμοια Διανομή (Open Patent, Attribution, Share Alike OP-BY-SA)

Ακολουθώντας το παράδειγμα του επιχειρηματία, Elon Musk, που δημοσίως δήλωσε ότι οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει τις πατέντες που κατέχει η εταιρία Tesla αφού πιστεύει ότι “άλλες εταιρίες που φτιάχνουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα, και ο κόσμος θα επωφεληθεί από μία κοινή, γρήγορα εξελισσόμενη τεχνολογική πλατφόρμα”[9]. Οπότε προτείνουμε να υιοθετειθεί ότι αιτήσεις για πατέντες που θα είναι δηλωμένες σαν ανοικτές να γίνονται με μηδενικό ή πολύ χαμηλό κόστος, < 500€. Έτσι οι εφευρέτες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κοινωνική καινοτομία αλλά ακόμα και φοιτητές θα μπορούν να κατοχυρώσουν πατέντες, ελευθερώνοντας τις ιδέες τους στα κοινά αλλά κατοχυρώνοντας την αναγνώριση που τους αξίζει και τα αντίστοιχα οφέλη σε δείκτες όπου προσμετρούνται οι πατέντες. Αυτό θα βοηθήσει και την υπάρχουσα πολιτική βούληση της Ε.Ε. για τον ανοικτό κώδικα και την κοινωνική καινοτομία με την προοπτική στο μέλλον όλη η δημόσια χρηματοδοτούμενη έρευνα να κατοχυρώνεται με ανοικτές πατέντες. Μας φαίνεται πολύ παράξενο πώς σαν Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πληρώνουμε την έρευνα που γίνεται είτε σε ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα είτε από Πανεπιστήμια τα οποία μετά αποκτούν αποκλειστικά εμπορικά δικαιώματα με τις πατέντες, σαν να τους ανήκει η γνώση αυτή, και καλούμαστε να ξανά πληρώσουμε μέσω των δικαιωμάτων χρήσης που πληρώνουν οι όποιοι χρήστες αυτών των πατεντών, για γνώση που αποκτήθηκε εξ’ αρχής από τα χρήματα των φορολογουμένων.

CC0, Κοινό Κτήμα

Παραπομπές

  1. «A Patent Is Worth Having, Right? Well, Maybe Not”, Michael Fitzgerald, http://www.nytimes.com/2007/07/15/business/yourmoney/15proto.html
  2. «The case against the patent system”, Pierre Desrochers, http://www.quebecoislibre.org/000902-3.htm
  3. «Our Broken Patent System at Work: Patent Owner Insists the ‘Integers’ Do Not Include the Number One”, Vera Ranieri, https://www.eff.org/deeplinks/2015/09/our-broken-patent-system-work-patent-owner-insists-integer-does-not-include-number
  4. «The “broken patent system”: how we got here and how to fix it”, Nilay Patel, http://www.theverge.com/2011/08/11/broken-patent-system
  5. «Patent Troll”, Wikipedia, https://en.wikipedia.org/wiki/Patent_troll
  6. «Study on the Cost of Patenting”, Roland Berger Market Research, https://effi.org/system/files?file=cost_anaylsis_2005_study_en.pdf
  7. «GNU General Public License”, Free Software Foundation, https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.en.html
  8. «Creative Commons Licenses”, Creative Commons, https://creativecommons.org/licenses/
  9. «All our patent belong to you”, Elon Musk, https://www.teslamotors.com/blog/all-our-patent-are-belong-you

CC0

 

Πηγή άρθρου: https://planet.ellak.gr/  , CommonsLab

Αυτό που έγινε περισσότερο σαφές αυτό το εκλογικό έτος είναι ότι δεν συμφωνούμε με τις θεμελιώδεις αλήθειες που νομίζαμε ότι πιστεύαμε.

Πήγα σε κολέγιο σε ένα μέρος της Πενσυλβανίας που σίγουρα ανέστρεψε την κατάσταση για τον Trump. Ένας μεγάλος αριθμός φίλων μου εξακολουθεί να ζει εκεί και έχει αναρτήσει μηνύματα που, από ό,τι φαίνεται από αυτήν την στιγμή της ιστορίας, αφορούν μια εντελώς διαφορετική χώρα.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων αρκετών εβδομάδων έχω παρακολουθήσει δεκάδες φίλους μου στο Facebook να διαγράφουν ο ένας τον άλλο. Έχω δει πολλές φαρισαϊκές δημοσιεύσεις να κατακλύζουν όλη τη ροή ενημερώσεών μου, μαζί με έντονα μηνύματα φόβου, θυμού και πιο πρόσφατα – υπαρξιακής απελπισίας.

Από την άλλη πλευρά βλέπω αντιδράσεις χαράς, ελαφρότητας, ευγνωμοσύνης και αισιοδοξίας για το μέλλον. Δεν θα μπορούσαν να είναι πιο έντονες.

Αυτό που και οι δύο ομάδες έχουν από κοινού είναι πολύ εμφανές: Μια αίσθηση βαθιάς σύγχυσης αναφορικά με το γιατί η άλλη πλευρά δεν είναι σε θέση να καταλάβει την οπτική τους.

Αυτό φάνηκε να αποτελεί τάση στα social media και κορυφώθηκε κατά την πορεία προς τις εκλογές: Οι πολιτικές διαιρέσεις μεταξύ μας είναι μεγαλύτερες από ποτέ, και εξακολουθούν να επιδεινώνονται μέρα με τη μέρα.

Δεν πιστεύω ότι η ελίτ των ΜΜΕ, ο Donald Trump ή η Εναλλακτική Δεξιά, ευθύνονται για την κατάσταση της πολιτικής μας. Πλασάρουν την επιρροή και τις ιδέες τους, αλλά δεν αλλάζουν την πραγματική ουσία της χώρας μας. Οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι αποτελούν ακόμα μια αρκετά καλή αναπαράσταση του τι θέλουν οι ψηφοφόροι.

Επίσης, δεν πιστεύω ότι αυτή είναι μια εγγενής αντίδραση στον πολιτικό σφετερισμό του κατεστημένου. Αυτή η δυσαρέσκεια είναι κομμάτι του αισθήματος που υπάρχει και έξω από τα σύνορά μας. Δεν χρειάζεται να ψάξετε πολύ για να δείτε αυτό το αυξανόμενο κύμα υπερ-εθνικισμού να αναπτύσσεται διεθνώς.

Ο λόγος είναι πολύ πιο ανατρεπτικός, και αφορά κάτι που πραγματικά δεν έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίσουμε ως ανθρώπινα όντα μέχρι τώρα. Πιστεύω ότι ο τρόπος με τον οποίο καταναλώνουμε πληροφορίες έχει κυριολεκτικά αλλάξει το είδος των ανθρώπων που είμαστε.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα και μπαίνονοντας στον 21ο, είχαμε μια μικρή χούφτα διαύλων μέσω των οποίων καταναλώναμε προϊόντα όπως οι ειδήσεις. (Για λόγους συντομίας, θα παραλείψω πολλά.)

Είχαμε τα τρία μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα, καθώς και μια σειρά από περιφερειακές εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς από τα οποία αντλούσαμε την πλειοψηφία όσων βλέπαμε, διαβάζαμε και ακούγαμε.

Όταν οι πολιτικοί έκαναν τα πράγματα λάθος, οι δημοσιογράφοι ανταγωνίζονταν στο να κάνουν ερωτήσεις και να καταγράψουν γεγονότα σχετικά με αυτό – και κατεύθυνε ο ένας τον άλλο στα πραγματικά γεγονότα. Όταν υπήρχε ο ισχυρισμός για κάποια προκατειλημμένη καταγραφή γεγονότων, αυτό αποτελούσε μια πολύ μεγάλη προσβολή.

Το να έχουμε μια μοναδική πηγή ειδήσεων είχε επίσης τα μειονεκτήματά του – ήταν ουσιαστικά ένα μονοπώλιο, το οποίο επέτρεψε λιγότερες απόψεις να παρεκκλίνουν από το καθιερωμένο.

Η επιρροή των μέσων ενημέρωσης ήταν τόσο σημαντική στην πολιτική που υπάρχει ένας νόμος που ψηφίστηκε το 1927 και ονομάζεται ο κανόνας του ίσου χρόνου (Equal-Time), ο οποίος ορίζει ότι για κάθε υποψήφιο για πολιτικό αξίωμα που του δίνεται βήμα στη ζώνη υψηλής ακροαματικότητας στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση θα πρέπει να του δίνεται και ισοδύναμος χρόνος ομιλίας. Να το θυμάστε αυτό.

Η Εφεύρεση του Ιδιωτικού Προσωπικού Μέσου

Όταν το Διαδίκτυο εμφανίστηκε, προαναγγέλθηκε ως ένας νέος τρόπος εκδημοκρατισμού του παραδοσιακού μονοπωλίου στην διαχείριση των γεγονότων. Οι άνθρωποι γενικά πίστεψαν πως αυτό ήταν ένα σημαντικό πράγμα και ένας τρόπος για να εκτεθούμε σε ένα ευρύ φάσμα απόψεων.

Πριν από μια δεκαετία περίπου, μερικές νέες εταιρείες άρχισαν να μας δίνουν λόγους να καταναλώνουμε από τα μέσα ενημέρωσης με το να είμαστε συνδεδεμένοι όλη την ώρα. Οι εταιρείες που γνωρίζουμε πολύ καλά είναι το Facebook και το Twitter, αλλά εδώ θα μιλήσουμε ως επί το πλείστον για το Facebook. Πήγε από μηδέν σε ένα δισεκατομμύριο χρήστες σε λιγότερο από 8 χρόνια και έχει αλλάξει ουσιαστικά τη σχέση της ανθρωπότητας με το διαδίκτυο.

Το πιο σημαντικό πράγμα που έχτισε ήταν το προσωπικό κανάλι – τη Ροή Ειδήσεων (News Feed). Άλλαξε γρήγορα από έναν αρκετά απλό τρόπο ανάγνωσης των δημοσιεύσεων από τους φίλους μας σε κάτι που καθορίζεται από έναν πολύ πιο περίπλοκο αλγόριθμο που βελτιστοποιεί την “αφοσίωσή” μας.

Όπως γνωρίζετε ήδη, το Facebook τα πήγε πραγματικά πολύ καλά σε αυτό. Ο αλγόριθμος ταξινόμησής του έγινε η κύρια μέθοδος που λαμβάνουμε κάθε τύπου περιεχόμενο. Ξέπερασε το Twitter και κάθε άλλο μέσο ενημέρωσης (και είναι πιθανά ο τρόπος με τον οποίο διαβάζετε αυτό το άρθρο τώρα).

Πολύ ξαφνικά, οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν πως αυτή η ροή ήταν πολύ πιο σημαντική από ό,τι τα 3 μεγάλα κανάλια, οι εφημερίδες ή το ραδιόφωνο ήταν ποτέ. Πολλοί άνθρωποι σταμάτησαν να αγοράζουν εφημερίδες ή να βλέπουν ειδήσεις στην τηλεόραση. Όλοι άρχισαν να βασίζονται παθητικά σε αυτόν τον αλγόριθμο, επειδή έκανε τόσο καλή δουλειά στο να διατηρεί το βλέμμα των ανθρώπων σε απευθείας σύνδεση και να τους κρατά ευτυχισμένους.

Αλλά αυτά τα μάτια σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για τα μεγάλα ειδησεογραφικά sites και ονόματα, επειδή υπήρχαν τόσα πολλά μικρά ειδησεογραφικά sites να διαβάσουν. Πολλά από αυτά τα sites είχαν μια πιο ρευστή σχέση με τη δημοσιογραφία.

Και εφόσον τα εν λόγω άρθρα μας έκαναν να νιώθουμε καλά και έμοιαζαν ίδια με τις παραδοσιακές ειδήσεις, συνεχίσαμε να τα διαβάζουμε. Για πρώτη φορά, ξαφνικά είχαμε πάρα πολλές επιλογές στην ανεύρεση γεγονότων.

Είστε αυτό που διαβάζετε

Αν είστε ένας μέσος Αμερικανός με πρόσβαση στο διαδίκτυο, καταναλώνετε ένα μεγάλο μέρος των ειδήσεων σας μέσω των social media – Το 62% από εμάς βρίσκουμε τις ειδήσεις με αυτό τον τρόπο. Η ροή ειδήσεων του Facebook είναι o πλέον σημαντικός τροφοδότης κίνησης στα ειδησεογραφικά sites.

Τα περισσότερα από τα γεγονότα που διαβάζετε προέρχονται μέσα από αυτήν την ροή. Οι περισσότερες από τις απόψεις σας διαμορφώνονται από αυτήν. Αυτή είναι μια ροή πληροφοριών που διαμορφώνεται και περιορίζεται από πράγματα που σας κάνουν να μην αισθάνεστε άβολα – και σίγουρα δεν παρέχει ίδιο χρόνο έκθεσης σας προς όλες τις αντίθετες απόψεις.

Αυτή η ροή ειδήσεων είναι μια φούσκα και τα πράγματα που φιλτράρονται και περνούν μέσα εκεί είναι τα πράγματα που δεν σας προκαλούν. Είναι μια εκδοχή αυτού που η διαδικτυακή ακτιβίστρια Eli Pariser ονομάζει Φίλτρο-Φούσκα.

Η Wall Street Journal κατασκεύασε πρόσφατα ένα εργαλείο που δείχνει πόσο ριζικά όλο αυτό μας έχει επιτρέψει να επιλέξουμε οι ίδιοι τις φούσκες των γεγονότων μας. Η κόκκινη και μπλε ροή δημιουργεί δύο τυχαίες ροές ειδήσεων με βάση το ίδιο ακριβώς θέμα (ας πούμε, τη Michelle Obama) από συντηρητικά και φιλελεύθερα ειδησεογραφικά sites στο Facebook, και τις εμφανίζει δίπλα-δίπλα. Δείχνει πόσο εύκολα μπορεί κανείς να απομονωθεί μέσα σε μια ροή ειδήσεων που επιβεβαιώνει τις υποθέσεις και τις υποψίες του για τον κόσμο, απλά με αλγοριθμική προσαρμογή των ανθρώπων και των σελίδων που ακολουθεί.

Προτιμούμε τα γκέτο πληροφορίας

Υπάρχει μια αστεία ιδιαιτερότητα στη φύση μας, που οι ψυχολόγοι ονομάζουν Προκατάληψη Επιβεβαίωσης. Είναι ένα πραγματικό γεγονός και μπορείτε να δείτε ανθρώπους να το εκφράζουν όλη την ώρα. Είναι η φυσική τάση του ανθρώπου να ερμηνεύει τη νέα πληροφορία με τρόπο που επιβεβαιώνει τις υπάρχουσες πεποιθήσεις ή θεωρίες του. Όταν έχουμε την επιλογή να διαβάσουμε ειδήσεις που επιβεβαιώνουν την κοσμοθεωρία μας ή την αμφισβητούν – σχεδόν πάντα επιλέγουμε τις πρώτες, ανεξάρτητα από τις αποδείξεις.

Δεδομένου ότι αισθανόμαστε άβολα όταν είμαστε εκτεθειμένοι σε μέσα ενημέρωσης που αντιτίθενται στην οπτική μας (όπως κάνει εκείνος ο παράξενος πολιτικοποιημένος θείος που συναντάμε στις οικογενειακές συναντήσεις), στο τέλος καταλήγουμε συνήθως να τα αποφεύγουμε. Απαιτεί πολλή προσπάθεια το να αλλάζεις απόψεις, και γενικά αισθανόμαστε απαίσια όταν έχουμε δύσκολες συνομιλίες με ανθρώπους που δεν συμφωνούν μαζί μας. Έτσι, αρνούμαστε ευγενικά την ευκαιρία να γίνουμε φίλοι, να αγοράσουμε το προϊόν τους, να διαβάσουμε το περιοδικό τους ή να παρακολουθήσουμε την εκπομπή τους.

Απομονώνουμε τον εαυτό μας σε αυτό το «γκέτο πληροφορίας», όχι επειδή το θέλουμε αλλά επειδή απλώς είναι πιο εύκολο.

Η δική μας ροή στο Facebook δεν είναι διαφορετική. Πρόκειται για μια δήλωση του ποιοι είμαστε. Δημιουργήθηκε από εμάς: από τα πράγματα που πατήσαμε like στο παρελθόν, από τους φίλους που έχουμε προσθέσει στην πορεία και από τους ανθρώπους που τείνουν να έχουν απόψεις που μοιάζουν με την δική μας. Είναι κατασκευασμένη από εμάς.

Αυτός είναι ένας αυτο-διαχωρισμός και συμβαίνει με φυσικό τρόπο. Αλλά η επιτυχία του αλγόριθμου του Facebook έχει περιχύσει αποτελεσματικά με βενζίνη αυτή την έμφυτη προκατάληψη μας που σιγόκαιγε.

Το πρόβλημα με την Κοινότητα

Αλλά τι γίνεται με την κοινότητα; Το Facebook (και το διαδίκτυο γενικότερα) έχει κάνει μια καταπληκτική δουλειά στο να βοηθάει τους ανθρώπους να δημιουργήσουν μια κοινότητα. Μας έχει δώσει έναν τρόπο να συνδεθούμε με τους πιο ταιριαστούς με εμάς, πιο συγκεκριμένα, με αυτούς που ταιριάζουν οι τοποθετήσεις μας στο διαδίκτυο. Από τους συλλέκτες της κούκλας Furby και τους καλλιεργητές εξωτικών μανιταριών μέχρι την Eναλλακτική Δεξιά, υπάρχει χώρος για όλους.

Αλλά υπάρχει ένα ελάττωμα στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την κοινότητα. Ως άνθρωποι, έχουμε εξελιχθεί σε μικρές φυλές και σπάνια συναντάμε πραγματικά μεγάλες ομάδες άλλων ανθρώπων. Εξαιτίας αυτού, είμαστε κακοί στο να κατανοήσουμε ενστικτωδώς την διαφορά μεταξύ «μεγάλων» αριθμών και «τεράστιων» αριθμών. Σε κάθε είδους φυσική τοποθέτηση, είναι πραγματικά αδύνατο να αντιληφθούμε τη διαφορά μεταξύ των πολλών χιλιάδων ανθρώπων και των πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων.

Το διαδίκτυο μας επέτρεψε να απομονώσουμε τον εαυτό μας αποκλειστικά στο πλαίσιο ομάδων που αποτελούν ίσως μόνο ένα μικρό κλάσμα του έθνους μας, χωρίς ποτέ να δούμε ότι υπάρχει μια άλλη πλευρά. Ενστικτωδώς αισθανόμαστε έτσι πως αυτή είναι και η πιο αντιπροσωπευτική πλειοψηφία.

Αυτές οι online κοινότητες – σε εμάς – μπορεί να μοιάζουν σαν να είναι οι πάροχοι της αλήθειας, αυτοί που παρουσιάζουν τα γεγονότα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Επίσης, μπορεί να αισθανόμαστε πως είναι τεράστιες – πως χιλιάδες άνθρωποι συμφωνούν μαζί μας. Αλλά αυτή η αίσθηση δεν σημαίνει πως είναι και αληθινή ή ότι αποτελεί την πλειοψηφία.

Η επαφή αυξάνει την ενσυναίσθηση, Η απομόνωση την σκοτώνει

Στην κοινωνική ψυχολογία υπάρχει ένα πλαίσιο που ονομάζεται Υπόθεση Επικοινωνίας, το οποίο έχει δείξει ότι η προκατάληψη μειώνεται μέσω της εκτεταμένης επαφής μας με ανθρώπους που έχουν διαφορετικό υπόβαθρο, απόψεις και κουλτούρα από εμάς. Το πλαίσιο αυτό αναπτύχθηκε από τον ψυχολόγο Gordon Allport ως ένας τρόπος να κατανοήσουμε τις διακρίσεις και θεωρείται ευρέως ως ένα από τα πιο επιτυχημένα εργαλεία για τη μείωση των προκαταλήψεων και την αύξηση της ενσυναίσθησης. Είναι ένας μετρήσιμος και δοκιμασμένος στο χρόνο τρόπος που βοηθά τους ανθρώπους να συνυπάρχουν.

Όσο περισσότερο χρόνο περνάτε μαζί με άλλους ανθρώπους, διαφορετικούς από εσάς, σε ένα περιβάλλον που είναι αμοιβαία επωφελές, τόσο περισσότερο θα τους καταλαβαίνετε. Όσο περισσότερο μπορείτε να τους καταλάβετε, τόσο λιγότερη προκατάληψη και σιωπηρή μεροληψία θα έχετε απέναντί τους.

Η επαφή αυτή είναι σημαντική στο πλαίσιο των κοινωνικών μας δικτύων. Έχουν σχεδιαστεί να μας απομονώνουν από τους ανθρώπους και τις απόψεις που προτιμούμε να μην δούμε.

Πρέπει να συμφωνήσουμε σχετικά με τα γεγονότα, προκειμένου να συνυπάρξουμε.

Το Facebook δήλωσε ότι η αποστολή του είναι να κάνει τον κόσμο ένα πιο ανοιχτό και συνδεδεμένο μέρος. Και έχει, κατα την εκτίμηση οποιουδήποτε, συνδέσει περισσότερο τους ανθρώπους από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία στην ιστορία.

Με αυτή την επιτυχία, έχει δημιουργήσει επίσης ένα εργαλείο που μας επιτρέπει να γίνουμε πιο απομονωμένοι από ποτέ μέσα στη δική μας ιδεολογική φούσκα.

Λόγω αυτής της έλλειψης πλουραλισμού, συστηματικά χάνουμε την ικανότητά μας να συμπάσχουμε. Αυτό είναι που συναντάμε πια στον ευρύτερο κόσμο – από το Brexit έως τον Trump και τα υπερ-εθνικιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Οι άνθρωποι παγκοσμίως δεν έχουν πλέον τα ίδια κίνητρα για να βρουν μια κοινή αντίληψη. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την δυσαρέσκεια για την παγκοσμιοποίηση ή το status quo. Έχει να κάνει με το πώς αλλάζουμε την κοινωνία μας με το να μη βλέπουμε πραγματικά ο ένας τον άλλο.

Ο πρόδρομος της οικοδόμησης τειχών γύρω από τα έθνη είναι η οικοδόμηση τειχών γύρω από τις ιδέες.

Μια λογική κατανόηση των γεγονότων είναι απαραίτητη για την επαναφορά μιας ιδέας που στην πραγματικότητα δε σκεφτόμαστε πολύ αυτές τις ημέρες: Τον συμβιβασμό. Ο συμβιβασμός είναι αυτό που οδηγεί στη συναίνεση και η συναίνεση αυτό που επιτρέπει τη δημοκρατία.

Δεν είναι πάντα ευχάριστο και ενθουσιώδες. Δεν έχει πάντα όμορφη αίσθηση το να απαιτούμε να νοιαζόμαστε για τις απόψεις άλλων ανθρώπων, τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους – ειδικά όταν δεν συμφωνούν με τις δικές μας. Αλλά αυτός είναι ο ορισμός της δημοκρατίας: μια απόφαση να ζήσουμε μέσα σε μια κοινή ιδέα για το μέλλον. Μια αμοιβαία προσπάθεια στην σκληρή πραγματικότητα του αληθινού συμβιβασμού, προκειμένου να συνεχίσουμε να προοδεύουμε μαζί.

Χρειαζόμαστε μια στιγμή για να επέλθει κάθαρση. Να αναπνεύσουμε. Να κλάψουμε. Να ανακουφιστούμε ή να θυμώσουμε.

Αλλά πρέπει να θυμόμαστε, επίσης, αυτό – Αν δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε τα εργαλεία των δικών μας μέσων μαζικής ενημέρωσης για την ενθάρρυνση της ενσυναίσθησης και της συναίνεσης, θα υποχωρούμε όλο και περισσότερο στους τοξικούς διαχωρισμούς που έχουν φτάσει να μας ορίζουν σήμερα.

Αυτή η προσεκτική συναίνεση είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο δημιουργείται η δημοκρατία – μια νηφάλια κατανόηση που μας επιτρέπει να ενεργήσουμε ως ένα σύνολο. Μια προσπάθεια να βρεθεί αμοιβαιότητα στις ατέλειες και τις διαφορές μας, με την πίστη ότι μαζί είμαστε πιο εξαιρετικοί από ό,τι ο κάθε ένας μας μεμονωμένα.

Πώς μπορούμε να τα πάμε καλύτερα:

Τρόποι για να αυξήσετε την πολιτική σας ενσυναίσθηση στο διαδίκτυο

Εκθέστε τον εαυτό σας σε εναλλακτικές απόψεις – Διαβάστε την άλλη πλευρά: Οι δικές σας πηγές ειδήσεων πιθανόν να έχουν ριζωμένες τις δικές τους προκαταλήψεις. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αποδομήσετε τις δικές σας πεποιθήσεις από το να εκθέσετε τον εαυτό σας σε ειδησεογραφικά sites που διαφωνούν μαζί σας.

Ελέγξτε αν η πηγή των ειδήσεων χαρακτηρίζεται από μεροληψία και ανακρίβεια γεγονότων, πριν την μοιράσετε – Καλλιεργήστε έναν υγιή σκεπτικισμό όταν συναντάτε ένα συναρπαστικό τίτλο που προέρχεται από μια ιστοσελίδα που δεν έχετε ακούσει. Πολλές από αυτές τις δημοσιεύσεις έχουν σχεδιαστεί με απεύθυνση στον υπερθεματισμό, προκειμένου να σας κάνουν να τις μοιραστείτε.

Συνεργαστείτε με ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εσάς, όταν σας δοθεί η ευκαιρία – Μην διαγράφετε τους φίλους στο Facebook που διαφωνούν μαζί σας (εξαιρούνται τα Trolls). Δεν θα «μολύνετε» την κοσμοθεωρία σας με το να μιλήσετε μαζί τους προσπαθώντας να κατανοήσετε την οπτική τους. Δαπανήστε  επιπλέον προσπάθεια στο να διαχειριστείτε μια δημόσια διαφωνία, να χτίσετε κοινό έδαφος και να αποφύγετε μια θορυβώδη διαμάχη.

Τι μπορεί να κάνει το Facebook:

(Προσοχή – ό,τι ακολουθεί είναι κάπως τεχνικό)

Το Facebook θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο στο να δοθεί προτεραιότητα σε δημοσιεύσεις που προέρχονται από αξιόπιστες πηγές. Θα πρέπει τεχνικά να επισημάνει sites που πλασάρουν ψεύτικες ειδήσεις (είναι εύκολο να εφαρμοστεί) και να υπερθεματίσει ειδήσεις που προέρχονται και από τις δύο πλευρές (αυτό είναι πιο δύσκολο). Αυτή η συντακτική διαδικασία θα πρέπει να είναι ουδέτερη. Μια ροή ειδήσεων που έχει βελτιστοποιηθεί έτσι ώστε να μας δεσμεύει την προσοχή είναι ουσιαστικά αλγοριθμικά ισοδύναμη του “ό,τι σοκάρει αξίζει” – αυτό είναι προβληματικό όταν η δημοσιογραφική διαδικασία λείπει από ένα τεράστιο τμήμα των διαδικτυακών ειδήσεων.

Να εξετάσει την πιθανότητα ίσου χρόνου απεύθυνσης (ή της ίδιας προσοχής). Το Facebook ξέρει ακριβώς πόσο χρόνο ξοδεύετε καταναλώνοντας ειδήσεις μέσω της πλατφόρμας του. Μπορεί επίσης να γνωρίζει πόσο πολιτικοποιημένος είστε (ή είναι πιθανό να γίνετε), πόσο χρονών είστε και το είδος των μέσων μαζικής ενημέρωσης που σας αρέσει. Εάν το περιεχόμενο που καταναλώνετε είναι αποκλειστικά πολιτικό (όπως καθορίζεται με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω), το Facebook θα πρέπει να το αξιολογήσει αυτό με διαφάνεια, και να δώσει χώρο και σε πηγές με αντίθετες πολιτικές απόψεις να εμφανίζονται στην ροή σας (δημογραφικά, οι “φίλοι των φίλων σας” μπορούν να διασχίσουν ένα μεγάλο φάσμα πολιτικών απόψεων).

Να βεβαιωθεί ότι εκτίθεστε σε μετριοπαθείς οπτικές, όχι μόνο αντιμαχόμενες. Οι εταιρείες που υπαγορεύουν το είδος των πληροφοριών πρέπει να έχουν δικλείδες ασφαλείας ώστε να μην απομονωθούμε μέσα σε πλήρως πολιτικά «γκέτο πληροφορίας». Χρησιμοποιώντας τα δημογραφικά στοιχεία που έχει το Facebook για εμάς, μπορούν να καθορίσουν πόσο περιορισμένοι είμαστε στην τριβή με εναλλακτικές απόψεις και να βελτιώσουν την πρόσβασή μας σε θέσεις εκτός του άμεσου κοινωνικού γραφήματός μας. Αυτό απαιτεί ένα μηχανισμό κατηγοριοποίησης των διαφόρων πηγών ειδήσεων και άρθρων που υποτίθεται πως αφορούν την πολιτική, αλλά είναι εφικτό.

Τέλος, το Facebook θα πρέπει να είναι πιο ανοιχτό σχετικά με το πώς ο αλγόριθμος του επεμβαίνει στον τύπο περιεχομένου που βλέπουμε. Το να είναι διαφανές ως προς τη μεθοδολογία αυτή θα μειώσει οποιαδήποτε υπόνοια κομματισμού και προκατάληψης. Μια λύση σε αυτό, και σε όλα αυτά τα προβλήματα, μπορεί να βρεθεί χωρίς να διακυβεύεται η πνευματική του ιδιοκτησία.

Η επιτυχία του Facebook, το έχει μετατρέψει σε ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία που έχουμε για τη σύνδεση με άλλους ανθρώπους. Κάτι τόσο ισχυρό, το οποίο έχει κερδίσει τόσο μεγάλο μέρος της προσοχής μας, αξίζει επίσης τον έλεγχο μας στον ίδιο βαθμό.